Πέθανε η σπουδαία βυζαντινολόγος Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, 100 ετών

Μια μεγάλη μορφή της ιστορίας, του πολιτισμού και των τεχνών μας άφησε σήμερα. Η κληρονομιά, όμως, που αφήνει στην Ελλάδα είναι ανεκτίμητη.

Διάλεξη της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ στην Καβάλα για τη σχέση Βυζαντίου και Ισλάμ

Παρουσίαση: π. Θωμάς Ανδρέου

Σήμερα είχαμε την μεγάλη χαρά να παρακολουθήσουμε σε μία εκπληκτική διάλεξη με θέμα ''Βυζάντιο και Ισλάμ'', την διεθνούς φήμης Βυζαντινολόγο και Πρύτανη των Πανεπιστημίων της Σορβόνης Κυρία Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ. Η διάλεξη πραγματοποιήθηκε στον χώρο του Imaret στην Καβάλα, μετά από πρόσκληση του Ινστιτούτου Μωχάμετ Άλη και της Κυρίας Άννας Μισσιριάν, την οποίαν και ευχαριστούμε θερμώς. Εντυπωσιακή υπήρξε η ροή του λόγου της Ακαδημαϊκού Κυρίας Αρβελέρ, η οποία επί μία ώρα και δέκα λεπτά, όρθια, παρά την μεγάλη ηλικία της και από στήθους, μας ανέπτυξε την ιστορική παρουσία του Ισλάμ στον Βυζαντινό Πολιτισμό.

Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ ανακηρύχθηκε απόψε Επίτιμη Διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών

Επιμέλεια παρουσίασης: π. Παναγιώτης Καποδίστριας

Απόψε, 28η Νοεμβρίου 2014, στις 7 το βράδυ, στο κεντρικό κτήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών (στα Προπύλαια) ανακηρύχθηκε Επίτιμη Διδάκτορας του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του ΕΚΠΑ η κ. Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, γνωστή και μη εξαιρετέα Καθηγήτρια του πανεπιστημίου της Σορβόνης, κορυφαία προσωπικότητα των ευρωπαϊκών, των ελληνικών (και όχι μόνον) Γραμμάτων! 

Ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Θεόδωρος Φορτσάκης, στο σκεπτικό της απονομής της επιτιμίας, τόνισε ότι η τιμή αποδόθηκε στην κ. Αρβελέρ, όχι μονάχα για την επιστημονική πληρότητά της, αλλά και στο ότι -μέσω της επιστημοσύνης της- η δημόσια εικόνα της είναι ιδαίτερα οικεία και φιλική στον λαό. 

Για το έργο της τιμηθείσης ομίλησε με συνοπτική πληρότητα η κ. Αθηνά Κόλια-Δερμιτζάκη, Καθηγήτρια του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Η Αναγόρευση της κ. Αρβελέρ περιελάμβανε: α) Ανάγνωση των κειμένων του Ψηφίσματος του Τμήματος, της Αναγόρευσης και του Διδακτορικού Διπλώματος από την Πρόεδρο του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας, καθηγήτρια Αναστασία Παπαδία-Λάλα και β) Περιένδυση της τιμωμένης με την τήβεννο της Σχολής από την Κοσμήτορα της Φιλοσοφικής Σχολής, καθηγήτρια Ελένη Καραμαλέγκου.

Η τιμηθείσα, στην ομιλία της, με θέμα "Η επικαιρότητα του Βυζαντίου", συνάρπασε το απαιτητικό ακροατήριο, αναφερόμενη στην Πόλη του Κωνσταντίνου και την Αγιά Σοφιά, για τη σημασία τους στην διαμόρφωση της νεοελληνικής ταυτότητας και πώς συναντώνται στα Γράμματα και στη Λαϊκή Παράδοσή μας.

Η Νέα Ρώμη και η πρώτη ευρωπαϊκή αυτοκρατορία

Ο συνεργάτης μας Διονύσης Ν. Μουσμούτης παρουσιάζει το νέο βιβλίο της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ, Γιατί το Βυζάντιο, εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, σελίδες 287.

