© ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή οποιωνδήποτε στοιχείων ή σημείων του e-περιοδικού μας, χωρίς γραπτή άδεια του υπεύθυνου π. Παναγιώτη Καποδίστρια (pakapodistrias@gmail.com), καθώς αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία, προστατευόμενη από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

ΘΕΜΑΤΙΚΑ ΕΝΘΕΤΑ. Ό,τι νεότερο εδώ!

Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2019

Μια πρώτη φωτο-αίσθηση από Μύκονο


Ταξίδεψε και φωτο-αποτύπωσε ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας









Τρίτη, 25 Ιουνίου 2019

Φωτοστιγμές από Van Reenen's Pass, Ramsgate - Margate και Wild Coast της Νοτίου Αφρικής


Φωτο-ανταπόκριση: π. ΜΙΧΑΗΛ ΒΙΣΒΙΝΗΣ, ταξιδευτής και... επιστροφεύς!












Κυριακή, 23 Ιουνίου 2019

Επίσκεψη στο Μουσείο Κώστα Τσόκλη Τήνου


Ταξίδεψε και φωτο-αποτύπωσε ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ


Ιστορικό του Μουσείου

Την επανάχρηση και επέκταση του πρώην Δημοτικού σχολείου του Κάμπου στην Τήνο, σε «Μουσείο Κώστα Τσόκλη», οραματίστηκε προ ετών, ο Δήμαρχος Τήνου Παναγιώτης Κροντηράς, τότε Δήμαρχος Εξωμβούργου.
     Με τη σύμφωνη γνώμη του Δημοτικού Συμβουλίου και του καλλιτέχνη, συστάθηκε το Ίδρυμα Δημοσίου Δικαίου με την επονομασία «Μουσείο Κώστα Τσόκλη» και η προσπάθεια για την πραγματοποίηση του έργου, ξεκίνησε.
     Το 2005 εντάχθηκε στις οριζόντιες δράσεις - μελέτες του προγράμματος «Θησέας». Το 2008 ξεκίνησε το έργο σε σχέδια του Μάνου Περράκη και παραδόθηκε τον Οκτώβριο του 2010. Σημαντική για την ολοκλήρωση του έργου, σύμφωνα με όλες τις σύγχρονες μουσειακές προδιαγραφές, ήταν η συνεισφορά της οικογένειας Τσόκλη, η οποία παραχώρησε στο Μουσείο για τις ανάγκες του, το παρακείμενο κτίριο πλήρως ανακαινισμένο.
     Τα επίσημα εγκαίνια έγιναν στις 21 Μαΐου του 2011.

Στόχοι και λειτουργία του Μουσείου

Σύμφωνα με το ιδρυτικό καταστατικό, κύριος στόχος του Μουσείου είναι να προβάλλει το έργο του Κώστα Τσόκλη και μέσα απ’ αυτό, να φέρει σ’ επαφή το ευρύ κοινό με τη σύγχρονη τέχνη.
     Το έργο του καλλιτέχνη είναι πολύ μεγάλο σε αριθμό, γι’ αυτό κάθε χρόνο, ένα μέρος της μόνιμης συλλογής θα ανανεώνεται, είτε με θεματικές εκθέσεις του καλλιτέχνη, είτε με έργα Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών που έχουν σχέση με το έργο του ώστε το κοινό να έχει την ευκαιρία να γνωρίσει διαφορετικές περιόδους της δημιουργίας του.
     Παράλληλα με τα έργα του Κώστα Τσόκλη, στο Μουσείο είναι συγκεντρωμένο όλο το αρχείο του καλλιτέχνη, βιογραφικά στοιχεία, άρθρα, συνεντεύξεις, κατάλογοι εκθέσεων, βιβλία, φωτογραφίες, τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές που προβάλλονται καθημερινά σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο του Μουσείου.
     Επιπλέον στόχοι του Μουσείου είναι να προσφέρει συνεχώς ευκαιρίες για νέες αισθητικές συγκινήσεις, νέες γνώσεις και ψυχαγωγία στο κοινό του.


Οι δραστηριότητες του Μουσείου περιλαμβάνουν:
• καλλιτεχνική βιβλιοθήκη
• οργάνωση διαλέξεων από ιστορικούς Τέχνης και ανθρώπους του πνεύματος, της λογοτεχνίας, του θεάτρου κ.ά.
• σεμινάρια για εκπαιδευτικούς σχετικά με την Τέχνη και την Εκπαίδευση
• προγράμματα δημιουργικής απασχόλησης για παιδιά, εφήβους και ενήλικες
• μία φορά την εβδομάδα προβάλλονται στον προαύλιο χώρο του Μουσείου κινηματογραφικές ταινίες με θέμα τη ζωή μεγάλων καλλιτεχνών
• θεατρικές και μουσικές παραστάσεις παρουσιάζονται στο Θέατρο στον Κουμάρο.

Αναλυτικά τα προγράμματα είναι αναρτημένα στο Μουσείο, στον Δήμο και στο Πολιτιστικό Ίδρυμα Τήνου. Τηλέφωνο επικοινωνίας για πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής: 22830 51009. email tsoclismuseum@gmail.com
     Το Μουσείο λειτουργεί από την 1η Ιουνίου έως και τις 30 Σεπτεμβρίου. Ώρες λειτουργίας: καθημερινά 10:00 - 13:30 και 18:00 – 21:00. Tρίτη κλειστά.




























Σάββατο, 22 Ιουνίου 2019

Τενεκέδες από τυρί μετατράπηκαν σε έργα ζωγραφικής, στην Άφυτο Χαλκιδικής


Οι τενεκέδες από το τυρί είναι ένα υλικό που συνήθως καταλήγει στους κάδους απορριμμάτων. Ποιος θα μπορούσε να σκεφτεί να τους μετατρέψει σε καμβά ζωγραφικής και να εκφραστεί επάνω τους δημιουργικά; Και ακολούθως, να φυτέψει μέσα στους τενεκέδες πολύχρωμα λουλούδια, σκορπίζοντάς τους στους δρόμους ενός παραδοσιακού χωριού και στήνοντας με τον τρόπο αυτό μία πρωτότυπη ανοιχτή γκαλερί;

Η συγκεκριμένη ιδέα πήρε «σάρκα και οστά» σε έναν από τους πιο γραφικούς οικισμούς της Χαλκιδικής, γεμάτο με πλακόστρωτα καλντερίμια, που σφύζει από ζωή κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών, την Άφυτο. Εμπνευστής ήταν ο γλύπτης και πρώην πρόεδρος της κοινότητας, Βασίλης Παυλής, ο οποίος κάνοντας ένα «ταξίδι» πίσω στο χρόνο θυμήθηκε τις γιαγιάδες του χωριού που δεν πετούσαν τους τενεκέδες από το τυρί, αλλά τους μετέτρεπαν σε γλάστρες φυτεύοντας, με ιδιαίτερο μεράκι, λουλούδια της αρεσκείας τους.

Από τη στιγμή που «γεννήθηκε» η ιδέα, ακολούθησε η υλοποίησή της. Ο κ. Παυλής επικοινώνησε τόσο με καλλιτέχνες σε ολόκληρη τη χώρα, για να βοηθήσουν στο συγκεκριμένο εγχείρημα, όσο και με μαθητές νηπιαγωγείων, δημοτικών και ειδικών σχολείων που λαχταρούσαν να δημιουργήσουν πάνω σε έναν τόσο ξεχωριστό καμβά.

«Ήθελα να επαναφέρω την παραδοσιακή γλάστρα, αυτή των γιαγιάδων μας, που φύτευαν λουλούδια, και ιδίως μέσα στην Άφυτο γιατί είναι ξεχωριστός τόπος. Για το λόγο αυτό απευθύνθηκα σε φίλους ζωγράφους και σε σχολεία που ανταποκρίθηκαν άμεσα και μάλιστα με θέρμη», δήλωσε στο Αθηναϊκό - Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο κ. Παυλής.

