Στον ίσκιο του Ήσκιου: 365 ημέρες (και νύχτες) μετά...

© ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή οποιωνδήποτε στοιχείων ή σημείων του e-περιοδικού μας, χωρίς γραπτή άδεια του υπεύθυνου π. Παναγιώτη Καποδίστρια (pakapodistrias@gmail.com), καθώς αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία, προστατευόμενη από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Κυριακή 26 Ιουλίου 2009

365 ημέρες (και νύχτες) μετά...

ΟΛΑ ΕΔΩ

Δεν έκλεισα νύχτα μες στο μάτι.

Όλα εδώ εκπληρώνονται:

Η χθεσινή απολέπιση
ο μέλλοντας παραδαρμός
ο ήσκιος που όλο φλέγεται
κι ακόμα δεν εκάη.

(26.7.2009)

14 σχόλια:

kiki είπε...: Όταν έκλεισε 1 χρόνο ακριβώς, τότε μόνο σταμάτησα να βλέπω την εικόνα του που είχα μπροστά στα μάτια μου συνεχώς. Να είστε καλά να τον θυμόσαστε. Θυμόμουν ότι ήταν καπου τώρα, αλλά όχι ακριβώς πότε...; 26 Ιουλίου 2009 στις 9:02 μ.μ.
Anastasios είπε...: Μέσ' στις γιορτές νάτηνε και τη θλίψη. Πόσα ανάμιχτα μας τα προσφέρει όλα η ζωή!; 27 Ιουλίου 2009 στις 2:23 π.μ.
Artanis είπε...: Καταλαβαίνω απόλυτα...
καλημέρα απο ΝΖ...; 27 Ιουλίου 2009 στις 7:06 π.μ.
Ανώνυμος είπε...: και εμεις είμαστε οι επόμενοι...; 27 Ιουλίου 2009 στις 10:02 π.μ.
Ανώνυμος είπε...: Δεν υπάρχουν λόγια. μόνο γλυκιές θύμησες. Να είναι καλά ο καθένας στον τόπο και στον "τόπο" του.; 27 Ιουλίου 2009 στις 10:52 π.μ.
Τατιάνα Καρύδη είπε...: Οι σκιές έχουν δική τους ζωή.; 27 Ιουλίου 2009 στις 11:07 μ.μ.
P. Kapodistrias είπε...: Ευχαριστώ! Έχω την εντύπωση ότι ουδέποτε απομακρύνεται η εικόνα. Απλώς, γλυκαίνει η παρουσία και αμβλύνεται ο πόνος.; 28 Ιουλίου 2009 στις 8:35 π.μ.
P. Kapodistrias είπε...: @ Αναστάσιε,

Όλα ένα τουρλού... Αδυσώπητο και πάντως διδακτικό!; 28 Ιουλίου 2009 στις 8:35 π.μ.
P. Kapodistrias είπε...: @ Αρτάνις,

Ευχαριστώ!
Αντικαλημερίζω το Christchurch!

Γεύσου τα ωραία του τόπου!; 28 Ιουλίου 2009 στις 8:36 π.μ.
P. Kapodistrias είπε...: @ Ανώνυμε,

Εξάπαντος και άφευκτα...; 28 Ιουλίου 2009 στις 8:37 π.μ.
P. Kapodistrias είπε...: @ Βαγγέλη,

Κρατά αυτό που λές: "Γλυκές θύμησες"! Μακάρι να μπορούμε να τις ξεδιακρίνουμε και να τις βιώνουμε!; 28 Ιουλίου 2009 στις 8:38 π.μ.
P. Kapodistrias είπε...: @ Αναΐς,

Σίγουρα. Οι δε ίσκιοι των Ήσκιων μάς αποτελειώνουν...

Χαίρε όσο και αν μπορείς!...; 28 Ιουλίου 2009 στις 8:39 π.μ.
Άστρια είπε...: Το ποίημα αυτό δίνει στην αγαπημένη μνήμη το πιο γλυκό φως ενός καντηλιού που δεν σβήνει .
Να είσαι καλά π.κ., να θυμάσαι όλα τα καλά!; 28 Ιουλίου 2009 στις 8:28 μ.μ.
P. Kapodistrias είπε...: @ Άστρια,

Η μνήμη είναι το όχημα για τη φυγή, η σχεδία για την αντίπερα όχθη...

Ευχαριστώ και όλα τα καλά να τάχεις!; 29 Ιουλίου 2009 στις 12:27 π.μ.