Αυτό το κουκλίστικο σπιτάκι βρίσκεται στο Βανάτο Ζακύνθου

Ναι, όντως, το μικρότατο αυτό κόκκινο σπίτι των 20 τ.μ. βρίσκεται στην Ενορία μας, εδώ στο Βανάτο Ζακύνθου και παρουσιάζεται σε γνωστό ηλεκτρονικό περιοδικό, όπου οι ιδιοκτήτες μιλούν για το πώς και το γιατί της δημιουργίας του. ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ!

Το σπίτι στο λιβάδι του Viljoenskroon

Ταξιδεύει, φωτογραφίζει και παρουσιάζει ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας

Σ' ένα όμορφο αγρόκτημα, κοντά στο αγροτικό χωριό Viljioenkroon, ταξιδεύουμε σήμερα νοερά μαζί σας. Βρισκόμαστε στην επαρχία Free State τής Νοτίου Αφρικής και είναι μεσημέρι τής 9ης Φεβρουαρίου 2012. Ο καιρός είναι αποβρεχάρης και, συνάμα, βαριά καλοκαιρινός, όπως -άλλωστε- συνηθίζει να πράττει το υποσαχάριο θέρος. 

Σοφίτα με θέα στο Ιόνιο

Φωτογραφίες: Ιωάννης-Πορφύριος Καποδίστριας

Καθαρά Δευτέρα 2020 στα ορεινά της Ζακύνθου

Φωτογραφίες: π. Παναγιώτης Καποδίστριας

Το σπίτι των ονείρων μας βρίσκεται στο Νυμφαίο {1ο μέρος}

Ταξίδεψε, φωτο-αποτύπωσε και παρουσιάζει ο π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

Το αρχοντόσπιτο που κατέρρευσε

Φωτογραφίες: π. Παναγιώτης Καποδίστριας, αποτυπώνοντας τη φθορά του σπιτιού του Κουρέα, στην Πανουμερία εν Βανάτω της Ζακύνθου 

Τυπικό σπίτι στον Μελιγαλά Μεσσηνίας

Ταξίδεψε και φωτο-αποτύπωσε ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας

Ποίηση του Βαγγέλη Τασιόπουλου

Μελιγαλάς 

Χρόνια
περιφερόταν μ' ένα καλάθι σαρπηδόνες
καθώς κοιτούσε νωχελικά κι αδιάφορα το δρόμο
ύφαινε το μαντίλι με τις δώδεκα λεπρές
που ανηφόριζαν τα μεσημέρια το τετράζι.

κατά δω, ψιθύρισε
ο θηβαίος στρατηγός ενώ γυρνούσε το μαγκάνι
η Μαρία.
πέρασαν γύπες με το γέρο ανάμεσά τους
σαν άλλοτε που φύτευαν ελιές κι ατένιζαν
τον κάμπο.

μίκρυνε η γη κι ο κερασφόρος δεκανεύς
κρατάει ακόμη το σκοινί για τις θυσίες

- έτσι μεγάλωσες εσύ
σε αίματα και φρίκη περπατώντας διάστικτος
από άρπαγες και ευφυείς αλλοδαπούς
γονυπετείς ικέτες και τιτλούχους.

Ακόμη και τώρα
ιεροφάντες παραπαίουν στα περάσματα, νυχθημερόν ασκούμενοι
για κάθε ενδεχόμενο.
υπήκοοι της μνήμης:
η απόσβεση
το κρώξιμο των πελαργών που δεν θα επιστρέψουν
τα ερείπια, μια πιθαμή απ' το θάνατο, βήχουν
την ηδυπάθεια της ιστορίας
ώσπου οι κύκλοι του νερού να εκτοπίσουν
την ορφανή μητέρα που σφαδάζει δι' ευχών
τα κόλλυβα του μίσους
και τον ιδρώτα του μακάριου.

-έτσι μεγάλωσες εσύ
σε νουνεχείς που υστέρησαν στα όπλα.
κι όπως τρυπάει η υγρασία το κορμί
αφήνει το εκχύλισμά του στη λυκία:

νύχτα ο βασιλιάς κοίτα πώς λάμπει

οι λάμιες του θολού βυθού
η ασβεστωμένη περιουσία...

λίγος ήταν ο ύπνος εκεί
σαν τη διάρκεια του χθόνιου νότου.

[ Το ποίημα προέρχεται από το βιβλίο του Μελιγαλαίου ποιητή της Θεσσαλονίκης Βαγγέλη Τασιόπουλου: Οι λάμιες του θολού βυθού, εκδ. Σύγχρονοι Ορίζοντες, 2000, σ. 20 εξ.]

Στην ευρυχωρία μιας Pretoriaνής Κατοικίας Έλληνα {2ο μέρος}

Ταξίδεψε στην Πρετόρια της Νοτίου Αφρικής και φωτο-αποτύπωσε ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας

Το 1ο μέρος, δείτε το ΕΔΩ!

Στον επίγειο παράδεισο του Νόμπελου, στο Σχινάρι Ζακύνθου [2ο μέρος: Villa-Hotel Nobelos]

Φωτογραφίζει ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας / Μεσημέρι 13ης Ιουλίου 2014 

Στον επίγειο παράδεισο του Νόμπελου, στο Σχινάρι Ζακύνθου [1ο μέρος: Nobelos Bio Restaurant organic and sea food]

Φωτογραφίζει ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας / Μεσημέρι 13ης Ιουλίου 2014