Η προσπάθεια που ξεκίνησε λίγο μετά το νέο έτος κράτησε περίπου πέντε μήνες και μέσα σε αυτό το διάστημα 110 ζωγράφοι από όλη την Ελλάδα και περίπου 170 παιδιά δημιούργησαν περισσότερα από 300 έργα στους τενεκέδες τυριού. Κι εφόσον δεν υπήρχε κανένας περιορισμός για τους καλλιτέχνες και τους μαθητές επέλεξαν -μεταξύ άλλων- να μεταφέρουν εικόνες από τη θάλασσα, γοργόνες, δειλινά, ανεμόμυλους και ηλιοτρόπια.

«Δημιουργήθηκε μια Ομάδα Εθελοντών στην Άφυτο και αφού αποκτήσαμε πρώτα εμείς την τεχνογνωσία, αρχίσαμε να ενημερώνουμε τους καλλιτέχνες και τα σχολεία για τη διαδικασία που θα έπρεπε να ακολουθήσουν. Αρχικά, τους λέγαμε πού μπορούν να βρουν τους τενεκέδες, φυσικά να τους ασταρώσουν για να μη χαλάσουν και αφού τους ζωγράφιζαν, μας τους έστελναν ταχυδρομικά και τέλος φυτεύτηκαν τα λουλούδια», πρόσθεσε ο γλύπτης.

Η ανταπόκριση σε αυτό το κάλεσμα ήταν μεγάλη, ενώ ανάλογος ήταν και ο ενθουσιασμός για το τελικό αποτέλεσμα, στο οποίο συνέβαλε σημαντικά και ο νυν πρόεδρος της κοινότητας, Λεωνίδας Παπαβασιλείου.

Πλέον, όλα αυτά τα έργα τέχνης μπορεί να τα θαυμάσει κάποιος επισκέπτης, περπατώντας στα καλντερίμια της Αφύτου, στη χερσόνησο της Κασσάνδρας. Στην ουσία είναι μια ανοιχτή γκαλερί καθώς τα έργα έχουν τοποθετηθεί στην κεντρική πλατεία και σε όλους τους δρόμους, ανά ζωγράφο και εργαστήριο, ώστε να μπορούν οι κάτοικοι και οι επισκέπτες να τα απολαμβάνουν και να τα φωτογραφίζουν καθ' όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού. Παράλληλα, είναι ένας τρόπος να προωθηθεί η σημασία και τα οφέλη της ανακύκλωσης, αποδεικνύοντας με τον πιο ξεχωριστό τρόπο πως κανένα αντικείμενο δεν είναι για πέταμα.

Α. Καρυπίδου | ΑΠΕ-ΜΠΕ

Παρασκευή, 21 Ιουνίου 2019

«Bring them back» ένα τραγούδι για την επανένωση των Γλυπτών του Παρθενώνα


«Φέρτε τα πίσω, ως ένα κομμάτι, πίσω στην Ελλάδα...πίσω...στην πατρίδα» είναι ένα μέρος των στίχων που ακούστηκαν μέσα στο Βρετανικό Μουσείο, στη διάσημη αίθουσα 18, όπου φιλοξενούνται τα Γλυπτά του Παρθενώνα. Χθες το απόγευμα, ανήμερα της επετείου των δέκα χρόνων λειτουργίας του Μουσείου της Ακρόπολης της Αθήνας, η Ελληνίδα τραγουδίστρια και συνθέτρια Hellena επέλεξε να ερμηνεύσει a capella ένα συμβολικό τραγούδι για την επιστροφή των Γλυπτών, στέλνοντας το μήνυμα της επανένωσης, στο πλαίσιο μίας μελωδικής διαμαρτυρίας που πραγματοποιήθηκε με τη στήριξη της Βρετανικής Επιτροπής για την Επανένωση των Γλυπτών του Παρθενώνα.

Σε μία γωνιά της αίθουσας, περιτριγυρισμένη από τις συνθέσεις των Γλυπτών, παρουσίασε για πρώτη φορά το νέο της τραγούδι με τίτλο «Τα Μάρμαρα του Παρθενώνα (Φέρτε τα πίσω)» (The Parthenon Marbles - Bring them back), δημιούργημα της προσωπικής της επιθυμίας και ευθύνης, όπως λέει, να συμμετέχει συνειδητά στον αγώνα της επιστροφής των Γλυπτών στον τόπο τους για να αναδειχθούν πλέον ως ένα ενιαίο έργο τέχνης.

Η καλλιτεχνική διαμαρτυρία διήρκεσε περίπου μία ώρα και η Ελληνίδα τραγουδίστρια επανέλαβε το τραγούδι τις δέκα φορές - όσα και τα χρόνια συμπλήρωσης της λειτουργίας του Μουσείου της Ακρόπολης - χωρίς μικρόφωνο ή μουσικό όργανο, παρά μόνο με τη συνοδεία ηχογραφημένου πιάνου που ακούγονταν από την συσκευή του κινητού της τηλεφώνου, σύμφωνα με τις υποδείξεις του Βρετανικού Μουσείου. «Η επίσημη αιτιολογία για την απαγόρευση χρήσης μουσικού οργάνου, όπως μία κιθάρα, ήταν να μην ενοχληθούν οι επισκέπτες και να μην υπάρξουν παράπονα» ανέφερε η Hellena, μιλώντας στο ΑΠΕ - ΜΠΕ.

Ανάμεσα στις επαναλήψεις των ερμηνειών της, ανάγνωσε κείμενα με πληροφορίες γύρω από την ιστορία των Γλυπτών και τον τρόπο αφαίρεσής τους από τον φυσικό τους χώρο από τον λόρδο Έλγιν. «Είναι μία ιστορία, ένα έργο και πρέπει να επανενωθεί. Θα χωρίζατε την Μόνα Λίζα σε δύο κομμάτια; Τότε γιατί να χωρίσετε τα Γλυπτά;» έλεγε μπροστά στους επισκέπτες του Βρετανικού Μουσείου.

«Πολλοί λόγοι, κάτω από έναν σκοπό» ήταν η απάντησή της στο ΑΠΕ - ΜΠΕ για τους λόγους που την οδήγησαν στη δημιουργία του συγκεκριμένου τραγουδιού, αλλά και στην εκδήλωση διαμαρτυρίας εντός του Βρετανικού Μουσείου. Όπως εξήγησε, είναι η δική της συμβολή στον αγώνα της Επανένωσης των Γλυπτών και εξέφρασε την ελπίδα μέσα από το ντεμπούτο του τραγουδιού και του βίντεο που προωθεί να γίνει γνωστό σε περισσότερους ανθρώπους αυτό που συμβαίνει. Ακόμη και να χρησιμοποιηθεί από οργανώσεις ανά τον κόσμο που έχουν στόχο την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης γύρω από την εκστρατεία επιστροφής. «Ο στόχος είναι να ενισχυθεί η πίεση προς την βρετανική κυβέρνηση να αλλάξει το νόμο του 1963 που εμποδίζει την επιστροφή έργων τέχνης και αρχαιοτήτων στις χώρες όπου ανήκουν, αλλά και προς το Βρετανικό Μουσείο να αποδεχτεί το αίτημα της επιστροφής» επεσήμανε.

Η 33χρονη καλλιτέχνης, γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ελασσόνα Ολύμπου και σπούδασε κλασσικό πιάνο και φωνητική. Μετακινήθηκε στο Λονδίνο, όπου διαμένει από το 2011, ακολουθώντας την επαγγελματική της καριέρα, ως τραγουδίστρια, συνθέτρια και στιχουργός, με δικές της δημιουργίες και συμμετοχές σε μουσικές σκηνές της βρετανικής πρωτεύουσας. Για την έκδοση του τραγουδιού «Τhe Parthenon Marbles. Bring them back» είχε την υποστήριξη της Βρετανικής και της Αυστραλιανής Επιτροπής για την Επανένωση.


