© ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή οποιωνδήποτε στοιχείων ή σημείων του e-περιοδικού μας, χωρίς γραπτή άδεια του υπεύθυνου π. Παναγιώτη Καποδίστρια (pakapodistrias@gmail.com), καθώς αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία, προστατευόμενη από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

ΘΕΜΑΤΙΚΑ ΕΝΘΕΤΑ. Ό,τι νεότερο εδώ!

Δευτέρα, 21 Μαρτίου 2011

Οι Ποιητές της Ζακύνθου για την Ημέρα της Ποίησης 2011


Κατά τον Πλάτωνα, "η Ποίηση είναι εγγύτερα στη ζωτική αλήθεια απ' ό,τι η Ιστορία". Εφόσον, λοιπόν, ισχύει κάτι τέτοιο και καθώς η Ιστορία φέρεται και άγεται απογοητεύοντάς μας όλο και περισσότερο, η Ποίηση αποτελεί την κιβωτό της διάσωσής μας  από τον κατακλυσμό της καθημερινής λάσπης, επειδή κατά βάσιν άνω θρώσκει και τα άνω επιζητεί!

Από το νησί των Μεγάλων Ποιητών (Σολωμού - Κάλβου - Φώσκολου) δεν θα μπορούσαμε να μην προσφέρουμε προς τους διαδικτυακούς αναγνώστες του Ίσκιου μας ευώδεις στίχους και μάλιστα ολόφρεσκους, για τη σημερινή γιορτή της Ποίησης. Απευθυνθήκαμε προς τους σύγχρονους Ποιητές της Ζακύνθου -οι οποίοι έχουν ενηλικιωθεί κι εκδώσει τον πνευματικό μόχθο τους στην παρασκιά των Μεγάλων εκείνων Προπατόρων τους- και ζητήσαμε να συνεισφέρουν με ανέκδοτο έργο τους στην απόπειρα δημιουργίας μιας αγκαλιάς ποιημάτων, για να προβληθούν όλα μαζί σήμερα!

Η ανταπόκριση ήταν άμεση και συγκινητική! Ο καθένας άνοιξε το σεκρέτο της ψυχής του και μάς εμπιστεύτηκε νέο μόχθο, τον οποίον με δίκαιη καύχηση δημοσιοποιούμε ευθύς παρακάτω αλφαβητικά, ευχαριστώντας έναν-έναν, ξεχωριστά και προσωπικά! Παράλληλα, χρειάζεται να αναφερθεί ότι την όμορφη ζωγραφιά και τον σχεδιασμό της αφίσας έκαμε ο Ιωάννης-Πορφύριος Καποδίστριας, ενώ τις σχολιαστικές των ποιημάτων φωτογραφίες επέλεξε ο γράφων από το αρχείο των φωτοαποτυπώσεών του!

Σημειωτέον ότι, εκτός από αυτήν εδώ την Σύναξη των Ποιητών, το κάθε ποίημα θα βρει -συν τω χρόνω- από μιαν ιδιωτική δημοσίευση στα ράφια της e-Βιβλιοθήκης μας Παραθέματα Λόγου. Θα είμαστε σε γόνιμη επαφή!!!

π. Παναγιώτης Καποδίστριας


Σταύρος Αμπελάς

ΨΑΧΝΩ ΝΑ ΒΡΩ

Ψάχνω να βρω
τους παλιούς καλούς νεκρούς
που με συντρόφευαν
στα ακίνητα ταξίδια μου
χαρίζοντάς μου
μικρές καλοκαιρινές ιστορίες.
Βαρέθηκα τους ζωντανούς
με όψη θυμωμένη
γιατί δεν έμαθαν ακόμα
να πετάνε.
Παλιές ιστορίες θα μου πεις
μα η Άνοιξη ψάχνει πάντα
τέτοιες αθέατες ρωγμές
να κάνει την εμφάνισή της
σαν τα μάτια της γάτας
που ξαφνικά
γυαλίζουν στο σκοτάδι.
Και το μολύβι ώρες ώρες
μεταμορφώνεται σε πεταλούδα
πετά ένα γύρω στο δωμάτιο
και τελικά
κάθεται πάνω στο τετράδιο
που εν τω μεταξύ
έχει μεταμορφωθεί
σε λουλούδι.



Σαράντης Αντίοχος

ISLE OF DOGS*

Στο νησί των σκύλων
μια φορά το χρόνο έχουνε όλοι οι σκύλοι
πανηγύρι
Εκεί βλέπεις
σκύλους που έχουν έλθει
από κάθε μεριά της οικουμένης
Απ’ τις Ινδίες
το Μακάο
το νησί της Παρθένου
την Τζαμάϊκα και τη Σάντα Λουτσία
απ’ το νησί του Ροβινσώνα - τουτέστιν
το Χουάν Φερναντέζ
Σκύλοι
από τας Ευρώπας
τους τροπικούς και από το βόρειο κύκλο
που σέρνουν μέχρι να πεθάνουν τα έλκηθρα των Εσκιμώων
Σκύλοι ευγενέστατοι
με σμόκιν και βελάδα
αραιά και πού κανένας κρυφοδαγκανιάρης (το βλέπεις εύκολα από την ουρά του και φυλάγεσαι)

