© ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή οποιωνδήποτε στοιχείων ή σημείων του e-περιοδικού μας, χωρίς γραπτή άδεια του υπεύθυνου π. Παναγιώτη Καποδίστρια (pakapodistrias@gmail.com), καθώς αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία, προστατευόμενη από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

ΘΕΜΑΤΙΚΑ ΕΝΘΕΤΑ. Ό,τι νεότερο εδώ!

Κυριακή, 21 Οκτωβρίου 2007

Διασχίζοντας την ύπαιθρο της Βόρειας Ελβετίας






Τις φωτογραφίες της σημερινής ανάρτησης τραβήξαμε τον Ιούλιο του 2006, ενώ διασχίζαμε τους ολοπράσινους αγρούς και τα κουκλίστικα χωριά της Βόρειας Ελβετίας. Τόποι ονειρικοί, για τους επισκέπτες μάλιστα φαντάζουν ιδανικότατοι, να ζούμε 'κει και να δημιουργούμε στην επικράτειά τους!!!

Έτσι καθώς ο Χειμώνας είναι επί θύραις, μαζευόμαστε ο καθένας στον ιδιωτικό του χώρο (εδώ blog) και αρχίζουμε να φυλλομετράμε τις φωτογραφικές μας αναμνήσεις, νοσταλγώντας ωραίες ώρες που περάσαμε. Γεράσαμε, λοιπόν, τόσο, ώστε ζούμε τα κυριακάτικα απογεύματά μας, ανατρέχοντας σε παρελθούσες φωτογραφίες-στιγμές; Ποιος ξέρει; Μάλλον!...

13 σχόλια:

thras είπε...

αχ πάντα ήθελε να πάω ελβετία, είναι απ' τα αγαπημένα μου μέρη...Τόσο πράσινο...Τυχερέ, και γκρενόμπλ και ελβετία!

πάντως ούτε εγώ μπαίνω σ' εκείνη τη μπάλα εύκολα!!

P. Kapodistrias είπε...

Θρασύβουλε, όντως πολύ όμορφες στιγμές, αλλά πρέπει να σου αποκαλύψω , ότι όσο καλές ήταν , άλλο τόσο τραυματικές αποδείχτηκαν. Διότι πέσαμε σ' έναν εντονότατο και τσουρουφλιστικό καύσωνα, που μάς ταλαιπώρησε.
Εκείνες τις μέρες, η Ελβετία ιδιαίτερα, φημιζόμενη για τη δροσιά που αποπνέει, ήταν ανέτοιμη γι' αυτή τη νέα κατάσταση.
Το προηγούμενο βράδυ της ημέρας που τραβήχτηκαν οι φωτό, μείναμε σ' ενα από τα ευπρεπέστερα ξενοδοχεία του ιστορικού κέντρου της Ζυρίχης, όπου κυριολεκτικά ψηθήκαμε. Κλιματιστικό ή οποιοδήποτε δροσιστικό μέσο ανύπαρκτο στην ευρύτατη περιοχή, παρά τις οχλήσεις και παρακλήσεις μας.
Το ίδιο συνέβη και στην Γκρενόμπλ την επομένη. Κάπου κάπου έβλεπες κάποιον ανεμιστήρα ν' αγκομαχάει.
Όπως αποδεικνύεται η Ευρώπη είναι έκπληκτη και ανέτοιμη στις κλιματικές αλλαγές, οι οποίες επελαύνουν ολοένα.

P. Kapodistrias είπε...

Συμπλήρωμα του παραπάνω:
Θρασύβουλε, ως προς την "τύχη" (όπως λές) των ταξιδίων, πρέπει να σού πω, ότι πέρασαν πολλά χρόνια απ' τη ζωή μου και πολλές καταιγίδες, ώστε τώρα περιστασιακά να μπορώ να κάνω κάποιες εξορμήσεις. Και δεν είναι τόσες όσες θα ήθελα. [Εδώ δηλούται το ανθρώπινο ανικανοποίητο!!! Χα, χα!]
Με την ευκαιρία να πληροφορήσω εσένα και τους μπλογκοσφαιριστές Φίλους, ότι -Θεού, κυριολεκτικά θέλοντος, και καταστάσεων επιτρεπουσών- στις 30 Οκτωβρίου πετάω για τη Νότια Αφρική, όπου στο Γιοχάνεσμπουργκ, έχω μια εισήγηση περί Διονυσίου Σολωμού στις διοργανούμενες εκεί Γιορτές για το Έτος Σολωμού. Ήδη κρατώ το εισιτήριο, αλλά κρατώ και μια πισινή για παν...

dokisisofi είπε...

@π.κ.

