© ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή οποιωνδήποτε στοιχείων ή σημείων του e-περιοδικού μας, χωρίς γραπτή άδεια του υπεύθυνου π. Παναγιώτη Καποδίστρια (pakapodistrias@gmail.com), καθώς αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία, προστατευόμενη από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

ΘΕΜΑΤΙΚΑ ΕΝΘΕΤΑ. Ό,τι νεότερο εδώ!

Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

Φιλέλλην οδηγός και βεδουίνος στην έρημο της Ιουδαίας [276η-278η φωτογραφίες ταυτότητας]




Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος Γ΄ [275η φωτογραφία ταυτότητας]


Ολοκληρώθηκε η παράδοση του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ) στο Ελληνικό Δημόσιο














Με μια μεγάλη γιορτή, ανοιχτή σε όλους, ολοκληρώθηκε η παράδοση του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ) από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) προς τον τελικό και μόνιμο ιδιοκτήτη του, το Ελληνικό Δημόσιο και, κατ' επέκταση, την ελληνική κοινωνία, τους πολίτες και καθημερινούς επισκέπτες του ΚΠΙΣΝ. Στην ιδιαίτερη αυτή στιγμή της πορείας του έργου, χιλιάδες επισκέπτες συμμετείχαν ενεργά στις εκδηλώσεις και τα δρώμενα της ημέρας, επιβεβαιώνοντας με την παρουσία τους ότι το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος ανήκει σε όλους. 

Την επίσημη τελετή παράδοσης, τίμησαν με την παρουσία τους η πολιτειακή και πολιτική ηγεσία της χώρας, Πρέσβεις ξένων χωρών, Φίλοι του ΙΣΝ, Μέλη του ΚΠΙΣΝ και πλήθος κόσμου που βρέθηκε στο ΚΠΙΣΝ από νωρίς, για να συμμετάσχει σε αυτή την ξεχωριστή μέρα.  

Η εκδήλωση άνοιξε με την προβολή ενός βίντεο-αφιέρωμα για το ΚΠΙΣΝ ενώ στη συνέχεια το λόγο πήραν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, κ. Προκόπιος Παυλόπουλος, ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΙΣΝ, κ. Ανδρέας Δρακόπουλος και ο Πρωθυπουργός, κ. Αλέξης Τσίπρας.

Ακολούθως, ο Υπουργός Οικονομικών, κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος, υπέγραψε μαζί με την Οικονομική Διευθύντρια του ΙΣΝ, κ. Χριστίνα Λαμπροπούλου, τη σύμβαση δωρεάς της μετοχής του οργανισμού ΚΠΙΣΝ ΑΕ προς το Ελληνικό Δημόσιο, στη σκηνή της κατάμεστης Αίθουσας Σταύρος Νιάρχος.

Στη συνέχεια, ακολούθησε ένα πρωτότυπο καλλιτεχνικό πρόγραμμα, μέσα από το οποίο επιχειρήθηκε να διαφανούν τόσο η ποικιλομορφία των εκδηλώσεων που μπορούν να φιλοξενήσουν οι χώροι του ΚΠΙΣΝ, όσο και οι τεχνικές δυνατότητες της σκηνής. Το πρόγραμμα παρουσιάστηκε σαν ένα μωσαϊκό διαφορετικών εκφράσεων τέχνης, και κορυφώθηκε με την εμφάνιση της διεθνούς φήμης σοπράνο Sumi Jo, η οποία ερμήνευσε τη διάσημη άρια από την όπερα Νόρμα του Μπελίνι, Casta Diva. Ερμηνείες επί σκηνής, προβολές βίντεο, δρώμενα σε όλες τις γωνιές του ΚΠΙΣΝ, μικρότερα και μεγαλύτερα καλλιτεχνικά σχήματα, συνέθεσαν όλα μαζί, μία γιορτή ελεύθερη, ανοιχτή σε όλους.

