Δεκαέξι χρόνια μετά την πρώτη παρουσίαση στο Μόναχο, μια δημιουργική συνεργασία επιστρέφει με την διεθνή δισκογραφική έκδοση «Logos»
Αναθυμάται και γράφει ο π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ
Δεκαέξι χρόνια μετά την πρώτη παρουσίαση στο Μόναχο, μια δημιουργική συνεργασία επιστρέφει με την διεθνή δισκογραφική έκδοση «Logos»
Αναθυμάται και γράφει ο π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ
Δύο προσωπικότητες με σημαντική προσφορά στην επιστήμη, τη μουσική και τον πολιτισμό, ο Καθηγητής Δρ Χρήστος Χ. Καρύδης και ο συνθέτης Τιμόθεος Αρβανιτάκης, θα είναι οι κύριοι συντελεστές της δεύτερης μεγάλης εκδήλωσης του Μορφωτικού Κέντρου Λόγου και Τέχνης «Αληθώς», κατά τον 17ο χρόνο της λειτουργίας του, την Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2026, ώρα 19:00, στον Ιερό Ναό της Παναγούλας Βανάτου Ζακύνθου.
Οι συντηρημένες εικόνες της Παναγούλας και της Φανερωμένης, μουσικό αφιέρωμα στα 200 χρόνια από την Έξοδο του Μεσολογγίου και Βραβεία «Αληθώς» στους Χρήστο Καρύδη και Τιμόθεο Αρβανιτάκη
Το Μορφωτικό Κέντρο Λόγου και Τέχνης «Αληθώς» της Ενορίας Βανάτου πραγματοποιεί την δεύτερη μεγάλη εκδήλωση του 17ου κύκλου του, την Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2026, ώρα 19:00, στον Ιερό Ναό Παναγούλας Βανάτου, με γενικό τίτλο «"ΜΗΤΕΡΑ, ΜΕΓΑΛΟΨΥΧΗ". Ήχοι Εξόδου / Εικόνες Μάνας». Πρόκειται για μια ιδιαίτερη συνάντηση εκκλησιαστικής τέχνης, σολωμικής ποίησης και μουσικής δημιουργίας, με επίκεντρο την διακοσιοστή επέτειο της ηρωικής Εξόδου του Μεσολογγίου (1826–2026).
Η Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού (ΕΛΛΕΤ) διοργανώνει την εκδήλωση «Στροφάδες: στο σταυροδρόμι της φύσης και του πολιτισμού» την Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2026, ώρα 18:00, στο κτίριο της ΕΛΛΕΤ, στην οδό Τριπόδων 28, στην Πλάκα. Η εκδήλωση διοργανώνεται με αφορμή την έκδοση «Ο τελευταίος μοναχός των Στροφάδων. Αναφορά από ένα άγνωστο νησί του Ιονίου» (Πατάκης / Abbeville Press - 2018/ Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος - 2022), με φωτογραφίες του Robert A. McCabe και κείμενα και επιμέλεια της δημοσιογράφου Κατερίνας Λυμπεροπούλου.
Ακολουθεί το πρόγραμμα της εκδήλωσης:
Πραγματοποιήθηκε σήμερα, Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2026, στην Ενοριακή Βιβλιοθήκη Βανάτου, έδρα του Μορφωτικού Κέντρου Λόγου και Τέχνης «Αληθώς», η δεύτερη συνάντηση του Σεμιναρίου Κοινωνικού Προβληματισμού, με θέμα «Κοινωνιολογικές ερμηνείες της εφηβικής παραβατικότητας και βίας».
Το Καυταντζόγλειο Βραβείο του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών απονεμήθηκε την Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2026, στον ζακύνθιο ιστορικό Δρ Νικόλαο Π. Καποδίστρια, στη Φιλοσοφική Σχολή του ΕΚΠΑ. Η απονομή αφορούσε διατριβές που διακρίθηκαν στον κύκλο βραβεύσεων του 2025.
Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον πραγματοποιήθηκε σήμερα, Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2026, στην Ενοριακή Βιβλιοθήκη Βανάτου Ζακύνθου, έδρα του Μορφωτικού Κέντρου Λόγου και Τέχνης «Αληθώς», η πρώτη συνάντηση του νέου Σεμιναρίου Κοινωνικού Προβληματισμού, που εντάσσεται στις εκπαιδευτικές δράσεις του 17ου έτους λειτουργίας του Κέντρου.
Στην προστασία και ανάδειξη του τοιχογραφικού διακόσμου του Καθολικού της Μονής Δαφνίου προχωρά το υπουργείο Πολιτισμού διά των αρμοδίων υπηρεσιών του, της Διεύθυνσης Συντήρησης Αρχαίων και Νεώτερων Μνημείων και της Εφορείας Αρχαιοτήτων Δυτικής Αττικής. Όπως αναφέρει ανακοίνωση του ΥΠΠΟ, το έργο εντάσσεται στον ευρύτερο σχεδιασμό του υπουργείου Πολιτισμού για τη συστηματική προστασία, αποκατάσταση και ανάδειξη της Μονής Δαφνίου, με στόχο τη διαφύλαξη ενός μνημείου εξαιρετικής σημασίας για τη βυζαντινή πολιτιστική κληρονομιά και την Αττική.
Από τη ζωγραφική στην ποίηση, στη μουσική, στην αρχιτεκτονική και στο εργόχειρο, τον Νοέμβριο η Εθνική Πινακοθήκη - Μουσείο Αλέξανδρου Σούτσου (ΕΠΜΑΣ) ανοίγει ακόμα περισσότερο το πεδίο δράσεων και συνεργασιών της. Όπως αναφέρει το σχετικό δελτίο Τύπου, πριν λίγες μέρες η ΕΠΜΑΣ υποδέχτηκε τις υφάντρες από τον Έβρο σε ένα πρωτοποριακό βιωματικό σεμινάριο-εργαστήριο, που πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με το Εθνολογικό Μουσείο Θράκης. Η συνεργασία αυτή ανέδειξε έναν σημαντικό παράγοντα πολιτιστικής δραστηριότητας και παραγωγής της Θράκης, μιας περιοχής με μακρά παράδοση στην υφαντική ήδη από τον 17ο αιώνα. Σύντομα τα πωλητήρια της ΕΠΜΑΣ θα εμπλουτιστούν με τα πρωτότυπα, αυθεντικά τεχνουργήματα, που θα δημιουργηθούν, εμπνευσμένα από τα έργα των συλλογών της ΕΠΜΑΣ.
Το 1991 κυκλοφόρησε το ποιητικό βιβλίο του Οδυσσέα Ελύτη "Τα ελεγεία της Οξώπετρας", από τις εκδόσεις Ίκαρος, με προμετωπίδα του Κώστα Πανιάρα (βλ. διπλανή φωτό). Είχα την ύψιστη τιμή να μού το στείλει με ιδιόχειρη αφιέρωση!Το πρώτο ποίημα του έργου αυτού επιγράφεται "Ακινδύνου, Ελπιδοφόρου, Ανεμποδίστου". Τι παράδοξος τίτλος! Κι όμως, δεν είναι δύσκολο ν' αντιληφθούμε, ότι παραπέμπει ευθέως στην ημερομηνία 2 Νοεμβρίου, κατά την οποία η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη Ακινδύνου, Πηγασίου, Αφθονίου, Ελπιδοφόρου και Ανεμποδίστου των Μαρτύρων. Γιατί όμως τούς μνημονεύει ο Ελύτης εδώ;
Σκέψεις, με αφορμή τις δύο παρεμβάσεις του Οικουμενικού Πατριάρχη στην Ασίζη, 40 χρόνια μετά την ιστορική συνάντηση προσευχής για την ειρήνη.
Του Πρωτοπρεσβυτέρου του Οικουμενικού Θρόνου ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ
|
Ένα συγκινητικό ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ για την 35ετηρίδα της Πατριαρχίας Βαρθολομαίου. Η διαδρομή ενός ανθρώπου που, από τη μικρή γενέθλια γη, έφθασε στα πέρατα του κόσμου, διατηρώντας ακέραιη τη μνήμη των καταβολών του και την αποφασιστικότητα της αποστολής του.