Εκδήλωση για το άνοιγμα της ανασκαφής στο Μουσείο Ακρόπολης


Εκδήλωση για το άνοιγμα της ανασκαφής στο Μουσείο Ακρόπολης, στο πλαίσιο του εορτασμού των 10 χρόνων λειτουργίας του, πραγματοποιήθηκε χτες βράδυ, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου. Στην εκδήλωση -στην οποία παραβρέθηκαν κυρίως άνθρωποι του πολιτισμού- παρέστη η υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, Μυρσίνη Ζορμπά, η οποία μίλησε για τη σημασία του μουσείου και το άνοιγμα της ανασκαφής. Από την πλευρά του, ο πρόεδρος του Μουσείου Ακρόπολης, Δημήτρης Παντερμαλής, απηύθυνε ομιλία με τίτλο «10 χρόνια Μουσείο Ακρόπολης», ενώ η Σταματία Ελευθεράτου, υπεύθυνη της ανασκαφής και προϊσταμένη της διεύθυνσης συλλογών και εκθέσεων του Μουσείου Ακρόπολης, μίλησε για την «Αρχαιολογική ανασκαφή του Μουσείου». ΠτΔ: Θεσμικά δίκαιος και ηθικά επιβεβλημένος ο αγώνας για τον «επαναπατρισμό» των Γλυπτών του Παρθενώνα

«Το Μουσείο Ακρόπολης είναι ένας ελληνικός, και μάλιστα δημόσιος θεσμός, ο οποίος βγαίνει από τα όρια της Ελλάδας, και πρωταγωνιστεί στο διεθνές περιβάλλον, γίνεται αντικείμενο προσοχής, αναγνωρίζεται ευρύτερα, βραβεύεται. Αυτό οφείλεται στην ευελιξία του οργανισμού που το διέπει, αλλά και σε κάτι άλλο. Στη συνεχή επινοητικότητα της ηγεσίας του. Είναι ένα Μουσείο με επινοητικότητα, δεν είναι απλώς μια παρακαταθήκη», δήλωσε, μεταξύ άλλων, η υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, Μυρσίνη Ζορμπά.

«Η ανασκαφή αυτή είναι πολύ σημαντική. Βρίσκεται σε μια περιοχή για την οποία ο Θουκυδίδης στο δεύτερο βιβλίο του, που μιλάει για την ιστορία της Αθήνας, λέει ότι είναι η αρχαιότερη της Αθήνας. Και επιχειρηματολογεί με τον δικό του τρόπο λέγοντας ότι εκεί βρίσκεται το πανάρχαιο ιερό του Ολυμπίου Διός, το ιερό της Γης, το ιερό του Πυθίου Απόλλωνος, το ιερό του Εν Λίμναις Διονύσου. Επίσης οι ανασκαφές έφεραν στο φως στη νοτιοδυτική γωνία έξω από το μουσείο το ιερό του Κόδρου, του μυθικού βασιλιά της Αθήνας», ανέφερε, μεταξύ άλλων, ο κ. Παντερμαλής.

«Δίπλα σε μνημεία συγκλονιστικά, όπως η Ακρόπολη και το Θέατρο του Διονύσου, κάθε άλλος αρχαιολογικός χώρος θα μπορούσε να μοιάζει ασήμαντος. Ωστόσο, και οι γειτονιές της αρχαίας Αθήνας είχαν τη δική τους ξεχωριστή μαγεία. Κι αυτό γιατί είναι οι τόποι που περισσότερο από κάθε άλλο μας φέρνουν κοντά στον καθημερινό άνθρωπο, στους χώρους όπου γεννήθηκε, μεγάλωσε, εργάστηκε, έκανε οικογένεια, με λίγα λόγια έγραψε τη δική του, προσωπική ιστορία. Μια τέτοια γειτονιά είναι κι αυτή που βρίσκεται μπροστά μας», σημείωσε, μεταξύ άλλων, η κ. Ελευθεράτου αναφερόμενη στη γειτονιά που βρέθηκε στη σκιά της Ακρόπολης, με κατάλοιπα από την 4η χιλιετία π. Χ. ως τον 12ο αι. μ. Χ.

Η εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε στον -1 επίπεδο της ανασκαφής του Μουσείου Ακρόπολης, έκλεισε με μια ατμοσφαιρική συναυλία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, στην οποία συμμετείχε και η Παιδική Χορωδία της.

Πέμπτη, 20 Ιουνίου 2019

ΠτΔ: Θεσμικά δίκαιος και ηθικά επιβεβλημένος ο αγώνας για τον «επαναπατρισμό» των Γλυπτών του Παρθενώνα


Ο αγώνας υπέρ του «επαναπατρισμού» των Γλυπτών του Παρθενώνα είναι θεσμικά δίκαιος και ηθικά επιβεβλημένος, στο όνομα της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, επισήμανε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος κατά τον χαιρετισμό του στην εκδήλωση για τα 10 χρόνια λειτουργίας του Μουσείου της Ακρόπολης.

Ο κ. Παυλόπουλος έκανε λόγο για ένα εμβληματικό Μουσείο, κόσμημα του Πολιτισμού μας αλλά και του ευρωπαϊκού και του εν γένει δυτικού πολιτισμού και υπενθύμισε ότι όλη η διεθνής κοινότητα γνωρίζει, ότι ανεγέρθηκε με κύριο προορισμό την φιλοξενία των Γλυπτών του Παρθενώνα μετά τον «επαναπατρισμό» τους, αναιρώντας το καταφανώς προσχηματικό, «επιχείρημα» αυτών που επιμένουν να συγκαλύπτουν το ιερόσυλο έγκλημα του Έλγιν ότι, δήθεν, η Ελλάδα δεν διέθετε κατάλληλο χώρο στέγασης των Γλυπτών του Παρθενώνα, αντίστοιχο μ' εκείνον του Βρετανικού Μουσείου, δηλαδή αντίστοιχο με τον χώρο όπου «κρατούνται» τα Γλυπτά ως «λάφυρα» της κλοπής του Έλγιν.

Υπογράμμισε, επίσης, ότι εδώ και 10 χρόνια, το Μουσείο της Ακρόπολης δίνει αποστομωτικές απαντήσεις στις ως άνω «εν αμαρτίαις προφάσεις» των, ακόμη, αμετανόητων υπευθύνων του Βρετανικού Μουσείου και προκαλεί, με όρους πολιτισμού και μόνον, την παγκόσμια κοινή γνώμη να κάνει τη σύγκριση ανάμεσα στην φωτεινή «κοιτίδα» των Γλυπτών του Παρθενώνα και στο θολό «δεσμωτήριο» του Βρετανικού Μουσείου, όπου «κρατούνται» κατά παράβαση κάθε θεσμικής και πολιτισμικής δεοντολογίας, και μάλιστα υπό συνθήκες συντήρησης που απειλούν την υπόστασή τους και την υπεράσπιση των ιστορικών τους καταβολών και συμβολισμών.

Υποστήριξε, ακόμη, ότι με τη σημερινή τους στάση, οι υπεύθυνοι του Βρετανικού Μουσείου αναδεικνύονται αφενός κατώτεροι των περιστάσεων ως προς την υπεράσπιση της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς και του κοινού μας Πολιτισμού και αφετέρου, αμετανόητοι συνεργοί του εγκληματικού πολιτιστικού ανοσιουργήματος του Έλγιν.

Ωστόσο, σημείωσε, συνεχίζουμε αδιαλείπτως τον πολιτισμικώς ιερό αγώνα, ο οποίος συνδέεται, αρρήκτως, με την ικανοποίηση ενός καθ΄ όλα δίκαιου αιτήματος, το οποίο οφείλουμε να υπηρετούμε όλοι μας, ανεξαρτήτως εθνικότητας, δοθέντος ότι, κατ' ουσίαν, πρόκειται για αίτημα της Ανθρωπότητας επειδή αφορά τον πυρήνα της Πολιτιστικής της Κληρονομιάς.

