© ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή οποιωνδήποτε στοιχείων ή σημείων του e-περιοδικού μας, χωρίς γραπτή άδεια του υπεύθυνου π. Παναγιώτη Καποδίστρια (pakapodistrias@gmail.com), καθώς αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία, προστατευόμενη από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

ΘΕΜΑΤΙΚΑ ΕΝΘΕΤΑ. Ό,τι νεότερο εδώ!

Παρασκευή, 1 Ιουνίου 2007

ΠΑΙΔΙΟΝ ΦΥΣΙΚΟΝ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ

(Οκτώ επιπλέον εκδοχές για τον Σολωμό)

Διαμένει κεκλεισμένος εν τη οικία αυτού.
Ουδείς τον βλέπει...
Ερμάννος Λούντζης

α΄
Δεκαοχτούρες
δηλούν το δάκρυό σου
Διονύσιέ μου
γουργουρίσματα
πιτσουνιών ατίθασων
σε μαρτυράνε
κι όμως αντέχεις
στο λύκειο Μοναξιά
εσωτερικός
παιδί φυσικό
μιας ζωής παρένθετης
πανικόβλητο.
β΄
Άδικη δίκη
λογχίζει την ψυχή σου
έως θανάτου
ενώ μια Μάνα
πολυαγαπημένη
παραλογάει.
Μοίρα φθονερή
έρωτες και πειρασμοί
αυτοί κυρίως
σε λαχταρίζουν
γι' αυτό τέτοια Ποίηση
σκιαμαχούσα.
γ΄
Ματαιότητες
μες στα βαθιά νερά τους
σ' ανασυνθέτουν
ωραιότητες
την αγοραφοβία
σού επιτείνουν
καθώς ο ύπνος
κορφολογά το θάμβος
των ονείρων σου
και σήμα σώμα
ολιγαρκές κι ωραίο
ντύνεσαι πάντα.
δ΄
Τον πολύξερο
παριστάνει ο κόσμος.
Ω, και νάξερε
ότι χάραμα
σου λέει και τον ακούς
ο Κερανούχος
αυτός μονάχα
ρήματα και κρίματα
των πεπτωκότων
κι αν αφουγκρασθείς
την κάθοδο στον Άδη
να κάνει κρότο.
ε΄
Σκλαβιά διαρκή
με κομμένα ήπατα
προαισθάνεσαι
τη λευτεριά μας
ελευθεριότητα
μεταδοτική
επίμονο βράδυ
σε νυχτερίδα πόλη
κι αν ξημερώσει
(αν, σου λέω, αν)
αυγή δίχως δάχτυλα
και δαχτυλίδια.
στ΄
Οι καλοσύνες
στην κάμαρα του ήλιου
ασθενούν βαριά
βάλσαμο ψυχής
για την περίπτωσή σου
παλιά βερντέα.
Γυμνές οι μέρες
κι ο χρόνος βαρύθυμος
γλυκοκοιμούνται
βαθύ καλοκαίρι
(ας τ' ονομάσουμ' έτσι)
σε κλείνει εντός.
ζ΄
Και μπαινοβγαίνουν
σε ωδές αδιέξοδες
τα προβατάκια
διακονιαραίοι
οι νύχτες λαβωμένες
μ' όλα τους τ' άστρα
φίλοι φευγάτοι
ο Λάμπρος η Μαρία
θλίψες ομορφιές
δυσανάγνωστες
κ' εκείνο το Γεράκι
του κάτω κόσμου.
η΄
Ουδείς τον βλέπει...
Έρημος μες στά φώτα
και λιγωμένος
όλος μάρμαρο
τον τερατώδη βίο
υπαινίσσεται
ή την Αγάπη
πεταλούδα στη φωτιά
κυριακάτικα
ν' αποκαλύπτει
της απελπισίας μας
την οξύτητα.
(Μπανάτο, 26.2-2.3.2007)
π. Π. Κ.

* Ο τίτλος του ποιήματος προέρχεται από τα ληξιαρχικά βιβλία της Αγίας Παρασκευής Ζακύνθου, που αφορά στη βάπτιση του Διονυσίου. Εκεί αναγραφόντουσαν τα εξής στοιχεία: "(1798) ιουνίου ε Εβαπτίσθη παιδίον αρσενικόν φυσικόν του Ευγενούς κυρίου Κόντε Νικολάου Σολομού και ονομάσθη παρά του αναδόχου αυτού Εκλαμπρωτάτου κυρίου Αντωνίου Καπνίση Διονύσιος". Βλ. Διονυσίου Σολωμού, Άπαντα, εκδ. Ίκαρος, Αθήνα 1991, τ. 3 (Αλληλογραφία), Επιμέλεια-Μετάφραση-Σημειώσεις Λίνου Πολίτη, σ. 569.

* Όλο το ποίημα προέρχεται από το Περιοδικό ΕΠΤΑΝΗΣΙΑΚΑ ΦΥΛΛΑ 27 (2007) 111-114, που μόλις κυκλοφόρησε, αφιερωμένο στον Σολωμό, 150 χρόνια από τόν θάνατό του.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Follow by Email

Οι πιο αναγνώστες μας Αναγνώστες

Related Posts with Thumbnails