Γαμήλιο γλέντι Μοζαμβικανών στο Maputo

Έλληνας φίλος, ο οποίος ζει αυτό τον καιρό στο Μαπούτο, μάς απέστειλε το υλικό για τη σημερινή δημοσίευση. Έκανε την απογευματινή βόλτα του ο άνθρωπος, την περασμένη εβδομάδα στο κέντρο της πόλης και βρέθηκε μπροστά σ' ένα γαμήλιο γλέντι. Αμέσως σκέφτηκε ν' αποτυπώσει με το κινητό τις χαρούμενες και παραδοσιακές στιγμές, για λογαριασμό του Ίσκιου μας. Τον ευχαριστούμε και Σάς αφήνουμε να συν-διασκεδάσετε με τρία μικρά βίντεος, που ακολουθούν!



Άλλη μια επίσκεψη στον Ελύτη, στο Ίδρυμα Θεοχαράκη

Ο Οδυσσέας Ελύτης είναι ακόμη εκεί με τα Όλα του! Κυκλοφορεί άνω-κάτω στους ορόφους του Ιδρύματος Θεοχαράκη και αποπνέει ελπίδες και αντοχές! Έως τις 27 Νοεμβρίου μπορείτε κι εσείς να τον συναντήσετε στην Έκθεση ωραίων στιγμών του αδούλωτου και πάντα φωτογόνου Κόσμου του! Όσοι Κατηχούμενοι, όσοι προς το φώτισμα, όσοι πιστοί!!!

Παρουσίαση του βιβλίου του Νίκου Μώρου «Τα Ψυχιατρικά», στην Αναγνωστική Εταιρεία Κερκύρας

Δέκα πέντε χρόνια από την αδόκητη απώλεια του ψυχίατρου Νίκου Μώρου (1951-1996), του ανθρώπου στον οποίο εν πολλοίς οφείλεται και η «απο-ιδρυματοποίηση» του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Κερκύρας, η οικογένειά του είχε την πρόνοια να εκδώσει στη μνήμη του ένα χρήσιμο βιβλίο με μερικά από τα πάρα πολλά δημοσιεύματά του σε περιοδικά και εφημερίδες ή από τα δακτυλογραφημένα κείμενά του και τις έγγραφες παρεμβάσεις του. Ο τόμος, με τίτλο «Τα ψυχιατρικά / και περί τοξικομανίας, ουσιών, βιασμών, τρίτης ηλικίας και πολλών άλλων δαιμόνων» βλέπει το φως της δημοσιότητας από τις εκδόσεις Έψιλον, με μεταγραφή των κειμένων και γενική επιμέλεια του Δημήτρη Κονιδάρη (στον οποίο οφείλεται και ο τίτλος του τόμου), με επιστημονική επιμέλεια της Ψυχιάτρου – Ψυχοθεραπεύτριας Αννέτας Τσελέντη και με πρόλογο του Ψυχιάτρου – Ψυχαναλυτή, Καθηγητή Ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Γρηγόρη Βασλαματζή.

Το Σάββατο 22 Οκτωβρίου 2011 ο τόμος θα παρουσιαστεί στην Αναγνωστική Εταιρία Κερκύρας και ώρα 19.30, με συντονισμό του δημοσιογράφου Σπύρου Ζηνιάτη και με παρουσιαστές (κατά τη σειρά του προγράμματος) τον Γρηγόρη Βασλαματζή, την Αννέτα Τσελέντη, τον Χρύσανθο Σαρλή (τ. Δήμαρχο Κερκυραίων), τον Σπύρο Ράλλη (Ιατρό, τ. Υπουργό) και τον Δημήτρη Κονιδάρη.

Σημειώνεται ότι ο τόμος δεν θα κυκλοφορήσει στο εμπόριο. Αντίτυπα θα διατεθούν με συμβολική τιμή στην εκδήλωση, και από την επομένη της εκδήλωσης θα μεταφερθούν στη Δημοτική Μονάδα Πρόληψης «Νίκος Μώρος» (ΔΗ.ΜΟ.Π. «Νίκος Μώρος»), ήτοι στον φορέα κατά των εξαρτησιογόνων ουσιών, που λειτουργεί στην πόλη μας. Ο τόμος θα διατίθεται εκεί (Καποδιστρίου 9, 4^ος όροφος, πρωινές ώρες, τηλ. 26610 41111), στην ίδια συμβολική τιμή, οι δε εισπράξεις, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων από τη διάθεση αντιτύπων στην εκδήλωση, θα αφορούν αποκλειστικά τον Σύλλογο κατά των εξαρτησιογόνων ουσιών και Έιτζ «Στήριξη», που στηρίζει ηθικά και οικονομικά την ΔΗ.ΜΟ.Π. «Νίκος Μώρος».