Όπως υπογράμμισε: «πριν απ' όλα είναι παγκοσμίως αποδεκτό ότι τα Γλυπτά αυτά ανήκουν, δικαιωματικώς και πολιτισμικώς, στον Παρθενώνα και στα Μνημεία του. Και τούτο διότι χωρίς τα Γλυπτά αυτά ο Παρθενώνας, βαριά λαβωμένος από μιάν ιερόσυλη πράξη βανδαλισμού και λεηλασίας που καλύπτεται εδώ και πάνω από δύο αιώνες από τη λεοντή μιας δήθεν «αρχαιολατρίας», η οποία πλήττει ευθέως την Παγκόσμια Πολιτιστική Κληρονομιά, δεν μπορεί να συμβολίσει και, επέκεινα, να εκπέμψει προς την Ανθρωπότητα το αιώνιο, αειθαλές και μοναδικό πολιτισμικό μήνυμα που του αναλογεί».

Αναφερόμενος, τέλος, στην παγκόσμιας πολιτισμικής εμβέλειας μοναδικότητα του Παρθενώνα και των Μνημείων του, τόνισε ότι πρόκειται για αυταπόδεικτη αλήθεια, η οποία εδράζεται σε ακλόνητα τεκμήρια και επικαλέστηκε μεταξύ άλλων την μαρτυρία του Αντρέ Μαλρώ κατά την ομιλία του, τον Μάιο του 1959 στην πρώτη φωταγώγηση της Ακρόπολης, στο πλαίσιο της οποίας συμπύκνωσε, μέσω του μηνύματος του Παρθενώνα, την ουσία του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού ως συστατικού στοιχείου του διαχρονικού Παγκόσμιου Πολιτισμού.

Τετάρτη, 19 Ιουνίου 2019

Ψηφιοποιημένος Καρρέρ από το Μουσείο Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων


“ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΜΕΝΟΣ” ΚΑΡΡΕΡ,
190 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ (1829-2019),
ΑΠΟ ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΟΛΩΜΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΦΑΝΩΝ ΖΑΚΥΝΘΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΗΜΕΡΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ 

Το Μουσείο Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής - 21 Ιουνίου, κοιτά πίσω και γεμάτο ικανοποίηση καμαρώνει το έργο της ψηφιοποίησης των Αρχείων Παύλου Καρρέρ. Πέρα από τα προσωπικά αντικείμενα, το πιάνο και τις παρτιτούρες του πρώτου Έλληνα μουσουργού, που βρίσκονται σε ειδική προθήκη στην μόνιμη έκθεσή του, τα ψηφιοποιημένα αρχεία του Καρρέρ παρουσιάζονται σε μέρη ανά κατηγορίες, εδώ και δύο χρόνια από τον πιανίστα Διονύση Σεμιτέκολο, ο οποίος τα μελέτησε και τα εκτέλεσε - ορισμένα κομμάτια για πρώτη φορά - στο κοινό της Ζακύνθου και όχι μόνο. Οι μέχρι στιγμής πέντε «μικρές συναυλίες» ξεκίνησαν από τις αρχές του 2018 και συνεχίζουν…

Ιανουάριος ’18: «Έργα για τέσσερα χέρια», Διονύσης Σεμιτέκολος και Βέρα Στραβοπόδη στο πιάνο, και παρουσίαση του έργου της ψηφιοποίησης από την Διευθύντρια του Μ. Σ. & Ε. Ζ. Κατερίνα Δεμέτη (η εκδήλωση παρουσιάστηκε και στη Κεφαλονιά στα πλαίσια του ΙΑ΄ Διεθνούς Πανιονίου Συνεδρίου, τον Μάιο του ίδιου έτους),

Ιούνιος ’18 και Ιανουάριος ’19: «Έργα της Ιταλικής περιόδου, Α′ και Β′ μέρη» με τη συμμετοχή του Συγκροτήματος Υακίνθη σε χορούς εποχής και επεξηγηματική εισήγηση από τον Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος του Μ. Σ. & Ε. Ζ. Ιωάννη Στεφ. Παπαδάτου,

Μάιος του ’19: «Τα χρονολογημένα χειρόγραφα, Α′ μέρος», με επεξηγηματική εισήγηση από τον Α′ Αντιπρόεδρο του Δ. Σ. του Ιδρύματος Διονύση Σέρρα.

Τον Ιούνιο του 2019, το Μουσείο μας έχει την τιμή να σας προσκαλεί στο δεύτερο μέρος της παρουσίασης των χρονολογημένων έργων Καρρέρ. Αυτή η πέμπτη κατά σειρά εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 22/6, στις 21:00, στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Ζακύνθου. Τα έργα θα παρουσιάσει, για ακόμη μια φορά, ο πιανίστας Διονύσης Σεμιτέκολος

Με αυτή τη συναυλία, το Μουσείο Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων συμμετέχει στους εορτασμούς για την Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής, που εορτάζεται σε ευρωπαϊκό επίπεδο, το διάστημα 21-23 Ιουνίου 2019, με την «Ευρωπαϊκή Γιορτή της Μουσικής», θεσμό, ο οποίος κλείνει φέτος τα 20 χρόνια του.

Όλες αυτές οι εκδηλώσεις, εντάσσονται στους εορτασμούς για την συμπλήρωση 190 χρόνων από την γέννηση του Παύλου Καρρέρ (12/5/1829)

Τα εκάστοτε digital artworks και το artwork-compination, είναι βασισμένα στη προσωπογραφία του συνθέτη που εκτίθεται στην Α′ Αίθουσα Επιφανών Ζακυνθίων, και σχεδιάστηκαν  ε ι δ ι κ ά  για τις συναυλίες και τα 190 χρόνια του Καρρέρ αντίστοιχα, από τον Ιωάννη-Πορφύριο Καποδίστρια.

Δευτέρα, 17 Ιουνίου 2019

Διεθνές Συμπόσιο “Islands of the Mind” (Κέρκυρα, 23-28.6.2019)


Το Διεθνές Συμπόσιο “Islands of the Mind” (Νησιά του Νου), της Βιβλιοθήκης Λώρενς Ντάρελ, θα πραγματοποιηθεί στην Κέρκυρα από Δευτέρα 24 Ιουνίου έως Παρασκευή 28 Ιουνίου 2019 στο Μουσείο Σολωμού της Κέρκυρας (φιλοξενία). 

Την 23η Ιουνίου θα πραγματοποιηθεί στο Μουσείο Σολωμού η υποδοχή των περίπου 60 συνέδρων και ακροατών από ΗΠΑ, Καναδά, Αυστραλία, Ινδία, Ισραήλ, Νότιο Αφρική και από όλη την Ευρώπη. 

Οργανωτική Επιτροπή: Ρίτσαρντ Πάιν, της Βιβλιοθήκης Λώρενς Ντάρελ, Βέρα Κονιδάρη, για την Εταιρεία Κερκυραϊκών Σπουδών, και Ουίλλιαμ Απτ, δικηγόρος στο Ώστιν, Τέξας. Γλώσσα του Συμποσίου είναι η αγγλική. Οι θέσεις ακροατών έχουν ήδη καλυφθεί.


Κυριακή, 16 Ιουνίου 2019

Τσερνόμπιλ: Η τηλεοπτική σειρά μέσα από τα μάτια των επιζώντων της καταστροφής


Στην τηλεοπτική σειρά «Τσερνόμπιλ» παρουσιάζεται ως ένας από τους άνδρες χάρη στους οποίους απετράπη μια ακόμη μεγαλύτερη καταστροφή μετά το χειρότερο πυρηνικό δυστύχημα στην Ιστορία. Ο Ολεξέιι Ανανένκο, που σήμερα ζει σε ένα δυάρι στα περίχωρα του Κιέβου, δηλώνει ότι δεν είναι «ήρωας».

