Τρεβίζο, μια μικρή Βενετία {1} / Treviso, a little Venezia {1}

Η ιταλική πόλη Τρεβίζο (Treviso), με πληθυσμό 81.763, είναι έδρα της επαρχίας του Τρεβίζο (Provincia di Treviso), στην περιφέρεια του Βένετο στην Ιταλία. Η έκταση τής όλης επαρχίας είναι 2.476,68 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ενώ ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 874.748 κατοίκους (2008). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 95 δήμους. Συνορεύει βόρεια με την επαρχία του Μπελούνο, ανατολικά με την περιφέρεια του Φρίουλι-Βενέτια Τζιούλια (επαρχία του Πορντενόνε), νότια με τις επαρχίες της Βενετίας και της Πάδοβας και δυτικά με επαρχία της Βιτσέντσα.

Στο πανέμορφο Τρεβίζο ζει και δραστηριοποιείται μουσικά ο Ζακυνθινός βαρύτονος Διονύσης Σούρμπης, ο οποίος είχε την καλοσύνη να ενεργήσει αυτές τις ημέρες ως φωτοανταποκριτής μας, ξεναγώντας μας φιλικά -αποκλειστικά για τον ΙΣΚΙΟ- στην πόλη αυτή του ιταλικού βορρά, μες από εκφραστικές φωτολήψεις, που δημοσιοποιούμε παρακάτω.

Ο Διονύσης Σούρμπης γεννήθηκε στο Zante μας το 1978. Από το 1993 έως το 2001 έκαμε σπουδές τρομπέτας με τον μαέστρο Διονύση Κλάδη. Το 2005 έλαβε Δίπλωμα Λυρικού Τραγουδιού από το Ωδείο "A. Tournaissen" στην Αθήνα, με τον μαέστρο Γεώργιο Σαμαρτζή. Από το 2005 είναι μαθητής του μαέστρου Claude Thiolas. Μεταξύ των ετών 2005 και 2007 υπήρξε νικητής των Υποτροφιών "Μαρία Κάλλας". Έχει εμφανισθεί σε πάμπολλα κονσέρτα, σε διάφορες πόλεις της Ιταλίας, απ' όπου έχει αποσπάσει σημαντικά βραβεία σε διαγωνισμούς όπερας, αλλά και στην Εθνική Λυρική Σκηνή της Αθήνας. Στο Τρεβίζο έχει τραγουδήσει στην όπερα της πόλης πολλές φορές. Αξίζει να σημειωθεί ότι η όπερα αυτή συνεργάζεται με την όπερα "La Fenice" της Βενετίας, ένα απο τα μεγαλύτερα θέατρα της Ιταλίας.

Περισσότερα για τον Καλλιτέχνη δείτε στον επίσημο ιστότοπό του, κάνοντας κλικ εδώ. Συνοδευτικά, στο τέλος, Σάς επιφυλάσσουμε ένα βίντεο με μια θαυμάσια μουσική στιγμή του! 

Ακολουθεί το  β΄ μέρος του φωτοταξιδιού!

"στα χαλέπεδα φοιτούν φίδια τα όνειρα"

Παναγιώτης Καποδίστριας

ΤΗΣ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑΣ

Ξύλινες οι μέρες μπουλντόζες οι νύχτες μας

και όσο αντέξουμε

Έκτοτε μαίνονται πολλά κι άλλα μάς μέλλονται

ο Χρόνος

άρχων αυλητής

δαίμων ισάγγελος

αυτοσαρκάζεται

στα χαλέπεδα φοιτούν φίδια τα όνειρα

ενώ οι φιλίες μας ανθούν

πενθούν ωστόσο

Άκου

τα θεόπουλα ήδη κρώζουν

σωστά με οσμίζονται

το πηγάδι φιλήδονο απαιτεί και απαιτείται

παχύρρευστες οι Κυριακές

Εδώ θα πίνω τον καφέ

μαζί σου

της παρηγοριάς

απαρηγόρητος

εδώ τα σπλάχνα μου έξω θα θωρείς

και δε θ’ ακούγεσαι

εδώ θα γίνομαι λυγμός και θ’ απογίνομαι

(Μπανάτο Ζακύνθου, 22.11.2010)

