Στον ίσκιο του Ήσκιου

© ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή οποιωνδήποτε στοιχείων ή σημείων του e-περιοδικού μας, χωρίς γραπτή άδεια του υπεύθυνου π. Παναγιώτη Καποδίστρια (pakapodistrias@gmail.com), καθώς αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία, προστατευόμενη από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Κυριακή 12 Μαρτίου 2017

Νεαρός Ιουδαίος άδοντας [301η φωτογραφία ταυτότητας]

Σάββατο 11 Μαρτίου 2017

Αφιέρωμα στον Ζακύνθιο γιατρό Γεώργιο Μοθωναίο (1910-1994) από το Κέντρο Λόγου «Αληθώς»

Το Μορφωτικό Κέντρο Λόγου Μπανάτου «Αληθώς» αφιερώνει την προσεχή 4η εκδήλωση του στ΄ κύκλου του στον σπουδαίο και αξιομνημόνευτο Ζακυνθινό χειρουργό ΓΕΩΡΓΙΟ ΜΟΘΩΝΑΙΟ, ο οποίος διακρίθηκε στο νησί μας ως κορυφαίος επιστήμονας και ανθρωπιστής, σε δίσεκτες για τον τόπο ιστορικές περιόδους.

Η εν λόγω εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή Β΄ Νηστειών, 12 Μαρτίου 2017, ώρα 7.30 το βράδυ, στον Ναό της Παναγούλας Μπανάτου.

Ομιλήτρια της βραδιάς θα είναι η κ. Κατερίνα Δεμέτη, Αρχαιολόγος – Διευθύντρια του Μουσείου Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων, με θέμα:

“Γεώργιος Μοθωναίος (1910-1994): ο Επιστήμονας, ο Γιατρός, ο Άνθρωπος. Μισός αιώνας ανακούφισης του ανθρώπινου πόνου”.

Στο δεύτερο μέρος της βραδιάς, η Χορωδία “Το όνειρο του παιδιού”, υπό την διεύθυνση του Χοράρχη της και Πρωτοψάλτη Μπανάτου κ. Δημήτρη Κάνδηλα, θα αποδώσει μελοποιημένη ποίηση Δ. Σολωμού και Α. Κάλβου, όπως και κάποια επίκαιρα ψάλματα.

Οι υπεύθυνοι του «Αληθώς» καλούν τους θιασώτες του Μορφωτικού Κέντρου να συμμετάσχουν και σε αυτή την δράση του, πολυ-ευχαριστώντας τους εκ των προτέρων!

Τα Κερκυραϊκά Καμίνια. Ομιλία στην Εταιρεία Κερκυραϊκών Σπουδών

Ομιλία με θέμα: «Τα Κερκυραϊκά Καμίνια» θα πραγματοποιήσει την Τετάρτη 15 Μαρτίου 2017 και ώρα 20.00 στην αίθουσα εκδηλώσεων του Μουσείου Σολωμού ο Θεοφάνης Κυπριώτης, πρώην εκπαιδευτικός της Τεχνικής Εκπαίδευσης (Τ.Ε.), με προβολή σπάνιου φωτογραφικού υλικού από τον Χαράλαμπο Μωραΐτη, εκπαιδευτικό Τ.Ε.

Σημειώνεται ότι καμίνια, που παρήγαγαν συμπαγή ή διάτρητα τούβλα, καθώς και κεραμίδια, λειτουργούσαν μέχρι το πρόσφατο παρελθόν σε περιοχές του νησιού όπου υπήρχαν κοιτάσματα άργιλου. Επίσης λειτουργούσαν και ασβεστοκάμινα, καθώς και καμίνια για πήλινα είδη οικιακής ή τουριστικής χρήσης.

Ο Θεοφάνης Κυπριώτης και ο Χαράλαμπος Μωραΐτης, οι δύο εκπαιδευτικοί που ασχολούνται με την έρευνα της πάλαι ποτέ κραταιάς κερκυραϊκής βιομηχανίας και βιοτεχνίας είναι και οι συγγραφείς του βιβλίου «Η βιομηχανική Ιστορία της Κέρκυρας», του οποίου ο α΄ τόμος κυκλοφόρησε τις προάλλες και περιλαμβάνει τα καμίνια.