«Δεν αισθάνομαι ήρωας. Ήταν η δουλειά μου», δήλωσε ο 59χρονος άνδρας, πρώην μηχανικός που το 1996 έθεσε σε κίνδυνο τη ζωή του όταν εισήλθε στο κατεστραμμένο πυρηνικό εργοστάσιο του Τσερνόμπιλ, το οποίο βρίσκεται περίπου 100 χιλιόμετρα βόρεια του σπιτιού του.

Ένα από τα πιο δραματικά επεισόδια της μίνι σειράς που μεταδόθηκε από το αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο ΗΒΟ διηγείται την ιστορία του Ανανένκο και δύο άλλων μηχανικών, του Βαλέρι Μπεσπάλοφ και του Μπορίς Μπαράνοφ, που κατέβηκαν στην φλεγόμενη καρδιά του αντιδραστήρα του Τσερνόμπιλ για να αδειάσουν τις δεξαμενές νερού που υπήρχαν σε βάθος τριών μέτρων.

Στη σειρά οι τρεις άνδρες, που γνωρίζουν τον κίνδυνο στον οποίο εκτίθενται, εμφανίζονται να δηλώνουν εθελοντικά ότι επιθυμούν να αναλάβουν την αποστολή αυτή προκειμένου να αποφευχθεί μια δεύτερη έκρηξη στο πυρηνικό εργοστάσιο -στην περίπτωση που το πυρηνικό καύσιμο ερχόταν σε επαφή με το νερό των δεξαμενών-- η οποία θα προκαλούσε τον θάνατο «εκατομμυρίων» ανθρώπων.

Στην πραγματικότητα αν και υπήρχε πραγματικά φόβος για μια δεύτερη έκρηξη, το πιθανό της εύρος δεν ήταν γνωστό. Και οι τρεις «καμικάζι» απλώς υπάκουσαν εντολές, χωρίς να γνωρίζουν συγκεκριμένα τους κινδύνους που αντιμετώπιζαν.

«Μου έδωσαν εντολή να πάω και πήγα», θυμάται ο Ανανένκο. «Δεν φοβόμουν».

«Ήταν εκπληκτικό!»

Φορώντας για προστασία απλώς μια στολή δύτη και μικρές μάσκες οι τρεις άνδρες κατέβηκαν στους πλημμυρισμένους διαδρόμους του αντιδραστήρα. Με τη βοήθεια ηλεκτρικών φακών κατάφεραν να εντοπίσουν στο σκοτάδι τις βάνες των δεξαμενών και να τις ανοίξουν.

«Αμέσως άκουσα τον ήχο που σήμαινε ότι το νερό άδειαζε. Ήταν εκπληκτικό!», σχολιάζει ο Ανανένκο.

Ωστόσο βλέποντας τη σχετική σκηνή στην τηλεοπτική σειρά δεν μπορεί παρά να επισημαίνει τις διαφορές με την πραγματικότητα που έζησε. «Αυτό δεν το είχαμε», λέει δείχνοντας τις μπουκάλες για δύτες. «Και περπατούσαμε πιο γρήγορα. Γιατί; Αν είσαι αργός, η δόση (της ραδιενέργειας που λαμβάνεις) είναι μεγαλύτερη».

Παρά τους δύο δοσομετρητές που είχε πάνω του ο Ανανένκο δεν γνωρίζει το ποσοστό που απορρόφησε το σώμα του. Δεν θυμάται τον αριθμό που έδειξαν: «Αυτό σημαίνει ότι δεν ήταν τόσο μεγάλος».

Παρά τις προβλέψεις, δεν αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα υγείας αμέσως μετά την αποστολή αυτή και εξακολούθησε να εργάζεται στον τομέα της πυρηνικής ενέργειας ως το 2017, όταν εξαιτίας ενός ατυχήματος έπεσε σε κώμα επί ένα μήνα και επηρεάστηκε η μνήμη του, κάτι που τον ανάγκασε να πάρει σύνταξη.

«Πολύ αποφασισμένοι»

Ο Ανανένκο, που έχει τιμηθεί με ουκρανικά και σοβιετικά μετάλλια, πλέον λαμβάνει σύνταξη περίπου 370 ευρώ.

Ο Ολεξίι Μπρέους, πρώην τεχνικός του αντιδραστήρα νο4 όπου σημειώθηκε η έκρηξη, δηλώνει από την πλευρά του ότι έχει «γενικώς θετική» άποψη για τη σειρά, αν και έχει και αυτός τις διαφωνίες του.

«Οι εργαζόμενοι στο πυρηνικό εργοστάσιο παρουσιάζονται σαν να φοβούνται τους προϊσταμένους τους, τα πάντα. Όμως στην πραγματικότητα ήταν πολύ αποφασισμένοι, κανένας τεχνικός δεν έφυγε μετά την έκρηξη. Αντίθετα, συνεχώς έρχονταν να βοηθήσουν καινούργιοι», εξήγησε από το Πρίπιατ, την πόλη φάντασμα μετά την εκκένωσή της έπειτα από το δυστύχημα.

Μετά την καταστροφή «χρειάστηκε να τρέχουμε μέσα στο εργοστάσιο χωρίς φως, την ώρα που ήταν κατά το ήμισυ κατεστραμμένο προκειμένου να σώσουμε τους τραυματισμένους συναδέλφους μας, να τους μεταφέρουμε στους γιατρούς» και να αντιμετωπίσουμε τις πυρκαγιές, θυμάται.

Αξιωματούχος του Κομμουνιστικού Κόμματος στο πυρηνικό εργοστάσιο την εποχή του δυστυχήματος, ο οποίος στη συνέχεια προήχθη σε διευθυντής του, ο Σεργκίι Παρατσίν επικρίνει στις σκηνές που παρουσιάζουν τα όσα εκτυλίχθηκαν στο υπόγειο μπάνκερ όπου πραγματοποιήθηκε η σύσκεψη των επικεφαλής του πυρηνικού εργοστασίου.

«Στην πραγματικότητα οι ειδικοί προσπαθούσαν να σκεφτούν τι πρέπει να γίνει και στη σειρά το μόνο που κάνουν είναι να απορρίπτουν τις πληροφορίες», διαβεβαίωσε από το εσωτερικό της αίθουσας αυτής η οποία έχει έκτοτε ανακαινιστεί.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σάββατο, 15 Ιουνίου 2019

Απεβίωσε ο μεγάλος Ιταλός σκηνοθέτης Φράνκο Τζεφιρέλι


Ο Ιταλός σκηνοθέτης του κινηματογράφου, του θεάτρου και της όπερας Φράνκο Τζεφιρέλι, πέθανε σήμερα στο σπίτι του στη Ρώμη, σε ηλικία 96 ετών. Ο Τζεφιρέλι "έσβησε ήσυχα μετά από μακρά ασθένεια που είχε επιδεινωθεί τους τελευταίους μήνες", μετέδωσαν πολλά ιταλικά μέσα ενημέρωσης, επικαλούμενα πηγές της οικογένειάς του.

"Δεν ήθελα να φτάσει ποτέ αυτή η ημέρα. Ο Φράνκο Τζεφιρέλι έφυγε σήμερα το πρωί. Ένας από τους σπουδαιότερους καλλιτέχνες του παγκόσμιου πολιτισμού. Συναισθανόμαστε την οδύνη των δικών του ανθρώπων. Αντίο, αγαπημένε Δάσκαλε, η Φλωρεντία δεν θα σε ξεχάσει ποτέ", ήταν η πρώτη δήλωση του Ντάριο Ναρντέλα, του δημάρχου της Φλωρεντίας.

Σκηνοθέτης, σκηνογράφος, σεναριογράφος, παραγωγός, ο Τζεφιρέλι έβαλε την υπογραφή του σε ορισμένες από τις σημαντικότερες παραστάσεις όπερας του 20ού αιώνα ενώ μετέφερε στη μεγάλη οθόνη έργα του Σαίξπηρ, μετατρέποντάς τα σε κλασικές ταινίες.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Παρασκευή, 14 Ιουνίου 2019

Π. Βούλγαρης: Η τέχνη πάντα στέκεται δίπλα μας και τα δώρα της είναι μια ανυπολόγιστη κληρονομιά


Τα βράδια του Αυγούστου φέρνουν κι εφέτος στο Φεστιβάλ της Άνδρου ( 31/7 έως τις 20/8) ποιοτικές παραστάσεις θεάτρου, χορού και μουσικής στο κομψό, σύγχρονο ανοιχτό θέατρο της Χώρας (προσφορά του Αλκιβιάδη Τάττου).