Ο βίος της παγκόσμιας αυτοκρατορίας του μεσαιωνικού Ελληνισμού οριοθετείται και χρονολογείται από την 11η Μαΐου του 330, όταν ο Κωνσταντίνος τέλεσε τα εγκαίνια της πόλης, έως την 29η Μαΐου του 1453, όταν ο στρατός του Μωάμεθ εισέβαλε στην Πόλη και επί τρεις συνεχείς ημέρες τη λεηλατούσε. Το όνομα Βυζάντιο δόθηκε στην αυτοκρατορία από τους πρώτους καθολικούς καλόγερους μελετητές, οι οποίοι για ευνόητους λόγους δεν ήθελαν να δώσουν το ευγενές γι' αυτούς όνομα στο κράτος των σχισματικών Ελλήνων ορθοδόξων. Από τα Βαλκάνια, τον σλαβικό κόσμο ώς τη Ρωσία, από τον Δούναβη ώς τον Ευφράτη και από την ελληνόφωνη Κάτω Ιταλία ώς τους χριστιανικούς πληθυσμούς της Γεωργίας και Αρμενίας, οι λαοί αυτοί, άλλος λιγότερο και άλλος περισσότερο, έζησαν στη σφαίρα της χιλιόχρονης αυτοκρατορίας.

Η Παλαιά Ρώμη ήταν μεν η Αιώνια Ρώμη, αλλά δεν ήταν παρά μια «Roma mobilis» (κινητή), γιατί κατά τα αρχαιορωμαϊκά πρότυπα, Ρώμη ήταν η πόλη όπου βρισκόταν ο εκάστοτε αυτοκράτορας. Αντίθετα όμως από την Παλαιά, η Νέα Ρώμη ήταν η αμετάθετη έδρα του αυτοκράτορα, εξού και το όνομα Βασιλεύουσα. Πρώτη λοιπόν πραγματική πρωτεύουσα, η Κωνσταντινούπολη, ήταν έδρα της Αυτοκρατορίας και της Εκκλησίας, κέντρο αποφάσεων, απ' όπου ξεκινούσε και κατέληγε κάθε εξουσία, βάση και κορυφή της κοινωνικής και διοικητικής πυραμίδας, εστία δηλαδή του κράτους, καρδιά και πρότυπο κάθε καλλιτεχνικής και πνευματικής δημιουργίας. Το πρώτο πανεπιστήμιο ιδρύθηκε στην Κωνσταντινούπολη τον 5ο αιώνα, ήκμασε τον 10ο αιώνα κι έφτασε στο απόγειο της δόξας του στα μέσα του 11ου αιώνα. Σε αυτή την Κωνσταντινούπολη θα γίνει προοδευτικά η μεταφορά της αυτοκρατορικής εξουσίας από την Παλαιά Ρώμη, που γνωρίζει σταδιακά ερήμωση και κατάπτωση, κυρίως μετά την επιδρομή των βαρβάρων του Αλάριχου το 410.

Η πτώση της Κωνσταντινούπολης δεν υπήρξε μόνο τραυματική για τους Νεοέλληνες και τους άλλους μεταβυζαντινούς ορθόδοξους λαούς, αλλά και για τους Λατίνους της εποχής, από τους οποίους πολλοί συνειδητοποίησαν ότι μετά την Πόλη άνοιγε ο δρόμος των Τούρκων προς τη δική τους Ευρώπη. Το 1453 είχε παγκόσμια απήχηση και σημαδεύει το γύρισμα του χρόνου και της ιστορίας. Τότε τοποθετείται η αρχή του Μεσαίωνα για τους Ελληνες, τότε αρχίζει και η ελληνική διασπορά, όχι πλέον με αποικιακό πνεύμα, όπως στα χρόνια της ελληνικής ακμής, αλλά ως καταφυγή σε χώρες φίλες.

Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ στο νέο της βιβλίο αποσαφηνίζει το Βυζάντιο διά του Βυζαντίου, με πολλές αναφορές σε κείμενα-κλειδιά (Τριακονταετηρικός του Ευσεβίου, Κοσμογραφία του Κοσμά Ινδικοπλεύστη, Τακτικά του Λέοντος ΣΤ' του Σοφού, Βίος Ιακώβου του Νεοφωτίστου, Σχόλια του Τζέτζη, Επαναγωγή κ.ά.), τα οποία, όπως τεκμηριωμένα υποστηρίζει, εκφράζουν τα χαρακτηριστικά της βυζαντινής ψυχοσύνθεσης ή σημαδεύουν παραστατικά τομές και στροφές της ιστορίας του Βυζαντίου. Στα δεκαέξι κεφάλαια του βιβλίου της αναλύονται οι σχέσεις της Πολιτείας με την Εκκλησία, του κέντρου με την περιφέρεια, του Βυζαντίου με τους πολυποίκιλους γείτονές του, φίλους, συμμάχους ή εχθρούς. Οι συνοριακές συρρικνώσεις, οι δογματικές διαμάχες, οι στρατιωτικοπολιτικές αντιπαλότητες και οι άνισες κοινωνικές διαβαθμίσεις που ρύθμιζαν την καθεστηκυία τάξη, εξηγούν τη δυσκολία της βυζαντινής κοινωνίας αλλά και της πολιτικής να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των καιρών. Η πτώση της αυτοκρατορίας πρώτα στα χέρια των Σταυροφόρων (1204) και τελικά στους Οθωμανούς (1453) προλογίζει τη χαλεπότητα της μετέπειτα εποχής, της οποίας θεμέλιο μένει η πολύχρονη βυζαντινή εμπειρία: θρησκευτική, ιδεολογική και βιωματική. Η συγγραφέας, με τη γνωστή γλαφυρότητα και προσληπτικότητα που διακρίνει τον λόγο της -προφορικό και γραπτό-, αναπτύσσει θέματα που σχετίζονται κυρίως με φαινόμενα μακράς διαρκείας και μπορούν να ερμηνεύσουν το Γιατί της βυζαντινής πολιτικής εμβέλειας· από εκεί προκύπτει και ο τίτλος του βιβλίου.

Η ίδια αναφέρει ότι το πόνημά της αυτό απευθύνεται «σε όσους από τους Νεοέλληνες ταλανίζονται με το πρόβλημα της ελληνικής ιστορικής συνέχειας και στους ξένους (κυρίως τους Δυτικοευρωπαίους και τους Αμερικανούς βλαστούς τους) που αρκούνται στην επιλεκτική γνώση του παρελθόντος τους, άσχετα από κάθε ιστορική πραγματικότητα και με μόνο μέλημα τη δικαίωση μιας σύγχρονης πολιτικής προσέγγισης, που υπαγορεύουν συμφέροντα και ενδιαφέροντα, ξένα συχνά από την Ιστορία και το αντικείμενό της».

Πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Τμήματος Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης το 1967, και πρώτη γυναίκα πρύτανης στη μέχρι τότε ιστορία των 700 χρόνων του ίδιου Πανεπιστημίου, το 1976, από τις εξέχουσες πανεπιστημιακές προσωπικότητες στον διεθνή χώρο, η βυζαντινολόγος Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ στο βιωματικό βιβλίο της -απόσταγμα της πολύχρονης διδασκαλίας στη Σορβόνη- απευθύνεται στο ευρύ κοινό και ιδιαίτερα σε όσους απασχολεί-ενδιαφέρει το ζήτημα της ελληνικής ιστορικής συνέχειας. Τοποθετεί το Βυζάντιο στη θέση που τα επιτεύγματά του μας υπαγορεύουν. Αυτά δηλαδή που το αναδεικνύουν ως την πρώτη ευρωπαϊκή αυτοκρατορία και που μπορούν να ερμηνεύσουν όχι μόνο το -ανεπαρκώς ακόμη γνωστό- πολιτιστικό του μεγαλείο, αλλά και την ασυνήθη για παγκόσμια δύναμη μακροβιότητά του. Η ιστορική επιστήμη πρέπει να της οφείλει χάριτες.

Οι "Μεγάλοι Έλληνες", μια καλή στιγμή της Ελληνικής Τηλεόρασης / Skai TV: "Great Greeks"

Ξεκαθαρίζοντας εκ των προτέρων, ότι η Μεγαλοσύνη μπορεί να εκφράζεται περίτρανα και μες από την αθέατη πλευρά μυριάδων Ανώνυμων και Καθημερινών Ανθρώπων, των οποίων τα ονόματα δεν διασώζει η Ιστορία, οφείλω να ομολογήσω, ότι η σειρά "ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ", η φιλόδοξη αυτή δουλειά του Αλέξη Παπαχελά στον ΣΚΑΪ -σε συνεργασία με το BBC- μού αρέσει, παρότι είμαι πια πολύ δύσκολος (έτσι με καταντήσανε, όπως και όλους μας, οι επαΐοντες των τηλεοπτικών πραγμάτων στον τόπο μας) ως προς το τι και πώς μπροστά στην Τι Βι.

