Εισοδεύοντας στο Πυργομονάστηρο των Στροφάδων

Και πάλι στα Στροφάδια! Δεν μπορούσε να γίνει αλλιώτικα. Ο ευλογημένος αυτός τόπος, εάν τον γνωρίσεις, σε καλεί διαρκώς, έστω και ως νοερή αναδρομή μέσω των υφιστάμενων φωτογραφιών.
Σήμερα εισοδεύουμε στον κεντρικό Ναό του Πυργομονάστηρου, στο λεγόμενο "Καθολικό", σύμφωνα με τη μοναστηριακή ορολογία. Τιμάται επ' ονόματι της γιορτής της Μεταμορφώσεως και βρίσκεται στον δεύτερο όροφο του Πύργου (φωτό 1). Μόλις περάσουμε τη μικρών διαστάσεων -βαρύτατη όμως- κεντρική είσοδο του Πύργου (φωτό 2), βρισκόμαστε σ' έναν ευρύχωρο πρόναο, στο δάπεδο του οποίου δεσπόζει ένας ανάγλυφος δικέφαλος αητός (φωτό 3). Μπροστά μας ανοίγονται οι τρεις θύρες του κυρίως ναού (φωτό 4). Μπαίνοντας, ο χώρος μάς συνεπαίρνει αμέσως (φωτό 5)! Ευρυχωρία, ιερότητα, πληγές απ' τον Σεισμό του 1997, πολύς αέρας από τα μακρόστενα σιδερόφρακτα παράθυρα, χάμου πολλά χελιδόνια νεκρά, το τέμπλο χωρίς πια εικόνες, ο δεσποτικός θρόνος επισημότατος ακόμη παρά τη φθορά, συναισθήματα παράδοξα (φωτ. 6 και 7)... Απόηχοι λειτουργιών, παννυχίδων, υψηλών επισκέψεων, αλλά και ακοές πολλών μαχών με τους αλλόθρησκους επιδρομείς, σφαγές των Μοναχών, αίμα πολύ, δάκρυ περισσότερο, κλαυθμοί, οδυρμοί...