© ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή οποιωνδήποτε στοιχείων ή σημείων του e-περιοδικού μας, χωρίς γραπτή άδεια του υπεύθυνου π. Παναγιώτη Καποδίστρια (pakapodistrias@gmail.com), καθώς αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία, προστατευόμενη από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

ΘΕΜΑΤΙΚΑ ΕΝΘΕΤΑ. Ό,τι νεότερο εδώ!

Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2007

Λίβανος και Συρία 1999

Τον Φεβρουάριο του 1999 είχα την εξαιρετική ευκαιρία, συμμετέχοντας σε μιαν αποστολή εκκλησιαστικών στελεχών από την Ελλάδα, να βρεθώ για μερικές μέρες σε δυο πανέμορφες (αν και πολύπαθες) χώρες της Εγγύς Ανατολής: Τον Λίβανο και τη Συρία.
Οι αναμνήσεις είναι ακόμη πολύ νωπές, γι' αυτό και επιχειρώ να τις μοιραστώ μαζί σας, με δυο τρόπους: α) Αιχμαλωτίζοντας ενδιαφέροντα στιγμιότυπα από το dvd που ερασιτεχνικά τραβήχτηκε (γι' αυτό και η ποιότητα δεν είναι η δέουσα) και β) μ' ένα ποίημα που μού προέκυψε τότε, εξαιτίας της δυνατής συγκίνησης των εμπειριών εκείνων, δημοσιευμένο ήδη στο βιβλίο "Έσχατος Φίλος" (Αθήνα 2000, σ. 41 εξ.).

Λίβανος


Ρωμαϊκά ερείπια στο κέντρο της Βηρυτού, μιας πεντάμορφης πόλης, που έχει χαρακτηρισθεί ως "Παρίσι της Ανατολής"!


Σύγχρονα ερείπια στη Βηρυτό. Και να σκεφτεί κανείς, ότι, τότε που αποτυπώνονται αυτές οι σκηνές καταστροφής και μεταπολέμου, δεν έχουν συμβεί ακόμη οι πρόσφατες ακραίες τραγικότητες του Καλοκαιριού του 2006... Μήπως τις ξεχάσατε;

Η περίφημη παγκοσμίως Θεολογική Σχολή Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού, γνωστή ως Μπελεμέντειος Σχολή (St. John of Damascus Institute of Theology), στην ομώνυμη Μονή κοντά στην Τρίπολη (Βόρειος Λίβανος), η οποία λειτουργεί με μεγάλη επιτυχία από το 1970, υπαγόμενη πνευματικά στο Πατριαρχείο Αντιοχείας.

Η Είσοδος του Μπελεμέντειου Ορθόδοξου Πανεπιστημίου (University of Balamand), δίπλα στην παραπάνω Θεολογική. Μεταξύ των Σχολών του αξίζει ν' αναφερθούν μερικές: Αρχιτεκτονική, Ντεκόρ, Ζώσες γλώσσες και μεταφράσεις τους, Γυμναστών, Μαθηματικών, Αρχιτεκτονική κομπιούτερ, Ραδιολογίας κ. ά.


Περιδιάβαση στους δρόμους της όμορφης πόλης της Βηρυτού, η οποία το 1999 προσπαθούσε να ορθοποδήσει και ανακάμψει από τις μύριες όσες προγενέστερες περιπέτειες της χώρας. Ήρθαν όμως οι σκυφτές μέρες του 2006, οπότε ξαναπληγώθηκε ανελέητα...

Συρία



Άποψη της περιώνυμης Πατριαρχικής Μονής Παναγίας Σεϊντνάγιας, έξω από την πόλη της Δαμασκού. Θεωρείται ως ένα από τα μεγαλύτερα προσκυνήματα του Χριστιανισμού.

Προσκύνημα και Δέηση στο ειδικό "δωμάτιο" της Παναγίας Σεϊντνάγιας. Δέος όσο δεν παίρνει άλλο, κατάνυξη και προσευχή εκ βαθέων. Τόπος ιερός και μυστηριακός!