 

Τύποι στιγμών από το Συνέδριο για τον Ελύτη στην Εταιρεία Κερκυραϊκών Σπουδών

  Κέρκυρα, σήμερα το απόγευμα   

Σάς έχουμε ήδη ενημερώσει για το Συνέδριο, το οποίο διοργανώνει αυτές τις ημέρες (19, 20 και 21 Νοεμβρίου 2010) η Εταιρεία Κερκυραϊκών Σπουδών, τιμώντας τον Οδυσσέα Ελύτη. Σημειωτέον ότι το 1974 είχε επισκεφτεί την Εταιρεία ο Ποιητής, όπως μαρτυρά η ιστορική φωτογραφία, που κοσμεί το έντυπο του Προγράμματος του Συνεδρίου (βλ. 1η φωτό).

Πληροφορούμαστε ότι πολλά σημαντικά και αξιοπρόσεκτα ακούγονται από τους ειδικούς επιστήμονες, που συμμετέχουν στις εργασίες του Συνεδρίου, εκεί στο Μουσείο Σολωμού της Κέρκυρας για τον Ποιητή της Διαύγειας. Η φίλη ανταποκρίτρια του ΙΣΚΙΟΥ μας Ρεγγίνα Αναΐς ήταν σήμερα παρούσα και μάς απέστειλε το σχετικό οπτικοακουστικό υλικό, που ακολουθεί. Για πληροφόρηση περί του Προγράμματος και τους ομιλητές, δείτε το Πρόγραμμα, εδώ.

 Η μεταπτυχιακή φοιτήτρια του Ιονίου Πανεπιστημίου Αγγελική Σιδηροπούλου αναγιγνώσκει την εισήγηση της Σοφίας Μωραΐτη με θέμα: "Ο Ελύτης στα Γαλλικά γράμματα"

Ο Κώστας Σουέρεφ παρουσιάζει την εισήγηση: "Οι ενδογλωσσικές ελυτικές μεταφράσεις"

Ο Διονύσης Σέρρας γράφει: ΔΙΣΤΙΧΑ ΘΥΜΟΣΟΦΙΑΣ

[Ο φίλος και συνεργάτης, ποιητής Διονύσης Σέρρας, μάς έστειλε σήμερα ευφρόσυνο δώρημα εννέα ολόφρεσκα δίστιχά του, εν είδει γνωμικών, τα οποία σπεύδουμε να πρωτοδημοσιεύσουμε από τις σελίδες του πολυπεριοδικού μας, έχοντας τη συναίσθηση ότι η τιμή είναι μεγάλη για τον ΙΣΚΙΟ και τους φίλους αναγνώστες μας.]



Ζωγραφική Άριας Κομιανού



1

Σήμα της ζωής μας, πρώτο:

Θαλπωρής κι Αγάπης χνότο.

2

Στου κελιού την άγια κόγχη

φύλαξε της Νίκης λόγχη.

3

Απ' του στήθους τ' άσπρα κρίνα

μίσχους πάρε - και ξεκίνα.

4

Και με χάδι σβήνεις (ίσως)

της μικρότητας το μίσος.

5

Αύρας στίχοι σαν σχεδία

στου σφυγμού την τρικυμία.

6

Το σπουργίτι μες στο χιόνι

να το βλέπεις χελιδόνι.

7

Κοίτα σ' ερημιάς ξωκκλήσι

τον κισσό και το μελίσσι.

8

Και στο γέλιο και στο κλάμα

της Στιγμής να ζεις το θάμα.

9

Στα βαθιά, λαέ, κατέβα

για Πνοής κ' Ιδέας φλέβα.