Λόγος για τον ογκώδη τόμο μελετημάτων του Πρωτοπρεσβυτέρου Δρος Ιωάννη Δ. Μεσολωρά «Πτυχές Κεφαλληνιακής Εκκλησιαστικής Ιστορίας – Ιεροί Τόποι, Ιερά Πρόσωπα»
Οκτακόσιες σελίδες χρειάστηκε ο Κεφαλλήν Πρωτοπρεσβύτερος Δρ Ιωάννης Δ. Μεσολωράς για να στεγάσει ένα σημαντικό μέρος της πολύχρονης έρευνάς του γύρω από την εκκλησιαστική ιστορία της ιδιαίτερης πατρίδας του. Ο τόμος, που κυκλοφόρησε το 2026 από την Ιερά Μητρόπολη Κεφαλληνίας, με τίτλο «Πτυχές Κεφαλληνιακής Εκκλησιαστικής Ιστορίας – Ιεροί Τόποι, Ιερά Πρόσωπα», φανερώνει την υπομονή ανθρώπου που επί χρόνια σκύβει πάνω από παλαιά χαρτιά, ξεφυλλίζει κώδικες, αναζητεί μια χρονολογία, συναντά ένα λησμονημένο όνομα και αισθάνεται χρέος να το επαναφέρει στην ιστορική μνήμη. Η λέξη «Πτυχές» του τίτλου είναι μάλλον σεμνή για το εύρος της εργασίας. Εδώ συγκεντρώνεται ένας ολόκληρος κόσμος της Κεφαλονιάς, κυρίως ο εκκλησιαστικός, μαζί όμως και ο κοινωνικός, ο ιστορικός, κάποτε ακόμη και ο βαθιά ανθρώπινος.
Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης τριάντα πέντε ετών από την ανάρρηση της Α.Θ. Παναγιότητος, του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου, στον περίοπτο Οικουμενικό Θρόνο, ο Υπεύθυνος και οι Επιστημονικοί Συνεργάτες του Μορφωτικού Κέντρου Λόγου και Τέχνης «Αληθώς» της Ενορίας Βανάτου Ζακύνθου εκφράζουν τον βαθύτατο σεβασμό και την ευγνωμοσύνη τους προς το σεπτό Πρόσωπό Του, απευθύνοντας θερμά συγχαρητήρια και υιϊκές εγκάρδιες ευχές.
Από ένα δημοσίευμα του 1991 στα «35 Στάσιμα» του 2026 – Προσωπική αποτίμηση μιας μακράς πατριαρχικής διακονίας
Στις 27 Οκτωβρίου 1991, πέντε ημέρες μετά την εκλογή του νέου Οικουμενικού Πατριάρχου, δημοσίευα στην εφημερίδα «Ο Τύπος της Ζακύνθου» ένα άρθρο με τίτλο: «Βαρθολομαίος Α΄. Ελπίδα ενότητας των Χριστιανών».
Ποίηση π. Παναγιώτη Καποδίστρια
ΙΜΒΡΟΣ – ΠΟΛΗ: 35 ΣΤΑΣΙΜΑ
1.
Παιδὶ τῆς Ἴμβρου —
τόσα χρόνια κι ἀκόμη
γυρεύεις ἀκτή.
2.
Ἡ Ἴμβρος ἐντός
ὄχι πιὰ μόνο τόπος —
τρόπος τοῦ νόστου.
«Όλβιος όστις της ιστορίας έσχε
μάθησιν»
Ευριπίδης
Γιος εκλεκτός και αγαπητός τού Παναγιώτη και της Φωτεινής Καποδίστρια (στο Μπανάτο Ζακύνθου), στους οποίους εύλογα αφιερώνει το επιστημονικό του πόνημα, ο Νικόλαος Π. Καποδίστριας, γεννημένος στη Ζάκυνθο (1988), Διδάκτωρ Ιστορίας Νέου Ελληνισμού του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας τού Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, μας πρόσφερε πρόσφατα την πολυσέλιδη (σσ. 510), καλοτυπωμένη και αξιόλογη εργασία του, με τον τίτλο: Αρχοντική εξουσία και Τσαρική επιρροή στο Βενετικό Ιόνιο. Η οικογένεια Μακρή και τα Ορλωφικά (1770).