Ο πολυγραφότατος Νίκος Μώρος εξακολουθεί, είκοσι και είκοσι πέντε χρόνια από τις περισσότερες δημοσιεύσεις του, να είναι εξαιρετικά διεισδυτικός και επίκαιρος πάνω σε ζητήματα τοξικομανίας και ουσιών. Παρατηρεί στον πρόλογό του ο Καθηγητής της Ψυχιατρικής Γρηγόρης Βασλαματζής: «Συνολικά περιέχονται στον τόμο αυτόν 21 κείμενα. Αποτυπώνουν το έργο και τη σκέψη του Νίκου Μώρου, ενός διανοούμενου ψυχίατρου, με έντονη κοινωνική και πολιτική δράση, που ναι μεν “έφυγε νωρίς” αλλά άφησε ένα πολύ ουσιαστικό και διακριτό στίγμα. Και ελπίζω ότι οι αναγνώστες θα το αναγνωρίσουν και θα αντιληφθούν τις προεκτάσεις του στο σήμερα».

Η είσοδος στην εκδήλωση είναι ελεύθερη.   

Δημόσια δωρεάν μαθήματα στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο

Το Τμήμα Αρχειονομίας και Βιβλιοθηκονομίας του Ιονίου Πανεπιστημίου οργανώνει σειρά δημοσίων δωρεάν μαθημάτων για εκπαιδευτικούς, φοιτητές και κάθε ενδιαφερόμενο, με θέμα:

Από τον Όμηρο έως τον Σολωμό: Η ελληνική γραμματεία και η χειρόγραφη παράδοσή της

ή

Πώς διασώθηκαν και έφτασαν ώς εμάς τα έργα των αρχαίων, των βυζαντινών και των μεταβυζαντινών συγγραφέων.

Τα μαθήματα θα κάνει ο Αναπληρωτής Καθηγητής του Τμήματος Αρχειονομίας και Βιβλιοθηκονομίας Ευθύμιος Λίτσας κάθε Τρίτη 8-9 μ.μ. στο κτήριο της οδού Ιωάννου Θεοτόκη 72, 2ος όροφος, αίθουσα 2.39. Έναρξη: 25 Οκτωβρίου 2011. Πληροφορίες: 2661087428 και 2661087423.

Άνθρωποι του Maputo {3}

[Τα πρόσωπα και κυρίως τ' ανυποψίαστα μαρτυρούν πάντα τα Μύχια και τα Κρυπτόμενα. Εάν μάλιστα προέρχονται από τόσο μακριά, όσο η πρωτεύουσα της Μοζαμβίκης, αποκαλύπτουν πράγματι έναν ολόκληρο Κόσμο!

Η εν λόγω φωτογράφηση έγινε στο Μαπούτο, από τον π. Παναγιώτη Καποδίστρια, κατά τις καυτές ημέρες του κατακαλόκαιρου 2011, δηλαδή τέλη του περασμένου Φεβρουαρίου.]

Η «αλληλόδραση» του ΕΓΩ με το ΕΜΕΙΣ στο 3ο «Αληθώς» της Ενορίας Μπανάτου Ζακύνθου

Φωτορεπορτάζ: Ιωάννης-Πορφύριος Kαποδίστριας /www.nyxthimeron.com

Καίρια η εκδήλωση του Μορφωτικού Κέντρου Λόγου «ΑΛΗΘΩΣ», στον ναό της Φανερωμένης Μπανάτου Ζακύνθου, το βράδυ της Κυριακής, 16 Οκτωβρίου 2011. Όσοι αψήφησαν τις κακές καιρικές συνθήκες και προσήλθαν στην 3η δράση του Κέντρου, είχαν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία ανίχνευσης της σχέσης και των ορίων του ΕΓΩ και του ΕΜΕΙΣ, όπως παρουσιάστηκε από τον έγκριτο Κοινωνιολόγο κ. ΤΙΜΟ ΣΤΡΑΒΟΠΟΔΗ, Επιστημονικό υπεύθυνο του Κέντρου Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας Ζακύνθου «Η Στοργή».

