© ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή οποιωνδήποτε στοιχείων ή σημείων του e-περιοδικού μας, χωρίς γραπτή άδεια του υπεύθυνου π. Παναγιώτη Καποδίστρια (pakapodistrias@gmail.com), καθώς αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία, προστατευόμενη από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

ΘΕΜΑΤΙΚΑ ΕΝΘΕΤΑ. Ό,τι νεότερο εδώ!

Τετάρτη, 5 Νοεμβρίου 2008

Με χρωστήρα την ψυχή της Ελένης Γούναρη

Η Ελένη Γούναρη είναι μια αξιοπρόσεκτη περίπτωση νέας δημιουργού της περιφέρειας. Ζει με την υποδειγματική της οικογένεια κι εργάζεται στην επαρχία Ζάκυνθο, αλλά ποτέ δεν εγκλωβίστηκε στα σκιώδη τείχη της, ποτέ δε στοιχήθηκε στη συνήθη μικρο-μεμψιμοιρία των επαρχιωτών. Ζει και κινείται ανάμεσά μας, αλλά την ίδια στιγμή είναι μια κατεξοχήν κοσμοπολίτισσα, με βαθιά γνώση των τεκταινομένων περί τα Εικαστικά παγκοσμίως, γι' αυτό άλλωστε εξακτινώνεται το έργο της, με την πρώτη ευκαιρία, ανά τον κόσμο, διαπρέποντας μάλιστα, όπως μαρτυράει περίτρανα το πλούσιο βιογραφικό της, που δημοσιεύουμε παρακάτω αναλυτικά.

Η Γούναρη, μαθήτρια του Δημήτρη Μυταρά, γνωρίζει, ότι, για να σού μιλήσει ένα έργο τέχνης, προαπαιτεί να κατατεθεί επάνω στον ψυχρό μουσαμά, πριν από τα χρώματα, η ίδια η ψυχή του δημιουργού. Είναι κάτι ανάλογο με τη βιβλική "πνοήν ζωής", η οποία ζωογονεί την άψυχη τελειότητα. Η έλλειψη αυτής της "πνοής" μάς κάνει να μένουμε ασυγκίνητοι, έστω και αν βρισκόμαστε μπροστά σ' έργα και διάσημων ακόμη καλλιτεχνών της σήμερον. Όταν το έργο ξεπέφτει σε απλή διεκπεραίωση μιας υποχρέωσης, τότε φυγαδεύεται και το κομμάτι ζωής που τού αναλογεί.

Η Τέχνη της Γούναρη, έχει και καταγωγή και προορισμό. Ή, με άλλα λόγια, πατά στέρεα στη γνώση της παγκόσμιας Ιστορίας της Τέχνης, γι' αυτό και (δίχως φανφάρες χρωμάτων και γλυκανάλατους συνδυασμούς) προσφέρεται ανάλαφρα στον φιλότεχνο προς μύησιν και τέρψιν. Αυτή η Τέχνη αμέσως σε κατακτά. Και ποιος, άλλωστε, δεν ενδίδει, όταν ο άλλος σού προσφέρει την ίδια του την ψυχή; Εεε, λοιπόν, η Λένα δεν μάς προσφέρει απλά και μόνον όμορφες χρωματικές επιφάνειες (τις οποίες κάποιοι νεοαστοί θα συνδυάσουν -βλάσφημα- με τα έπιπλα ή τα χρώματα των τοίχων του καινούργιου σαλονιού τους), αλλά μάς παρέχει σε κάθε της πίνακα όλη της την εσωτερικότητα, φιλταρισμένη, με γνώση και συνέπεια, στην παράδοση τόσων και τόσων αιώνων Τέχνης κορυφαίας.

Λένα, χαιρόμαστε να Σε χαιρόμαστε! Τα χαρμολυπητερά χρώματά σου μάς οδηγούν σε ανά(σ)ταση και μέθεξη του όντως Όντος! Έστω κι αν βιώνουμε μιαν απέραντη μοναχικότητα σε κάθε σου πίνακα, κάποιες ανεπαίσθητες σπιθίτσες εδώ κι εκεί μάς επιτρέπουν (ή και μάς εξωθούν) να τις μεταστοιχειώσουμε σε καθαρτήριες φλόγες, οι οποίες διαθέτουν εξ ορισμού την δυναμική να καινίσουν το γηρασμένο (μασκοφορεμένο συχνά) Πρόσωπο της σύγχρονης απαρηγόρητης βιοτής μας!