Μια ιδιαίτερη βραδιά, αφιερωμένη στην εκκλησιαστική ιστορία, την τέχνη και τη μουσική παράδοση της Ζακύνθου, πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Κυριακής, 18 Οκτωβρίου 2026, στον Ναό της Παναγούλας Βανάτου, στο πλαίσιο του 17ου έτους των πολιτισμικών και πνευματικών δράσεων του Μορφωτικού Κέντρου Λόγου και Τέχνης «Αληθώς».
Στο πλαίσιο της ειδικής βραδιάς που αφιέρωσε το Μορφωτικό Κέντρο Λόγου και Τέχνης «Αληθώς» στον ιστορικό Ναό της Αγίας Μαρίνας του Φαγιά, την Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2026, στον Ιερό Ναό της Παναγούλας Βανάτου, πραγματοποιήθηκε η τιμητική βράβευση του Αρχιμανδρίτη Δρος Διονυσίου Λυκογιάννη, Ιεροκήρυκα της Ιεράς Μητροπόλεως Ζακύνθου και επί δεκαετίες αφοσιωμένου ερευνητή της ζακυνθινής τέχνης.
Ιστορική έρευνα, ζακυνθινή εκκλησιαστική μουσική και συγκινητική απονομή Βραβείου «Αληθώς» σε διακεκριμένο ερευνητή της ζακυνθινής τέχνης
Μια ιδιαίτερη βραδιά, αφιερωμένη στην εκκλησιαστική ιστορία, την τέχνη και τη μουσική παράδοση της Ζακύνθου, πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Κυριακής, 18 Οκτωβρίου 2026, στον Ναό της Παναγούλας Βανάτου, στο πλαίσιο του 17ου έτους των πολιτιστικών και πνευματικών δράσεων του Μορφωτικού Κέντρου Λόγου και Τέχνης «Αληθώς».
Γράφει Ανώνυμος ο Έλλην
Για χρόνια, η ψηφιακή προπαγάνδα, οι θεωρίες συνωμοσίας και τα αντιεμβολιαστικά αφηγήματα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εμφάνιζαν μια εικόνα χαοτικής αλλά ενιαίας καταιγίδας [euronews.com]. Χιλιάδες λογαριασμοί παρουσιάζονταν ως «αγανακτισμένοι, θρησκευόμενοι πολίτες», έτοιμοι να υπερασπιστούν την Ορθοδοξία, να επιτεθούν στην Ουκρανία και να αποθεώσουν το Κρεμλίνο [euronews.com, cpd.gov.ua]. Τις τελευταίες ημέρες, ωστόσο, μια ξαφνική «σιγή» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης απέδειξε στην πράξη αυτό που οι ερευνητές κυβερνοασφάλειας τόνιζαν επί σειρά ετών: η παραπληροφόρηση δεν αποτελεί μια αυθόρμητη κοινωνική τάση, αλλά μια βιομηχανία με φυσική διεύθυνση, καλώδια και σκληρούς δίσκους [euronews.com].
ΧΡΩΣΤΗΡΑΣ
(Τρίστιχα σαν
χάι-κου)
Στην αξέχαστη φίλη Μαρία
Ρουσέα, κατευόδιο.
1
Και όλους μαζί
της Φαντασίας τα
φτερά
στο Φως μάς φέρνουν.
Εξερευνά, γράφει και παρουσιάζει η ΜΑΡΙΑ ΣΙΔΗΡΟΚΑΣΤΡΙΤΗ ΚΟΝΤΟΝΗ
Η αρχιτεκτονική στη Ζάκυνθο καθορίστηκε
τους τελευταίους αιώνες από διάφορους παράγοντες όπως:
Α. Οι ιστορικές συνθήκες
σε συνδυασμό με τη γεωγραφική θέση της,
Β. Οι κλιματολογικές
συνθήκες,
Γ. Οι καταστρεπτικοί
σεισμοί και
Δ. Τα ντόπια υλικά. Η μεγάλη αφθονία σε πέτρες, πηλό, γύψο και ξυλεία (κυπαρίσσια) ευνόησαν την ευρεία χρήση αυτών των υλικών, καθώς και την ανάπτυξη αντίστοιχων τεχνικών και μαστόρων. Ένα από τα είδη πέτρας που χρησιμοποιήθηκε ευρέως και αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας έρευνας, είναι η γερακόπετρα, από την περιοχή του Βασιλικού. Πήρε το όνομά της από το ακρωτήρι Γέρακας. Είναι ένας εύκολα κατεργάσιμος πωρόλιθος σε μπεζ καφέ χρωματισμό.