«Είμαστε συγκινημένοι επειδή αυτά τα τέσσερα χρόνια προσπαθήσαμε να μιλήσουμε μέσα από την τέχνη δημιουργώντας μια επαφή με τον κόσμο και μια ανάγκη να προχωρήσουμε ένα βήμα, εμείς σαν δημιουργοί κι εσείς σαν πολίτες» είπε ο Παντελής Βούλγαρης, εμπνευστής και καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Άνδρου, παρουσιάζοντας με τους συνεργάτες του το πρόγραμμα της πέμπτης διοργάνωσης.

Στην ξεχωριστή ταράτσα του Μουσείου Ισλαμικής Τέχνης, στην οδό Ασωμάτων με την πανοραμική θέα στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, ο εκλεκτός σκηνοθέτης έκανε έναν απολογισμό του φεστιβάλ -50 διαφορετικές παραγωγές επισκέφτηκαν το νησί τα τέσσερα χρόνια λειτουργίας του- και στη συνέχεια αναφέρθηκε σε συνεργασίες που επιδιώκει με τα γειτονικά νησιά, όπως με τη Σύρο με την οποία η συνεργασία ξεκινά φέτος. Υποστηρικτής και αρωγός του φεστιβάλ είναι ο δήμος Άνδρου.

«Είμαστε συγκινημένοι γι' αυτά που έχουμε καταφέρει στα χρόνια της έντασης και της αμφισβήτησης. Και χαιρόμαστε καθώς έχουμε εφέτος έντεκα παραγωγές, έντεκα ευκαιρίες για να συναντηθούμε στην Άνδρο. Να χαρούμε το απογευματινό φως την ώρα που σιγά- σιγά σβήνει μαζί με τα φώτα που ανάβουν, το γκονγκ που ηχεί την έναρξη της παράστασης, τη σιωπή των θεατών κι εμάς που περιμένουμε να απολαύσουμε το κέρδος του συναισθήματος και της συμμετοχής του κόσμου μετά από μια τέτοια βραδιά».

Ο Παντελής Βούλγαρης αναφέρθηκε στην τέχνη ως μια προσπάθεια αισιοδοξίας, ποντάροντας στα συναισθήματα που θα καλλιεργήσει ο θεατής από την επαφή μαζί της: «Αξίζει τον κόπο, λοιπόν, γι' αυτήν την πόλη και γι' αυτήν τη χώρα και για την Άνδρο να δουλέψουμε, σε μια προσπάθεια αισιοδοξίας, ένωσης, ανακάλυψης νέων ταλέντων, ανακάλυψης παλαιών θεμάτων που εμφανίζονται καινούργια μέσα από τους νέους καλλιτέχνες. Ελπίζουμε στις «παγίδες του συναισθήματος», συνέχισε «δηλαδή, τι θα πάρει μαζί του ο θεατής. Αυτή είναι η επαφή με την τέχνη που μας τροφοδοτεί υπόγεια, μάς δωρίζει πράγματα που ανακαλύπτουμε μέσα στον χρόνο» υπογράμμισε ο Παντελής Βούλγαρης. «Η τέχνη πάντα στέκεται δίπλα μας και τα δώρα της είναι ασύλληπτα, μια ανυπολόγιστη κληρονομιά». Και φυσικά δεν παρέλειψε να αναφερθεί στον σεβασμό με τον οποίο πρέπει να στεκόμαστε «απέναντι σ' έναν κόσμο που δουλεύει κάτω από σκληρές οικονομικές συνθήκες και όπου οι ηθοποιοί δοκιμάζουν τον ψυχισμό τους με ελάχιστες αμοιβές».

Την αυλαία του 5ου Φεστιβάλ Άνδρου ανοίγει ο τοπικός ερασιτεχνικός θίασος Λαϊκή Σκηνή Άνδρου με τον «Πλούτο» του Αριστοφάνη (31/7). Συνεχίζει η Ορχήστρα Κυκλάδων - ΜΟΥ.ΣΑ. Σύρου σε κοινή συναυλία με τη Χορωδία Άνδρου σε μουσική και τραγούδια Ελλήνων συνθετών για την 7η τέχνη (2/8), το Θέατρο Πορεία με το «Ύψωμα 731» σε σκηνοθεσία Άρη Μπινιάρη (3/8). Ακολουθεί συναυλία του Γιάννη Πάριου (5/8), χορός «Tempus Fugit» από την Ομάδα Cie. Toula Limnaios (9/8), «Οιδίπους Τύραννος» του Σοφοκλή με τον Δημήτρη Λιγνάδη σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη (10/8), «Θεογονία, ένα μεγάλο γλέντι του Ησίοδου» με την ομάδα Patari Project (12/8). Τα τραγούδια του Λόρκα στην παράσταση «Adi?s Ni?a - Αντίο κορίτσι» ερμηνευμένα από το «Μικροσκοπικό Θέατρο» της Αναστασίας Λύρα(14/8), Θέατρο Πορεία με την παράσταση «Το ευχαριστημένο» της Μαρίνας Καραγάτση, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου (17/8). Συνέχεια, με συναυλία της Ελένης Βιτάλη στις μεγαλύτερες προσωπικές επιτυχίες της και με τη συμμετοχή του δεξιοτέχνη σολίστα στο κλαρίνο Μάνου Αχαλινωτόπουλου (18/8). Το 5ο Φεστιβάλ Άνδρου ολοκληρώνεται με την παράσταση «Ηλέκτρα του Σοφοκλή» από τον θεατρικό Όμιλο της Σύρου (20/8).

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πέμπτη, 13 Ιουνίου 2019

Μια θερινή στάση στη θάλασσα των Σελιανίτικων Αχαΐας


Πήγε και φωτο-αποτύπωσε ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας, 13.6.2018

Τα Σελιανίτικα είναι παραθαλάσσιο χωριό της Αχαΐας στον Κορινθιακό κόλπο. Απέχει 7 χιλιόμετρα από το Αίγιο και 35 από την Πάτρα. Το χωριό αποτελεί γνωστό παραθεριστικό προορισμό με ιαματικά λουτρά και παραλίες. Συνορεύει με τα χωριά και οικισμούς Λόγγος, Ροδοδάφνη και Νεραντζιές. Από το κέντρο των Σελιανίτικων περνά η Παλαιά Εθνική Οδός Πατρών Αθηνών και πλησίον του η Νέα εθνική οδός Πατρών-Αθηνών. Στην απογραφή του 2011 βρέθηκε να έχει πληθυσμό 902 κατοίκους.















Τετάρτη, 12 Ιουνίου 2019

Γέφυρες Πολιτισμού | Ζάκυνθος Λευκάδα | Συναυλία Μαντολινάτας


Μουσική εκδήλωση διοργανώνει η Περιφερειακή Ενότητα Ζακύνθου, την Παρασκευή 14 Ιουνίου 2019, ώρα 8.30 μ.μ., στο Θέατρο του Σαρακινάδου. Πρόκειται ουσιαστικά για «μουσική ένωση» Λευκάδας και Ζακύνθου, τρίτη κατά σειρά, στο πλαίσιο της δράσης «Γέφυρες Πολιτισμού», που ξεκίνησε τον περασμένο Μάρτη. Ο Αντιπεριφερειάρχης Ζακύνθου, Λευτέρης Νιοτόπουλος, δήλωσε σχετικά: «Η Περιφερειακή Ενότητα Ζακύνθου, συνεχίζοντας τις προσπάθειές της για την έμπρακτη ανάδειξη της Πολιτιστικής Κληρονομιάς του τόπου μας και τη διαμόρφωση της σύγχρονης Επτανησιακής μας συνείδησης, χτίζει «Γέφυρες Πολιτισμού» με τα Ιόνια Νησιά, και υποδέχεται τη Μαντολινάτα του Ορφέα Λευκάδας σε μια αρμονική σύμπραξη με τα μουσικά ακούσματα της Ζακύνθου και τη μαντολινάτα του Πολιτιστικού Συλλόγου Σαρακινάδου». 