Να είσαι πάντα γερή και δυνατή, ώστε να συνεχίσεις να δημιουργείς έργα με ψυχή και, μες από την Τέχνη σου, να μάς λυτρώνεις!

Who is Who

Η Ελένη Γούναρη γεννήθηκε στην Αθήνα. Παρακολούθησε μαθήματα σχεδίου και ζωγραφικής στο εργαστήριο του Β. Βλαχόπουλου. Από το 1982 έως το 1988 σπούδασε Ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (Α.Σ.Κ.Τ.) της Αθήνας, στο Α' Εργαστήριο Ζωγραφικής του Δ. Μυταρά και στο εργαστήριο Σκηνογραφίας & Διακόσμησης του Β. Βασιλειάδη. Επίσης κατέχει Μεταπτυχιακό δίπλωμα στη Διοίκηση Πολιτιστικών Μονάδων. Είναι μέλος του Ε.Ε.Τ.Ε.

Από το 1991 διδάσκει Καλλιτεχνικά μαθήματα στη Μέση Εκπαίδευση, σεμινάρια δήμων και Ι.Ε.Κ.

Το 1995 συμμετείχε στην δημιουργία του “Κέντρου Δημιουργικής Απασχόλησης” της Δημοτικής Επιχείρησης Πολιτιστικής Ανάπτυξης (Δ.Ε.Π.Α.Ζ.) του Δήμου Ζακύνθου, στο οποίο δίδαξε ζωγραφική και οργάνωσε εκθέσεις των μαθητών του (1995-2004).

Από το 2003 μέχρι σήμερα, είναι υπεύθυνη Πολιτιστικών Θεμάτων και Καλλιτεχνικών Αγώνων της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ζακύνθου.

Από το 1991 μέχρι το 2007 παρακολούθησε τα σεμινάρια της Ένωσης Καθηγητών Καλλιτεχνικών Μαθημάτων, της οποίας είναι μέλος. Έλαβε επίσης μέρος στο προσυνέδριο του Β΄ Συνεδρίου Καλλιτεχνικής Παιδείας 1997 της Νομαρχίας Αττικής και στο Σεμινάριο για τους Υπευθύνους Πολιτιστικών Θεμάτων, Ε.Ι.Ν., Πάτρα 2007.

Το 2000 βραβεύτηκε από τον Σύλλογο Ελλήνων Λογοτεχνών. Επίσης, έχει τιμητικές διακρίσεις από τον Μουσικοφιλολογικό Σύλλογο ΟΡΦΕΥΣ (1995, 2000-2005) και τη Γ.Σ.Ε.Ε. (1996). Το 2003 πήρε μέρος στην εικονογράφηση του λευκώματος για τα 10 χρόνια της PANAFON-VODAFONE.

Από τον Απρίλιο του 1996 μέχρι σήμερα, είναι μέλος της Επιτροπής Κρίσης Εικαστικών έργων της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ζακύνθου.

Έχει διατελέσει κατά καιρούς (1991-2005) μέλος καλλιτεχνικών Επιτροπών του Δήμου Ζακυνθίων, της Δ.Δ.Ε. Ζακύνθου και μέλος πολιτιστικών συλλόγων.

Παρουσιάσεις για τα έργα της έχουν δημοσιευθεί στις τοπικές εφημερίδες της Ζακύνθου/ στις εφημερίδες ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, ΤΑ ΝΕΑ, ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, ΕΣΤΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ, ΒΡΑΔΙΝΗ, Περιοδικά ΚΑΙ, Κινητή Τηλεφωνία, ΜΕΝ κ.α. Επίσης έχουν δημοσιευθεί άρθρα της στις τοπικές εφημερίδες της Ζακύνθου.

Αναφέρεται στο Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών (16ος - 20ος αι. -τόμος Α΄), που κυκλοφόρησε το Δεκέμβριο του 1997 από τις εκδόσεις “Μέλισσα”.

Έργα της βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές, στο Δημαρχείο Ζακύνθου, στην Τ.Ε.Δ.Κ. Ζακύνθου, στο κτίριο της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ζακύνθου, στην Δημοτική Πινακοθήκη Πατρών, στο Μητροπολιτικό Μέγαρο Ζακύνθου, στο Δημαρχείο Λεμεσού Κύπρου και αλλού.