Ο εξειδικευμένος ομιλητής αναφέρθηκε διεξοδικά στη σύγκρουση και τον επαναπροσδιορισμό - εντέλει την «αλληλόδραση» τού ΕΓΩ και του ΕΜΕΙΣ, την απολύτως απαραίτητη πάντως για την διαμόρφωση της προσωπικότητας και την κοινωνική συνοχή. Για την υποστήριξη των σκέψεών του χρησιμοποίησε μάλιστα χαρακτηριστικά αποσπάσματα από την κλασική πλέον ταινία «Ο κύκλος των χαμένων ποιητών» (“Dead Poets Society”, 1989) και τα πολλαπλά μηνύματα που εκπέμπει. Στο κοινό, εξάλλου, διανεμήθηκε ειδικός φάκελος με πλούσιο εποπτικό υλικό.

Τέλος, ο Εφημέριος, Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου Παναγιώτης Καποδίστριας ευχαρίστησε θερμά τον Ομιλητή για τον πνευματικό μόχθο του, τους Ιερείς (Αρχιμανδρίτη Δανιήλ Μπιάζη - Ιεροκήρυκα Ι. Μ. Ζ., Πρωτοπρεσβύτερο Παναγιώτη Σπουργίτη και Πρωτοπρεσβύτερο Χαράλαμπο Κυπριώτη), τον Πρόεδρο του Μπανάτου Χαράλαμπο Δ. Κοντονή και όσους ευαίσθητους περί τα κοινωνικά συμπολίτες παραστάθηκαν στο 3ο «ΑΛΗΘΩΣ», καταθέτοντας μάλιστα σκέψεις, προβληματισμούς και προτάσεις.

Ρεσιτάλ με έργα Franz Liszt

Το εν Ζακύνθω Ωδείο "Δημήτρης Μητρόπουλος" μάς προσκαλεί στο Ρεσιτάλ Πιάνου και Τραγουδιού, που θα πραγματοποιηθεί την ερχόμενη Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2011, στις 8 το βράδυ, στο Αμφιθέατρο του Μουσικού Σχολείου Ζακύνθου.

Πρόκειται για Ρεσιτάλ Πιάνου και Τραγουδιού από τον πιανίστα - σολίστ ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΝΑΣΤΟΠΟΥΛΟ και την λυρική καλλιτέχνιδα ΑΝΔΡΙΑΝΑ ΛΥΚΟΥΡΕΣΗ - ΣΟΥΡΜΠΗ, σε έργα Franz Liszt, με ομιλητή τον διακεκριμένο Μουσικολόγο ΚΩΣΤΗ ΓΑΪΤΑΝΟ.

Εικονική επιστροφή στο Pilanesberg National Park της Νοτίου Αφρικής

[Αδημοσίευτες φωτογραφίες από το Pilanesberg / South Africa: π. Παναγιώτης Καποδίστριας, 23 Φεβρουαρίου 2011]

Σκέψεις για την γραφή του Δημήτρη Πετσετίδη, διαβάζοντας τις «Λυσσασμένες αλεπούδες» του

εκδ. Κέδρος, Αθήνα, 2008 (2^η έκδοση), ISBN: 978–960–04–3574-0

Κριτική ανάγνωση από τον ΔΗΜΗΤΡΗ Γ. ΜΑΓΡΙΠΛΗ

Για τον Δημήτρη Πετσετίδη έχουν γραφτεί πολλά και θα γραφτούν ακόμη και άλλα. Ενδεικτική είναι η ιστοσελίδα του συγγραφέα (http://www.petsetidis.gr/index.php), όπου φιλοξενεί πλήθος επώνυμων κριτικών για κάθε βιβλίο και γενικότερα για το έργο του. Τι θα μπορούσε να προσθέσει κανείς;

Να επιβεβαιώσει ότι πρόκειται για κορυφαίο διηγηματογράφο. Έναν εραστή του είδους, που αφιέρωσε χρόνο πολύτιμο στην υπηρεσία των ελληνικών γραμμάτων και απέδωσε με τον πιο περίτεχνο τρόπο εικόνες, στιγμές, συναισθήματα που ο χρόνος χάρισε απλόχερα στο ταλέντο του.

Να διαπιστώσει ότι η γραφή του είναι ανατρεπτική. Δηλαδή πρόκειται για μια παιγνιώδη διάθεση, που ξεδιπλώνεται με βάση ένα κεντρικό θέμα, ικανό να σε συναρπάσει από την πρώτη σειρά. Αντιθέτως της όποιας προσδοκίας, στο τέλος πάντα εκπλήσσεσαι.