Πάντα απέφευγα τον "αποθανατισμό" (ή απαθανατισμό??)στιγμών με μια φωτογραφική μηχανή στο χέρι. Ίσως γιατί δεν είχα ποτέ αμιγώς καλές αναμνήσεις για να ανακαλέσω. Τί γίνεται όμως? Όταν περάσει λίγος καιρός και έχεις βιώσει πολύ χερότερα και βλέπεις με μια πιο σκωπτική και χιουμοριστική διάθεση όσα προηγουμένως σου φάνταζαν ως το τέλος του κόσμου, τότε αμέσως και οι όποιες φωτογραφίες παίρνουν ένα, αν όχι θετικό, τουλάχιστον ουδέτερο πρόσημο. Άσε δε ΄που τα τοπία επιστρέφουν ξανά στην "καρτ-ποσταλένια" τους διάσταση και δεν είναι πια τα βαρετά περιβάλλοντα μιας εκδρομής με ανιαρούς και εκνευριστικούς συνεκδρομείς. Δεν ξανανοίγω το θέμα "ταξίδι-τουρισμός"..Νομίζω το εξαντλήσαμε στo προηγούμενο ποστ σου. :PPPPP

Ωστε έτσι οι Νοτιοαφρικάνοι! Διονύσιο Σολωμό ε? Ελπίζω να έχεις το βιβλίο του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας με τις μεταφράσεις του Ύμνου σε διάφορες γλώσσες. Αυτοί αλήθεια τί μιλούν? Αγγλικά ή Γαλλικά? Αφρικάνικη μετάφραση υπάρχει άραγε? Βροχή τα ερωτήματα. Ε ρε Σολωμέ μεγαλεία! Και να φανταστείτε ότι κάποτε έτρεχε στα δικαστήρια με τον αδερφό του και τη μάνα του και ξεφτιλιζότανε για μια κληρονομιά. Στο τέλος ποιός την πήρε αλήθεια? Γιατί μετοίκησε στην Κέρκυρα?
Πάλι εκτός θέματος δάσκαλε...
Καλημέρα σας.

kiki είπε...

Καταπράσινη χώρα και χωρίς σκόνη! Αυτο μας είχε κάνει εντύπωση!

P. Kapodistrias είπε...

@ Δοκησίσοφη.
Ναι, ναι, αυτά οι Νοτιοαφρικάνοι. Σέβονται πολύ τον Διονύσιο Σολωμό. Θα πάω και θα σας φέρω εκτενέστατο -ελπίζω- ρεπορτάζ.
Από το πρόχειρο πρόγραμμα που έχω μπροστά μου, εκτός από την Ημερίδα για το σολωμικό έργο, θα γίνει έκθεση χαρακτικής της (καλής μου φίλης) Άριας Κομιανού στη Σχολή ΣΑΧΕΤΙ, όπου θα γίνουν και Αποκαλυπτήρια προτομής του Ποιητή, έργο του εικαστικού (Ζακυνθίου επίσης) Διονύση Πάλμα.
Εκτός από αυτά θα γίνει και μια μεγάλη Συναυλία με τίτλο ΑΣΤΡΑΨΕ ΦΩΣ από τους κοσμογυρισμένους "Τραγουδιστάδες τση Ζάκυθος", με τους οποίους πρόκειται (ευτυχώς) να συνταξιδέψουμε.
Πλην αυτών των πολλά ωραίων, υπάρχει για την Αποστολή μας και κάτι αλλιώς ωραίο: Ένα πλήρες τριήμερο στο Kruger National Park - μνημείο διαφύλαξης φυσικής και ζωικής κληρονομιάς και προστασίας άγριων ζώων Νότιας Αφρικής.

Όπως γίνεται κατανοητό, υπάρχει διάθεση ουσιώδους πνευματικότητας εκεί κάτω και Άνοιξη με κάθε έννοια.
Πληροφοριακά αναφέρω και κάτι που δεν είναι ευκαταφρόνητο: Ότι στο εύρωστο Πανεπιστήμιο του Γιοχάνεσμπουργκ (πρώην RAU) λειτουργεί Έδρα Ελληνικών Σπουδών, με ψυχή της τον Βέλγο Καθηγητή Μπεν Χέντριξ και την Θεσσαλονικιά σύζυγό του Θέκλα Σανσαρίδου. Και οι δυό είναι σπουδαίοι επιστήμονες και κυρίως Άνθρωποι ανιδιοτελείς και απλοί στις καθημερινές τους σχέσεις, μ' ένα πλατύ διαρκές χαμόγελο ευγένειας, που σκλαβώνει.

@ Ονειρομαγειρέματα.
Έχεις δίκιο. Χώρα ξεχωριστή. Ελβετία γάρ!!!
Όμως, τι έχουμε πάθει; Γιατί βρίσκουμε παν-τέλειες όλες οι χώρες, ενώ γκρινιάζουμε για τη δική μας; Είναι καλό ή κακό αυτό; Έχουμε δίκιο ή άδικο; Μήπως είμαστε αχάριστοι;
Ρωτάω απλώς...