Είναι όμως η πρώτη σχεδόν φορά, κατά την οποίαν η Τηλεόραση, κατά τρόπο σύγχρονο, θελκτικό και συνάμα επιστημονικό, μορφώνει και ψυχαγωγεί, κατά την αρχαιοελληνική έννοια, δίχως επάρσεις και υποβιβάσεις, δίχως μικρόβιες φωνασκίες και δονκιχοτικές ξιφασκίες. Είτε συμφωνεί κανείς, είτε όχι με την επιλογή και κατάταξη των 100 εξεχόντων Ελλήνων και μάλιστα των 10 επικρατέστερων, δεν μπορεί να ισχυρισθεί νομίζω, ότι δεν έμαθε πράγματα και δεν διδάχτηκε από την όλη παρουσίαση.

Προσωπικά δηλώνω πλουσιότερος από την παραγωγή, η μουσική της Ευανθίας Ρεμπούτσικα με "σκλάβωσε" ως συνήθως και χαίρομαι, ότι θα κυκλοφορήσουν ανάλογα επιστημονικά βιβλία για τους 10 επικρατέστερους (ως πρός τη μεγαλοσύνη, υποτίθεται) Έλληνες.

Για όσους δεν έχουν παρακολουθήσει, αντιγράφω τους Εκατό, κατ' αλφαβητική σειρά:

Αγγελόπουλος Θεόδωρος, Άγνωστος Στρατιώτης, Αισχύλος, Ανδρόνικος Μανόλης, Αριστοτέλης, Αριστοφάνης, Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, Αρχιμήδης, Βαμβακάρης Μάρκος, Βασίλειος Β' Βουλγαροκτόνος, Βέγγος Θανάσης, Βελουχιώτης Άρης, Βενιζέλος Ελευθέριος, Βουγιουκλάκη Αλίκη, Γκάλης Νίκος, Γλέζος Μανόλης, Γλύκατζη Αρβελέρ Ελένη, Δήμας Πύρρος, Δημόκριτος, Διάκος Αθανάσιος, Δραγούμης Ίων, Ελύτης Οδυσσέας, Επίκουρος, Ευκλείδης, Ευριπίδης, Ζαγοράκης Θοδωρής, Ηράκλειτος, Ηρόδοτος, Θαλής ο Μιλήσιος, Θεμιστοκλής, Θεοδωράκης Μίκης, Θεοτοκόπουλος Δομίνικος, Θουκυδίδης, Ιουστινιανός, Ιπποκράτης, Καβάφης Κωνσταντίνος, Καζαντζάκης Νικόλαος, Καζαντζίδης Στέλιος, Κάλλας Μαρία, Καποδίστριας Ιωάννης, Καραθεοδωρή Κωνσταντίνος, Καραϊσκάκης Γεώργιος, Καραμανλής Κωνσταντίνος, Καστοριάδης Κορνήλιος, Κλεισθένης, Κολοκοτρώνης Θεόδωρος, Κοραής Αδαμάντιος, Κοσμάς ο Αιτωλός, Κουν Κάρολος, Λαζόπουλος Λάκης, Λαμπράκης Γρηγόρης, Λεωνίδας, Λοΐζος Μάνος, Μακρυγιάννης Ιωάννης, Μαργιωρής Νικόλαος, Μέγας Αλέξανδρος, Μέγας Κωνσταντίνος, Μελάς Παύλος, Μερκούρη Μελίνα, Μεταξάς Ιωάννης, Μητρόπουλος Δημήτριος, Μπελογιάννης Νικόλαος, Μπουμπουλίνα Λασκαρίνα, Μουζάλα Έλενα, Νανόπουλος Δημήτριος, Ξυλούρης Νίκος, Όθων, Όμηρος, Παλαιολόγος Κωνσταντίνος, Παλαμάς Κωστής, Παναγούλης Αλέξανδρος, Παξινού Κατίνα, Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος, Παπαδόπουλος Γεώργιος, Παπαθανασίου Βαγγέλης, Παπανδρέου Ανδρέας, Παπανδρέου Γεώργιος, Παπανικολάου Γεώργιος, Περικλής, Πλαστήρας Νικόλαος, Πλάτωνας, Πλήθων Γεμιστός Γεώργιος, Πραξιτέλης, Πυθαγόρας, Ρίτσος Γιάννης, Σεφέρης Γεώργιος, Σημίτης Κώστας, Σολωμός Διονύσιος, Σόλωνας, Σοφοκλής, Σωκράτης, Τρικούπης Χαρίλαος, Τσιτσάνης Βασίλης, Φειδίας, Φεραίος Ρήγας, Φίλιππος της Μακεδονίας, Φλωράκης Χαρίλαος, Χατζιδάκις Μάνος, Χορν Δημήτριος, Ωνάσης Αριστοτέλης.