Να κρίνει ότι το σύνολο του έργου του πρόκειται για μια λογοτεχνική καταγραφή της περιόδου 1940-50. Αυτό το καταφέρνει, αποφεύγοντας τις κακοτοπιές της μετατροπής της λογοτεχνίας σε ερασιτεχνική ιστορική αφήγηση. Έτσι όσο κι αν παρελαύνουν Γερμανοί, Ιταλοί, ταγματασφαλίτες, χίτες και αντάρτες, σκοπός του συγγραφέα δεν είναι μια χωρίς κόπο και χωρίς τους κανόνες που απαιτεί η επιστημονική γραφή, αναδιαπραγμάτευση ιστορικών γεγονότων ή κατοχύρωση μιας ιδεολογικά φορτισμένης άποψης. Το  γεγονός παραμένει σκηνογραφία. Οι επιδρομές και ολονύχτιες μάχες, τα πολυβόλα που κροταλίζουν, τα φυσεκλίκια και τα πιστόλια δεν είναι η ουσία του έργου. Αν και άριστο, δεν επιδιώκεται απλά ένα  εικαστικό αποτέλεσμα. Αντικείμενο δεν είναι η περιγραφή της λακωνικής γης ή του αστικού τοπίου, αλλά η φωτογράφηση ανθρώπινων  συναισθημάτων, κυρίως σε πρώτο πρόσωπο, άλλοτε σε δεύτερο και μερικές φορές με πολυφωνική διάθεση. Ο άνθρωπος πάσχει, γελά, παίζει, πονά. Πιστεύει έως πάθους, προδίδει, λατρεύει και αφιερώνεται. Πίνει, μεθά και παραλογίζεται. Ερωτεύεται, απατά, βιάζει και βιάζεται. Απειθεί, σκέφτεται και πράττει ηρωικά. Φοβάται, λυπάται, σκοτώνει και σκοτώνεται. Πεθαίνει, αν και καμιά φορά ενυπάρχει ως  σκιά και ορίζεται μεταφυσικά ωσεί παρών.

Να ορίσει ότι ο κόσμος του Πετσετίδη είναι κοντύτερα στο κοινωνιολογικό επιχείρημα και ως τέτοιο αποτελεί απαραίτητο βοήθημα στην όποια επιστημονική καταγραφή της περιόδου. Σε αυτό που ο ίδιος δόκιμα (υπήρξε εκπαιδευτικός καθ’ όλο τον επαγγελματικό βίο του), σημειώνει: «Οι νέοι σήμερα δεν ξέρουν τίποτε από όσα τραβήξαμε, ούτε καταλαβαίνουν…» (Λυσσασμένες αλεπούδες, Κέδρος, 2^η έκδοση, Αθήνα 2008, σ. 22), αρκεί να προσθέσουμε ότι αν θέλει κανείς να οσμισθεί τα συναισθήματα του κοινωνικού υποκειμένου της περιόδου, θα πρέπει να μελετήσει το σύνολο του έργου του. Η κατοχή, ο εμφύλιος, τα πέτρινα χρόνια είναι δοσμένα τόσο ζωντανά που ξεπερνούν τις όποιες ιδεοληψίες μας και μας χαρίζουν πίσω από όρους μια αντικειμενικότητα, που απαιτείται για περαιτέρω εντρύφηση της περιόδου. Η λογοτεχνική μελέτη λειτουργεί ως καθαρτήριο και απολέπιση της κατάστασης. Εξοικειώνεται κανείς με λέξεις όπως: συμμορίτης, κουκουλοφόρος, προδότης, χίτης, αντάρτης, καπετάνιος, επιρροή, δικός μας και δικός τους και είναι έτοιμος να κρίνει και να κριθεί μπαίνοντας μέσα στην ιστορία. Άλλοτε ταυτίζεσαι με τον αντάρτη και ονειρεύεσαι τα ψηλά βουνά, άλλοτε κρύβεσαι με τους ταγματασφαλίτες στα χωριά και αφήνεσαι στην δήθεν λεβεντιά που σου χαρίζουν τα όπλα του κατακτητή. Μερικές φορές μεθάς από την εξουσία του συνεργάτη και σπάνια ταυτίζεσαι ακόμη και με τον ελληνομαθή Γερμανό λοχαγό (ό.π., σ. 27-34). Μασκαρεύεσαι με την κουκούλα του προδότη, σκοτώνεις με μίσος, εκδικείσαι με πάθος, ερωτεύεσαι και πεινάς. Πεινάς  για ύλη, για  αξίες και ήθος. Για το δίκαιο που εκτελείται σε πράξεις,  δίκες και έργα μιας τρελής εξουσίας που χτίζει την μεταπολεμική Ελλάδα. Μια πατρίδα που φυλακίζει, εκτελεί, αμαυρώνει αυτούς που πολέμησαν για την λευτεριά της και επαινεί, βραβεύει, στηρίζεται και επανδρώνεται με κείνους που θεώρησαν αντίσταση την συνεργασία και την υποταγή.

