© ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή οποιωνδήποτε στοιχείων ή σημείων του e-περιοδικού μας, χωρίς γραπτή άδεια του υπεύθυνου π. Παναγιώτη Καποδίστρια (pakapodistrias@gmail.com), καθώς αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία, προστατευόμενη από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

ΘΕΜΑΤΙΚΑ ΕΝΘΕΤΑ. Ό,τι νεότερο εδώ!

Τρίτη, 24 Μαρτίου 2009

Νύξεις για την αναγκαιότητα της Δωρεάς Οργάνων Σώματος

Κυκλοφόρησε το νέο, 5ο τεύχος του φυλλαδίου Η φωνή των "Ποπολάρων" , του Σωματείου Ατόμων με Αναπηρίες Ν. Ζακύνθου "Οι Ποπολάροι".
Το εξώφυλλο "κοσμεί" ένα αυτοκίνητο της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ζακύνθου, το οποίο έχει αποκλείσει την πρόσβαση των Α.μεΑ. Τι θλίψη...
Αυτή τη φορά το κύριο θέμα του φυλλαδίου είναι τα καθέκαστα της Ημερίδας "Μεταμόσχευση - Δωρεά Οργάνων", που διοργάνωσε με μεγάλη επιτυχία και απήχηση το Σωματείο, σε συνεργασία με την Τοπική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (Τ.Ε.Δ.Κ.) και την Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία (Ε.Σ.Α.μεΑ.), την 31η Ιανουαρίου 2009.
Σ' αυτή την εκδήλωση είχα τη χαρά και την τιμή να εκπροσωπώ την τοπική Εκκλησία του νησιού μας. Άρεσε το προσφώνημα εκείνο, αγγίζοντας πολλούς, έτσι που μού ζητήθηκε για δημοσίευση.
Από την 5η σελίδα λοιπόν το αντιγράφω, για να λάβετε γνώση:


Νύξεις για την αναγκαιότητα της Δωρεάς Οργάνων Σώματος

[Προσφώνημα του Πρωτοπρεσβύτερου ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ,
κατά τη σχετική εκδήλωση των «Ποπολάρων» Ζακύνθου, 31.1.2009]


Η Δωρεά Οργάνων Σώματος για Μεταμοσχεύσεις έχει στις μέρες μας καταστεί αναγκαιότητα, για να μην πω μονόδρομος.

Πολλές εκατοντάδες ανθρώπινα όργανα, εξαιτίας κυρίως των θανατηφόρων ατυχημάτων, πάνε χαμένα, αν και θα μπορούσαν να δώσουν ζωή (ξαναζώντας μάλιστα και τα ίδια) σε άλλους συνανθρώπους μας, οι οποίοι εξαρτώνται ολοένα από τεχνητές και βασανιστικές μεθόδους επιβίωσης.

Από πλευράς εκκλησιαστικής / θεολογικής, ουδείς υφίσταται ενδοιασμός προς τούτο, εφόσον βεβαιωθεί από τους ειδικούς επιστήμονες ο εγκεφαλικός θάνατος κάποιου. Από εκεί και πέρα δύναται ο ίδιος ο κλινικά νεκρός να συντελέσει με τα όργανά του, ώστε ν’ αναζήσουν άλλοι εμπερίστατοι συνάνθρωποι.

Ο εκκλησιαστικός άνθρωπος δεν μπορεί ποτέ να λησμονήσει, ότι και ο ίδιος ο Χριστός υπήρξε ο πρώτος Δωρητής Σώματος, μια και με τη θυσία Του χάριν της ανθρωπότητας, «αθανασίας γέγονε πρόξενος».

Η κοινωνική στενοκαρδία και ο στείρος ωχαδελφισμός μπορεί ν’ αποδειχθεί πιο έγκλημα και απ’ το έγκλημα. Είναι, άλλωστε, κοινός τόπος στην Ορθόδοξη Πνευματικότητα, ότι ευθύνη παμμέγιστη έχουμε, όχι μονάχα για το κακό που ενδεχομένως επράξαμε, αλλά πρωταρχικά για το καλό που μπορούσαμε να προσφέρουμε και απλώς αδιαφορήσαμε.

4 σχόλια:

panagiotisandriopoulos είπε...

Mέσα σε δυό παραγράφους λες τα πάντα, αγαπητέ Π.Κ.
Με κατακλείδα το φοβερόν περί ευθύνης και αδιαφορίας!

Φευ! Φοβερόν το εμπεσείν εις βάραθρον αναισθησίας... εις χείρας Θεού ζώντος!...

Anastasios είπε...

Από τους πρώτους δωρητές οργάνων σώματος στην Ελλάδα μας ήταν ο τότε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Σεραφείμ.

Η Εκκλησία μας πάντα πρωτοπόρα στα μεγάλα και σπουδαία...

Roni Bou Saba روني بو سابا είπε...

μ' άρεσε πολύ η πρακτική ερμηνεία της ευαγγελικής περικοπής Ματθ 25:31-46.

Τατιάνα Καρύδη είπε...

Είναι απλό να γίνει κανείς δότης. Αρκεί να πάει σ ένα νοσοκομείο και να συμπληρώσει στην Κοινωνική Υπηρεσία την έντυπη δήλωση, ώστε να λάβει την ταυτότητα δότη.
Θα έλεγα, πρακτικά, οτι πρέπει να γνωρίζει η οικογένειά μας οτι είμαστε δότες, ώστε σε περίπτωση που είναι θέμα ελάχιστου χρόνου να μη χαθεί το μόσχευμα.
Είναι το λιγοτερο που μπορεί κανείς να δώσει αφού το σώμα το διαχειρίζεται απλώς και μάλιστα με ημερομηνία λήξης..

Οι πιο αναγνώστες μας Αναγνώστες

Related Posts with Thumbnails