© ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή οποιωνδήποτε στοιχείων ή σημείων του e-περιοδικού μας, χωρίς γραπτή άδεια του υπεύθυνου π. Παναγιώτη Καποδίστρια (pakapodistrias@gmail.com), καθώς αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία, προστατευόμενη από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

ΘΕΜΑΤΙΚΑ ΕΝΘΕΤΑ. Ό,τι νεότερο εδώ!

Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 2008

Δυο ζακυνθινά Ημερολόγια για το 2009

Αυτό τον καιρό κυκλοφορούν -ως γνωστόν- πλήθος ημερολογίων. Δυο από αυτά, ζακυνθινά, παρουσιάζονται σήμερα από τον ιστοχώρο μας, στα οποία με τον έναν ή άλλο τρόπο ανακατεύτηκα προσωπικά.

Η πρώτη περίπτωση είναι το Ημερολόγιο "Εορτολόγιον 2009" της Μητρόπολης Ζακύνθου (σελίδες 128). Έχω την τιμή να επιμελούμαι την έκδοσή του από το 1994 ανελλιπώς μέχρι σήμερα, γράφοντας μάλιστα και τα πλείστα των κειμένων που περιέχονται. Εκτός από τα συνήθη και καθιερωμένα ενός ημερολογίου τσέπης, κάθε χρονιά υπάρχει ένα ειδικό αφιέρωμα, ώστε να καθιστά την έκδοση συλλεκτική. Πλείστοι όσοι συντοπίτες μας (και όχι μόνον) κρατούν τα ημερολόγια της Μητρόπολής μας στο αρχείο τους, κάποιοι μάλιστα τους κάνουν βιβλιοδεσία.
Για το 2009 θεώρησα, ότι πρέπει να τιμηθεί (για μιαν ακόμη φορά) ο οικείος των Ζακυνθίων Άγιος Διονύσιος, δημοσιεύοντας μάλιστα, μετά από ένα ημέτερο εισαγωγικό, δυο αξιοπρόσεκτα υμνογραφικά κείμενα, ένα νεότερο κι ένα παλιότερο: Τον Παρακλητικό Κανόνα προς τον Άγιο, ποίημα Γερασίμου Μοναχού του Μικραγιαννανίτη και τους Χαιρετισμούς (24 Οίκους), ποίημα Αγγέλου Κονιδάρη Λευκαδίου.


Μια άλλη περίπτωση ενδιαφέροντος ημερολογίου 2009 (τοίχου αυτή τη φορά) είναι του Πολιτιστικού Συλλόγου Τραγακίου Ζακύνθου "Η ΔΕΡΜΑΤΟΥΣΑ". Τα δραστήρια μέλη του συλλόγου θεώρησαν, ότι ως κυρίως ελαιοπαραγωγοί, θα έπρεπε ν' αφιερώσουν τη φετινή τους έκδοση στην Ελιά.
Στο πρώτο φύλλο του Ημερολογίου το ποίημα του Κωστή Παλαμά "Η ελιά" προδιαθέτει ευχάριστα για τη συνέχεια.
Ακολουθούν όμορφες κι εν πολλοίς πρωτότυπες και καλλιτεχνικές, κατά μήνα, φωτογραφίες, προερχόμενες από εργασίες στα ελαιοστάσια, από ελαιοτριβεία, από τραπέζια με λάδι κι ελιές ή με λύχνο και καντήλι.
Στο τελευταίο (επιλογικό) φύλλο είχα την τιμή να δημοσιευτεί ένα δικό μου ταπεινό ποίημα, το οποίο οι συντελεστές της έκδοσης αλίευσαν από αυτόν εδώ τον ιστοχώρο μας "Στον ίσκιο του Ήσκιου". Τους ευχαριστώ για την προτίμηση! Πρόκειται για "Το εγκώμιο της Ελιάς", δημοσιευμένο ήδη στο βιβλίο "Της αγάπης μέγας χορηγός", το οποίο μπορείτε κι εσείς να ξαναδιαβάσετε εδώ.
π. Π.

Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου 2008

Η επίσκεψη του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου στη Ζάκυνθο μες από το intv.gr

Οι νέες τεχνολογίες στην υπηρεσία του σύγχρονου (και απαιτητικού) πολίτη! Οι δε δυνατότητες του internet, εάν σωστά χρησιμοποιηθούν, μπορούν πράγματι να κάμουν τον κόσμο μια γειτονιά!

