Χθες το μεσημέρι, μόλις τέλειωσα τις δουλειές μου, επέστρεφα στο σπίτι, έχοντας στο μυαλό μου τα μύρια όσα. Είναι η ώρα, που το αυτοκίνητο είναι στον αυτόματο πιλότο, ενώ έχω εισοδεύσει στον... κόσμο μου. Πάντα το ραδιόφωνο παίζει Δεύτερο Πρόγραμμα, αλλά συνήθως δεν προσέχω, διότι είπαμε: εγώ... my Kosmos!!!...
Κάποια στιγμή, μετά τον Λόφο του Στράνη, όπου ο Σολωμός εμπνεύστηκε τον Ύμνο μας, με συνεπήρε ένα άκουσμα αξιοπρόσεκτο, το δε σχόλιο των εκφωνητών μού θύμισε φίλους αγαπημένους.
Επρόκειτο για τη νέα μουσική δουλειά του Ισίδωρου Παπαδάμου (από τους "Χειμερινούς Κολυμβητές") και της Οικογένειάς του, πού κυκλοφόρησε τον προηγούμενο μήνα. Ο δίσκος φέρει τον απρόβλεπτο τίτλο "Σεντουκιασμένοι φλώροι" και είναι παραγωγή της εταιρίας (προσέξτε:) "Σε δισκάδικα δεν μπαίνουν ούτε κέρδη τα μαραίνουν Records".
Με τον Ισίδωρο έχουμε αλληλογραφία κάποιων χρόνων. Μού στέλνει τα μουσικά επιτεύγματα της Οικογένειάς του και ανταποδίδω με τις όποιες μου ταπεινές εκδόσεις. Σ' ένα ταξίδι μας μάλιστα με τη Φωτεινή προς Κιλκίς τον Ιούνιο του 2004, θεωρήσαμε υποχρέωση, να τον γνωρίσουμε από κοντά, διαβαίνοντας από το χωριό του, τον Δρυμό Θεσσαλονίκης. Μάς δέχτηκε με πολλή χαρά, μαζί με τη γλυκύτατη σύζυγό του, την Άννα. Είπαμε πολλά, φχαριστηθήκαμε την καλή τους παρέα στο κομψότατο σπιτικό τους κι έπειτα εμείς συνεχίσαμε τον δρόμο μας, με τις καλύτερες των αναμνήσεων!
Από τότε δεν επικοινωνήσαμε πλέον, διότι η ζωή τα φέρνει όπως εκείνη θέλει και ο καθείς με "το κεφάλι μέσα"...
Αυτά όλα σκέφτηκα, μόλις άκουσα τη νέα δουλειά των Παπαδάμου. Νά είναι καλά, κατέληξα, όπου και να βρίσκονται, ό,τι κι αν κάνουν και μπράβο τους!!!
Σήμερα το μεσημέρι, ξαναεπιστρέφοντας μετά τις πρωινές υποχρεώσεις, βρήκα να έχουν καταφτάσει στο σπίτι οι "Σεντουκιασμένοι φλώροι"!!!
Η χαρά μου δεν περιγράφεται! Ήδη ακούω και ξανακούω τα τραγούδια των Φίλων μου, τα οποία διακρίνονται αμέσως για την ποιότητα που αποπνέουν, λόγω της αισθαντικότητας και της γνησιότητας, που έχουν καταγράψει. Οι στίχοι, η μουσική, όπως και τα έγχορδα λαϊκά όργανα που ακούγονται είναι όλα του Ισίδωρου Παπαδάμου, η ενορχήστρωση των Ανδρέα και Ισίδωρου Παπαδάμου, ενώ η Αναστασία Παπαδάμου τραγουδά και παίζει πιάνο.
Όμως τι σημαίνει ο τίτλος "Σεντουκιασμένοι φλώροι"; Παράδοξο, στ' αλήθεια!... Στο cd υπάρχει σχετικό επεξηγηματικό σχόλιο, το οποίο αξίζει ν' αντιγράψουμε, διότι λέει πολλά και σημαντικά: 
Οι παθιασμένοι λάτρεις του κελαηδήματος των άγριων πουλιών ενίοτε καταφεύγουν σε σκληρές μεθόδους προκειμένου να ικανοποιήσουν την επιθυμία τους. Εφαρμόζουν για τα δύσκολα πουλιά, τα πιο άγρια, τα πιο ατίθασα, τη διαδικασία του σεντουκιάσματος. Ως πιο κατάλληλος για σεντούκιασμα συνήθως κρίνεται ο φλώρος (carduelis chloris). Τον κλείνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα μέσα σ’ ένα σεντούκι στο απόλυτο σκοτάδι, στην απομόνωση. Εκεί το πουλί – αν καταφέρει να επιζήσει μετά από τέτοιο σοκ - αλλάζει φτέρωμα, μετα- μορφώνεται και ημερεύει. Λησμονεί το παρελθόν του και προσαρμόζεται στη νέα πραγματικότητα. Τιθασεύεται, πειθαρχεί, υποτάσσεται. Κελαηδάει άφοβα, ανέμελα και παθητικά συμφιλιωμένο απόλυτα με αυτό που το ένστικτο του δίδαξε να φοβάται, τη στέρηση της ελευθερίας. Με μια γρήγορη ματιά εύκολα διαπιστώνει κανείς ότι η μέθοδος αυτή εφαρμόζεται και στους ανθρώπους ακούσια ή εκούσια, από την κοινωνία. Πολλοί άνθρωποι «σεντουκιασμένοι» κυκλοφορούν ανάμεσά μας· χωρίς αιδώ και ενοχή, πολλές φορές μάλιστα και με υπερηφάνεια κελαηδούν αυτό που τους δίδαξαν οι δεσμοφύλακές τους. Φθάνουν ακόμη και στο σημείο να το αγαπήσουν και να ταυτιστούν απόλυτα μαζί του.
.jpeg)