Δύο νέες εργασίες του Δρ Νίκου Κ. Κουρκουμέλη

Παρουσίαση: π. Π. Καποδίστριας

Ο Δρ Νίκος Κ. Κουρκουμέλης είχε την ευγένεια να μάς αποστείλει αυτές τις ημέρες δύο νεότερες εργασίες του, ιστορικού περιεχομένου, οι οποίες κυκλοφορήθηκαν σε ανάτυπα.

Η πρώτη προέρχεται από την Επιστημονική Επετηρίδα της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Δωδώνη: Ιστορία και Αρχαιολογία 37 (2007-2009) 147-178 και φέρει τον τίτλο: "Monitore Settinsulare (1803-1805), η δυσεύρετη εφημερίδα της Επτανήσου Πολιτείας".

Η δεύτερη εργασία του εμβριθούς ιστορικού φέρει τον τίτλο "Έλληνες και ξένοι εθελοντές στον Ελληνο-τουρκικό Πόλεμο του 1879" και δημοσιεύτηκε στα Ηπειρωτικά Χρονικά 43 (2009) 179-215.

Πάντα, με ό,τι καταπιάνεται ο αγαπητός Νίκος Κουρκουμέλης, έχεις τη βεβαιότητα ότι ευωδιάζει επιστημονική αρτίωση, αναδεικνύοντας όχι μόνον τα φαινόμενα, αλλά και τις ιδαίτερες ή ιδιάζουσες πτυχές του θέματός του. Έτσι και στις προκείμενες εργασίες: Μάς φέρνει σε επαφή με άγνωστες στιγμές και πτυχές του παρελθόντος, οι οποίες συμβάλλουν κατά πολύ στο δυσθεώρητο οικοδόμημα της Ιστορίας του τόπου μας. Εύγε!

Περιοδικό "Πόρφυρας", τεύχος υπ' αριθμόν 137

Οι καλοί φίλοι μας συντελεστές του έγκριτου λογοτεχνικού  Περιοδικού Πόρφυρας είχαν την καλοσύνη να μάς αποστείλουν το νέο τεύχος (Νο 137, Οκτωβρίου – Δεκεμβρίου 2010), το οποίο αταλάντευτα συνεχίζει την ποιοτική πορεία του και ήδη το Περιοδικό εισέρχεται στο 31ο έτος τής ανελλιπούς κυκλοφορίας του.

Στις σελίδες του ανά χείρας τεύχους τα κείμενα υπογράφουν: Δοκίμιο, οι Χρήστος Μπιντούδης, Φίλιππος Δ. Δρακονταειδής, Γιώργος Δ. Παναγιώτου, Αγάθη Μαρκάτη, Πηνελόπη Χατζηδημητρίου, Διονύσης Σέρρας και Κυριακή Χρυσομάλλη-Henrich. Ποίηση οι, Λεωνίδας Μερτύρης, Κώστας Ριζάκης και Κώστας Σουέρεφ. Πεζογραφία, οι Émile Zola (σε μετάφραση του Φοίβου Ι. Πιομπίνου) και ο Δημοσθένης Κορδοπάτης.

Τις σελίδες με τον γενικό τίτλο «περίπλους» υπογράφουν οι, Νίκος Α. Καββαδίας, Φίλιππος Φιλίππου, Θεοδόσης Πυλαρινός και Γιάννης Καβάσιλας.

Το εισαγωγικό κείμενο στο τεύχος αυτό έχει τίτλο «Ύστατη μάχη» και είναι αφιερωμένο στη διαφαινόμενη προοπτική συρρίκνωσης των Νεοελληνικών Σπουδών στην Ευρώπη, δηλαδή Τμημάτων Νεοελληνικής Γλώσσας σε ευρωπαϊκά πανεπιστήμια, από τα οποία, όπως σημειώνεται, «η συγκομιδή νεοελληνιστών μη ελληνικής καταγωγής υπήρξε πολύτιμη μέχρι σήμερα». Το περιοδικό υψώνει φωνή διαμαρτυρίας, επισημαίνοντας: «Αν θ' αποτελέσουν κάποτε παρελθόν οι έδρες νεοελληνικών σπουδών, οι κυψέλες διάδοσης του ελληνικού πολιτισμού και της γλώσσας, τα πολιτιστικά οχυρά, οι άμεσα αρμόδιοι (πολιτικοί, πανεπιστημιακοί, πνευματικοί ηγήτορες) θα είναι ασυγχώρητοι. Η ύστατη μάχη πρέπει να δοθεί».