Ατομικές Εκθέσεις:

1987: Aίθουσα Τέχνης Βόλου, Βόλος
1994: Αίθουσα Τέχνης Ζακύνθου (Μ. Πλατανιά), Ζάκυνθος
1999: Αίθουσα Τέχνης Ζακύνθου (Μ. Πλατανιά), Ζάκυνθος
2006: ΚΡΥΠΤΗ, Ζάκυνθος

Ομαδικές Εκθέσεις:

1987: Α' Εργαστήριο Α.Σ.Κ.Τ., Κτίριο Κ.Παλαμά, Αθήνα,
1988: Απόφοιτοι Α.Σ.Κ.Τ., Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Αθήνα,
1989: Α' Εργαστήριο, TITANIUM, Ωδείο Αθηνών, Αθήνα,
1989: Εθνικό Ίδρυμα Νεότητας, Αθήνα,
1990: Αίθουσα Greco, Αθήνα,
1992: Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων, Αθήνα,
1993: Κέντρο Τεχνών ΑΕΝΑΟΝ, Αθήνα,
1995-1997, 2000-2003: Αίθουσα Τέχνης Λευκάδας («Ορφεύς»), Λευκάδα,
1995: Αίθουσα Τέχνης Ζακύνθου, Ζάκυνθος,
1996: κτίριο Γ.Σ.Ε.Ε.,
2002 : Πολιτιστικός Χώρος «8 Δυτικά», Αθήνα,
2002 : Αποθήκες «Α.Σ.Ο.» («Πλατύφορος»), Ζάκυνθος,
2002 : Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης (Λιμάνι) Α΄ Διαβαλκανική
Μικρογραφικής Τέχνης- Πολιτιστική Ολυμπιάδα, Θεσσαλονίκη,
2003 : Αίθουσα Τέχνης «Θεόφιλος», Αθήνα, Παρουσίαση έργων λευκώματος PANAFON- VODAFONE, 2003 : Γκαλερί «Επιστροφή» (ΙΟΛΗ), Ψυρρή, Αθήνα,
2004 : Πνευματικό Κέντρο Ζακύνθου («Πλατύφορος»), Ζάκυνθος ,
2004-2007: Αίθουσα Τέχνης «Θεόδωρος Στάμος», Λευκάδα,
2004: 10ο Διεθνές Σεμινάριο Αρχιτεκτονικής Σύνθεσης (Ε.Μ.Π., Πανεπιστήμιο
Παβίας), Ζάκυνθος,
2006: OMMA, Ενετικό λιμάνι, Χανιά,
2007: Ε.Ε.Ε.Ε.Κ. Αχαΐας- περιοδεύουσα έκθεση (Δ. Αντιρρίου, Δ. Πυλήνης, Δ. Ναυπάκτου – κατάληξη Πάτρα),
2008: Αίθουσα Τέχνης ΑΕΝΑΟΝ, Αθήνα,
2008: Μουσείο Ζακύνθου, ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ, Ζάκυνθος .

Ομαδικές Εκθέσεις Εξωτερικού:

2005: 1η Διεθνής Biennale Μικρογραφικής Τέχνης, ULUN, Νις, Σερβία-
Μαυροβούνιο,
2006: 2η Διεθνής Biennial of fine art nude “Marko K. Gregovic” Μαυροβούνιο
2007: Florence Biennale, Φλωρεντία,
2008: 4th International Collage Exhibition Vilnius 2008, Λιθουανία.

Προσεχώς:

2008: ΑΓΓΕΛΩΝ ΒΗΜΑ, «Just 5», Αθήνα,
2008: Ανατολικό Αεροδρόμιο, GENERAL BAZAAR, Αθήνα.


Άλλες Δραστηριότητες

ΣΚΗΝΙΚΑ -ΚΟΥΣΤΟΥΜΙΑ
Έχει κάνει τα σκηνικά και τα κουστούμια για τις εξής θεατρικές παραστάσεις:
1997: «Το καινούριο σπίτι» του Κάρλο Γκολντόνι, Παλέρμο, Ιταλίας (στα πλαίσια προγράμματος της Δ.Δ.Ε. Ζακύνθου και του Πανεπιστημίου Αθηνών, με τη συνεργασία τριών χωρών),
1999: «Ροζ Μολότοφ» των Μ. Ρέππα - Θ. Παπαθανασίου , Δημοτικό Θέατρο Ζακύνθου,
2000: «Ιστορία Ζωολογικού Κήπου» του Έντουαρντ Άλμπυ, Αυλαία Τέχνης Ζακύνθου,
2003: «Ένα ευτυχές γεγονός» του Βλαντιμίρ Μρόζεκ, Αυλαία Τέχνης Ζακύνθου.


ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΕΙΣ ΒΙΒΛΙΩΝ - ΕΝΤΥΠΩΝ
α) π. Παναγιώτη Καποδίστρια, "Συνομιλίες (για την Ποίηση και πάλι)" 2000, β) Διονύση Μουσμούτη Ημερολόγιο 2001, Εκδόσεις Εξερευνητής, «Περίπλους», Άνοιξη 2003-εκδόσεις Περίπλους-IMACO, γ) βιβλία Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, Συνταγών Μαγειρικής, δ) Δήμητρας Σταμίρη, Ζακυνθινές Ομιλίες, εκδόσεις Έντυπο, ε) Εξώφυλλο και κείμενο στο τριμηνιαίο περιοδικό του Επιμελητηρίου Ζακύνθου 2006, στ) Διονύση Σέρρα - Περιοδικό Επτανησιακά Φύλλα 1998, 2007, 2008, ζ) Περιοδικό Ραπόρτο 2006,2008 και η) έχει φιλοτεχνήσει αφίσες του Δήμου Ζακυνθίων, θεατρικών παραστάσεων, πολιτιστικών συλλόγων και του Leader+ για τη Ζάκυνθο (2003).

39 σχόλια:

panagiotisandriopoulos είπε...

Η Ελένη Γούναρη ανήκει στην άλλη Ελλάδα!
Της δημιουργίας, των αξιών, της ψυχής!
Ευχαριστούμε Π.Κ. που μας προτείνεις Ελένη Γούναρη.
Να 'στε καλά!

None είπε...

Από ότι διαπιστώνω και διαβάζω, η Γούναρη βγάζει συναίσθημα και ζωγραφίζει με αυτό.

Είναι παρήγορο που η επαρχία κρύβει στα σπλάχνα της τόσο σημαντικούς ανθρώπους!

Συγχαρητήρια και ευχόμαστε σε μεγαλύτερες δημιουργίες.

Φιλότεχνος είπε...

Η περίπτωσή της είναι ενδιαφέρουσα!

Μια πρόταση: Μαζέψτε περισσότερα έργα της και κάνετε μια έκθεσή της εδώ στη σελίδα σας. Θα είναι συμβολή!

Αριάδνη είπε...

Πολύ υποβλητικά έργα, που αιχμαλωτίζουν το βλέμμα.. Εγώ δεν είμαι ειδικός της Τέχνης αλλά αυτά που είδα μου άφησαν έντονη αντανάκλαση. Αιστάνθηκα να με αγγίζουν βαθιά. Αυτό το βάθος που υπάρχει παντού στους πίνακες, είτε σαν ευθεία προοπτική, είτε σαν "ρίζες" του Δέντρου κα΄τω απο το έδαφος,είτε σαν απαγόρευση εισόδου, είναι υποβλητικό. Ακόμη κι αν υποκρίπτεται ένα δυνατό ρίγος μοναξιάς, παγωνιάς, απόγνωσης, υπάρχει πάντα ένα Φως που ίσως είναι η Ελπίδα. Είναι
οι μορφές που στέκονται έξω απο την εκκλησία και οι Μορφές που είναι ψηλά στη μετώπη αγκαλιασμένες το ίδιο.. Αν και μοιάζει ν αγκαλιάζονται απο απόγνωση.. Ή εγώ νομίζω κάτι τέτοιο.. Συγχαρητήρια στην πολύ ταλαντούχα φίλη σας. Έχει κάνει σπουδαίο έργο και είστε τυχεροί που την έχετε εκεί.

Anastasios είπε...

Με την πρώτη κιόλας ματιά σε συναρπάζει (κυριολεκτικά) η εικόνα της ποιήτριας των χρωμάτων.

Μου αρέσει πάντα να κινούμαι μεταξύ αρχαίου και νέου, παλαιού και καινούργιου. Το πινέλο της Γούναρη διακονεί αυτή την αλληλοπεριχώρηση των χρόνων.

Ανώνυμος είπε...

σπουδαίο το βιογραφικό της κα. Γούναρη. και πολύ ξεχωριστή παρουσίαση. μπράβο.