Χαρακτηριστικό στιγμιότυπο από τον προεκλογικό "αγώνα" του τότε Προέδρου Χαφέζ αλ Άσαντ. Απόπειρα επανεκλογής του για έβδομη συνεχή θητεία(!) Όπως μάς πληροφόρησαν οι ξεναγοί ήταν σίγουρο, ότι θα ξανάπαιρνε την εξουσία και μάλιστα με το σύνηθες ποσοστό 95%. Όλα "καλά" στη χώρα και η δημοκρατία λειτουργούσε (και λειτουργεί ακόμη εκεί κάτω) τόσο, μα τόσο άπλετα!!!...

Το εσωτερικό του Ορθόδοξου Πατριαρχικού Ναού στην Δαμασκό. Αποτελεί το κέντρο του Πατριαρχείου Αντιοχείας (ενός από τα πρεσβυγενή Πατριαρχεία) κι έδρα του "Πατριάρχου της Μεγάλης Θεουπόλεως Αντιοχείας, Συρίας, Αραβίας, Κιλικίας, Ιβηρίας τε και Μεσοποταμίας και πάσης Ανατολής ΙΓΝΑΤΙΟΥ".



Ένα στιγμιότυπο από την καθημερινή ζωή στην Δαμασκό.

ΟΛΟ ΜΑΤΙΑ


Πόσα δε θα δεις
όλο μάτια:

Ολέθριο χιόνι αιμόπληκτο
αστέρων όρη πέντε δαμασκηνά
φλούδες ανέμων ερπετών
ανάσες άνασσες
ούτως ή άλλως.

Πόσα δε θα δεις
όλο μάτια:

Τους κέδρους της Φοινίκης
κέρδος γειτόνων πονηρών
τιτλούχους της απόγνωσης
ζώντες σχεδόν
παράκτιους
πρώιμα τεθνεώτες

Δεν είναι τέχνη αυτή νυχτιάτικα
δεν είναι
αύριο τα γέλια μου ξινά ωδίνουν πένθη
κι αλφάβητα καινοφανή
οπλές εξ ουρανού
όπλα για να-

κι ο Θεός στο μπαλκόνι του
παιδιόθεν
με αλεξίσφαιρο.

[2-6.2.1999]

10 σχόλια:

Unknown είπε...

πού να τολμήσει κανείς να βάλει σχόλιο εδώ!
όλα είναι μέσα, δεν έχεις εσύ, δλδ εγώ, να συμπληρώσω τίποτα.
από το μεγαλείο της ζωής που συνεχίζει να υπάρχει σε όλο της όντως το μεγαλείο, όπου να'ναι, μέχρι τη μεγαλύτερη εξαθλίωση του θανάτου, που χαμογελάει καθημερνά στην παρουσία των ανθρώπων...
στο σκοτάδι των τεράστιων υπόγειων ρευμάτων -για να βγει εκεί κάτι στην επιφάνεια πρέπει να περάσει χίλια 'μακτούμπ' και χίλιους συνειρμούς μιας απίστευτης κατεστημμένης βασάνου,
κι όμως, δίπλα σ'αυτό,
υπάρχει σε μερικούς εκεί,
μια αθωότητα, μια απλή ζωή, τόσο άπλετη, τόσο καθάρια, που μόνο να την καμαρώσεις μπορείς χαμογελώντας...
θέλω να ξανάρθω.
για να μην πω, σ'ένα άλλο ταξίδι, να εμφανιστώ συνοδοιπόρος, πραγματικός ή εικονικός...

P. Kapodistrias είπε...

@ abttha,
Καλημέρες διάχυτες!

Αγαπώ αυτά τα μέρη της Αντιόχειας και θα μπορούσα (θεωρητικά, κάτι είναι κι αυτό) να ζήσω εκεί, αν και δεν τα είδα όλα, τουρίστας γαρ.
Κατανοώ πάντως, ότι τα λουλούδια εκεί ανθίζουν γρηγορότερα κι επιτακτικότερα, λόγω μάλλον γειτνίασης με την Ανατολή ή με τον Θάνατο...
Φαντάζομαι, ότι εσύ που χρόνια τώρα επιτυχώς μελετάς και διδάσκεις Αραβικό Πολιτισμό και Λογοτεχνία, θα έχεις βιώσει, ότι στα μέρη εκείνα του διαρκούς κλαυθμού
"κι ο Θεός στο μπαλκόνι του
παιδιόθεν
με αλεξίσφαιρο."