Το Αιγυπτιακό Μουσείο στο Κάιρο / Egyptian Museum, Cairo

Το λεωφορείο της προηγούμενης ανάρτησης μάς φέρνει τώρα στο περίφημο Αιγυπτιακό Μουσείο του Καΐρου. Όπως πληροφορούμαστε, άνοιξε τις πύλες του στις αρχές του 20ού αιώνα και φιλοξενεί πάνω από 120.000 ευρήματα από την προϊστορική μέχρι την ελληνορωμαϊκή περίοδο. Πρωταγωνιστής του αναδεικνύεται με ο Τουταγχαμών, αν και δεν ήταν παρά ένας ασήμαντος νεαρός Φαραώ! Όμως ο τάφος του με τη χρυσή νεκρική μάσκα, τη σαρκοφάγο και άλλα πολύτιμα αντικείμενα που τον συνόδευσαν στο θάνατο, βρέθηκε ασύλητος στην Κοιλάδα των Βασιλέων μόλις το 1923!

Κόσμος πολύς περνά από εξονυχιστικό έλεγχο κι έρευνα. Εκείνο που βασικά απαγορεύεται είναι η φωτογραφική μηχανή, τουλάχιστον μετά την κεντρική πύλη του κτιρίου του Μουσείου. Στην εσωτερική αυλή επιτρέπονται οι λήψεις, γι' αυτό και απαθανατίζουμε ό,τι μπορούμε.

Περνώντας στο εσωτερικό, τέσσερα πράγματα μάς κάνουν εντύπωση: α) Οι ουρές των ανθρώπων, που περιμένουν υπομονετικά να διαβούν έναν ακόμη έλεγχο, β) το ότι βρισκόμαστε τετ-α-τετ με τους μεγαλύτερους και γνωστότερους θησαυρούς της Αρχαίας Αιγύπτου (π.χ. θησαυρούς Τουταγχαμών και πορτρέτα Φαγιούμ, αλλά και μούμιες πολλές και διάφορες), γ) ο θλιβερός συνωστισμός των εκθεμάτων, που οδηγεί σε αδιέξοδο την δυνατότητα πρόσληψής τους από πλευράς του επισκέπτη και δ) η αφροντισιά και η σκόνη μέσα στην οποία βρίσκονται τα κορυφαία αυτά εκθέματα του παγκόσμιου Πολιτισμού.

Είμαστε πλέον και πάλι έξω στην αυλή. Είπαμε, οι φωτογραφικές μηχανές απαγορεύονται δια... ροπάλου και συνεπώς δεν έχω να Σάς παρουσιάσω σχετικό υλικό. Αν θέλετε (που, ασφαλώς, θα θέλετε) να δείτε και να μάθετε περισσότερα, κάντε κλικ στην αγγλική Wikipedia, εδώ.

Εμείς, ας περιορισθούμε σε δύο εκθέματα της αυλής: Βλέπετε τη μεγαλοπρεπή Σφίγγα του Τούθμωσι Γ΄ από ροδόχρωμο γρανίτη, μήκους 262 εκ., που ανακαλύφτηκε από τον Auguste Mariette στο ναό του Άμμωνος  στο Καρνάκ. Το γλυπτό χρονολογείται  στη βασιλεία του Τούθμωσι Γ΄(1479-1425 π.Χ.).