«Οι καμινιέρηδες έκαναν σκληρή ζωή. Δούλευαν από την ώρα που χάραζε ο ήλιος μέχρι την ώρα που βασίλευε. Δούλευαν τους έξι θερμότερους μήνες του χρόνου κάτω από τον καυτό ήλιο προστατευόμενοι από μία τρίτσα (ψάθινο καπέλο). Ένα μικρό διάλειμμα, να ανάψει και να ψήσει στα σπλάχνα του τα τούβλα και τα κεραμίδια. Σκληρή λοιπόν η δουλειά του καμινιέρη».

Σύντομα θα κυκλοφορήσει και ο β΄ τόμος της σειράς, με θέμα το καπνεργοστάσιο. Οι εργασίες αυτές είναι προϊόν έρευνας, που για αρκετά χρόνια γίνεται από τους δύο εκπαιδευτικούς. Αρχικά, οι εργασίες αυτές πρωτοπαρουσιάστηκαν ως πονήματα στα πλαίσια της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, από το 2003 και μετά. Στόχος ήταν η γνώση της βιομηχανικής ιστορίας της Κέρκυρας, από τους μαθητές, με ιδιαίτερη βαρύτητα στην κοινωνική συμβολή της και δευτερευόντως στην αμιγώς τεχνολογική.

Παρασκευή 10 Μαρτίου 2017

Ο Χρήστος Μπάρλος εκθέτει στο "Πορτοκάλι" της Ζακύνθου (έως 31/3/2017)

Φωτορεπορτάζ: Ιωάννης Πορφύριος Καποδίστριας

Έκθεση ζωγραφικής “Πρόσωπα” του Χρήστου Μπάρλου στον Πολυχώρο Γεύσεων Πορτοκάλι, από την Τετάρτη 8 ως και την Παρασκευή 31 Μαρτίου 2017.

Εγκαίνια έκθεσης: Τετάρτη 8 Μαρτίου, ώρα 20:00

«Μέσα από μια έκρηξη χρωμάτων και σχημάτων το βλέμμα διατηρεί πάντα την καθαρότητά του, αποκαλύπτοντας, κάποιες φορές, τη μυστική σχέση με τον καλλιτέχνη.

Έκπληξη, απορία, δύναμη, σαγήνη, τρυφερότητα, παιχνίδι. Μάνα, εγγονή, φίλη, άγνωστη. Εν γένει πάσχουσα θηλυκή φύση, φορτισμένη ενδόμυχο πάθος, σε αντιπαράθεση με εσωτερικές ή εξωτερικές προκλήσεις. Τα πολλά πρόσωπα της γυναίκας, όσα και τα χρώματα, που όμως δεν κατακερματίζουν αλλά ενοποιούν τη μορφή γύρω από ένα καθαρό αφηγηματικό βλέμμα.

Χρώματα που διεκδικούν το μερίδιό τους από το φως και τη σκιά.

Πρόσωπα με το βάρος μιας ιστορημένης ζωής.

Κι ένας καλλιτέχνης που προσεγγίζει τη γυναικεία μορφή με θαυμασμό, τρυφερότητα και αγάπη.

Ο Χρήστος Μπάρλος, αφού πάντρεψε στους στέρεους όγκους της γλυπτικής του τη θάλασσα και τον αέρα με την πέτρα, τώρα στη ζωγραφική μετατρέπει το φως και τη σκιά σε χρώμα και σχήμα, γύρω από ένα σταθερό κέντρο, που είναι το γυναικείο πρόσωπο και η δική του ευνοϊκή προσέγγιση σ’ αυτό, ανοίγοντας νέους, αδιάβατους και πολλά υποσχόμενους δρόμους στην καλλιτεχνική του δημιουργία.»