Να δει ή και να ξαναδεί το δράμα μέσα από τα μάτια ενός παιδιού. «Ήμουν πιτσιρικάς, ήταν καλοκαίρι και έπαιζα στον δρόμο με τα χώματα. Έφτιαχνα τους δικούς μου δρόμους, τους ναρκοθετούσα, είχα στήσει πολυβολεία για ενέδρες, είχα ανοίξει χαρακώματα, όπου συντελούνταν άγριες μάχες με πέτρες και χαλίκια για οβίδες και άφθονο χώμα για τον καπνό της μάχης.» ( ό.π., σ. 48). Με άλλα λόγια να μπορέσουμε να ονειρευτούμε όσο και δύσκολα να είναι τα χρόνια. Γιατί και τότε όπως και σήμερα, που η κατάσταση είναι εξίσου δύσκολη και ο κατακτητής αν και αόρατος πλανάτε γύρω μας, τα παιδικά  μας μάτια, θα μας λυτρώσουν. Έτσι ο άνθρωπος με την κουκούλα γίνεται μασκαράς (ό.π., σ. 83), τα ρούχα της ΟΥΝΡΑ όνειρο και περηφάνια (ό.π., σ. 89 – 90), η αξία του μικρού κοκκινολαίμη κρίνεται ισότιμη με την ανθρώπινη ζωή (ό.π., σ. 123), τα φύλλα της φραγκοσυκιάς χαραγμένα με μηνύματα από τους επισκέπτες της νύχτας (αντάρτες και χίτες), καρποφορούν λαχταριστούς καρπούς (ό.π., σ. 145). Γιατί ακόμη και μέσα στην κατοχή και τον εμφύλιο τα παιδιά έπαιζαν και οι έφηβοι ερωτεύονταν και οι άνθρωποι - άνθρωποι ήσαν. Καμιά εποχή δεν είναι στην ουσία μόνο ηρωική ή μόνο τραγική.

Ο Δ. Πετσετίδης, με τρόπο κοφτό και άμεσο, με διάθεση γλυκόπικρη, με ένταση και ρυθμό ποιητικό, καταφέρνει και μας κερνά κομμάτι της συλλογικής μας μνήμης. Πικρός  καφές με γλυκό κουταλιού και νερό μπούζι στην Σπάρτη, ή με άλλα λόγια τέρψη αισθήσεων και μάθημα γραφής. Όπως ρητά ορίζει και ο ποιητής Αργύρης Χιόνης* (παραλλάσσοντας εδώ την λέξη ποίηση με τον γενικό ορισμό λογοτεχνία): 

   

Η «λογοτεχνία» πρέπει να 'ναι

Ένα ζαχαρωμένο βότσαλο

Πάνω που θα 'χεις γλυκαθεί

Να σπας τα δόντια σου.

Το παραπάνω διδάσκει και ο Δ. Πετσετίδης. Το διήγημα τού οφείλει πολλά.

---

* Αργύρης Χιόνης, Η Φωνή της Σιωπής – Ποιήματα 1966 - 2000, Νεφέλη, Αθήνα 2006, σ. 190.

Εμπειρία Emirates

Ώρα για ένα ταξιδάκι, έστω -φευ!- και εικονικό, λόγω ακατάσχετης Κρίσης!... Αυτή τη φορά επιβιβαζόμαστε σε αεροσκάφος της Emirates και από Σπάτα-μέσω Ντουμπάι- αεροπλέουμε προς Νότιο Αφρική.

Ο φακός μας βουλιμικός (όπως πάντα) αποτυπώνει πάμπολλες στιγμές από το πολύωρο ταξίδι επί πτερύγων ανέμων. Δημοσιεύουμε ορισμένες μόνον από αυτές. Κι αν ακόμη εκληφθούν ως διαφήμιση της Emirates, δε χολοσκάμε. Αξίζει όλα τα λεφτά!!! Ποια λεφτά;;;;;;;; Ιδού το ερώτημα!...

[Φωτογραφίες: π. Παναγιώτης Καποδίστριας, Ιούνιος 2010]