Μπλοκαρισμένα Blogs

Η blogger Δέσποινα βρέθηκε πριν από λίγο καιρό στη Συρία, όπου -ως γνωστόν- επιβιώνει επί δεκαετίες ένα ιδιότυπο πολιτικοστρατιωτικό καθεστώς. Θέλησε, η καημένη, να ενημερώσει από εκεί το blog της και βρέθηκε προ εκπλήξεως. Το καθεστώς έχει μπλοκάρει τα blogs, το facebook και το MSN, διότι -προφανώς- φοβάται την ελευθερία του λόγου, ο οποίος στις μέρες μας εκφέρεται πλέον αλογόκριτα μέσω του νέου αυτού τρόπου άμεσης παρέμβασης, αφορώντας από την κουζίνα της νοικοκυράς έως την αιμοχαρή πολιτική Αμερικανών· από τους καημούς και τα φλερτ των νεολαίων έως τις τοπικές ειδήσεις μιας διαδικτυωμένης επαρχιακής (εν είδει ιστολογίου) εφημερίδας και όχι μόνον· από τις καταλυτικές Επιφυλλίδες του Χρήστου Γιανναρά έως την καθοριστικής σημασίας πολιτισμική παρέμβαση La république des livres του Pierre Assouline της Le Monde.

Εσχάτως πληροφορούμαι, ότι εν Ελλάδι του 2008 κι ενώ τα blogs (παρά τις κάποιες ακρότητές τους, αλλά έχοντας -ως φαίνεται- έλλογο λόγο ύπαρξης και δράσης) ανθούν ήδη στην πατρίδα της Δημοκρατίας των Ιδεών, η Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία έχει και αυτή μπλοκάρει τα blogs και το facebook σε όλα τα Αρσάκειά της!!! Για ποιο λόγο; Επειδή μάλλον φοβάται τον έξωθεν ιδεολογικό εισβολέα, μια και πρωτίστως μεριμνά για «παροχή παιδείας στα Ελληνόπουλα», όπως χαρακτηριστικά δηλώνεται στην επίσημη ιστοσελίδα της:
«H Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία (…) Είναι ο παλαιότερος εκπαιδευτικός οργανισμός στην Ελλάδα και έχει διατηρήσει τον χαρακτήρα της παρά τις εξωτερικές μεταβολές και τις προσαρμογές στις εκάστοτε συνθήκες, έχοντας ωστόσο πάντοτε τον ίδιο σκοπό από την ίδρυσή της: την παροχή παιδείας στα Ελληνόπουλα. Η παρουσία και η δραστηριότητα τής Εταιρείας στην εν γένει εκπαιδευτική, πνευματική, πολιτιστική, επιστημονική και κοινωνική ζωή τού τόπου υπήρξε και εξακολουθεί να είναι καθοριστική. Στις μέρες μας, η δράση αυτή εξακολουθεί να αποτελεί σταθερή αξία, η οποία ακολουθεί σύγχρονη κατεύθυνση».

O tempora, o mores!!!

Τι να πρωτοσχολιάσει κανείς; Απλώς θυμίζω δυο μόνο πράγματα:

Α) Το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών - Ειδική Υπηρεσία Διαχείρισης Επιχειρησιακού Προγράμματος για την Κοινωνία της Πληροφορίας, με σκοπό να εγείρει περαιτέρω το ενδιαφέρον των μαθητών όλων των βαθμίδων και να συμβάλλει στην αξιοποίηση των γνώσεών τους για τις νέες τεχνολογίες με έμφαση στις δυνατότητες της Ψηφιακής Ελλάδας, καθώς και να βραβεύσει τις προσπάθειές τους με την ανάδειξη των βέλτιστων, διοργάνωσε πριν λίγο καιρό μαθητικό διαδικτυακό πανελλήνιο διαγωνισμό Blogs με τον χαρακτηριστικό τίτλο «ξεblogαρε».
Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση των όρων «Δικαίωμα συμμετοχής στον Διαγωνισμό έχουν μαθητές αναγνωρισμένων από το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (ΥΠ.Ε.Π.Θ.) ελληνικών ή ξενόγλωσσων σχολείων σε όλη την ελληνική επικράτεια (δημόσιων και ιδιωτικών), πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, σε τρεις διαγωνιστικές κατηγορίες (Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο). (…) Επιτρέπεται η χρήση από τους μαθητές πόρων των σχολικών μονάδων τους (όπως λ.χ. ενδεικτικώς ηλεκτρονικοί υπολογιστές, σύνδεση στο διαδίκτυο κλπ) εντός των σχολικών μονάδων, καθώς και η υποστήριξη/ υποβοήθηση των συμμετεχόντων από τους δασκάλους/ καθηγητές πληροφορικής στο πλαίσιο του σχολικού περιβάλλοντος σε τυχόν ερωτήματα που ανακύπτουν (…)» κλπ κλπ.

