Στον ίσκιο του Ήσκιου

© ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή οποιωνδήποτε στοιχείων ή σημείων του e-περιοδικού μας, χωρίς γραπτή άδεια του υπεύθυνου π. Παναγιώτη Καποδίστρια (pakapodistrias@gmail.com), καθώς αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία, προστατευόμενη από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Δευτέρα 13 Ιουλίου 2015

Καθημερινότητα έξω από τη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου

Ταξίδεψε και φωτο-αποτύπωσε ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας

Κυριακή 12 Ιουλίου 2015

Συγκρατημένο χαμόγελο στου Ζέζα Μεσσηνίας [155η φωτογραφία ταυτότητας]

Σάββατο 11 Ιουλίου 2015

Λευκότητες Πάτμου {2}

Ταξίδεψε και φωτο-αποτύπωσε ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας

Παρασκευή 10 Ιουλίου 2015

Λευκότητες Πάτμου {1}

Ταξίδεψε και φωτο-αποτύπωσε ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας

Πέμπτη 9 Ιουλίου 2015

50 χρόνια Ιουλιανά - Αποστασία ("Ιστορία Εικονογραφημένη", τευχ. 565)

Μας πληροφορεί σχετικά μες από το ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΗΣ ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ Ν. ΜΟΥΣΜΟΥΤΗΣ

H δεκαετία του 1960 αποτέλεσε μια βαθιά τομή στην ελληνική ιστορία του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα. Η αμφισβήτηση των εκλογών του 1961 από την Ένωση Κέντρου οδήγησε στην καταγγελία του εκλογικού αποτελέσματος και την κήρυξη του «Ανένδοτου». Το γεγονός αυτό κλόνισε το κύρος της κυβέρνησης της ΕΡΕ και επηρέασε καθοριστικά τη στάση όλων των συντελεστών του πολιτικού σκηνικού της χώρας. Σε αυτούς συμπεριλαμβανόταν και τα Ανάκτορα με τον αμερικανικό παράγοντα, καθώς με τις εξωθεσμικές τους παρεμβάσεις διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στις πολιτικές διεργασίες που συντελούνταν στη χώρα. Οι διεργασίες αυτές κατέληξαν στην πτώση της κυβέρνησης Καραμανλή και την ήττα της ΕΡΕ στις εκλογές του 1963, ενώ οι ουσιαστικά επαναληπτικές εκλογές του 1964 ενίσχυσαν την κοινοβουλευτική κυριαρχία της Ένωσης Κέντρου. Η έλλειψη συνοχής του κυβερνώντος κόμματος κυρίως στο πεδίο της οικονομικής πολιτικής και οι εναγώνιες προσπάθειες του Στέμματος να διατηρήσει τον έλεγχο του στρατεύματος οδήγησαν στην παραίτηση της κυβέρνησης Παπανδρέου και στην πολιτική και συνταγματική κρίση του 1965. Την κρίση αυτή και τις συνέπειές της προσπάθησαν να διαχειριστούν κυρίως κοινοβουλευτικές κυβερνήσεις συγκροτημένες με πολιτικούς κεντρώας προέλευσης, τους λεγόμενους «αποστάτες». Η προσφυγή στις εκλογές που προκηρύχτηκαν για τον Μάιο του 1967, ως λύση στα πολιτικά αδιέξοδα στα οποία είχε περιέλθει η χώρα, υπονομεύτηκε από την πτώση της υπηρεσιακής κυβέρνησης και ματαιώθηκε την 21η Απριλίου 1967 από το στρατιωτικό πραξικόπημα της χούντας των συνταγματαρχών. Η προοπτική κεντροαριστερής πλειοψηφίας, και το ενδεχόμενο η Ένωση Κέντρου να εξασφάλιζε, έστω και οριακά, κοινοβουλευτική αυτοδυναμία αντιμετωπιζόταν ως οιονεί καταστροφή από το σύνολο σχεδόν των συντηρητικών δυνάμεων. Η πολιτική αστάθεια ήταν μια από τις πρώτες συνέπειες της «Αποστασίας» που, συνδυασμένη με το γενικότερο κλίμα απογοήτευσης του λαού από τον πολιτικό κόσμο και την απορρύθμιση των μηχανισμών άμυνας της δημοκρατίας άνοιξαν τον δρόμο για το πραξικόπημα της 21ης Ιουλίου 1967.

