Ακινδύνου, Πηγασίου, Αφθονίου, Ελπιδοφόρου και Ανεμποδίστου των Μαρτύρων

Το 1991 κυκλοφόρησε το ποιητικό βιβλίο του Οδυσσέα Ελύτη "Τα ελεγεία της Οξώπετρας", από τις εκδόσεις Ίκαρος, με προμετωπίδα του Κώστα Πανιάρα (βλ. διπλανή φωτό). Είχα την ύψιστη τιμή να μού το στείλει με ιδιόχειρη αφιέρωση!

Το πρώτο ποίημα του έργου αυτού επιγράφεται "Ακινδύνου, Ελπιδοφόρου, Ανεμποδίστου". Τι παράδοξος τίτλος! Κι όμως, δεν είναι δύσκολο ν' αντιληφθούμε, ότι παραπέμπει ευθέως στην ημερομηνία 2 Νοεμβρίου, κατά την οποία η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη Ακινδύνου, Πηγασίου, Αφθονίου, Ελπιδοφόρου και Ανεμποδίστου των Μαρτύρων. Γιατί όμως τούς μνημονεύει ο Ελύτης εδώ;

Αν ανατρέξουμε στα στοιχεία της βιογραφίας του, θα διαπιστώσουμε, ότι γεννήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 1911. Υπό αυτό το δεδομένο, εύκολα κατανοεί ο καθείς, τι υπονοεί. Το ποίημα είναι κατεξοχήν αυτοβιογραφικό (και ποιο δεν είναι;), μέσα μάλιστα από αυτό αποτιμά ο ίδιος τον βίο, την πολιτεία του, τη Λάμψη και την Ομορφιά!

Λόγος Ελύτη παραμυθητικός περί Ευρώπης και άλλων τινών, σε καιρούς αυτιστικούς

Ο Οδυσσέας Ελύτης μάς λείπει κάθε μέρα όλο και περισσότερο ως φυσική παρουσία, σε καιρούς αυτιστικούς και άφιλους, ανέραστους κι επίφοβους εντός εκτός...

Όμως ο λόγος και η σκέψη του διασώζει, ευτυχώς! Τον ακούμε παρακάτω, αυτόν τον σπουδαίο Έλληνα, να εξηγεί πώς αντιλαμβάνεται τη σχέση τής ταπεινά εξαίσιας πατρίδας του με την μεγαλοσχήμονα Ευρώπη. Λόγος επίκαιρος όσο ποτέ!...