
Δευτέρα 31 Δεκεμβρίου 2007
Μικρά μεγάλα δώρα για την Πρωτοχρονιά

Κυριακή 30 Δεκεμβρίου 2007
Σάββατο 29 Δεκεμβρίου 2007
Λίβανος και Συρία 1999 (Κάποιες επιπλέον στιγμές)
Λίβανος

Μια χαρακτηριστική γωνιά στό Αρχονταρίκι της Μονής της Παναγίας του Φωτός (El-Nourieh) Convent, Hamat.

Συρία



Λειτουργία στον Πατριαρχικό Ναό της Δαμασκού, ημέρα Παρασκευή. Λόγω της αργίας των Μουσουλμάνων, ο κατεξοχήν εκκλησιασμός γίνεται εδώ κάθε Παρασκευή. Εννοείται, θεία Λειτουργία τελείται και κάθε Κυριακή, αλλά δίχως ικανοποιητικό εκκλησίασμα, επειδή στα μουσουλμανικά κράτη η Κυριακή είναι μέρα εργάσιμη.
Παρασκευή 28 Δεκεμβρίου 2007
Λίβανος και Συρία 1999





Συρία





Τρίτη 25 Δεκεμβρίου 2007
Περάστε, να Σας κεράσουμε!
Παρασκευή 21 Δεκεμβρίου 2007
Μοναχικότητες... [στ΄ μέρος: Αγροικίες]
ΣΥΓ-ΧΩΡΗΣΗ
Χαίρω για τον χώρο
η Αράχνη γαρ του ενταύθα
οι δε Αγγελοκρουσμένοι
Πέμπτη 20 Δεκεμβρίου 2007
Φωτοστιγμές διασχίζοντας τα χωριά της βορειοδυτικής South Africa [α΄]










Τετάρτη 19 Δεκεμβρίου 2007
Αναμνήσεις από το Heia Safari Ranch
Σήμερα σάς έχουμε εικόνες από το μαγευτικό Heia Safari Ranch, μισή ώρα δρόμο με το αυτοκίνητο από την πόλη του Γιοχάνεσμπουργκ, όπου είχαμε την ευκαιρία να περάσουμε ανέμελες και άκρως ενδιαφέρουσες στιγμές, κατά το πρόσφατο ταξίδι μας στη Νότιο Αφρική.
Το αποτρόπαιο και ολοσδιόλου καταδικαστέο αυτό γεγονός ενισχύει με τον χειρότερο τρόπο τη σκληρή όντως πραγματικότητα της συμβίωσης στην παραδείσια εκείνη κόλαση της Νοτίου Αφρικής δύο ειδών ανθρώπων: Των "πανίσχυρων" Άσπρων (μειονότητας του 20%) και των "εξοβελιστέων" Μαύρων (πλειονότητας του 80%). Ένας ακήρυκτος πόλεμος, ο οποίος ολοένα καλά κρατεί... Και όποιον, στην τελική, πάρουν τα σκάγια...
Για τους πιο απαιτητικούς επισκέπτες, ένα υπέροχο συγκρότημα Ζουλού χορεύει εκεί παραδοσιακούς -πολεμικούς εν πολλοίς- χορούς της σπουδαίας αυτής φυλής (σημειώστε, ότι αριθμούν σχεδόν 11 από τα 33 εκατομμύρια μαύρων κατοίκων της Νοτίου Αφρικής), όπως δείχνει η παρακάτω φωτογραφία.
Επιτρέψτε μου μια δημόσια εξομολόγηση: Αισθανόμουν συστολή έως κι ενοχή, καθώς τους φωτογράφιζα και τους παρακολουθούσα να χορεύουν τόσο έντονα και παθιασμένα, έως μάλιστα σοβαρού τραυματισμού ενός από αυτούς. Αισθανόμουν, ότι βέβηλα εισοδεύω στον πολιτισμό τους, και βεβηλότερα τούς εκμεταλλεύομαι με τον τρόπο μου. Μες από ανάλογους διαύλους (σκληρότερους και μονιμότερους οπωσδήποτε) διαχρονικά, αυτός ο ευαίσθητος και πολύπαθος κόσμος αναπτύσσει αντι-στάσεις, εν-στάσεις, επ-ανα-στάσεις και πάει λέοντας..., με τα γνωστά αποτρόπαια αποτελέσματα...