Κίεβο 2013: Φωτοστιγμές λίγο πριν τη μεγάλη ρωγμή της Ιστορίας {1}

Ταξίδεψε, φωτογράφισε και γράφει ο π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

Κίεβο, Σεπτέμβριος 2013. Μια πόλη λουσμένη στο φθινοπωρινό φως. Οι δρόμοι γεμάτοι ανθρώπους, οι πλατείες γεμάτες βήματα, οι ναοί γεμάτοι ψιθύρους προσευχής. Τα δέντρα άφηναν αργά τα φύλλα τους πάνω στα πεζοδρόμια και η ζωή κυλούσε με τους γνώριμους ρυθμούς μιας ευρωπαϊκής πρωτεύουσας που διακρατούσε ακόμη μέσα της τη μνήμη της παλαιάς Ρως.

Οι άνθρωποι περπατούσαν αμέριμνοι κάτω από τους χρυσούς τρούλους της Αγίας Σοφίας και του Αγίου Μιχαήλ. Μικρά εστιατόρια άναβαν τα βραδινά τους φώτα, ηλικιωμένες γυναίκες διάβαζαν προσευχές μπροστά στις εικόνες, νέοι συζητούσαν στα πεζοδρόμια και στα καφέ του κέντρου. Το Κίεβο κρατούσε ακόμη την ήρεμη ανάσα μιας πόλης που συνέχιζε την καθημερινότητά της.

Λίγους μήνες αργότερα ήρθε το Μαϊντάν. Η εξέγερση του 2013 άνοιξε μια βαθιά ιστορική ρωγμή στην Ουκρανία και σφράγισε τη μοίρα ολόκληρης της περιοχής. Οι συγκρούσεις στην πλατεία Ανεξαρτησίας, η ανατροπή της πολιτικής ισορροπίας, η ένταση ανάμεσα στη Ρωσία και τη Δύση, η Κριμαία και ο πόλεμος στο Ντονμπάς διαμόρφωσαν ένα νέο και οδυνηρό τοπίο.

Οι απόρροιες εκείνης της εξέγερσης απλώθηκαν δραματικά στα επόμενα χρόνια και κορυφώθηκαν μέσα στο 2022 με έναν πόλεμο ανοιχτό, αιματηρό και εξαντλητικό, με την αναίσχυντη εισβολή της πουτινικής Ρωσίας. Πόλεις πληγωμένες, οικογένειες σκορπισμένες, πρόσφυγες στους δρόμους της Ευρώπης, άνθρωποι χαμένοι μέσα στην ανασφάλεια και στην αγωνία της επιβίωσης. Η Ουκρανία βρέθηκε στο επίκεντρο μιας παγκόσμιας αναμέτρησης με συνέπειες πολιτικές, οικονομικές, πολιτισμικές και πνευματικές.

Οι φωτογραφίες αυτές κρατούν ζωντανή τη μνήμη μιας εποχής που προηγήθηκε της μεγάλης δοκιμασίας. Ένα Κίεβο ανθρώπινο, φωτεινό, προσευχόμενο και πληγωμένο ήδη από τη σκληρότητα και τις ραδιουργίες της Ιστορίας που πλησίαζαν πονηρά...

{Θα υπάρχει και β΄ μέρος φωτογραφιών}