Σταύρος Αμπελάς

Βιογραφικό

Χρήστος ΜπάρλοςΟ Χρήστος Μπάρλος γεννήθηκε στη Ρόδο το 1949, αλλά μεγάλωσε και έζησε τα νεανικά του χρόνια στην Αθήνα. Παρακολούθησε το Εργαστήρι Διακοσμητικών Εφαρμογών στη Σχολή Δοξιάδη (τάξη του ’67–’68) με δασκάλους τους ζωγράφους Δημήτρη και Χαρίκλεια Μυταρά, Πέτρο Ζουμπουλάκη, τον γλύπτη Γιώργο Γεωργιάδη και πολλούς άλλους αξιόλογους καλλιτέχνες. Παράλληλα παρακολούθησε και τα άλλα 2 τμήματα της σχολής, την Αγιογραφία – συντήρηση και τις Γραφικές Τέχνες. Παντρεμένος και με δύο γιους, ζει και εργάζεται στη Ζάκυνθο, κοντά στη μεγάλη του αγάπη, τη θάλασσα.

1η Ατομική Έκθεση: Κυριακή 7 Σεπτέμβρη 2008, στην αίθουσα τέχνης του Δήμου Πατρέων, Παλαιά Λουτρά.

2η Ατομική Έκθεση: Τετάρτη 10 Μαρτίου 2010, στη Δημοτική Πινακοθήκη Λέφα Ψυχικού, Αθήνα.

3η Ατομική Έκθεση: Τετάρτη 3 Αυγούστου 2011, στην Αίθουσα Τέχνης Barrage Culture, στη Ζάκυνθο.

4η Ατομική Έκθεση: Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2015, στο Collegio L. Valla, στην Παβία της Ιταλίας.

Τον Απρίλη του 2014 συμμετέχει σε συμπόσιο Γλυπτικής στην Αγία Νάπα της Κύπρου, κατασκευάζοντας 2 μεγάλα έργα για το καινούριο Πάρκο Γλυπτικής της Αγίας Νάπα.

Τον Ιούνιο του 2014 συμμετέχει σε ομαδική έκθεση μαζί με 30 καλλιτέχνες στο κτίριο των Γενικών Αρχείων του Κράτους.

Τον Φεβρουάριο του 2015 συμμετέχει σε ομαδική έκθεση στην Πινακοθήκη Λέφα του Δήμου Ψυχικού.

Έργα του βρίσκονται σε πολλές ιδιωτικές συλλογές και σε Δημόσιους χώρους στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Πέμπτη 9 Μαρτίου 2017

Στην αγορά της παλαιάς Αγίας Πόλεως των Ιεροσολύμων | Old Jerusalem Market {2}

Ταξίδεψε και φωτο-αποτύπωσε ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας

Τετάρτη 8 Μαρτίου 2017

Για τους Πομάκους, άγνωστες σελίδες του 1821 και τη Σμύρνη του 1922 η 585η "Ιστορία Εικονογραφημένη"

Γράφει μες από το ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΗΣ ΣΥΝΤΑΞΗΣ ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΟΥΣΜΟΥΤΗΣ

Από την αρχαιότητα οι Πομάκοι αποτελούσαν μια μειονότητα στην ευρύτερη περιοχή της Θράκης με αποτέλεσμα να υποτάσσονται στους εκάστοτε ισχυρούς. Από τον 7ο π.Χ. αιώνα και μετά, όταν άρχισαν να δημιουργούνται οι πρώτες ελληνικές αποικίες στα θρακικά παράλια, οι Αγριάνες (οι οποίοι θεωρούνται από πολλούς μελετητές πρόγονοι των Πομάκων) δέχθηκαν τις επιρροές του ελληνικού πολιτισμού. Αργότερα επάνδρωσαν τις μακεδονικές φάλαγγες του Μεγάλου Αλέξανδρου. Μετά την κατάληψη του ευρύτερου ελλαδικού χώρου από τους Ρωμαίους οι σκληροτράχηλοι αυτοί πολεμιστές ασχολήθηκαν με την κτηνοτροφία, αφού η περιοχή τους διέθετε πλούσια βοσκοτόπια. Ο ειρηνικός βίος τους διεκόπη μετά την κάθοδο στη Βαλκανική των Βουλγάρων, οι οποίοι στράφηκαν σχεδόν αμέσως εναντίον τους με ιδιαίτερο μένος. Έκτοτε χρονολογείται το απύθμενο μίσος που τους χωρίζει από αυτούς.

