© ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή οποιωνδήποτε στοιχείων ή σημείων του e-περιοδικού μας, χωρίς γραπτή άδεια του υπεύθυνου π. Παναγιώτη Καποδίστρια (pakapodistrias@gmail.com), καθώς αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία, προστατευόμενη από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

ΘΕΜΑΤΙΚΑ ΕΝΘΕΤΑ. Ό,τι νεότερο εδώ!

Πέμπτη, 4 Νοεμβρίου 2010

Ο Κάτου Λάκκος στην Εξωχώρα του Τζάντε

Εξερευνά η Μαρία Σιδηροκαστρίτη - Κοντονή


ελβετικό τοπίο στη Ζάκυνθο

    
Αυτές τις ημέρες δέχθηκα ένα τηλεφώνημα ότι ο Κάτου(ω) Λάκκος στο ορεινό χωριό της Ζακύνθου Εξωχώρα έχει πλημμυρίσει από τις τελευταίες βροχοπτώσεις και εκφράζοντας την αδυναμία μου να τον επισκεφθώ αυτή την χρονική στιγμή, η οικογένεια των Διονυσίου και Elizabeth Μαρίνου είχε την καλοσύνη να τον επισκεφθεί, να τον φωτογραφίσει και να μάς στείλει χαρακτηριστικές φωτογραφίες προς δημοσίευση.


Ο Κάτου(ω) Λάκκος ευρίσκεται περίπου ενάμιση χιλιόμετρο δυτικά της Εξωχώρας, έχει διάμετρο περίπου 70 μέτρα και βάθος 25 μέτρα. Πιθανολογείται ότι σε αυτή την θέση υπήρξε σπήλαιο, του οποίου κατακρημνίστηκε η οροφή και έτσι δημιουργήθηκε ο φυσικός αυτός σχηματισμός.

    
Τα νερά της βροχής φεύγουν από φυσικές διόδους και ο λάκκος είναι σπάνια πλημμυρισμένος. Τον περισσότερο χρόνο είναι στεγνός και καλλιεργείται, όπως φαίνεται στην παρακάτω φωτό από το GoogleEarth.


Ευχαριστούμε πολύ τους φωτογράφους μας, που χάρη σε αυτούς οι αναγνώστες του Ίσκιου, θα γνωρίσουν την άγνωστη και πανέμορφη αυτή γωνιά της ιδιαίτερης πατρίδας μας σε μια ιδιαίτερη στιγμή της.

Ακρωτήρι Ζακύνθου, 3 Νοεμβρίου 2010

13 σχόλια:

Ιωάννα είπε...

Δεν έχω πάει, αλλά θαύμασα τις φωτογραφίες. Από την άλλη έχω την αίσθηση οτι έχω διαβάσει κάποιο παραμύθι που αφορά στην περιοχή. Μπορεί να κάνω και λάθος, ώστόσο συγχαρητήρια για το θέμα και για τις φωτογραφίες!!!

Ιωάννα είπε...

Πράγματι, το παραμύθι αφορά σε έναν νεαρό Λάππο από την Εξοχώρα που κατάφερε και έκλεψε το δαχτυλίδι μιας νεράιδας καθώς χόρευε στη Λάκκα του Λουχινά. Να πρόκειται, άραγε για τον ίδιο Λάκκο; Το Παεραμύθι το αναφέρει ο Λ. ΣΑΛΒΑΤΟΡ στον πρώτο τόμο του ''ΖΑΝΤΕ 1900-1902''. Καλη μέρα!!!

Μαρία Σ είπε...

@Ιωάννα
Η Λάκκα (μικρή πεδιάδα ανάμεσα απο βουνοκορφές)του Λουχινά(βουνοκορφή του Βραχίωνα) ευρίσκεται Βορειο ανατολικά του οικισμού της Εξωχώρας και ο κάτω Λάκκος ευρίσκεται Δυτικά .
Ευχαριστούμε που μας επισκεφθηκες.

kiki είπε...

Τι λέτε βρε παιδιά. Έχουμε εμεις τέτοια πράγματα εδώ;;; Για φαντάσου! Πρέπει να αρχίσω τις εκδρομές!!!

Tess Chriss είπε...

toso nero poia! thelw na dw tis krynes, bryses, phges pou exoun sxedon sterepsei na anabryzoun... iamatika topia gia thn Zakynthinh psychi

Π.Κ. είπε...

Ιωάννα,

Ευχαριστούμε για το ψάξιμο και τις προτάσεις, ιδίως για την παρέα!

Π.Κ. είπε...

@ Μαρία Σ.

και από εδώ (το κρεβάτι της ίωσης) θερμές ευχαριστίες για τη νέα παρουσίαση!

Π.Κ. είπε...

Κική μου,

Ναι, ναι, υπάρχουν εδώ, δίπλα μας, αλλά...

Π.Κ. είπε...

Tess,
Thanks for all!

Μαρία Σ είπε...

Ακόμη δεν πέρασε η παλιό ιωση?
Κουράγιο και περαστικά.
Εγώ ευχαριστώ πολύ και εσας και τους αναγνώστες μας
Και μια ερώτηση.
Που ευρίσκεται η γλυπτή σύνθεση που κοσμεί τον ισκιο του Ησκιου?

Π.Κ. είπε...

Μαρία μου,

Ναι, είμαι ακόμη πυρετούχος, σήμερα ιδιαίτερα!...

ήδη έβαλα και την ένδειξη για το γλυπτό, π-ου είχα ξεχάσει να βάλω. Είναι το έργο ΕΛΕΥΣΙΣ της Βάνας Ξένου στον Εθνικό Κήπο.

daniel είπε...

Μαρία μου, συγχαρητήρια τόσο σε σένα όσο και στην οικογένεια Μαρίνου για τις ωραίες και σπάνιες φωτογραφίες!!!
Είναι λυπηρό, το ότι οι περισσότεροι Ζακυνθινοί δεν ξέρουμε καλά-καλά το νησί μας, ενώ μπορεί να έχουμε ταξιδέψει στα πέρατα του κόσμου!Η δική μου η γενιά, έχει το ελαφρυντικό ότι ήταν όντως δύσκολα χρόνια εκείνα και οι μετακινήσεις ακόμα πιο δύσκολες! Σήμερα, όμως, όπου στα περισσότερα σπίτια βρίσκονται αραγμένα ένα και δύο αυτοκίνητα ΔΕΝ υπάρχει δικαιολογία.
Να είσαι καλά με τις εξορμήσεις και εξερευνήσεις σου όπου δίνεις και σε μας τους εκτός την ευκαιρία να γνωρίσουμε τον τόπο μας!
πολλά φιλιά.
Π. Παναγιώτη, περαστικούλια σου και σιδερένιος γρήγορα!
με αγάπη,
δ.μ.τ.

Δύ-στιχος είπε...

Πέντε-έξι χρειαζόμαστε,
σαν και αυτόν τον λάκκο,
κι ανάγκη δεν θα έχουμε
τον κάθε "υδροφοράκο".

Κι άμα γεμίσουνε καλά,
να βάλουμε και ψάρια,
τα βράχια να ποτίσουμε,
ν' ανθίσουν τα νταμάρια.

Ό,τι περνάει ξέχνα το,
σαν νά 'ναι κόκκος άμμου,
κάμε λιγάκι υπομονή,
περαστικά παπά μου.

Δύ-στιχος

Follow by Email

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Οι πιο αναγνώστες μας Αναγνώστες

Related Posts with Thumbnails