Στην εκδήλωση εμφανίστηκαν το Μπαλέτο, η Παιδική Χορωδία και η Χορωδία Ενηλίκων της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, η Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ, η Νατάσσα Μποφίλιου, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης με το Baroque Ensemble, το Λύκειον των Ελληνίδων, ο Γιώργος Κοντραφούρης στο πιάνο, street dancers, roller bladers και ποδηλάτες, ενώ προβλήθηκαν βιντεοσκοπημένες αναγνώσεις από δημοφιλείς ηθοποιούς σε επιμέλεια της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος. Τη σκηνοθετική επιμέλεια του προγράμματος υπέγραψε ο Θωμάς Μοσχόπουλος.

Η βραδιά ολοκληρώθηκε με ένα πάρτυ με μουσική και εντυπωσιακά πυροτεχνήματα στην Αγορά του ΚΠΙΣΝ.

Δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας, κ. Προκόπιου Παυλόπουλου
 «Με την ανεκτίμητης αξίας, υλικής και κυρίως πολιτισμικής, προσφορά του Κέντρου Πολιτισμού ’Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος συνεχίζει, επαξίως, την εμβληματική παράδοση των Μεγάλων Ευεργετών του Έθνους μας.  Η προσφορά αυτή είναι τόσο περισσότερο σημαντική για την Ελλάδα, όσο της επιτρέπει σ’ αυτή την εξαιρετικά κρίσιμη συγκυρία, κατά την οποία χειμάζονται δεινώς ο Τόπος και ο Λαός μας, ν’ αποδείξει την εξής, ιστορικώς τεκμηριωμένη υπό όρους αδιατάρακτης διαχρονίας, πραγματικότητα:  Η Ελλάδα πορεύεται μέσα στους αιώνες, δίνοντας τα φώτα της σ’ όλη την Ανθρωπότητα, ανεξαρτήτως από τις οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες που βιώνει.  Γιατί η Ελλάδα είναι και θα είναι, πριν απ’ όλα, Πνεύμα και Πολιτισμός.  Κι αυτό την καθιστά κοιτίδα και λίκνο του σύγχρονου Δυτικού Πολιτισμού. Δίχως την έμπνευση και τους συμβολισμούς της Ελλάδας, αυτός ο Πολιτισμός θα αλλοιωθεί, με όλες τις εντεύθεν, κυριολεκτικώς ανεπανόρθωτες για την Ανθρωπότητα, συνέπειες». 

Δήλωση Πρωθυπουργού της Ελλάδος κ. Αλέξη Τσίπρα
«Το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος ήρθε να προσφέρει, σε μια εποχή που περισσότεροι ήρθαν για να πάρουν. Και θέλω να διαβεβαιώσω ότι οι Έλληνες πολίτες στο σύνολό τους, εκτιμούν βαθύτατα την τεράστιας σημασίας πρωτοβουλία αυτή.         
Αν όμως η οικονομική αξία του έργου είναι σημαντική, η πολιτιστική του αξία είναι ακόμα μεγαλύτερη. Γιατί σε μια χώρα που ο πολιτισμός αποτελεί εθνικό κεφάλαιο, οι δυνατότητες που δημιουργούνται με αυτό το Κέντρο Πολιτισμού, είναι τεράστιες και πολλαπλασιαστικές.
Όχι μόνο για πολιτιστικά γεγονότα διεθνούς εμβέλειας που θα προβάλλουν την Αθήνα και την χώρα μας. Αλλά και για την προβολή και την στήριξη της εγχώριας πολιτιστικής μας παραγωγής, που από πλευράς ανθρώπινου δυναμικού και αποτελέσματος βρίσκεται σε ψηλό επίπεδο, αλλά έχει κάθε δυνατότητα να πατήσει σε ακόμα ψηλότερα σκαλοπάτια».