Τέλος, υπάρχει και η τουρκική άποψη, σύμφωνα με την οποία οι Πομάκοι είναι απόγονοι των Πετσενέγων, μολονότι στην ίδια την Τουρκία άλλοι τούς θεωρούν εξισλαμισθέντες Βούλγαρους. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι πολλά πομακικά τραγούδια αναφέρονται στους Τούρκους ως κατακτητές και εξιστορούν την προσπάθεια των Πομάκων να αποφύγουν την κατάταξη στον οθωμανικό στρατό. Επίσης, οι Πομάκοι ουδέποτε θεώρησαν την αυτοκρατορία του σουλτάνου πατρίδα τους. Ακόμη και σήμερα οι σύλλογοι των Πομάκων διακηρύττουν σε όλους τους τόνους ότι ουδεμία σχέση έχουν με τους Τούρκους.

Με τη Συνθήκη της Λωζάννης (1923) εξαιρέθηκαν από την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας οι χριστιανικές μειονότητες της Κωνσταντινούπολης, Ιμβρου και Τενέδου και η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης. Μέχρι το 1954 η Ελλάδα αναγνώριζε τη μειονότητα ως μουσουλμανική, ενώ από το 1936 είχαν εγκατασταθεί οι μπάρες που ξεχώριζαν τα χωριά ως επιτηρούμενες περιοχές. Την άνοιξη του 1954 αναγνώρισε τα σχολεία της μειονότητας ως τουρκικά, στο πλαίσιο πολιτικής εναντίον της κομμουνιστικής Βουλγαρίας και του Ψυχρού Πολέμου ευρύτερα. Οι Πομάκοι, επειδή μιλούσαν μια γλώσσα σλαβική, συγγενή με τα βουλγαρικά, θεωρούνταν απειλή ως πιθανοί συνεργάτες της Σόφιας και των Σοβιετικών. Οι ελληνικές κυβερνήσεις, λοιπόν, θεώρησαν ή ακολούθησαν συμμαχικές εντολές που προέκριναν μια πολιτική τουρκοποίησης των Πομάκων, υποχρεώνοντάς τους ουσιαστικά και μέσω των μειονοτικών σχολείων να ομιλούν την τουρκική γλώσσα. Μόνο μετά την εισβολή στην Κύπρο το 1974, η Ελλάδα αρχίζει να διαχωρίζει τους Πομάκους από την υπόλοιπη μειονότητα, χωρίς ωστόσο να σημαίνει αυτό κάτι πρακτικά για τα μειονοτικά σχολεία.

Ο πολιτισμός των Πομάκων τείνει να χαθεί, τη στιγμή που εδώ και πολλά χρόνια βρίσκεται σε εξέλιξη μια συστηματική προσπάθεια της Τουρκίας να παρουσιάσει όλους τους μουσουλμάνους της Θράκης, δηλαδή και τους Πομάκους, ως Τούρκους, κι αυτό -όπως φαίνεται- δεν είναι και τόσο δύσκολο, μιας και καμία από τις ελληνικές κυβερνήσεις δεν προσπάθησε να ανακόψει αυτόν τον εκτουρκισμό των Πομάκων.

Τρίτη 7 Μαρτίου 2017

Στην αγορά της παλαιάς Αγίας Πόλεως των Ιεροσολύμων | Old Jerusalem Market {1}

Ταξίδεψε και φωτο-αποτύπωσε ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας

Στην εν λόγω περιδιάβαση της 24ης Φεβρουαρίου 2017 μάς συνόδευσαν δυο νέοι φίλοι: ο Γιώργος Αλβανός (άξιος και φέρελπις Λαμπαδάριος του Ναού της Αναστάσεως) και ο Κωνσταντίνος Ταμπάκης (υποψήφιος -εκείνες τις ημέρες- Κληρικός στη Μητρόπολη Δρυινουπόλεως και Κονίτσης). Θερμές ευχαριστίες ανήκουν, εξάλλου, στο ταξιδιωτικό γραφείο Marios Travel (την κ. Μάγδα Αθανασιάδου και τον γιο της Μάριο Αθανασιάδη) για την τιμή της συμμετοχής στην ιεραποδημία αυτήν, όσο και για την καλοσύνη και ζεστασιά,που βιώσαμε όλοι κοντά τους!

π. Π. Κ.