Β) Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ στις 15 Ιανουαρίου 2007 αναγορεύτηκε Επίτιμη Διδάκτωρ του Τμήματος Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Η ομιλία της είχε θέμα «Blog-κρατία, η 5η εξουσία» . Αντιγράφω ένα μικρό απόσπασμα, προς γνώσιν:

«(…) Τη δύναμη των blogs γνωρίζουν άριστα οι πολιτικοί που προσπαθούν να τα εκμεταλλευτούν προωθώντας blog παραγωγές των ίδιων αλλά και των οπαδών τους. Έτσι τώρα μιλούν για την 5η εξουσία, την blog-κρατία που έχει σήμερα και την εγκυκλοπαίδεια της με την περίφημη Wikipedia, τη γρήγορη δηλαδή εγκυκλοπαίδεια, όπου ο καθένας γράφει και συμπληρώνει ελεύθερα τα διάφορα λήμματα της. Τόσο που εμπνευστής της, ο Λάρι Σάνγκερ, δηλώνει πως η δική του εγκυκλοπαίδεια υπερέχει της British, δεδομένου ότι εκσυγχρονίζεται αδιάκοπα, υπό τον έλεγχο μάλιστα διαιτητών συντακτικής ομάδας ειδικών.
Τη δύναμη όμως των blogs γνωρίζουν και οι υπό εκκόλαψη λογοτέχνες που δημοσιεύουν τώρα τα βιβλία και έργα τους στο διαδίκτυο χωρίς να έχουν ανάγκη από απαιτητικούς εκδότες. Τα γνωστά πια blooks (σύμπτυξη όρων blog και book) δεν περιλαμβάνουν μόνο πρωτόλεια νέων και άγνωστων συγγραφέων. Για την ευρύτητα που έλαβε η blog-λογία θα σημειώσω διασκεδαστικά το αποτέλεσμα έρευνας μεταξύ Βρετανών φοιτητών γνωστών πανεπιστημίων. Τα 85% χρησιμοποιούσαν blog, αλλά μόνο το 5% ήξερε να βράσει ένα αβγό. (…)»

Τ’ ανωτέρω αφιερώνονται (σεμνά και ταπεινά) τόσο στον Bashar al-Assad, Πρόεδρο της Συρίας (αλλ’ αυτόν, πού να τον βρω;), όσο και στον Πρόεδρο της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρίας Ελλογιμότατο κ. Γεώργιο Μπαμπινιώτη!

Μετά τιμής
Π. Κ.
καθήμενος «Στον ίσκιο του Ήσκιου»

υ.γ. Κωνσταντινουπολίτες φίλοι με πληροφόρησαν χθες, ότι, με απόφαση τουρκικού δικαστηρίου, η πρόσβαση στο δημοφιλέστατο YouTube μπλοκαρίστηκε στη χώρα, λόγω "προσβλητικών" videos για τον Κεμάλ Ατατούρκ. Το ίδιο συνέβη πριν λίγες μέρες και για τα Blogs. Εάν κάποιος, ευρισκόμενος στην Τουρκία, θελήσει να μπει στον Blogger, θα δει την ακόλουθη ένδειξη:

* [Οι φωτογραφίες προέρχονται από το Διαδίκτυο. Το άρθρο αυτό πρωτοδημοσιεύτηκε σήμερα, στο ηλεκτρονικό περιοδικό φουστανΕΛΛΑΣ ΠΟΛΙΤΗΣmos. Εδώ αναρτάται επηυξημένο με νεότερα στοιχεία.]