Οι «Γέφυρες Πολιτισμού» γεννήθηκαν από την ανάγκη δημιουργίας κοινού πολιτιστικού πλαισίου, μέσα στο οποίο καλλιτέχνες, δημιουργοί και το κοινό τους ενώνονται σε μια κοινή πολιτιστική εμπειρία. Μια εμπειρία που τρέφεται από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του παρελθόντος μας, μετουσιώνεται στο σήμερα και υφαίνει το όνειρο του αύριο.

Μια από τις βασικές προτεραιότητες της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων είναι η στήριξη του πλαισίου αυτού για την ανάδειξη της Πολιτιστικής Κληρονομιάς του τόπου μας και τη διαμόρφωση της σύγχρονης Επτανησιακής μας συνείδησης. Η πρώτη πολιτιστική “γέφυρα” ενώνει τη Ζάκυνθο με τη Λευκάδα με μια σειρά εκδηλώσεων και στα δυο νησιά. Η πρώτη εκδήλωση πραγματοποιήθηκε το Μάρτιο στη Λευκάδα με την παρουσία της Θεατρικής Σκηνής Ζακύνθου και την παράσταση “Ραντεβού στις οχτώ στη νέα κιβωτό” σε σκηνοθεσία της Όλγας Παρασκευοπούλου. Η δεύτερη εκδήλωση το Μάιο, επίσης στη Λευκάδα, αποτέλεσε μια μουσική συνύπαρξη δυο μαντολινάτων, του Πολιτιστικού Συλλόγου Σαρακινάδου και του Ορφέα Λευκάδας.

Τώρα ήρθε η σειρά της Ζακύνθου να υποδεχτεί την κοινή αυτή προσπάθεια φιλοξενώντας τη Μαντολινάτα του "Ορφέα" Λευκάδας, σε μια αρμονική σύμπραξη με τα μουσικά ακούσματα της Ζακύνθου και τη μαντολινάτα του Πολιτιστικού Συλλόγου Σαρακινάδου.

Τρίτη, 11 Ιουνίου 2019

Διαβάζουν οι δικαστές λογοτεχνία;


Διαβάζουν οι δικαστές λογοτεχνία; Κατά πόσο μπορούν αποτελέσουν "διδακτέα ύλη" για τους μελλοντικούς ή για τους εν ενεργεία δικαστές "Η περίπτωση ενός Θεσσαλονικιού παρία", αυτή του "δράκου" Αριστείδη Παγκρατίδη, η υπόθεση του Αμερικανού δημοσιογράφου Τζoρτζ Πόλκ στο μετεμφυλιακό ζοφερό σκηνικό της Θεσσαλονίκης, η ποιητική στάση του πολύπαθου αγωνιστή Αλέξανδρου Παναγούλη, ακόμα και η 4η σταυροφορία του 1200 και οι περιπτώσεις των Αγγέλων και των Παλαιολόγων, το χρεοκοπημένο Βυζάντιο και οι ...αγανακτισμένοι απλήρωτοι σταυροφόροι; Πόσο εναρμονισμένοι είναι οι δικαστές με την κοινωνία και πόσο "υπόλογοι" ίσως θα έπρεπε να νιώθουν έναντι του ...άτυπου διαρκούς δικαστηρίου της κοινωνίας και της ιστορίας;

"Πρόσωπα που απασχόλησαν τη δικαιοσύνη και τη λογοτεχνία" ήταν το θέμα μιας ακόμη (της πέμπτης κατα σειρά) ημερίδας που διοργάνωσε χθες το απόγευμα η Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών στην αίθουσα διαλέξεων της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών με εισηγητές τούς Νίκος Κυριαζή, καθηγητή Πανεπιστημίων Θεσσαλίας και Πειραιά ("Περιπτώσεις χρεωκοπίας στο Βυζάντιο. Άγγελοι και Παλαιολόγοι"), Θωμά Κοροβίνη, συγγραφέα και τραγουδοποιό ("Δικαιοσύνη και κοινωνικό περιθώριο. Η περίπτωση ενός θεσσαλονικιού παρία"), Κώστα Μαρδά, δημοσιογράφο ("Αλέξανδρος Παναγούλης - ο ποιητής του θανάτου και της ζωής") και Σοφία Νικολαΐδου, συγγραφέα ("Μ' αυτά που κάνουν, στο τέλος θα με αναγκάσουν να έχω άποψη.- Υπόθεση Πολκ: Πραγματικότητα και λογοτεχνία").

   "Η ζωή είναι που γράφει τις καλύτερες ιστορίες" ελεγε μεταξύ άλλων στην εισήγησή της (με αφορμή το βιβλίο της για την υπόθεση Πολκ "Χορεύουν οι ελέφαντες" - θεατρική διασκευή του οποίου παρουσιάστηκε με επιτυχία τον περασμένο χειμώνα απο το ΚΘΒΕ), η συγγραφέας Σοφία Νικολαΐδου, μιλώντας για την "ελληνική υπόθεση Ντρέιφους", αλλά και για τον..." σύγχρονο ήχο της πόλης", τα συνθήματα στους τοίχους, τη γλώσσα των νέων, τις "λέξεις που είναι πράξεις" αλλα και τον.. "Περι ποιητικής" Αριστοτέλη (" η διαφορά ανάμεσα στον ιστορικό και τον ποιητή ειναι πως: ο ένας παρουσιάζει αυτά που έγιναν, ο άλλος αυτά που θα μπορούσαν να εχουν συμβεί..").

   Στην ανάγκη εναρμόνισης των δικαστών με την κοινωνία, τις "τρύπες" και της δικαιοσύνης στη σύγχρονη ελληνική ιστορία, τα άτυπα διαρκή δικαστήρια της κοινωνίας και της ιστορίας, αλλα και την ανάγκη να βρεθούν γέφυρες, "προκειμένου να γεφυρωθούν τα ..αγεφύρωτα μεταξύ δικαιοσύνης και κοινωνίας" αναφέρθηκε ο συγγραφέας Θωμάς Κοροβίνης επικαλούμενος ακόμα και τον ..αρχαίο τραγωδό Ευρυπίδη- στις "Ικέτιδες" ("Νικά δ' ο μείων τον μέγαν δίκαι' έχων- ο μικρός νικάει τον μεγάλο όταν έχει δίκιο").

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο Διονύσιος Σολωμός διά χειρών Μαθητών της Ζακύνθου. Έκθεση στο Μουσείο Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων


Υποδειγματική και αξιοπρόσεκτη Έκθεση Ζωγραφικής των μαθητών της ΣΤ΄ Δημοτικού του 2ου Δημοτικού Σχολείου Ζακύνθου, με τίτλο: «ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ», που πραγματοποιήθηκε στην Αυλή του Μουσείου, το δειλινό της Δευτέρας, 10ης  Ιουνίου 2019.