όσο για τον καφέ, πές μου πως τον πίνεις και θα στον στείλω με mail. ελπίζω κάποτε να κεράσω έναν άλλο στην Ζάκυνθο

ANIMUS είπε...

Πάντοτε μας ξαφνιάζεις π. Παναγιώτη με τις αναρτήσεις σου αλλά σήμερα υποκλίνομαι στην αξιολογότατη Ελένη Γούναρη, διότι με τις δημιουργίες της που ανάρτησες με άφησαν άφωνο από την τέχνη αλλά και την θεματολογία. Σας ευχαριστούμε θερμά και τους δύο, εξαιρέτως δε την φίλη σας που μας έδωσε ένα δείγμα της εργασίας της και να ευχηθούμε καλή συνέχεια στο δημιουργικό έργο της. Θερμά συγχαρητήρια. Αναμένουμε σύντομα και άλλες εκπλήξεις .

kiki είπε...

Η Λένα έχει ένα μοναδικό τρόπο να εκφράζει τα θέματα που την απασχολούν. Λατρεύω τα χρώματα που χρησιμοποιεί...

Π.Κ. είπε...

@ Παναγιώτη Ανδριόπουλε,

Αυτήν όντως την πατρίδα προτιμάμε: Την ποιοτική, την εν Παραδόσει μεταμοντέρνα, την ανοιχτή στον κόσμο και στην ψυχή!

Όπως δηλαδή εκφράζεται μες από το καλλιτεχνικό corpus της Λένας Γούναρη!

Π.Κ. είπε...

@ Ναν,

Άθλος, πράγματι, το γκρέμισμα των τοίχων της Επαρχίας.

Ναι, η φίλη Γούναρη το έχει κατορθώσει!

Όλοι την συγχαίρουμε!

Π.Κ. είπε...

@ Φιλότεχνε,

Ωραία η ιδέα σου! Ελπίζω να την βλέπει και η ίδια η δημιουργός, ώστε να θέσουμε σ' ενέργεια την όμορφη γνώμη σου.

Ευχαριστώ πολύ για το διάβα σου από εδώ! Να μάς έρχεσαι. Έχουμε συχνά θέματα Τέχνης στο εδώ πολυΠεριοδικό μας!

Π.Κ. είπε...

@ Αριάδνη,

Διαβάζοντας το καίριο σχόλιό σου, θυμήθηκα ένα ιστορικό ανέκδοτο, που έτυχε να διδάσκω προχθές στους μαθητές μου της Α΄ Γυμνασίου. Το αναφέρω, για να φανεί πώς μπορεί να λειτουργήσει η "πνοή ζωής", για την οποίαν έκαμα λόγο στην παραπάνω παρουσίαση της Καλλιτέχνιδος:

Όταν ο Μιχαήλ Άγγελος ολοκλήρωσε το περίφημο άγαλμα του Μωυσή (το από πολλούς θεωρούμενο ως ωριμότερο του Καλλιτέχνη), λέγεται, ότι στάθηκε συνεπαρμένος μπροστά του και τού είπε:

-Γιατί δε μιλάς;




υ.γ.
Σημειωτέον, ότι το άγαλμα βρίσκεται στον Άγιο Πέτρο του Βίνκολι και ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΑΕΙ ΜΗΤΕ ΕΔΩ. Γκρρρρ....

Π.Κ. είπε...

@ Αναστάσιε,

"Ποιήτρια των χρωμάτων"!!! Μού άρεσε αυτό. Ένας ποιητής έτσι μόνο θα ημπορούσε να εκφρασθεί!

Όντως, η Γούναρη έχει γερές και βέβαιες ρίζες, γι' αυτό ακριβώς απλώνει με τόση άνεση τα κλαδιά της!

Π.Κ. είπε...

@ Ευάγγελε,

Ευχαριστώ για τα καλά λόγια σου κι εκ μέρους της Ζωγράφου μας!




Όσο για τον καφέ, επειδή η εδώ παρέα δεν ξέρει για τι μιλάς, να πληροφορήσω τον "λαό" μας, ότι πέρασα πρωινιάτικα από το μπλογκ σου, είδα καταπληκτικές φωτογραφίες από την Ύδρα και ζήλεψα να πιω μαζί σου έναν καφέ.

Παρακαλώ, έναν σκέτο ελληνικό!!!!!!

Π.Κ. είπε...

