© ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή οποιωνδήποτε στοιχείων ή σημείων του e-περιοδικού μας, χωρίς γραπτή άδεια του υπεύθυνου π. Παναγιώτη Καποδίστρια (pakapodistrias@gmail.com), καθώς αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία, προστατευόμενη από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

ΘΕΜΑΤΙΚΑ ΕΝΘΕΤΑ. Ό,τι νεότερο εδώ!

Τετάρτη, 14 Φεβρουαρίου 2018

Απεβίωσε σήμερα ο Καθηγητής Διονύσης Α. Ζήβας, ένας αμετανόητος Ζακυνθινός


Ο Διονύσης Α. Ζήβας γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1928. Μεγάλωσε στην Αθήνα και σπούδασε στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του Ε.Μ. Πολυτεχνείου, από όπου έλαβε το δίπλωμά του το 1953. Το 1958 διορίσθηκε άμισθος και το 1960 έμμισθος επιμελητής στην έδρα της Αρχιτεκτονικής Μορφολογίας και Ρυθμολογίας, με τον καθηγητή Π. Α. Μιχελή. Η "Αρχιτεκτονική της Ζακύνθου" αποτελεί τη διδακτορική διατριβή του, που εγκρίθηκε από τη Σχολή το 1970. Το 1972 εξελέγη έκτακτος καθηγητής των Αρχιτεκτονικών Συνθέσεων και το 1978 τακτικός καθηγητής στην ίδια Έδρα. Διετέλεσε διευθυντής του Σπουδαστηρίου Αρχιτεκτονικών Συνθέσεων του Ε.Μ.Π. από το 1973 μέχρι το 1996. Εξελέγη Κοσμήτωρ της Σχολής Αρχιτεκτόνων για δύο διετίες, από το 1979 μέχρι το 1983 και πρόεδρος του Τμήματος Αρχιτεκτόνων για τρεις διετίες, από το 1989 μέχρι το 1995. Απεχώρησε το 1996 λόγω ορίου ηλικίας και από το 1997 είναι ομότιμος καθηγητής της Σχολής. Διετέλεσε μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του Ιονίου Πανεπιστημίου κατά τα έτη 1984-89 και 1993-98.

Έχει δημοσιεύσει την "Αρχιτεκτονική της Ζακύνθου" (εκδ. ΤΕΕ 1970, 1984, 2002) και τις "Προβιομηχανικές αγροτικές εγκαταστάσεις στη Ζάκυνθο" (εκδ. ΠΤΙ-ΕΤΒΑ 2000) καθώς και πολλές μικρότερες εργασίες για τη Ζάκυνθο και τα Επτάνησα. Περισσότερες εξ' άλλου από εβδομήντα εργασίες του είναι δημοσιευμένες σε επιστημονικά περιοδικά, πρακτικά εθνικών και διεθνών συνεδρίων και σε συλλογικές εκδόσεις. Σχετικά πρόσφατα εκδόθηκε το βιβλίο του "Τα μνημεία και η πόλη" (Libro 1997, α΄ εκδ. Λυρούδιας 1991). Στα πλαίσια του Σπουδαστηρίου των Αρχιτεκτονικών Συνθέσεων έχει διευθύνει δώδεκα ερευνητικά προγράμματα για θέματα αρχιτεκτονικής και θέματα προστασίας και διατήρησης ιστορικών οικισμών και ιστορικών κέντρων πόλεων, θέμα με το οποίο έχει ιδιαίτερα ασχοληθεί. Επικεφαλής ομάδων μελέτης για την προστασία και την αναβίωση της Πλάκας από το 1973 μέχρι σήμερα, έργο το οποίο τιμήθηκε το 1982 με το μετάλλιο της Europa Nostra. Το 1993 εξ' άλλου του απονεμήθηκε από το Πανεπιστήμιο της Βιέννης το Βραβείο Gottfried von Herder για το σύνολο του έργου του. Έχει μετάσχει σε περισσότερα από εξήντα εθνικά και διεθνή Συνέδρια, στην Ελλάδα και το εξωτερικό και έχει παρουσιάσει ισάριθμες ανακοινώσεις.

Υπήρξε μέλος του ΤΕΕ, του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων, της Ελληνικής Αρχιτεκτονικής Εταιρείας, του Κέντρου Μελετών Ιονίου, του ICOMOS και άλλων επιστημονικών ενώσεων. Έχει επανειλημμένα εκλεγεί στο Δ.Σ. του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων, του οποίου διετέλεσε Πρόεδρος το 1965, στην Αντιπροσωπεία του ΤΕΕ και την Επιστημονική Επιτροπή των Αρχιτεκτόνων του ΤΕΕ. Έχει εκλεγεί Αντιπρόεδρος της Διεθνούς Ενώσεως Αισθητικής ("International Association of Aesthetics") για την τριετία 2001-2004 και είναι Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Αισθητικής και του Ιδρύματος Παναγιώτη και Έφης Μιχελή.





Η αρχιτεκτονική της Ζακύνθου 
Από τον ΙΣΤ' μέχρι τον ΙΘ' αιώνα

Η αρχιτεκτονική των Επτανήσων, μιας τόσο σημαντικής, από κάθε άποψη ελληνικής περιοχής, παραμένει ουσιαστικά άγνωστη ακόμη και σήμερα, όχι μόνο στο ευρύτερο κοινό αλλά και στους ειδικούς επιστήμονες, αντίθετα προς ό,τι συμβαίνει με τις παραδοσιακές αρχιτεκτονικές μορφές άλλων περιοχών της χώρας, η μελέτη των οποίων έχει ήδη αρκετά προχωρήσει. Ακόμη χειρότερα, η αρχιτεκτονική των Επτανήσων, παρεξηγημένη πολλές φορές από τον γενικό χαρακτηρισμό της ως "δυτικής επιδράσεως", κινδυνεύει να αγνοηθεί μόνο γι' αυτόν το λόγο, πράγμα άδικο και καθόλου αντικειμενικό αφού είναι γνωστό πως οι δυτικές επιδράσεις δεν σταματούν, βέβαια, στο Ιόνιο. [...]

Η "Αρχιτεκτονική της Ζακύνθου" που, ύστερα από ένα αρκετά μακρό χρονικό διάστημα συλλογής στοιχείων, παρουσιάζεται σήμερα, προς αυτήν ακριβώς την κατεύθυνσι σκοπεύει, της μελέτης δηλαδή της Επτανησιακής αρχιτεκτονικής παραδόσεως σ' ένα από τα σπουδαιότερα κέντρα της. [...]

Προς τους καθηγητάς της Ανωτάτης Σχολής Αρχιτεκτόνων του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου επιθυμώ να εκφράσω θερμές ευχαριστίες για το ενδιαφέρον τους για τη μελέτη αυτή και την έγκρισή της ως διδακτορικής διατριβής. Θα ήθελα δε, εντελώς ιδιαίτερα και θερμά, να μπορούσα να ευχαριστήσω τον καθηγητή Π. Α. Μιχελή, στην προτροπή του οποίου, το συνεχές έντονο ενδιαφέρον και τις συμβουλές, η μελέτη αυτή και ο γράφων πολλά οφείλουν. [...]

Αθήναι, Ιανουάριος 1970
Διονύσης Α. Ζήβας
(από τον πρόλογο στην α' έκδοση του βιβλίου)
Δημοσίευση σχολίου

Follow by Email

Οι πιο αναγνώστες μας Αναγνώστες

Related Posts with Thumbnails