© ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή οποιωνδήποτε στοιχείων ή σημείων του e-περιοδικού μας, χωρίς γραπτή άδεια του υπεύθυνου π. Παναγιώτη Καποδίστρια (pakapodistrias@gmail.com), καθώς αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία, προστατευόμενη από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

ΘΕΜΑΤΙΚΑ ΕΝΘΕΤΑ. Ό,τι νεότερο εδώ!

Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2012

Μικρή αναφορά στις "Λέξεις από φύλλα και νερά" του Ηλία Κεφάλα

Γράφει ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας 


Ο καλός φίλος ποιητής Ηλίας Κεφάλας μάς απέστειλε πριν λίγο καιρό το νέο ποιητικό βιβλίο του, με τίτλο "Λέξεις από φύλλα και νερά", που κυκλοφορήθηκε από τις εκδόσεις Αιγαίον, Λευκωσία 2012, με 48 σελίδες και με σχέδιο στο εξώφυλλο τού ποιητή Μάρκου Μέσκου. 

Το βιβλίο αποτελείται από δύο ενότητες. Η πρώτη φέρει τον τίτλο της όλης συλλογής και η δεύτερη επιγράφεται "Το σχιστό πλατάνι". Η πρώτη περικλείει 114 ποιητικά στιγμιότυπα, ενώ η δεύτερη 66 ανάλογα. Ως προς την φιλοσοφία της ποιητικής τους παραπέμπουν την λιτότητα, πυκνότητα και αμεσότητα των ιαπωνικών χαϊκού, μόνο που διαφέρουν στην δομή. Κατά κύριο λόγο εμπνέονται από το φυσικό περιβάλλον, διασώζοντας έτσι στιγμιότυπα, που συνήθως περνούν από μπροστά μας απαρατήρητα, ενώ χάνονται ανεπιστρεπτί. Ο ευαίσθητος όμως οφθαλμός τού ποιητή τα προσλαμβάνει, τα μεταποιεί σε λέξεις ήπιες, μα εξόχως κυριαρχικές και τα προσφέρει -ως σωσίβιες λέμβους εντέλει- στο υποψιασμένο αναγνωστικό κοινό του.

Αναγιγνώσκοντας ένα-ένα ή και ανακατωμένα τα λιλιπούτεια νέα ποιήματα του Κεφάλα έχεις την αίσθηση ότι ριπές φυσικής ζωής εισοδεύουν στην αφύσικη και θορυβώδη επιβίωση τής σήμερον ημέρας. Έστω κι αν πρόκειται για υπακοή στον κύκλο της Ανάγκης που μάς κατατρύχει, αποκτάς οικείωση με όλα τούτα, καθώς γνωρίζεις ότι ο ποιητικός λόγος έχει την δυναμική να τον καταλύει, το δε κεντρί της φθοράς δεν είναι δα και τόσο τελεσφόρο, μια και δια των ποιήσεων προσδίδεται αφθαρτισμός στα πράγματα του κόσμου μας.

Ακολουθεί εράνισμα 20 ποιητικών στιγμιοτύπων από το ανά χείρας βιβλίο, χάριν γνωριμίας:


Λέξεις από φύλλα και νερά

1
Κίτρινα φύλλα κατεβαίνουν στο ποτάμι. Επιστολές
του νυσταγμένου δάσους.

4
Τόσες διαδρομές το φεγγάρι, τόσα τρεξίματα
κι ούτε ένα γρατζούνισμα στον ουρανό.

13
Δεν τολμώ να κοιτάξω: ένα αγόρι με παρατηρεί
γλείφοντας με αυθάδεια το παγωτό του.

21
Να σε δω και στα δύσκολα, σαλίγκαρε, μια φορά
δίχως δάκρυα.

24
Θέλει κι η σκάλα να της πεις μια καλημέρα
πριν σ' ανεβάσει στην κορφή του δέντρου.

30
Κι αν βρέχει, τι; Άφησε κάτω την ομπρέλα,
μην κλείνεις έξω σου τον ουρανό!

51
Σκοτώνοντας κουνούπια όλη τη νύχτα στο γυαλί της
σκότωσε και τη φλόγα της η λάμπα.

60
"Να 'μαστε, λοιπόν", λέει ο νεκρός κοιτάζοντας
κατάματα τον ουρανό.

61
Μα πώς μπορούν να γελούν οι άνθρωποι,
όταν τα βουνά κλαίνε;

71
Συνηθισμένο λάθος να μπερδεύεις το φεγγάρι
με τον απόντα.


Το σχιστό πλατάνι

1
Όλα τα χρόνια με απλωμένο χέρι το δέντρο.
Κανένα άλλο δέντρο δεν έφτασε κοντά του.

8
Το δέντρο που φρόντιζα ξάφνου μαράθηκε.
Και τότε η φλόγα του τζακιού φώναξε τ' όνομά του.

22
Σ' αυτό το σπίτι μένω με αναρίθμητα πουλιά.
Όλοι επιμένουμε στην ιδιοκτησία μας.

37 
Πρωί-πρωί και τρία μελαγχολικά γεράκια 
φιλοσοφούν στον βράχο. Άξιζε η βόλτα μου. 

41 
Ακόμα και ο σκαμμένος δρόμος 
φαίνεται αποπερατωμένος με το χιόνι. 

48 
Ψηλώνουν τα λουλούδια σε μια νύχτα; Αναμφιβόλως, 
μού λέει η ντάλια φέγγοντας στο παραθύρι. 

58 
Αυτό το δέντρο -χρόνια τώρα-κουράστηκε να στέκει. "Θα 
φύγω"είπε κι άρχισε να τραβά τις ρίζες του απ'το χώμα. 

59 
"Ξάπλωσε, θα σε νανουρίζω" επέμεινε ο άνεμος 
στο δέντρο. Κι εκείνο έσκυψε υπάκουο. 

61 
Απόβροχο. Κι αυτό το σύννεφο με την ουρά του 
τραβάει ολόκληρο βουνό. 

66 
Όπου πατώ εκεί αφθονεί 
το πιο βαθύ σκοτάδι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Follow by Email

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Οι πιο αναγνώστες μας Αναγνώστες

Related Posts with Thumbnails