Στον ίσκιο του Ήσκιου: Χειμώνας πάνω απ' τα Στροφάδια (β΄ μέρος)

Σάββατο 28 Νοεμβρίου 2009

Χειμώνας πάνω απ' τα Στροφάδια (β΄ μέρος)

Χειμώνας; Μάλλον, καλοκαιρινές δείχνουν οι παραπάνω φωτογραφίες, ξεγελώντας τον θεατή. Και όμως είναι νοεμβριάτικες! Το μεσογειακό φως κάνει πάλι το θαύμα του, μετατρέποντας το πένθιμο τοπίο σε αναστάσιμο! Όταν όμως θυμώνει ο Χειμώνας, επιδείχνει τις φοβιστικές του τις δοντάρες, ιδίως εκεί στα νησάκια, όπου ο νους αποξεχνιέται κι έχουν διάθεση ν' ασκητέψουν οι καρδιές, των όσων δυναμένων να πάνε και να μείνουν εκεί, έστω και για λίγο.

Και οι σημερινές μας φωτογραφίες οφείλονται στην καλοσύνη του π. Σεραφείμ, ο οποίος αγαπά το πολυπεριοδικό μας και το "εκτρέφει" με τόσο όμορφες εικόνες! Τον ευχαριστούμε!

14 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...: υπέροχες, τροφή της Ψυχής; 28 Νοεμβρίου 2009 στις 5:38 μ.μ.
Anastasios είπε...: Ξεχωρίζω, και θα το κάνω πάντα, τη βυζαντινή θάλασσά μας και τον αδιαπραγμάτευτα γαλανό ουρανό μας.

Ο καθείς ό,τι του λείπει επιθυμεί...; 28 Νοεμβρίου 2009 στις 6:23 μ.μ.
kiki είπε...: Αχ...ούτε χειμώνα, ούτε καλοκαίρι υα έχω δει και θέλωωωω!; 28 Νοεμβρίου 2009 στις 8:21 μ.μ.
Artanis είπε...: Eίτε καλοκαίρι είτε χειμώνας, το μέρος είναι υπέροχο...
Καλό βράδυ να έχετε...; 28 Νοεμβρίου 2009 στις 9:10 μ.μ.
roadartist είπε...: Μου άρεσε πολύ και η φωτο με τις γάτες! :)); 29 Νοεμβρίου 2009 στις 12:15 π.μ.
Αιμιλία Ροδόσταμο είπε...: Ποιό είναι τό μοναστήρι αυτό; oι εικόνες μέ τό κοτέτσι καί τά ζωα μου θύμισαν ένα διήγημα τού Παπαδιαμάντη στό οποίο ένας μεγάλος ασκητής φωνάζει τίς κότες μέ τό ονομά της τήν κάθε μια καί τους απευθύνεται μέ πολλή τρυφερότητα.Τό μήνυμα δέν είναι τόσο οικολογικο, όσο πώς φθάνοντας ο άνθρωπος στήν πνευματική ωριμότητα βρίσκει χαρά στην καθημερινότητα καί στην ενασχόληση μέ πολύ γήινα πράγματα.Ειδα λοιπόν κάτι παρόμοιο στίς φωτογραφίες πού παραθέσατε καί πού μέ γοήτευσαν γιατι μου θύμισαν τήν οπτικη αυτή.; 29 Νοεμβρίου 2009 στις 12:46 π.μ.
Διονύσης Μάνεσης είπε...: Όμορφα όλα, όλες.
Εκείνα τα πολεμικά αεροπλάνα, μόνο, τι παραφωνία στη διαδικασία αγαλλίασης της ψυχής που ξεκινάνε οι εικόνες..; 29 Νοεμβρίου 2009 στις 3:17 μ.μ.
P. Kapodistrias είπε...: @ Ηλιογράφε,

Όπως ακριβώς το λες! Και κάτι παραπάνω!; 29 Νοεμβρίου 2009 στις 6:00 μ.μ.
P. Kapodistrias είπε...: @ Αναστάσιε,

Σε όλους λείπει η θάλασσα, αν και ζούμε δίπλα της. Όμως τότε που την χρειαζόμαστε την έχουν οι βρομοτουρίστες...; 29 Νοεμβρίου 2009 στις 6:01 μ.μ.
P. Kapodistrias είπε...: @ Αρτάνις,

Χαιρετώ την όμορφη Νέα Ζηλανδία, στο πρόσωπο της Ελληνίδας που φιλοξενεί. Εσένα εννοώ!; 29 Νοεμβρίου 2009 στις 6:02 μ.μ.
P. Kapodistrias είπε...: @ Κική,

Όταν θέλεις πολύ, μπορεί και να γίνει!...; 29 Νοεμβρίου 2009 στις 6:03 μ.μ.
P. Kapodistrias είπε...: @ Roadartist,

Και οι γάτες και ο πύργος και η θάλασσα και όλα!; 29 Νοεμβρίου 2009 στις 6:03 μ.μ.
P. Kapodistrias είπε...: @ Αιμιλία Ροδόσταμο,

Για περισσότερες πληροφορίες περί της σπουδαίας αυτής Μονής, πρέπει τουλάχιστον να δεις όλες τις σχετικές μας αναρτήσεις εδώ στο ιστολόγιό μας, με τον τίτλο ΣΤΡΟΦΑΔΙΑ.

Ελπίζω να πλοηγηθείς καλά! Η εν γένει οπτική σου μού αρέσει πολύ!; 29 Νοεμβρίου 2009 στις 6:06 μ.μ.
P. Kapodistrias είπε...: @ Διονύση Μάνεση,

Ωραία το θέτεις. Όμως τ' αεροπλάνα είναι οι συχνότεροι κι εκκωφαντικότεροι επισκέπτες του ακητή Γρηγορίου! Πολλές και χαμηλές πτήσεις κάθε μέρα, μα κάθε μέρα!; 29 Νοεμβρίου 2009 στις 6:07 μ.μ.