@ Άνιμους αγαπητότατε,

Δεν σάς ξαφνιάζω εγώ, αλλά η σπουδαία Τέχνη που θεραπεύεται -ευτυχώς- στη Ζάκυνθο, σε πείσμα της υλόφρονης κοινωνίας μας. Εν προκειμένω η Λένα Γούναρη, την οποίαν άπαντες, οι με τα πολιτισμικά ενασχολούμενοι, υποληπτόμαστε και αγαπάμε τα μάλα!!!!

Π.Κ. είπε...

@ Κική,

Όμορφα θέτεις, το περί "λατρείας των χρωμάτων"!!!
Έχεις απόλυτο δίκιο. Η Λένα, πράγματι, λειτουργεί λατρευτικά δια των χρωμάτων της! Και πάνω απ' όλα υπονοεί πράγματα!

Porfyris είπε...

Συγχαίρω την κ. Γούναρη για τόσα έχει κάμει στο χώρο της Ζωγραφικής. Την θαυμάζω πολύ.
Κάθε μέρα κοιτάζω και ξανακοιτάζω ένα έργο της που έχουμε στο σπίτι μας.

Αριάδνη είπε...

Είναι θεϊκό το χέρι που μπορεί να δώσει αυτή την Πνοή.. Μεγάλο Ταλέντο! Η Ιδέα και πώς να αποτυπωθεί με όλο το Πνεύμα της.. Όπως και το δικό σας Χάρισμα το Μεγάλο!Γι αυτό είστε δημιουργοί, επειδή σας έδωσε ο Δημιουργός κάτι δικό Του. Μιά Ιδιότητα δική Του. Δεν μπορεί ο καθένας να είναι Δημιουργός. Γιαυτό εγώ γράφω εκφόρτιση ενώ εσείς Ποίηση, και γιαυτό εγώ παίζω με μπογιές ενώ η Ελένη Γούναρη Ζωγραφίζει. Υπάρχει θέση για όλα τα χρώματα στην παλέτα. Για όλες τις αποχρώσεις... Είναι ωραίο που το σύμπαν είναι γεμάτο απο λάμψεις Θεϊκές που δόθηκαν εκεί που έπρεπε..

Υ.Γ.Τα ταξίδια που δεν κάναμε πρέπει να πάρουν ημερομηνία..αυτό είναι αρχή ταξιδιού..

Άστρια είπε...

Από το βιογραφικό και τις επιλογές της ζωγράφου διαφαίνεται και η σεμνότητά της, χαρακτηριστικό που νομίζω ότι συνοδεύει πάντα την "αξία" στον άνθρωπο.
Της εύχομαι τα καλύτερα να συμβούν στο έργο της.

Καλό απόγευμα!

υγ. Σε χθεσινό σχόλιο στην ιστοσελίδα νοσταλγία της mareld, είχα γράψει "..(και όχι μόνο).." εννοώντας ακριβώς όλα αυτά τα θέματα που αναδεικνύονται στον ίσκιο και αλλού.

Artanis είπε...

Πολύ όμορφα έργα...Και σεις, καλά κάνατε και μας τη γνωρίσατε...
Καλό βράδυ...

Παύλος Φουρνογεράκης είπε...

π. Παναγιώτη δε σε προλαβαίνουμε!

Χαίρομαι ιδιαίτερα για το αφιέρωμα στη Λένα.

Στους πίνακες αισθάνεσαι τον καπνό του τσιγάρου της, το χρώμα των ενδυμάτων, το σχήμα των ματιών και κυρίως το διεισδυτικό βλέμμα που καταλαβαίνεις ότι βλέπει πίσω από την επιφάνεια των πραγμάτων, για να τα κατανοήσει, να τα ερμηνεύσει και να κρατήσει το απόσταγμα του φίλτρου, διεγερτικό ποιότητας και αντίστασης στο τετριμμένο και χαμερπές.

Λένα, εύχομαι πάντα έτσι ν' ακτινοβολείς στο φόντο του πινέλου σου, τοξωτά κι ατάραχα στις προκλήσεις των καιρών.

Διονύσης Μάνεσης είπε...

Περίπου όταν ερχόταν η Λένα η Γούναρη στη Ζάκυνθο, έφευγα εγώ.. Την πρόλαβα για λίγο στα σχολεία και σε κοινές παρέες. Δεν είχα ποτέ το θάρρος, την οικειότητα να της μεταφέρω την εκτίμησή μου, κάτι που το κάνω με τόση καθυστέρηση από 'δω.