Εικόνα 1: Γέρακας. Φωτογραφία Διονύσης Φουρνογεράκης, 2007.
Στη μνήμη της ζωγράφου Μαρίας Ρουσέα (+4.10.2026)
Του π. Παναγιώτη Καποδίστρια
Η Μαρία έζησε έναν ολόκληρο αιώνα. Εκατό χρόνια ζωής, κι όμως, καθώς τη συλλογίζομαι τώρα που έφυγε, εκείνο που έρχεται πρώτο στον νου μου είναι η νεότητά της. Μια παράξενη, επίμονη νεότητα, ίδια μ’ εκείνη που κατοικούσε πάντοτε στα έργα της.
Η Αν Κάρσον ανήκει στους συγγραφείς οι οποίοι κάνουν δυσδιάκριτα τα όρια ανάμεσα στην ποίηση, το δοκίμιο, τη φιλολογία, τη μετάφραση και την αφήγηση. Γεννημένη στο Τορόντο το 1950, κλασική φιλόλογος και ποιήτρια, έχει οικοδομήσει ένα έργο στο οποίο η αρχαία Ελλάδα δεν λειτουργεί ως μουσειακό κατάλοιπο ούτε ως διακοσμητική αναφορά, αλλά ως ενεργός συνομιλητής του παρόντος κόσμου. Η Κάρσον επιστρέφει στους αρχαίους Έλληνες όχι για να τους εξιδανικεύσει, αλλά για να ανακαλύψει μέσα στα θραύσματα της ποίησης και του μύθου ερωτήματα που παραμένουν απολύτως σύγχρονα: τον έρωτα, την απουσία, την επιθυμία, το πένθος, τη βία, την απώλεια και τη σχέση ανάμεσα στη μνήμη και τη γλώσσα.
Η Μαρία Ρουσέα, που έφυγε από τη ζωή στις 4 Οκτωβρίου 2026, σε ηλικία εκατό ετών, είχε μια παλιά και αγαπητική σχέση με το Μορφωτικό Κέντρο Λόγου και Τέχνης «Αληθώς» και τον Εφημέριο Βανάτου π. Παναγιώτη Καποδίστρια. Γι’ αυτό και ο αποχαιρετισμός μας έχει λόγους προσωπικούς. Μας πηγαίνει μάλιστα πίσω, στον Απρίλιο του 2021 και σε μια χειρονομία της, την οποία η αναχώρησή της κάνει ακόμη πολυτιμότερη.
Η καναδή συγγραφέας και ποιήτρια Αν Κάρσον (Anne Carson) τιμάται με το Νόμπελ Λογοτεχνίας 2026 «για το τολμηρό και ευρηματικό της έργο το οποίο μέσα από έναν παιγνιδιάρικο διάλογο με την κλασσική παράδοση έχει δημιουργήσει νέες φόρμες για την σύγχρονη λογοτεχνία», δηλώνει στην ανακοίνωσή της η γραμματέας της Σουηδικής Ακαδημίας Ινγκριντ Κάρλμπεργκ.
![]() |
| Μεγαλομεγέθης πίνακας της Μαρίας Ρουσέα, έργο 1973, σωζόμενος σε ιδιωτική συλλογή. |
ΠΙΟ ΨΗΛΩΜΑ
ΔΕΝ ΕΧΕΙ
Στη θανή της Μαρίας Ρουσέα (+4.10.2026)
Στη μνήμη της Μαρίας Ρουσέα
Με βαθιά συγκίνηση πληροφορηθήκαμε την εκδημία της σπουδαίας Ζακυνθινής ζωγράφου Μαρίας Ρουσέα (+4.10.2026), μιας ξεχωριστής δημιουργού, που υπηρέτησε με συνέπεια και ευαισθησία την Τέχνη και αποτύπωσε στο έργο της, με τον δικό της ιδιαίτερο τρόπο, την αγάπη της για τη γενέτειρά της, τη Ζάκυνθο.