Αλήθεια, σε ρωτώ, μετά το φρικτό Καλοκαίρι του 2006,
στέκει ακόμη στο γνωστό μας μπαλκόνι του ο Θεός;

P. Kapodistrias είπε...

... Διότι κατά τον Σύριο ποιητή Άδωνη, όπως εσύ τον μεταφράζεις,

"Ο κόσμος χλομιάζει, οι λέξεις είναι γυναίκες
τις διαβάζει,
τις γυροφέρνει σα θάνατος.

Ό,τι τον θανατώνει, αυτό και τον ζωοποιεί
Φτιάχνει από τα οθόνια της ιστορίας κρεβάτι άλλο, γεννιέται σ' αυτό."


-----------------------------------
ΥΓ. Ευχαριστώ σε για τον Άδωνή σου και τη θερμή αφιέρωση!
Σού οφείλω!

Unknown είπε...

και να'ξερες πόσο έχω κατηγορηθεί για δυο λέξεις εδώ πέρα...
τη λέξη οθόνια
και τη λέξη κρεβάτι
κι όμως, δε θα μπορούσα παρά αυτές να γράψω εδώ.
και τη λέξη πελεκάνος, που ήταν για μένα ψαλμικός οδυρμός κάπου αλλού

αλεξίσφαιρο...
και κλάμα σίγουρα. ο θάνατος κάνει θόρυβο και η ανάσταση κάνει λάμψη.

None είπε...

αποσυρολιβανιστήκαμε εντελώς πια

dokisisofi είπε...

re none mou ti dinoun aftes oi eironies sou ores ores pou prepei na tis eklavoume os gkriniarika gerontosiganomourmourismata!

@p.k poli dinato poiima. Exoun kati skliro akoma kai oi naoi tous de nomizeis? kati marmarenio, gimno, opos kai to skonismeno topio pou tous perivallei.
Mia aporia: oi monofisites tis perioxis ti eginan? iparxoun akomi?

P. Kapodistrias είπε...

@ Δοκησίσοφη.

Ο σημαντικός σύγχρονος θεολόγος και κατά καιρούς διδάσκων στην Μπελεμέντειο Θεολογική του Λιβάνου, Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος (Βλάχος), αναφέρει, ότι
"Οι ανήκοντες στο Πατριαρχείο Αντιοχείας ονομάζονται Greek Orthodox, οι μονοφυσίτες ονομάζονται Syrian Orthodox και οι Ουνίτες έχουν την ονομασία Rum Katholik. Οι τελευταίοι ανήκουν στο Βατικανό μαζί με τους Μαρωνίτες και τους άλλους “καθολικούς”. Επίσης πρέπει να σημειωθή ότι οι Αρμένιοι, που είναι μονοφυσίτες, έχουν ισχυρή επίδραση στην περιοχή εκείνη. [...]"
Φαντάσου, συνεπώς, τι γίνεται εκεί κάτω από πλευράς θρησκειακής... Το χάος του χάους...
Περισσότερα, βλ. στο σχετικό κείμενο του Μητροπολίτη Ιεροθέου εδώ.

Ως προς τη γνώμη σου για το ποίημά μου, την δέχομαι ευχαριστώντάς σε.
Όντως εκεί στον ευρύτερο χώρο περιΐπταται μια ανερεύνητη θολούρα. Ίσως να πρόκειται για τον κουρνιαχτό του μεταπολέμου ή για τον προπομπό μιας επερχόμενης σφαγής.

Από την Κύπρο πάντως είναι πολύ κοντά.
Έχεις επιχειρήσει;

dokisisofi είπε...