Καταφέρνει και δημιουργεί πολύ και καλά σε ένα τόπο που πια δε βοηθάει τη δημιουργία ( Συγχωρέστε με αν κάνω λάθος, αν υπερβάλλω ή αν αφορίζω..) Γι'αυτό και η εκτίμηση πολλαπλασιάζεται.

Π.Κ, συγχαρητήρια για το φως που ρίχνεις σε ανθρώπους και θέματα. Γιατί, όπως λέει κι η Κική, αυτή τη Ζάκυνθο, που και αυτή υπάρχει, θέλουμε να βλέπουμε, να αισθανόμαστε, να αγαπάμε, να κλείνουμε μέσα μας.

Π.Κ. είπε...

@ Πορφύρη,

Σωστά πράττεις!

Κάθε μέρα το ίδιο έργο αντικρύζω κι εγώ!

Π.Κ. είπε...

@ Αριάδνη,

Ο καθείς από το πόστο του.
Ξέρεις πόσες φορές έχω μακαρίσει π.χ. τους ανθρώπους της υπαίθρου, που ανασταίνουν τα φυτά και τα δέντρα, τα ζώα και τα πτηνά, ενώ εγώ είμαι αμέτοχος;
Ο καθείς εφ' ω ετάχθη! Και όλοι μαζί συμπληρώνουμε το πάζλ!

Π.Κ. είπε...

@ Άστρια,

Σωστά το θέτεις! Αξίζει την διάκριση και το χειροκρότημά μας η φίλη Ζωγράφος!

Καλό ξημέρωμα!

Π.Κ. είπε...

@ Αρτάνις,

Χρέος μου να σάς λανσάρω πάντα Ομορφιές!

Καληνύχτα σου!

υ.γ. Ο Βόλος και το Πήλιο θα είναι ιδεατά αυτή την εποχή, εεε;

Π.Κ. είπε...

@ Παύλο Φουρνογεράκη,

Άξιζε να σταθεί ο Ιστοχώρος για λίγο μπροστά στο έργο της Λένας Γούναρη!

Όλα στους πίνακες της έχουν μιαν άξαφνη στάση. Στο επόμενο δευτερόλεπτο -λες- θα δράσουν και πάλι! Είναι ωραία αίσθηση αυτό!

Να είναι καλά, να μάς προσφέρει παντρέματα χρωμάτων!

Π.Κ. είπε...

@ Διονύση Μάνεση,

Με χαροποιεί, ότι μες από την διαδικτυακή μας παρέα επι-κοινωνούν άνθρωποι ποιότητας, οι οποίοι, εξαιτίας μιας σύμφυτης συστολής, δεν θα μιλούσαν μεταξύ τους ποτέ! Κι αυτό είναι ΚΑΤΙ ΣΠΟΥΔΑΙΟ!

Όλοι σήμερα πάντως τιμάμε τη Λένα Γούναρη για τις δι-αισθήσεις φωτός που μάς παρέχει!

Φαιδρα Φις είπε...

Tην Ελένη Γούναρη,τη "γνώρισα" μέσω υμών,από το έργο της,που είχατε αναρτήσει,Ποίηση:άγγελος με φύλο.
Χαίρομαι πολύ γι'αυτό καθώς στη συνέχεια διαπιστώνω τα αξιόλογα έργα της.
Η εποχή μας προσφέρεται για φιλαρέσκεια και ματαιότητα.Η Γούναρη διαθέτει τη δύναμη και τις αντιστάσεις να κινηθεί μέσω της Τέχνης της σε χώρο ουσιαστικό.
Το έργο της είναι σαν να ψιθυρίζει,δεν κραυγάζει,
κι αυτό γιατί έχει τα "υλικά" να δώσει έμφαση δίχως να υπερβάλλει.
Τα χρώματα και οι εικόνες σε μένα μοιάζουν ν'αναβρύζουν από μέσα της με ορμή,αλλά αθόρυβα,σχεδόν σιωπηλά.

Ευτυχώς υπάρχουν κάποιοι που παραμερίζουν εγκαίρως τα στοιχεία εκείνα που δεν ανταποκρίνονται στο αληθινό.

καλημέρα
σας φιλώ

Ανώνυμος είπε...

ένα ευχαριστώ μόνο να πω, για την παρουσίαση μιας τόσο σπουδαίας προσωπικότητας, οι πίνακές της μου αρέσουν πολύ

Ανώνυμος είπε...