Από την παραμονή της φιέστας έχουνε καταπλεύσει μπρίκια κατάφορτα με friskies κι άλλες τροφές
σοφιστικέ

Τη μέρα της γιορτής μετά την εκκλησία
γίνεται η διανομή των εδεσμάτων
κι έπειτα κάθε σκύλος καλοφαγωμένος
τρέχει στο πάρκο και ξαπλώνει στο γρασίδι
κι όλοι μαζί ακούνε ροκ en vivo
βλέπουν κανένα χάπενινγκ
κανένα στρίκινγκ
γελούν - χορεύουν- κλαίνε εν αναγαλλιάσει
βλέπουνε Punch and Judith
ξεκαρδίζονται στα γέλια
κι έπειτα λίγο-πολύ ξενερωμένοι
κάνουνε έρωτα οι καημένοι!
Και κοιμούνται...

κοιμούνται ώς το βράδυ
που θα κατέβουνε όλοι στο λιμάνι
στα dock
στις παλιές τις αποθήκες
να δουν στο θέατρο τον «Γκουντακίντερ»
ή του «Μπάρμπα Θωμάκου την Καλύβα»,
και θα ’χει δωρεάν ένα σκουτέλι
ζεστό ζουμί
μήπως και πάει κάτου
η πίκρα
γιατί – πράγμα ανήκουστο
οι σκύλοι μας γνωρίζουν ότι
τη νύχτα εκείνη
ΤΕ-ΛΕΙ-Ω-ΝΕΙ
η γιορτή τους

[* Ανέκδοτο, από την ενότητα: Nur Narr! Nur Dichter!]



Λούλα Βάλβη-Μυλωνά

ΤΟΛΜΗ

α΄
Στα τζαμωτά των θαλασσών
τ’ αστέρια συγκλονίζονται.

β΄
Έμπα στο χρόνο
και μίλα του να ξεδώσει.

γ΄
Κάθε σου τόλμη
κάνει τη σάρκα όνειρο.

δ΄
Σπείρε κάτι κι εσύ
να διαβάζεται.



Αθηνά Βλαχιώτη

[ΣΕ ΒΛΕΠΩ ΔΙΟΝΥΣΙΕ…]

(Απόσπασμα από την υπό έκδοσιν ποιητική συλλογή «Οι Αφηγήσεις του Αγγέλου Rom», εκδόσεις Ιδεόγραμμα)

(…) Έσχατος όλων πρόβαλε μέσα στο ανεμόβροχο ο Διονύσιος και,

Σε βλέπω, Διονύσιε, στην προκυμαία, απορροφημένος στις σκέψεις σου, με χαλασμένο κορμί κι αβέβαιο βήμα. Κρύο και βροχή δέρνουν τα γκρίζα μαλλιά σου, και τρέμεις. Ισορροπείς στο εύθραυστο τοιχίο και αποκάτω η θάλασσα μανιάζει κι αφρίζει λαίμαργα να σ’ αρπάξουν τα κύματα να σε αφανίσουν.

Τέλειο θύμα της άπληστης ποίησης που ήθελες και, επιμένεις να είσαι, ιερέας του αδύνατου, να απωθείς τον ήχο των ένοχων πραγμάτων, μέχρι που δεν άντεξες τη μνήμη σου, δεν άντεξες ούτε την πατρίδα να πορνεύεται, να σέρνεται σε πρόστυχα κρεβάτια, και άπλωσες τις λέξεις σαν πένθιμα πέπλα, σκέπασες το πρόσωπό της να μη βλέπεις το αυτάρεσκο γέλιο της και τα αρχαία της σφραγίσματα.

Μα πιο πολύ ξέχασες την επιθυμία για ’κείνο που έχασες οριστικά, και θαύμασες που άκουσες την ψυχή του ανθρώπου να τραυλίζει σαν να μην ήταν η δική σου ψυχή. (…)



Ελένη Δημάκου

ΤΟ ΜΑΤΙ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ

Ασημένιο, γαλήνιο
κατευναστικό φεγγάρι,
κόσμημα της νύχτας ακριβό
που πλάι σου τ’ αστέρια αργοσβήνουν,
ακούραστο στη σιωπηλή σου πορεία
εσύ, που η λάμψη σου φωτίζει
της μνήμης τα σκοτεινά μονοπάτια
κι όλα τα μυστικά γνωρίζεις της ψυχής,
σε κάθε αγρυπνία συμπαραστάτης
καθώς στα τρίστρατα του νου διεισδύεις
με το βλέμμα σου
και με κύκλους επταφώτιστους ορίζεις
όλα τα θεϊκά μηνύματα της μοίρας
τις μάταιες αγωνίες αποκαλύπτοντας,
κι όταν όλα σκεπαστούν
απ’ του καιρού τη σκόνη
εσύ θα συνεχίζεις,
νυχτερινό και ολόφεγγο,
την ουράνια διαδρομή σου.