Στην άλλη πλευρά της αυλής δεσπόζει ένα άλλο υπέροχο γλυπτό, για το οποίο δεν συγκράτησα -ατυχώς- στοιχεία. Εάν κάποιος γνωρίζει, ας τα καταθέσει με σχόλιό του.

Για να λάβετε κι εσείς μιαν αίσθηση του περιβάλλοντος έστω, Σάς έχουμε το μικρό βίντεο που ακολουθεί:  

Στιγμές του Καΐρου από το λεωφορείο / Cairo moments / القاهرة

Όλες οι σημερινές φωτογραφίες και τρία ενδεικτικά βίντεος από την πόλη του Καΐρου τραβήχτηκαν μέσα σπό το λεωφορείο, το οποίο, στις 15 Οκτωβρίου 2010, μάς τριγύριζε εδώ κι εκεί, ώστε να πάρουμε μια γεύση της μεγαλούπολης αυτής των 18.000.000 κατοίκων, κατά την διαβεβαίωση της ξεναγού μας. Συλλογισθήτε, παρακαλώ, τον αριθμό! Δυο Ελλάδες σχεδόν, σε μια πόλη... Κατανοείτε τα προβλήματα αυτού του τόπου. Εμείς εντοπίσαμε τη μεγάλη φτώχεια (πασιφανέστατη παντού), τη ζητιανιά από πλευράς των πάντων, το φοβερό καυσαέριο συνδυασμένο με υγρασία στο φουλ... και πάει λέοντας...  Κείται μόλις 20 χλμ. νότια της κορυφής του Δέλτα του Νείλου και είναι η μεγαλύτερη πόλη της Αφρικής. Η επίσημη ονομασία της πόλης είναι Αλ-Καχίρα (القاهرة).

Σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια, η πόλη ιδρύθηκε το 969 από το Φατιμίδη στρατηγό Τζάουχαρ κοντά στο ρωμαιοβυζαντινό φρούριο της Βαβυλωνίας. Κάτω από την κυριαρχία των Φατιμιδών και κυρίως των Μαμελούκων (13ος-16ος αιώνας), η πόλη γνώρισε περίοδο μεγάλης ακμής. Η κατάκτηση από τους Τούρκους, το 1517, σημείωσε την αρχή της παρακμής.

Το 1798 καταλήφθηκε από το Μ. Ναπολέοντα, για 3 χρόνια. Από το 1822 ως το 1922 βρισκόταν υπό βρετανικό έλεγχο. Η σημερινή πόλη εκτείνεται στις δύο όχθες και στα νησιά του ποταμού. Βρίσκεται ανάμεσα στη μέση και κάτω Αίγυπτο και ευνοείται από το ξηρό και ήπιο κλίμα σ' όλες τις εποχές.

Έχει γίνει η πιο πυκνοκατοικημένη πόλη της Αφρικής, συγκοινωνιακός κόμβος και σημαντικό εμπορικό κέντρο με έναν από τους μεγαλύτερους αερολιμένες. Ανάπτυξη γνωρίζουν επίσης οι βιομηχανίες της και ιδιαίτερα η κλωστοϋφαντουργία: υαλουργία, χαλυβουργία, βιομηχανία τροφίμων, χημικών προϊόντων, καπνού, τσιμέντου. Έχει ωραία μνημεία, που διατηρήθηκαν σχεδόν ανέπαφα από το πέρασμα των αιώνων.

Είναι επίσης σημαντικό πολιτιστικό κέντρο, η Εθνική Βιβλιοθήκη π.χ. διαθέτει μια μεγάλη συλλογή από Κοράνια σε διάφορες γλώσσες, το Πανεπιστήμιο του Ελ Αζάρ κλπ.