Γιατί τέτοια έμφαση στην Επαρχία (Province)? Μήπως στη Province δε δημιούργησαν πολλοί από τους σημαντικότερους ζωγράφους ?

Churchwarden είπε...

Mου 'κοψε την ανάσα αυτή η καρέκλα.

Καλησπέρα, πατέρα Παναγιώτη.

ΕΛΕΝΗ ΓΟΥΝΑΡΗ είπε...

Πατέρα Παναγιώτη

Σε ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνεις και με φιλοξενείς στις πολύτιμες σελίδες σου. Σε ευχαριστώ για τα υπέροχα λόγια που γράφεις για μένα.

Ελπίζω, έστω και λίγο να ανταποκρίνεται το έργο μου στο μεγαλείο αυτών που γράφεις.

Δεν ξέρω να εκφράζομαι γραπτά, γι’ αυτό δεν μπορώ παρά να πω ένα μεγάλο Ευχαριστώ στα σχόλια όλων των επισκεπτών, που ανάμεσά τους υπάρχουν άγνωστοι αλλά και φίλοι (όπως η Κική που και πάλι την ευχαριστώ).

Το μόνο που ξέρω είναι ότι η ζωή είναι μια ατέλειωτη προσπάθεια και η Τέχνη δίνει νόημα σε αυτήν.

Κι εσύ και με το ποιητικό σου έργο, αλλά και μέσα από τις σελίδες σου, δίνεις πνοή και δύναμη σε κάθε προσπάθεια.

Να είσαι καλά!

Πάντα ευγνώμων και πάντα κοντά σε ό,τι κάνεις.

Λένα

Π.Κ. είπε...

@ Φαίδρα Φις,

Ωραία που προσεγγίζεις την Αλήθεια των Χρωμάτων!!! Αμέσως φαίνεται ότι θητεύεις στην Ποίηση!

Ναι, ισχύουν -πιστεύω- όσα υπερτονίζεις για τη Λένα Γούναρη!



Αλήθεια, πόσο δύσκολα εύκολο πράγμα είναι αυτή η Αλήθεια!...

Π.Κ. είπε...

@ Ηλιογράφε,

Χρέος μου να σάς προσφέρω ό,τι το καλύτερο! Και η Γούναρη είναι The Best!

Π.Κ. είπε...

Ανώνυμε,

Ίσως νάχεις και δίκιο. Αλλά το να σηκώσεις σήμερα κεφάλι από τους ηλεκτροφόρους τοίχους της Επαρχίας είναι αδύνατο. Κι αν το κάμεις, ποιος θα σε δει;;;;

Π.Κ. είπε...

@ Churchwarden,

Είσαι εντός, αγαπητέ! Αν η Τέχνη εν γένει δεν σού κόψει την ανάσα, απέτυχε.

Κάληνυχτώ σε, Ποιητή!

Π.Κ. είπε...

@ ΛΕΝΑ μας αγαπητότατη,

Επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, το δε έργο σου είναι τόσο σημαντικό, που σε λίγο (λέγοντας πολλά) μπορεί και να το βλάψουμε, απλώς να σού πω εκ μέρους όλης της παρέας ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, ευχόμενος πάντα ανώτερα και ποιοτικότερα!

Σε ασπαζόμαστε φιλικότατα απαξάπαντες!!!

Μαρία Νεονάκη είπε...

Aνομικά και αλλοτριωτικά φαινόμενα χαρακτηρίζουν την εποχή μας. Φαινόμενα που οδηγούν το σύγχρονο άνθρωπο σε σύγχιση, μοναξιά και αδιέξοδο.
Οι άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών έχουν το χάρισμα και την τύχη να εκφράζουν τα συναισθήματά τους μέσα από τις δημιουργίες τους και αυτό είναι βάλσαμο για τους ίδιους.. Όταν παράλληλα καταφέρνουν να αφυπνίσουν τις κοιμισμένες συνειδήσεις μας τότε αυτοί αξίζει να λέγονται Άνθρωποι.
Θερμά συγχαρητήρια π. Παναγιώτη, Λένα, Μάχη, Παύλο………..
Σας ευχαριστούμε που σε χαλεπούς καιρούς αντιστέκεστε, ανθίζετε και μας κάνετε να ελπίζουμε.

Follow by Email

Οι πιο αναγνώστες μας Αναγνώστες

Related Posts with Thumbnails