© ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή οποιωνδήποτε στοιχείων ή σημείων του e-περιοδικού μας, χωρίς γραπτή άδεια του υπεύθυνου π. Παναγιώτη Καποδίστρια (pakapodistrias@gmail.com), καθώς αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία, προστατευόμενη από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

ΘΕΜΑΤΙΚΑ ΕΝΘΕΤΑ. Ό,τι νεότερο εδώ!

Σάββατο, 19 Ιανουαρίου 2008

Ερείπια Ονείρων [δ. Άγιος Ανδρέας στο Βροντόνερο]


ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΒΡΟΝΤΟΥΝ ΤΑ ΝΕΡΑ


Σταυροειδής η χαρά μου
(η λύπη να δεις)
εκεί που βροντούν τα νερά
και τα Πολλά Καρύδια.


Θόρυβος απ' τους φεγγίτες ερχόταν έξω
κάτι σαν υποψία θυμιατού
ή θαύματος σ' εξέλιξη


κι όταν παραμονέψαμε ήταν όλο παρόν
το Ποίμνιο εν συνάξει
ώς μέσα στο Ιερό ανενόχλητο
συνωστισμός σιωπών αποσταγμένων
ανάσες υπό προθεσμίαν
κακαράτζες παντού.

6 σχόλια:

Porfyris είπε...

Πολύ ωραίο ποίημα. Κρίμα, που σήμερα αυτό το βυζαντινό εκκλησάκι είναι τόσο μα τόσο παραμελημένο...

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

"..ανάσες υπό προθεσμίαν..."
Μόνο που οι δικές μας προθεσμιακές και υποτίθεται έλλογες, κάνουν τις μεγαλύτερες ζημιές από αυτές των ποιμνίων.

Τελούμε εν διαλύσει.. βγάζουμε μόνοι μας τα μάτια μας
Πλήρης εγκατάλειψη παντού

Μθ' ασπασμών τε και εναγκαλισμών

άμπτθα είπε...

για ένα εκκλησάκι.

πολύ θα ήθελα να ζωντανέψω να σε υποδεχτώ,
μοναξιά του θεού μου,
στην στενωπό
του στέρνου
μα ο σταυρός
μεγάλος μού φάνηκε,
η ντροπή κατετρόπωσε την ταπεινοφροσύνη,
ώσπου ένας σπόρος
χαμογέλασε στην οροφή της ψυχής μου.
ευλόγησε το λόγο μας, εσύ που κλείνεις στο σπόρο ζωή και θάνατο.
σφράγισε με σταυρό
το μέγεθός μου.
όποιο.

Π.Κ. είπε...

Πορφύρη,
όχι μόνον, αλλά έχει καταστεί έρμαιο των καιρών και της αδιαφορίας της ιδιοκτήτριας οικογένειας (;) Κομούτου, η οποία κωφεύει επειδιτικά και τις οχλήσεις-παραινέσεις του Μητροπολίτη Ζακύνθου για παρέμαβαση / αποκατάσταση του μνημείου αυτού.

Π.Κ. είπε...

@ Κυρά των Γλάρων,
όντως τελούμε εν διαλύσει σε κάθε τομέα της καθημερινότητας. Τώρα είμαστε στον αστερισμό ΖαχοπουλοΘεμοΤριανταφυλλόπουλου, για τα ερείπια ενός εξωκκλησίου θ' ασχοληθεί η Ελλάδα;
Βάλε, please, το dvd!!!!!!!!!!

Π.Κ. είπε...

@ Abttha,
με συγκινεί ο τρόπος προσέγγισης αυτού εδώ του ερειπιώδους ποιήματος ή (αν θες)του ποιητικού ερειπίου μου!...
Με συγκινεί ο λόγος της ψυχής σου!
Μακάρι, ο ζωοποιός σπόρος να χαμογελά καλλίκαρπα και πανεύοσμα, νυν και αεί, στην οροφή της ψυχής σου!
Καλή Κυριακή!

Follow by Email

Οι πιο αναγνώστες μας Αναγνώστες

Related Posts with Thumbnails