Παναγιώτης Καποδίστριας

ΜΑΘΗΜΑΤΑ Α΄ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ

συνομιλία με την Ε. Κ. και τον Γ. Χ.

1
Σε τρένο σωστό
σε προσήλιο Κήπο
επαφίεται
με τα καλά του ρούχα
περήφανος κόκορας.

Η μάνα ήδη
τηγανίζει τα ψάρια
στρώνει αγάπη
και καλεί στο τραγούδι
πρόσωπα εχέμυθα.

Τι πολλά δώρα
ελάτε σιγά-σιγά
θα χαρούν όλοι.
Γιατί σιγά μητέρα;
Γάτα, μη τα χηνάκια.

2
Όσο θ’ αυξαίνεις
τον προεστώτα Φόβο
μην αμελήσεις
τα γκράφιτι στους τοίχους
τη μυρουδιά ιωδίου.

Λεωφορεία
παίρνουν αφήνουν κόσμο
στην Ακοσμία
και πατείς με πατώ σε
στο κατώι τού Χαμού.

Γιατί να πάμε;
-Έλλη, να ένα μήλο.
Με χαρά πηδώ
είναι μια χρυσόμυιγα
Πρώτη σέρνει το χορό.

(19-20.10.2007)



Διονύσης Σέρρας

ΠΑΙΧΝΙΔΙΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΠΟΙΗΤΕΣ

1
Πώς φαντάζουν ύψους Στίχοι
και σαν προστασίας τείχη!

2
Κι απ’ του Φώσκολου το μνήμα
παίρνε Φως, για λάμψης βήμα.

3
Του Ανδρέα Κάλβου δάδα
οι Ωδές, γι’ άλλη Ελλάδα.

4
Μες στου Σολωμού τα άγια
άλλης Φύσης βρίσκεις μάγια.

5
Άλλο χέρι του Καβάφη
πάθη γέννας καταγράφει.

6
Έλεγος, θυμός, φαρμάκι
στις τομές του Καρυωτάκη.

7
Για βυθούς, μες στην ομίχλη
φέγγει του Σεφέρη η Κίχλη.

8
Για τις θύρες άλλου οίκου
τα κλειδιά του Εμπειρίκου.

9
Πάλι ο Ρίτσος σ’ αύρας στράτα
γράφει τ’ ουρανού Σονάτα.

10
Μες στης ερημιάς τη Λύπη
του Ελύτη ανθούν οι κήποι.




Ζαχαρίας Στουφής

ΜΙΚΡΗ ΠΛΑΝΗ

Μη πλανιέσαι, νου,
με το εξωτικό ηλιοβασίλεμα∙
δεν γίνεται για σένα, μα γι’ αυτούς.

Γονάτισε με σκυφτό το κεφάλι
βόσκησε μάραθα και σίναπα στο νεκροταφείο
έτσι όπως έκανε η προγιαγιά σου.

Μην πλανιέσαι
χαζεύοντας ουρανούς και σύγνεφα,
είναι ώρα να πάρεις τους ποντικούς απ’ τις Παγίδες
και αφού καλά-καλά τους λειώσεις με την Πέτρα,
Πρου κιού κιού Πρου κιού κιού
να έρθουν τα κοτοπουλάκια να τα θρέψεις.
Ή μήπως ελησμόνησες τη θεία σου την Κουκού;

Αλλά εσύ πλανιέσαι, νου, και δεν κάνεις το πρέπον,
μου λες ότι δεν φταις εσύ
αλλά η μούσα, που έρχεται και σε φωτίζει αδιάκοπα.
Χωρίς να βλέπεις, πίσω σου, την τρύπα στο σακί,
τα λιγοστά σου γράμματα σκορπίζονται στους δρόμους
μα είναι ανορθόγραφα και όλοι γελούν με σένα.

- Και τότε, η Μούσα, τι ζητά συνέχεια κοντά μου;

Ένα μονάχα θα σου πω, αποπλανημένε νου,
αυτούς τους λένε Ποιητές
μα εσένα αιμομίκτη.



Διονύσης Φλεμοτόμος

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ

Είχαν τα πάντα μιαν ιερότητα.

’Κείνα τα λίγα χόρτα
στη σχισμή του κέντρου
τα χέρια
σαν τα ’κρυβαν
απ’ τις πεινασμένες γερόντισσες
τα τσιρότα που τόνιζαν την γυμνότητα
μα προπάντων
οι δύο είσοδοι στο φως
με την αδέκαστη ταυτότητα
στην εαρινή προανάκρουση.

Αργότερα
με σύνεση εκτέθηκαν
όλα τα μυστικά της φωτογράφησης
με προβολείς αρμόδιους
και κοσμικογράφους επικαιρότητας.

Ήταν
ως δήλωσαν
για πανανθρώπινη συναίνεση
μα ξέχασαν
πως από ’κεί επανεντάχτηκαν
οι πιο σώφρονες στίχοι.

[21 Μαρτίου 2009]

Δημοσίευση σχολίου

Follow by Email

Οι πιο αναγνώστες μας Αναγνώστες

Related Posts with Thumbnails