Δήλωση Προέδρου του ΔΣ του ΙΣΝ, κ. Ανδρέα Δρακόπουλου
«Σήμερα είναι μια ημέρα χαράς για εμάς, γιατί έπειτα από μια πορεία 10 και πλέον χρόνων, παραδίδουμε τα κλειδιά του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, στους πραγματικούς ιδιοκτήτες του, την ελληνική κοινωνία. Για όλους εμάς στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, το ΚΠΙΣΝ αποτυπώνει τις αμέτρητες δυνατότητες και προοπτικές της χώρας μας, για τις οποίες θα συνεχίσουμε να προσπαθούμε. Είμαστε ιδιαίτερα υπερήφανοι που καταφέραμε να δημιουργήσουμε μία χαραμάδα, όπως θα έλεγε ο Λέοναρντ Κοέν, μέσα από την οποία μπορεί να εισχωρήσει το φως. Ακόμα πιο υπερήφανοι είμαστε για τους εκατοντάδες εργαζόμενους και συνεργάτες από κάθε χώρο, που έκαναν το ΚΠΙΣΝ πραγματικότητα, αλλά και για τη μεγάλη αγκαλιά μέσα στην οποία οι επισκέπτες, όλοι εσείς, ήδη διαφυλάττετε το ΚΠΙΣΝ. Είναι πλέον Δικό Σας!»

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

Πρωί στο χωριό των Ποιμένων, την παλαιστινιακή Βηθλεέμ και πέρασμα από τη νέα Βηθλεέμ των εποίκων

Ταξιδεύει και φωτο-αποτυπώνει ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας 




















Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017

Αποχαιρετισμός σε ένα Δάσκαλο, τον Δημήτρη Μυταρά

Γράφει η Ελένη Γούναρη, Ζωγράφος-Εκπαιδευτικός

Είχα την τύχη να έχω Καθηγητή στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας το Δημήτρη Μυταρά. Ήταν Καθηγητής στο πρώτο έτος της Σχολής, είμαστε πενήντα άτομα τότε όλοι κι όλοι και στο δεύτερο έτος χωριζόμαστε, σε ακόμη λιγότερους, σε εργαστήρια. Ήταν η πρώτη χρονιά που αναλάμβανε δικό του εργαστήριο, στη θέση του Μόραλη που συνταξιοδοτήθηκε.

Περάσαμε μαζί έξι χρόνια. Δε θα ξεχάσω ποτέ τα ταξίδια μας αυτά τα χρόνια, τα περισσότερα στην Ιταλία, αλλά και στην Ελλάδα, στους Σταθμούς της Σχολής στην Ύδρα και στους Δελφούς. Μια παρέα, εμείς, οι βοηθοί (λέκτορες) ο Μίμης και η Ζουζού (η Χαρίκλεια Μυταρά η σύζυγός του). Δε θα ξεχάσω τις κουβέντες, τις συμβουλές, το αρχιτεκτονικά πρωτοποριακό για την εποχή, σπίτι του.

Ήταν η εποχή που στις Εκθέσεις του γινόταν συνωστισμός και μποτιλιάρισμα στην Αθήνα. Όταν εξέθετε στην Γκαλερί Ζουμπουλάκη ήταν σα να γινόταν διαδήλωση στην Πλατεία Κολωνακίου.

Ήταν σπουδαίος Ζωγράφος, μοναδικός και αναντικατάστατος. Ήξερε ποιος είναι. Όμως ο Μυταράς ήταν το παράδειγμα του αξιόλογου ανθρώπου που δεν επαίρεται, δεν επιδεικνύεται και αυτό μας το έμαθε καλά. Μας δίδαξε το ήθος και τη σοβαρότητα. Ήταν ο δάσκαλος που, παρά τη σχέση, κρατούσε την απόσταση από το μαθητή. Υπήρχε μόνο ο Πληθυντικός. Δεν ήταν ο ετοιμόλογος, ο άνθρωπος της ατάκας, σκεφτόταν πολύ πριν μιλήσει, σούφρωνε τα χείλη του και με εκείνη τη ψιθυριστή φωνή σου έλυνε κάθε απορία, ή έκανε εκλεπτυσμένο χιούμορ ή σε παρατηρούσε σκωπτικά.