Φωτογραφίες: Ιωάννης Πορφύριος Καποδίστριας
























Την παρουσίαση της εν λόγω Έκθεσης των παιδικών έργων τέχνης έκανε η ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΔΕΜΕΤΗ, Αρχαιολόγος - Διευθύντρια του Μουσείου Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων
Ακολουθεί το σχετικό κείμενο:

«Πρέπει πρώτα με δύναμη να συλλάβει ο νους, κι έπειτα η καρδιά θερμά να αισθανθεί ό,τι ο νους εσυνέλαβε» [Στοχασμός του Ποιητή].
     Αυτός ο Στοχασμός του Ποιητή αποτέλεσε το εφαλτήριο για να σχεδιαστεί η αποψινή Έκθεση Ζωγραφικής των μαθητών της Στ’ Τάξης του 2ου Δημοτικού Σχολείου Ζακύνθου, απέναντι από τα εναπομείναντα κιγκλιδώματα από τις εκκλησίες της προσεισμικής πόλης, ως αποτέλεσμα της εκπαιδευτικής δράσης με θέμα τη ζωή και το έργο του Διονυσίου Σολωμού, που πραγματοποιήθηκε μέσα στη σχολική χρονιά, που διανύσαμε.
     Είναι γνωστό ότι τα τελευταία χρόνια, το Μουσείο Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων έχει αναπτύξει έντονη δραστηριότητα στον τομέα των εκπαιδευτικών προγραμμάτων αναπτύσσοντας, παράλληλα με τη λειτουργία του ως εκθεσιακού χώρου, και εκπαιδευτικά προγράμματα, τα οποία απευθύνονται σε όλες τις εκπαιδευτικές κοινότητες του νησιού μας.
     Εκτός από το μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας, για το οποίο έχει σχεδιάσει ειδικά προγράμματα με στόχο την κατανόηση του έργου του Εθνικού μας Ποιητή, βασισμένα στα βιβλία της Γλώσσας της Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης, έχει δώσει ιδιαίτερη βαρύτητα στο μάθημα της Ιστορίας, των Εικαστικών, της Μουσικής, της Μελέτης Περιβάλλοντος, κ. ά.,  αξιοποιώντας τις δυνατότητες, που η νέα τεχνολογία του παρέχει.
     Απαραίτητη προϋπόθεση του σωστού διαλόγου που ένα μουσείο ανοίγει με την εκπαιδευτική κοινότητα, είναι να ξέρει  ο υπεύθυνος του μουσείου, τι γνωρίζουν οι μαθητές που το επισκέπτονται.
     Τα διδακτικά εγχειρίδια που φιλοξενεί η εκπαιδευτική πλατφόρμα «Ψηφιακό Σχολείο» (http://ebooks.edu.gr/new/), τα οποία αναρτήθηκαν στο πλαίσιο του έργου «Ψηφιακή Εκπαιδευτική Πλατφόρμα, Διαδραστικά Βιβλία και Αποθετήριο Μαθησιακών Αντικειμένων», ένα έργο του Υπουργείου Παιδείας, που υλοποιήθηκε από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας Υπολογιστών και εκδόσεων (ΙΤΥΕ)- «Διόφαντος», το διάστημα 2010-15, έδωσαν στον υπεύθυνο του Μουσείου, που σχεδιάζει τα εκπαιδευτικά προγράμματα, όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για το τι γνωρίζουν οι μαθητές, που επισκέπτονται το Μουσείο.
     Τα προγράμματα αυτά σχεδιάζονται σε τρεις φάσεις:
     Η πρώτη είναι η φάση της προετοιμασίας πριν από την επίσκεψη στο χώρο του Μουσείου. Σε αυτήν ο εκπαιδευτικός συνεργάζεται με τον υπεύθυνο του Μουσείου και χαράζονται οι άξονες πάνω στους οποίους θα κινηθεί το πρόγραμμα. Στη φάση αυτή ο εκπαιδευτικός παραλαμβάνει από το Μουσείο το εποπτικό υλικό, που θα βοηθήσει τους μαθητές να προετοιμάσουν την επικείμενη επίσκεψη. Το υλικό αυτό περιλαμβάνει πληροφορίες για τη ζωή του Ποιητή, ποιήματα, φωτογραφικό υλικό, μελοποιήσεις έργων από τα CD του «Σωματείου των Φίλων του Μουσείου» και από το διαδίκτυο, φύλλα εργασίας.
     Στη συνέχεια ακολουθεί η επίσκεψη στο Μουσείο, όπου γίνεται αναλυτική ξενάγηση, και λύνονται οι απορίες των μαθητών, που προέκυψαν από τη μελέτη του σταλθέντος υλικού. Κατά την επίσκεψη εντοπίζονται τα στοιχεία εκείνα που σχετίζονται με το μάθημα για το οποίο αναπτύσσεται η σχετική δράση.
     Για παράδειγμα για τη δράση που σχετίστηκε με το μάθημα των Εικαστικών, δόθηκε ιδιαίτερη βαρύτητα στις προσωπογραφίες του Ποιητή από την εφηβική και την ενήλικη φάση της ζωής του, που εκτίθενται στο Μουσείο. Στο μάθημα της Μουσικής, δόθηκαν μελοποιημένα ποιήματα του Σολωμού, ενώ στα μαθήματα Ξένων Γλωσσών (Αγγλικών-Ιταλικών), δόθηκαν ποιήματα, αλλά και το βιογραφικό σημείωμα του Ποιητή, στις αντίστοιχες γλώσσες, κ. ά.
     Το πρόγραμμα ολοκληρώνεται μέσα στην τάξη, όπου κατ΄ αρχήν συζητιέται η εμπειρία από την επίσκεψη  στο Μουσείο. Εκεί τα παιδιά καλούνται να αποτυπώσουν τη μορφή του Ποιητή και να εκφράσουν τα συναισθήματα από την επίσκεψή τους στο χώρο και να συζητήσουν πάνω στις γνώσεις που αποκόμισαν για τη ζωή και το έργο του.

Στη συγκεκριμένη δράση, με την καθοδήγηση της εκπαιδευτικού – εικαστικού κ. Νικόλ Κάπαρη, υπεύθυνης για το μάθημα στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Ζακύνθου, οι μαθητές ξεκινώντας από την προσωπογραφία του Βαν Γκογκ, γνώρισαν το συγκεκριμένο  είδος  κοσμικής ζωγραφικής («τι είναι το πορτραίτο;») και το μελέτησαν, αφού πρώτα γνώρισαν τα επιμέρους συστατικά του. Ειδικότερα ασχολήθηκαν με το ελεύθερο σχέδιο, έκαναν ασκήσεις χρώματος, σύνθεσης και τόνων και τέλος επέλεξαν το υλικό (τέμπερες ή μολύβι), με το οποίο συνέθεσαν το δικό τους έργο με θέμα τον Διονύσιο Σολωμό (!).
     Όλα τα έργα των παιδιών χαρακτηρίζονται από πρωτοτυπία και μοναδικότητα. Η ευαισθησία με την οποία προσέγγισαν τη μορφή του Εθνικού μας Ποιητή απηχεί την αγάπη με την οποία περιέβαλλε όλη τη δράση η εκπαιδευτικός κ. Νικόλ Κάπαρη, η οποία ενθάρρυνε τα παιδιά να δουλέψουν με ελευθερία και συγχρόνως με γνώση και σεβασμό για το θέμα. Τη συγχαίρουμε γι΄ αυτό και θα θέλαμε να επισημάνουμε τη χαρά μας για την όλη συνεργασία μας μαζί της.
     Ευχαριστούμε θερμά το Διοικητικό Συμβούλιο της Λέσχης «Ο Ζάκυνθος» και ιδιαίτερα τον κ. Γιάννη Κοπανά για την παραχώρηση των ταμπλό, όπου εκτίθενται τα έργα των παιδιών.
     Η γνώση της ιστορίας και κατ’ επέκταση του τόπου μέσα στον οποίο ζούμε, δημιουργούμε και δραστηριοποιούμαστε, έρχεται και μέσα στις αίθουσες των Μουσείων. Με τη βοήθεια εμπνευσμένων εκπαιδευτικών τα Μουσεία τροφοδοτούν τη γενική παιδεία στην πιο κοινή της μορφή, αφού γνωρίζουμε καλά μόνο ό,τι αγαπάμε.
     Για εμάς αυτό είναι το στοίχημα και η πρόκληση.

Follow by Email

Οι πιο αναγνώστες μας Αναγνώστες

Related Posts with Thumbnails