Του Πρωτοπρεσβυτέρου του Οικουμενικού Θρόνου ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ
Επανέρχομαι στα "Ουκρανικά Εκκλησιαστικά. Το χρονικό του πολέμου" του φίλου Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου, καθώς η πρώτη ανάγνωσή τους άφησε πίσω της περισσότερα ερωτήματα απ’ όσα χωρούσαν σε μια πρώτη παρουσίαση. Τώρα, με κάποια απόσταση από τις πολλές ειδήσεις, τα πρόσωπα, τις δηλώσεις και τα γεγονότα που συνωθούνται στις σελίδες του τόμου, μου μένει κυρίως μια λέξη: ισχύς. Ίσως αυτή να αποτελεί ένα από τα κρυφά κλειδιά του βιβλίου.
Οι Στροφάδες, τα δύο μικρά νησιά νοτίως της Ζακύνθου, συνδέθηκαν επί αιώνες με μια μοναχική παρουσία που σφράγισε την εκκλησιαστική ιστορία του τόπου. Η απόμερη θέση τους μέσα στο Ιόνιο προσέφερε στους μοναχούς χώρο ησυχίας, προσευχής και ασκήσεως, ενώ συγχρόνως τους έφερνε αντιμέτωπους με τις περιπέτειες των θαλάσσιων δρόμων της εποχής. Οι επανειλημμένες επιδρομές Τούρκων, Αλγερινών και άλλων πειρατών έθεταν συχνά σε δοκιμασία τη Μονή, με λεηλασίες, αιχμαλωσίες και φόνους μοναχών [Π. Καποδίστριας, Ζακύνθου Εορτοδρόμιον, Ζάκυνθος 1998, σ. 65].
Του Πρωτοπρεσβυτέρου του Οικουμενικού Θρόνου ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ
Θα μπορούσε ο τίτλος να είναι πιο τολμηρός: «Ιωάννης Καποδίστριας, ο τελευταίος Χριστιανός Κυβερνήτης της Ελλάδας». Μια τέτοια διατύπωση, ωστόσο, θα αδικούσε πρόσωπα της μεταγενέστερης πολιτικής μας ιστορίας που έζησαν με πίστη και χριστιανική συνείδηση. Άλλωστε, η πίστη του κάθε ανθρώπου ανήκει στα βάθη της συνειδήσεώς του και ο ιστορικός αποφεύγει να τη μετρά. Εκείνο που με ενδιαφέρει εδώ είναι διαφορετικό: ο Καποδίστριας υπήρξε, κατά τη γνώμη μου, ο τελευταίος Κυβερνήτης που θέλησε να μπολιάσει την ίδια τη συγκρότηση της ελληνικής Πολιτείας με μια χριστιανική αντίληψη περί ανθρώπου, παιδείας, κοινωνίας και εξουσίας.
Του Πρωτοπρεσβυτέρου του Οικουμενικού Θρόνου ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ
Πήρα στα χέρια μου το νέο βιβλίο του φίλου Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου, Ουκρανικά Εκκλησιαστικά. Το χρονικό του πολέμου, και από τις πρώτες κιόλας σελίδες είχα την αίσθηση ότι ξαναπερνούσα, αυτή τη φορά συγκεντρωμένα, τέσσερα δύσκολα χρόνια της εκκλησιαστικής μας επικαιρότητας. Κείμενα πολλά από τα οποία διαβάσαμε όταν πρωτογράφτηκαν, τώρα, τοποθετημένα το ένα πλάι στο άλλο, λένε κάτι περισσότερο. Το μεταγενέστερο φωτίζει το προηγούμενο και γεγονότα που κάποτε έμοιαζαν ασύνδετα αποκαλύπτουν τη μεταξύ τους συγγένεια.