Ναι, είναι κοντά και οι σχέσεις ιδιαίτερα επεισοδιακές, θρησκειολογικά πάντα. Φαντάζομαι ξέρεις ότι τον τέταρτο αιώνα μετά Χριστόν, ήθελε να μας υποτάξει το Πατριαρχείο Αντιοχείας, κάτι που σήμαινε υποταγή μας και στον μονοφυσιτισμό τους. Τότε είναι που ο Αρχιεπίσκοπος Ανθέμιος, είδε στον ύπνο του τον Απόστολο Βαρνάβα να του υποδεικνύει που ήταν θαμμένο το σώμα του μετά την εκτελεσή του από στην συναγωγή της Σαλαμίνας λίγους αιώνες πιο πριν. (τον είχαν θάψει κρυφά οι Χριστιανοί). Βρίσκει πράγματι ο Αρχιεπίσκος το λείψανο εκεί, και στο στήθος του απάνω ένα ίδιόγραφο ευαγγέλιο του Ματθαίου τοποθετημένο εκεί από τον Ευαγγελιστή Μάρκο . Με αυτόν τον τρόπο αποδείχτηκε ότι η εκκλησία της Κύπρου ήταν Αποστολική και όφειλε να γίνει Αυτοκέφαλη. Ο Αυτοκράτορας Ζήνωνας, συγκάλεσε τότε έκτακτη σύνοδο (488)καλώντας και εκπρόσωπους του Πατριαρχείου Αντιοχείας. Και, όχι μόνο επικυρώθηκε το αυτοκέφαλο ( με τον όγδοο κανόνα της Εφέσου) αλλά δόθηκαν στον αρχιεπίσκοπό μας αυτοκρατορικά προνόμια : να υπογράφει με κόκκινο μελάνι, να φέρει αυτοκρατορικό΄μανδύα και να κρατά αυτοκρατορικό σκήπτρο. Έτσι γλυτώσαμε από τον μονοφυσιτισμό των Αντιοχέων.
Σήμερα η Συρία, λόγω της πολυ κοντινής γεωγραφικής θέσης της με την Κύπρο (είναι φτηνά και τα ναύλα), και των φτηνών προϊόντων της (ειδικά σε είδη ρουχισμού, υπόδησης, κτλ) είναι χώρος προσελεύσης πολλών Κυπρίων.΄Βέβαια, πολλοί είναι αυτοί των οποίων κύριος προορισμός είναι η Αγία Αικατερίνη του Σινά, μεγάλη η ΄χαρη της. Μακάρι να τα καταφέρω να πάω κάποτε.

Αν έκανα και κανένα λάθος συγχωρέστε με...σε γενικές γραμμές τα είπα.

Peter Saliba είπε...

Γειά σας, Σας ευχαριστώ πώς επισκεφτήκατε το Blog μου και αφήσατε το ώραίαο σχόλιο, και όντως, έχετε,άπ' ό,τι βλέπω΄αφιερωθή παντελώς στην γνώση όλων των πολιτισμών του κόσμου! Εγω σας ευχαριστώ και πάλι διότι είχατε πρόσβαση στο ιστολόγιό μου χώρις να είστε στη λίστα επαφών που, και όπως παρατηρείτε το blog ακόμη είναι υπό κατασκευής και δεν έχει πάρει μιά τελική μορφή και ένα τελικό χαρακτήρα! Θα ήθελα να σας γνωρίσω κατ' όνομα διότι έχω και μια εγκάρδια σχέση με την Ζάκυνθο δία εωός φίλου πολιτικού μηχανικού και δία του Διονυσίου Σολωμού που είχα μελετήσει αυτό το εξάμηνο στην φιλολογική σχολή του πανεπιστημίου Πατρών. Πάντως συγκινήθηκα πολύ όταν είδα πως έχετε δημοσιεύσει τη φωτογραφία της θεολογικής σχολής του Λιβάνου απ' όπου έχω αποφοιτήσει και επίσης του πανεπιστημίου που ανήκει αυτή η σχολή!

P. Kapodistrias είπε...

@ Peter Saliba,

δε με γνώρισες, είναι σαφές. παρότι γνωριζόμαστε πολύ καλά από κοντά. Αν βρεις ποιος έγραψε το παραπάνω ποίημα για την πατρίδα σου, τον πανέμορφο και πολύπαθο Λίβανο, θα καταλάβεις αμέσως ποιος είμαι.
Ελπίζοντας σε μια καλή συνέχεια των συν-ομιλιών μέσω blogs, σε χαιρετώ, ευχόμενος συνάμα ευόδωση των στόχων σου, με υγεία και κάθε ευλογία!!!

Follow by Email

Οι πιο αναγνώστες μας Αναγνώστες

Related Posts with Thumbnails