Νύξεις-Ανοίξεις [2η ομάδα - ι΄ ποίημα]

Ο Μάιος δεν 

παραπονιέται. Δια-

σύρεται απ' το 

κομβόι των μυρμηγκιών 

στο πρέπον Πουθενά του. 

[π. Παν. Καποδίστριας, 30.5.2015] 

Νύξεις-Ανοίξεις [2η ομάδα - θ΄ ποίημα]

Δεκαοχτούρες 

οδηγούν την Άνοιξη 

εκεί που θέλουν: 

Σε ήβη θαυμάσια 

κι αναγκαστικό χαμό. 

[π. Παναγιώτης Καποδίστριας, 30.5.2015] 

Νύξεις-Ανοίξεις [2η ομάδα - η΄ ποίημα]

Βλέπε τα φυτά: 

Δίνονται στο πρόσκαιρο 

αιώνιό τους 

ασυζητητί. Λοιπόν, 

κλαις δεν κλαις οίκτος ουδείς. 

[π. Παναγιώτης Καποδίστριας, Μπανάτο Ζακύνθου, Μάιος 2015] 

Νύξεις-Ανοίξεις [2η ομάδα - ζ΄ ποίημα]

Τι εστί φόβος 

δε θα μάθετε ποτέ 

και αγωνία. 

Φιλήδονα ρουφάτε 

το φως που σας μαραίνει. 

[π. Παναγιώτης Καποδίστριας, Μπανάτο Ζακύνθου, Μάιος 2015]

Νύξεις-Ανοίξεις {2η ομάδα - στ΄ ποίημα}

Τρίφτηκε τόσο 

το σώμα στις κραιπάλες 

του πουκάμισου 

ώστε γδύνομαι κατά-

δρομα, λέει το φίδι. 

[π. Παναγιώτης Καποδίστριας, Μπανάτο Ζακύνθου, 9.5.2015]

Νύξεις-Ανοίξεις {2η ομάδα - ε΄ ποίημα}

Μας λοιδορούνε 

οι εφήμεροι ανθοί. 
Ζουν το Πάντα τους 
εν τάχει - ενώ εμείς
το Τίποτά μας αργά. 

[π. Παναγιώτης Καποδίστριας, Μπανάτο Ζακύνθου, 5.5.2015]

Νύξεις-Ανοίξεις {2η ομάδα, δ΄ ποίημα}

Ανώδυνη δεν 

υφίσταται Άνοιξη. 

Συνήθως κάμπιες 

επελαύνουν στον κήπο 

και τα ρημάζουν όλα. 

[π. Παναγιώτης Καποδίστριας, Μπανάτο Ζακύνθου, 5.5.2015]

Νύξεις-Ανοίξεις {2η ομάδα, γ΄ ποίημα}

Ξαστοχήθηκε 

μια νυχτοπεταλούδα 

στο φως της μέρας. 

Το παγόνι της νυκτός 

δαρμένο απ' τον ήλιο. 

[π. Παναγιώτης Καποδίστριας, Μπανάτο Ζακύνθου, 4.4.2015]

Νύξεις-Ανοίξεις {2η ομάδα, β΄ ποίημα}

Τη γύρη να πιεις 

να μοιάσεις των εντόμων 

μάταιος κόπος. 

Εγκλωβισμένος είσαι 

στου σαρκίου τα δεσμά. 

[π. Παναγιώτης Καποδίστριας, Μπανάτο Ζακύνθου, 4.5.2015]

Νύξεις-Ανοίξεις {2η ομάδα, α΄ ποίημα}

[Μια ομάδα εννέα πολύ μικρών ποιημάτων, υπό τον τίτλο "Νύξεις-Ανοίξεις" έγραψα το 2001. Πρωτοδημοσιεύτηκαν στην ποιητική συλλογή μου Της αγάπης μέγας χορηγός (2003) και οριστικά στον συγκεντρωτικό τόμο Καμένες πεταλούδες (2010). Εσείς, αν δεν έχετε τα βιλία, μπορείτε να τα αναγνώσετε ΕΔΩ! 

          Επειδή οι βόλτες μου στην ολάνθιστη ύπαιθρο της Ζακύνθου έχουν και την έννοια αφενός μεν της φωτοαποτύπωσης τού ανθηρού περίγυρου, αφετέρου δε της ποιητικής πρόσληψής του, άρχομαι σήμερα κάποιων ανοιξιάτικων φωτο-ποιημάτων, με γενικό τίτλο "Νύξεις-Ανοίξεις (2η ομάδα)", δημοσιευόμενων υπό την επήρεια της πρώτης συγκίνησης. Στο μέλλον ασφαλώς θα ξανακοιταχθούν!... Ελπίζω να έχουμε γονιμότητα, εσείς κι εγώ, ώστε να μετάσχουμε στην ευωδία των χρωμάτων και αυτής της πανΆνοιξης, που διάγουμε ολοένα! 

          π. Π. Κ.]

Όλες μεριμνούν 

άνοιξη να ρουφήξουν 
οι ανθοστιγμές. 

Ο χρόνος εξαντλείται 

αφού μας εξαντλήσει. 

[π. Παναγιώτης Καποδίστριας, Μπανάτο Ζακύνθου 4.5.2015]