Ο Μυταράς μας έμαθε σχέδιο. Ήταν σχεδιαστής. Ήταν μάλλον ο τελευταίος που επέμενε στο Ελεύθερο Σχέδιο. Όσοι περάσαμε από τα χέρια του το κατέχουμε καλά. Άνοιγε δρόμους στους νέους. Ήταν ο πρώτος που όταν ήταν Πρύτανης, μας οργάνωσε την πρώτη Έκθεση Αποφοίτων και από τότε γίνεται κάθε χρόνο.

Πίστευε ότι η καλλιτεχνική παιδεία πρέπει να ξεκινά από τις μικρές ηλικίες, για αυτό έφτιαξε, μαζί με τη Ζουζού, στη γενέτειρά του τη Χαλκίδα, Καλλιτεχνικό Εργαστήριο που λειτουργεί μέχρι σήμερα. Μας έδωσαν πολύτιμη βοήθεια για να στήσουμε και εδώ στη Ζάκυνθο τότε, το Εικαστικό Εργαστήρι της ΔΕΠΑΖ.

Ο Δημήτρης Μυταράς την αγαπούσε τη Ζάκυνθο. Στα νιάτα του βούταγε πίσω από το Κερί για κοχύλια, ήταν γνωστός συλλέκτης κοχυλιών. Στη Ζάκυνθο εξέθεσε και έργα του στη Γκαλερί Πλατανιά, ήρθε στα εγκαίνια και τότε μάλιστα η επόμενη έκθεση ήταν η δική μου. Οπότε του άρεσε πάρα πολύ που εκθέτω. Κι αυτό το λέω χαριτολογώντας, γιατί όταν παλιά του είπα ότι θα πάω να ζήσω στη Ζάκυνθο είπε στο σύντροφό μου «παντρέψου τη, αλλά να την αφήνεις να ζωγραφίζει». Ευτυχώς, με άφησε.

Σε αυτή τη στείρα από πρότυπα εποχή, που πλέον συνωστισμός γίνεται για ένα μάγειρα με τατού και όχι για έναν πνευματικό άνθρωπο, συνέβη και το εξής παράδοξο. Την ίδια μέρα «έφυγε» και ο Γιάννης Κουνέλλης, Ο μοναδικός Έλληνας που αναφέρεται –για τους μυημένους- στο λεξικό του Ρηντ.

Πόσο φτωχότεροι να μείνουμε;

Ο Μυταράς ταλαιπωρήθηκε τα τελευταία χρόνια. Μια ταλαιπωρία που δεν του τη συγχώρησε ούτε η Ακαδημία Αθηνών. Άλλοι καιροί. Άλλα ήθη.

Θα θυμάμαι πάντα, όταν δεκαοχτώ χρονών με πήρε από χέρι και είδαμε σε μια μέρα όλο το Βατικανό. Έτσι έμαθα να βλέπω με το σωστό τρόπο τα μεγάλα Μουσεία.

Αποχαιρετώντας το Δάσκαλο Δημήτρη Μυταρά, δανείζομαι τους στίχους του Λουκιανού που επίσης χάσαμε πρόσφατα «…εγώ μονάχα ένα πράγμα θα σου πω μου φτάνει πως μεγάλωσα με σένα…».

Πόσο φτωχότεροι!



Φθάνοντας στο Αεροδρόμιο Ben Gurion του Tel Aviv | נמל התעופה בן גוריון

Ταξιδεύει και φωτο-αποτυπώνει ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας 
















Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

Οριοθετώντας (συν)αιθήματα με γεωμέτρη την Όπυ Ζούνη στο Μουσείο Μπενάκη

Πήγε, είδε και φωτογράφισε ο Ιωάννης Πορφύριος Καποδίστριας | 19.2.2017





















Όπυ Ζούνη
Τάξη στο Χάος / Ordo ab chao

Στην έκθεση παρουσιάζεται το έργο της γνωστής εικαστικού Όπυς Ζούνη (1941-2008).

