© ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή οποιωνδήποτε στοιχείων ή σημείων του e-περιοδικού μας, χωρίς γραπτή άδεια του υπεύθυνου π. Παναγιώτη Καποδίστρια (pakapodistrias@gmail.com), καθώς αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία, προστατευόμενη από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

ΘΕΜΑΤΙΚΑ ΕΝΘΕΤΑ. Ό,τι νεότερο εδώ!

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΤΖΕΝΗ ΡΟΥΣΣΕΑ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΤΖΕΝΗ ΡΟΥΣΣΕΑ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ
Γράφει -σε τέσσερα μέρη- ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΡΑΟΥΝΑΚΗΣ. Κάντε κλικ στην ανωτέρω φωτό, για να έχετε πρόσβαση στον θεατρικό κόσμο της Τζένης Ρουσσέα!

Πέμπτη, 8 Μαΐου 2014

Ακούω Ρίτσο...

Μικρό σχόλιο του π. Παναγιώτη Καποδίστρια


Ακούω Ρίτσο, τον "ψηλό, μοναχικό, ευθυτενή" Ποιητή μας! Πρόκειται για την ανθο-λογική έκδοση μετά δίσκου ακτίνας (α΄ μέρος), που πραγματοποιεί αυτό τον καιρό η εφημερίδα Η Καθημερινή, με εκτενή εισαγωγή της Χρύσας Προκοπάκη ("Ο ποιητής του Ελάχιστου και του Ανεξάντλητου").  

Ακούω Ρίτσο ή, μήπως, θα ήταν καλύτερα να πω ότι ακούγομαι (ή, εισακούομαι) από αυτόν; Εννοώ ότι, καθώς μιλά τους καημούς και τους λυγμούς της ύπαρξης, είναι σα να ιστορεί τους δικούς μου (περι)σπασμούς... Τι καλύτερο!... Τι ανακουφιστικότερο!... Να κάθομαι στο πόστο που τάχτηκα ολοένα, αντιμετωπίζοντας χίλια δυο προβλήματα ρουτίνας ή έκτακτης κατάστασης και δίπλα ν' ακούω ή να κλεφτοδιαβάζω Ρίτσο, ο οποίος φροντίζει -πανυπέροχος- να με παρηγορεί, λέγοντας αντί για μένα ή προς εμένα: 


"Άσε, μια τελευταία φορά, να σου φιλήσω το χαμόγελό σου, όσο έχω ακόμη χείλη. Πάμε τώρα. Αναγνωρίζω τη μοίρα μου. Πάμε." 

ή τα άλλα: 

"Ο ουρανός είναι μια τρύπα. 
Δε χωράμε." 

"Φύτεψα ένα δέντρο. Θα το μεγαλώσω. 
Ό,τι κι αν γίνει δε γυρίζω πίσω."

"Έφυγε καβαλάρης, και το Σάββατο 
γύρισε παντρεμένος μ' ένα σύννεφο. 
Την Κυριακή, κοκκίνισαν τα μήλα."

"Εμένα κοίταξε το πουλί. Το ρολόι σταμάτησε. 
[...]"

"Εσύ δε θα μου πεις ευχαριστώ, 
όπως δε λες ευχαριστώ στους χτύπους της καρδιάς σου
[...]".

Ρίτσο, ποιητή, ξέρω πως δεν κοιμήθηκες ποτέ, έστω κι αν έχεις φύγει... Στέκεις εκεί περίπου, στο πέλαγο της σύγχρονης ανήλεης καταφρόνιας ακρόπλωρο, διότι 

"Σ'αυτό το περίπου κάθεται η ποίηση. Τη βλέπεις;" 

Εγώ, ναι! Γι' αυτό υπομένω ακόμη!... Ζήθι, Ποιητή!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Follow by Email

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Οι πιο αναγνώστες μας Αναγνώστες

Related Posts with Thumbnails