Ένας δίσκος - "ανατολικό παράθυρο" της Κωνσταντίας Γουρζή

Παρουσιάζει ο Παναγιώτης Ανδριόπουλος

Ο καινούργιος ψηφιακός δίσκος της φίλης μαέστρου και συνθέτιδος Κωνστάντιας Γουρζή ήταν για μένα μια έκπληξη! Τα τρία τραγούδια που αποτελούν το έργο της Ιερατική Ποίηση και πρωτοτραγούδησα στην Πάτρα το 2007, αργότερα δυο φορές στο Μόναχο, πρόσφατα στην Πάτμο, σε μια νέα -οριστική υποπτεύομαι- εκδοχή, "ανοίγουν" το cd. Ο σπουδαίος ψάλτης και μουσικός Βασίλης Αγροκώστας από τον Βόλο ερμηνεύει με τον δικό του, ιδιαίτερο τρόπο την σύνθεση της Κ. Γουρζή.

Η αξία του πράγματος για μένα είναι ξεχωριστή γιατί πρόκειται για την πρώτη ηχογράφηση Ιερατικής Ποίησης, μιας υπόθεσης που προσπαθώ να προωθήσω για λόγους καθαρά ποιητικούς.

Στο cd περιλαμβάνονται ακόμα έργα της Κωνστάντιας Γουρζή για βυζαντινό ψάλτη, πιάνο, νέι και tarhu, αλλά και το θαυμάσιο Κασταλία, έργο για κουαρτέτο εγχόρδων (εδώ με το Apollon Musagete Quartett) και σάζι. Τα παραδοσιακά όργανα, που κυριαρχούν στον δίσκο, tarhu, saz, ney, παίζει ο δεξιοτέχνης Μιχάλης Χολέβας, ο οποίος θαρρώ πως ζει και εργάζεται στο εξωτερικό.

Τα έργα της Κ. Γουρζή είναι τελευταίας εσοδείας, ήτοι της τελευταίας τριετίας.  Είναι ένας δίσκος - "ανατολικό παράθυρο", αφού η συνθέτρια εμπνέεται από την παράδοσή της, που έρχεται πια δυναμικά στο συνθετικό της έργο, αν ληφθεί υπ' όψιν ότι ζει και διαπρέπει σχεδόν 25 χρόνια στη Γερμανία.

Η όλη παραγωγή είναι εξαιρετικά φροντισμένη κι αυτό είναι μια δικαίωση για όλους τους συντελεστές.

Πρόσωπα των δρόμων στη Νότιο Αφρική {2} / South Africa Faces {2}

Η φωτοθήκη διαφόρων χαρακτηριστικών προσώπων από τη Νότιο Αφρική (σήμερα μόνον από το Γιοχάνεσμπουγκ) συνεχίζεται. Μες από τις συγκεκριμένες -ενδιαφέρουσες, θεωρούμε- αποτυπώσεις μας τού Ιουνίου 2010, το ασκημένο μάτι μπορεί πολύ εύκολα να ξεδιακρίνει στοιχεία από τον πολιτισμό του τόπου, αλλά -θα λέγαμε- και πτυχές από την διαχρονία της ιστορίας και των πόνων του. Τα πρόσωπα είναι ανοιχτά βιβλία. Ας τα μελετήσουμε!

Πρόσωπα των δρόμων στη Νότιο Αφρική {1} / South Africa Faces {1}

Ενώ συμβαίνουν τα μύρια όσα εδώ στο... ελλαντική πραγματικότητα, να μην ξεχνιόμαστε: Αγαπάμε την Αφρική και συχνά-πυκνά επιστρέφουμε είτε εικονικά, είτε πραγματικά.

Τα Πρόσωπα (απρόσωπα εν πολλοίς), που αποτυπώνουμε στις σημερινές φωτογραφίες μας (από το ταξίδι μας, στις αρχές του Ιουνίου 2010) προέρχονται από την Πρετόρια, το Γιοχάνεσμπουργκ και το Μπριτσ. Απόπειρα απλή κάνουμε να καταγράψουμε την όση ανεμελιά, τον καθημερινό τους αγώνα, την ανέχεια, τον ρυθμό εν γένει της καθημερινότητάς τους...

Καλημέρα!