Το εκθεσιακό αφιέρωμα του Μουσείου Μπενάκη στα 50 περίπου χρόνια δημιουργίας της εικαστικού (1960-2008), είναι μια αναδρομή, συμπεριλαμβάνοντας κάποια αντιπροσωπευτικά δείγματα από το ευρύ φάσμα της καλλιτεχνικής της πορείας. 

Η έκθεση χωρίζεται σε δέκα ξεχωριστές ενότητες, ακολουθώντας θεματικά και χρονολογικά την εικαστική της διαδρομή. Περιλαμβάνει έργα ζωγραφικής, γλυπτικής, κατασκευές, objets trouvés, κολλάζ, εγκαταστάσεις. 

Την παρουσίαση συμπληρώνει και μία εγκατάσταση-video οκτώ λεπτών, με τίτλο Κίονες-Σκιές, και εικόνες παρμένες από τα τέσσερα στοιχεία της φύσης: γη, αέρα, νερό, φωτιά, όπου διατρέχουν τη θεματογραφία της, δομώντας και αποδομώντας τις συνθέσεις των έργων της. 

Η Όπυ Ζούνη υπήρξε μια από τις σπουδαιότερες εκπροσώπους της μεταπολεμικής γεωμετρικής αφαιρετικής τέχνης και της νέο-κονστρουκτιβιστικής λογικής του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα. Έχοντας διπλή πολιτιστική κληρονομιά (Ελληνική-Αιγυπτιακή), με έντονη κλασική παιδεία, υιοθετεί ταυτόχρονα τη γεωμετρική δομή, την αφηρημένη μαθηματική σκέψη αλλά και τις μοντέρνες αντιλήψεις για την τέχνη που γνώρισε στα πολυάριθμα ταξίδια της στο εξωτερικό. Επίκεντρο της έρευνάς της υπήρξε ο νοητικός και ταυτόχρονα συναισθηματικός χώρος, ο γνωστός μας φυσικός χώρος. Στο έργο της Όπυς Ζούνη η τέχνη και η επιστήμη είναι άρρηκτα συνδεδεμένες. Η επιστήμη σημαίνει γι’ αυτήν την έρευνα της πραγματικότητας ενώ η τέχνη την έκφραση της ομορφιάς. Χρησιμοποιεί τη γεωμετρία σαν τη πόρτα από τον υλικό κόσμο στον πνευματικό και δημιουργεί μια εικονική πραγματικότητα χρησιμοποιώντας την Αναγεννησιακή προοπτική ελεύθερα, με ένα ή περισσότερα σημεία φυγής. Ακροβατεί ανάμεσα στο όνειρο, τη φαντασία και την πραγματικότητα, τη λογική και την ευαισθησία, την επιστημονική μαθηματική προσέγγιση και τον αυθορμητισμό. 

Επιμέλεια έκθεσης: Ελένη Αθανασίου

Υπαινικτικός και κατα-νυκτικός ο ζωγράφος Χρήστος Μποκόρος στο Μουσείο Μπενάκη

Πήγε, είδε και φωτογράφισε ο Ιωάννης Πορφύριος Καποδίστριας | 19.2.2017 





















Μποκόρος 
Όψεις αδήλων

Ζωγραφική μαρτυρία μιας διαδρομής αυτογνωσίας από τη μαθητεία στο πραγματικό ως τους πειρασμούς του αόρατου κι από ‘κει, στα στοιχειώδη αγαθά μιας λιτής ευημερίας. Ζητούμενο, να λάβει πνευματική ουσία η θνητή ύλη, η ήδη φθαρμένη από τη βιοτική μέριμνα και τη χρήση του χρόνου. Να ορθωθεί νόημα αθανασίας στην παράσταση του εφήμερου, με τη βαθειά πεποίθηση ότι ένα φωτεινό παραπέτασμα στο χάος είναι η ζωγραφική, και «ὂψις ἀδήλων τά φαινόμενα».


Follow by Email

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget

Οι πιο αναγνώστες μας Αναγνώστες

Related Posts with Thumbnails