Για πολλούς όχι μόνο η λέξη «Ιουλιανά» αλλά και η εποχή, η σημασία της, είναι κάτι το εντελώς άγνωστο. Σε αρκετούς «θυμίζει κάτι», ένα ακαθόριστο κυβερνητικό σχήμα ή κάτι τέτοιο. Μόνο για λίγους, σχετικώς, η λέξη «Ιουλιανά» προσδιορίζει μια συγκεκριμένη πολιτική ανωμαλία που διεπράχθη πριν από πενήντα χρόνια ακριβώς. Και όμως, αυτά που συνέβησαν στην Ελλάδα στις 15 Ιουλίου 1965 και τις αμέσως επόμενες ημέρες αποτελούν ένα από τα μεγάλα ορόσημα της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας μας. Τα γεγονότα εκείνων των ημερών, συνδεδεμένα με αυτό που έμεινε γνωστό ως «αποστασία», δημιούργησαν το πολιτικό και το ηθικό περίγραμμα μέσα στο οποίο αναπτύχθηκαν όλες οι παρασιτικές κυβερνητικές ζυμώσεις που έκτοτε έφεραν μια στρατιωτική δικτατορία, ανέτρεψαν τη μοναρχία ανεπιστρεπτί, φαλκίδευσαν την εθνική έκταση του Ελληνισμού, αλλά τελικώς άνοιξαν τον δρόμο για μια Ελλάδα πιο δημοκρατική, έναν πολιτικό κόσμο πιο νηφάλιο και μια ελληνική κοινή γνώμη λιγότερο συναισθηματική και περισσότερο προσγειωμένη.

Πρόκειται για μια περίοδο πολιτικής αστάθειας και εντάσεων με έντονη την ανάμειξη του νεαρού τότε βασιλιά Κωνσταντίνου στα πολιτικά πράγματα της χώρας κατά παράβαση του Συντάγματος του 1952· μια περίοδος που οδήγησε σε απαξίωση των πολιτικών και άνοιξε τον δρόμο στο πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967.

Τετάρτη 8 Ιουλίου 2015

"Sphere of Good and of Spiritual Renaissance", ένα έργο του Ουκρανού Oksana Mas, με 3.000 ξύλινα πασχαλινά αυγά, στη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου

Ταξίδεψε και φωτο-αποτύπωσε ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας

The project, Spheres of Good and Spiritual Renaissance, by Ukrainian artist Oksana Mas is simple but unique, and embodies universal elements that transcend cultural boundaries. Mas considers the sphere to be the most perfect geometrical form – representative of our planet, egg cells, and other fundamental natural structures. In her artworks, the sphere is conceived as a three-dimensional figure passing through one-dimensional spaces such as walls, ceilings, or floors.

Mas’s spheres are complex constructions made up of thousands of wooden hand-painted Easter eggs. In an ingenious fashion, the artist creates a design in which each egg is a component within a larger, global image. The result is a monumental artwork that pays homage to folk handicraft and graphic art while utilizing Ukrainian national traditions and sacred motifs. The artist recognizes that for many cultures the egg has been perceived as a strong energy symbol that embodies the essence of life. By employing such imagery, and recognizing its universal origins, she assures that her works can be appreciated and understood by people of different cultures and religions. Individual eggs are made of beech wood, boiled in oil, and painted by 70 people from different walks of life. The painters follow the artist’s sketches and only children are allowed to paint motifs of their own invention. After it has been decorated, each egg is coated with two layers of varnish to protect it from water and sunlight. The resulting sphere, made up of thousands of eggs, can be exhibited in any environment.

Oksana Mas conceives every egg as a piece of art and a symbol of energy and spirituality. When placed together in a large sphere, the overall artwork gains exponentially in power and meaning. Mas envisions her spheres as international symbols uniting audiences around the world.