Γεώργιος Χοιροβοσκός είπε...

Tι να ευχηθούμε;
Καλό Ταξίδι;
Καλή παρουσίαση του Σολωμού;
Καλές φωτογραφίες από το πάρκο;
Nειάτα, μπόλικα νειάτα πνευματικά;

Oλα μαζί τα καλά να μας φέρεις πίσω!

P. Kapodistrias είπε...

@ Γεώργιε Φίλε Χοιροβοσκέ.
Ευχαριστώ για τις ευχές σου, τις οποίες χρειάζομαι πολύ.
Ομολογώ ότι διακατέχομαι από ένα κάποιο δέος μπροστά στην προοπτική αυτήν.
Ελπίζω, όλα να πάνε καλά και κατ' ευχήν των Φίλων και πολύτιμων Συμπλογκοπόρων!

P. Kapodistrias είπε...

@ Δοκησίσοφη.
Μού διέφυγε παραπάνω, να σχολιάσω λίγο τα περί Σολωμού.
Ομολογώ, ότι δεν γνωρίζω το βιβλίο με τις μεταφράσεις του σε διάφορες γλώσσες. Θα το ψάξω. Ακούγεται ενδιαφέρον πολύ.
Δεν ξέρω επίσης περί Αφρικανικής μετάφρασης. Θα το ερευνήσω εκεί κάτω.
Όσο για τις περιπέτειες του Ποιητή με τους οικείους του, είναι όντως ένα μεγάλο θέμα, το οποίο πρόσφατα προσπάθησα να προσεγγίσω ποιητικότροπα (τουτέστιν, κατά κόσμον, ακίνδυνα) σε μια μικρή ενότητα στίχων, που μπορείς να διαβάσεις εδώ.

dokisisofi είπε...

Αυτό μου άρεσε παραπάνω απ'όλα:

"Σκλαβιά διαρκή
με κομμένα ήπατα
προαισθάνεσαι
τη λευτεριά μας
ελευθεριότητα
μεταδοτική
επίμονο βράδυ
σε νυχτερίδα πόλη
κι αν ξημερώσει
(αν, σου λέω, αν)
αυτή δίχως δάχτυλα
και δαχτυλίδια."

απίστευτη στιχομυθία (παρότι λυρικό το ποίημα)

Παρεπιπτόντως, όσοι κινούνται κατα Ανατολική Μεσόγειο μεριά, πληροφόρήθηκα σήμερα ότι στις 27 Οκτωβρίου, στην Καστελιώτισσα στη Λευκωσία (δεν ξέρω που είναι μή με ρωτάτε)θα διεξαχθεί ημερίδα για το Σολωμό, υπό την αιγίδα της Πρεσβείας της Ελλάδος.(οργανωτές: Ένωση Λογοτεχνών Κύπρου κ.α.).

Αλήθεια γιατί όλα τέτοιες μέρες? Έίχε τέτοιες μέρες τα γενέθλιά του? Ή μνημόσυνο?

P. Kapodistrias είπε...

@ Δοκησίσοφη.

Στο απόσπασμα από το περί Σολωμού ποίημα, που σού άρεσε (μού άρεσε που σού άρεσε!!!),έχω κάμει ένα λάθος στη αντιγραφή.
Ο στίχος δεν είναι

"αυτή δίχως δάχτυλα"

αλλά

"αυγή δίχως δάχτυλα".

Το διαπίστωσα τώρα και το διορθώνω, όπως το ίδιο έκαμα και στη σχετική ανάρτηση.
Ζητώ συγνώμη!

Ανώνυμος είπε...

Νότια Αφρική;! Όχι μόνο άλλη ήπειρο δηλαδή, αλλά και άλλο ημισφαίριο!
Πολύ ενδιαφέρον το πρόγραμμα!!!

Καμιά φορά αναρωτιέμαι πώς να ήταν τότε που το μόνο της ζωής ταξείδιον ήταν το τελευταίο... (ή το πολύ πολύ μέχρι την πλησιέστερη μεγάλη πόλη).
Δεν χωρούσαν και πολλές γκρίνιες τότε. Μάλλον...

Πολύ εύστοχο το ποίημα περί Σολωμού!

Ανώνυμος είπε...

Ελβετία..χμμ...μόνο ένα μποτιλιάρισμα στο τούνελ του San Gottardo θα διαλύσει όλη την ονειρική εικόνα...άσε που οι τροχαίες κλήσεις είναι φωτιά.Ύπουλα ραντάρ σε παραμονεύουν παντού...

Follow by Email

Οι πιο αναγνώστες μας Αναγνώστες

Related Posts with Thumbnails