Το intv.gr είναι ένα νέο site - διαδικτυακή τηλεόραση (internet tv), το οποίο στοχεύει στο να μεταδίδει διάφορα πολιτιστικά, κοινωνικά, θρησκευτικά και άλλα ποικίλης ύλης θέματα, όπως π.χ. παρουσίαση βιβλίων, ειδικά ντοκιμαντέρ, εκθέσεις ζωγραφικής.
Σκοπός του intv.gr είναι να προσφέρει στον χρήστη του internet σε όλο τον κόσμο -όπου υπάρχουν Έλληνες- την δυνατότητα να βλέπει όποτε το θελήσει γεγονότα, τα οποία δεν θα μπορούσε να δει σε άλλο μέσο και μάλιστα ολοκληρωμένα και όχι αποσπασματικά.

Ο δημιουργός του intv.gr Γιώργος Αρβανίτης, από την Πάτρα, βρέθηκε αυτές τις μέρες κοντά μας, κατά την επίσημη επίσκεψη στη Ζάκυνθο του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου Β΄. Κατέγραψε με ιδιαίτερο μεράκι και γνώση την υποδοχή και Δοξολογία στον Ναό του Πολιούχου της νήσου Αγίου Διονυσίου κι έπειτα έλαβε αποκλειστικές δηλώσεις τόσο από τον Αρχιεπίσκοπο, όσο και από τον Μητροπολίτη Ζακύνθου κ. Χρυσόστομο Β΄.
Αξίζει να τα δείτε όλ' αυτά, κάνοντας κλικ στην παραπάνω φωτογραφία. Από εκεί μπορείτε ύστερα να περιηγηθείτε στον νέο απλόχωρο κόσμο, τον οποίο δημιουργεί ολοένα ο φίλος Γιώργος Αρβανίτης μες από την διαδικτυακή τηλεόραση που ίδρυσε.

Ρήσεις Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου Β΄ κατά την επίσκεψή του στη Ζάκυνθο

Φέτος, από τις 15 μέχρι τις 17 Δεκεμβρίου, βρέθηκε στη Ζάκυνθο ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος Β΄, για τις χειμερινές εορτές προς τιμήν του Πολιούχου του νησιού Αγίου Διονυσίου.
Το πέρασμά του από την πολυαπαιτητική κοινωνία της Ζακύνθου άφησε άριστες εντυπώσεις, ο δε λόγος του έκαμε αίσθηση σε κάθε περίπτωση. Διότι κατέστη πασιφανές, ότι προερχόταν από την καρδιά του, από την διαιώνια σοφία της εκκλησιαστικής Παράδοσης, αλλά ταυτόχρονα και την επίγνωση των μηνυμάτων της εποχής. Όλ' αυτά συνέθεσαν έναν βαθύτατα στοργικό, πράο και αγαπητικό λόγο, ο οποίος έχει τις δυναμικές να γονιμοποιήσει τις στειρωμένες (λόγω πολλών και ποικίλων, γνωστών - άγνωστων αιτιών) ψυχές του σύγχρονου κόσμου.
Παρακάτω παραγματοποιούμε ένα μικρό εράνισμα λόγου με ουσία από τις ομιλίες του εν Ζακύνθω. Αξίζει να ενωτισθούμε τι έχει να μάς πει:

Να ευαγγελισθούμε την Ειρήνη, τον Ιησού Χριστό, στους ανθρώπους μας, όπως αυτό και μόνο μάς εμπιστεύτηκε ο ίδιος, εμάς τους μικρούς και ολίγους, για να ανατρέψει τον περιορισμό που αισθάνεται ο άνθρωπος από την πνιγηρή ανακύκλωση της καθημερινότητάς του.
Εάν σήμερα δεν δώσουμε, σαν τον Άγιο Διονύσιο μέσα σε πνεύμα πραότητας, ειρήνης και ενότητας, την μαρτυρία της εκκλησιαστικής αλήθειας, θα είμαστε τραγικές και ξεπερασμένες φιγούρες ενός αταβιστικού παρελθόντος, με γραφικό μόνο ρόλο στα λαϊκά και χωρίς πια νόημα πανηγύρια μας. (...)
[Από την Αντιφώνηση κατά την Δοξολογία επί τη αφίξει του]

Είναι πραγματικά η εποχή μας μια καμπή σε όλες της τις εκφάνσεις, σχετικά με ό,τι παραλάβαμε και παραδεχθήκαμε σαν σταθερές και σαν όρια. Το πρόβλημα της εποχής μας δεν εστιάζεται στην διαβούλευση για την δημιουργία νέων δεδομένων που θα δώσουν στον σύγχρονο άνθρωπο ώθηση για καλύτερες συνθήκες γενικής διαβίωσης και περαιτέρω προοπτικής του, αλλά στους όρους και τους τρόπους με τους οποίους εκφράζεται η αντίρρηση ή η παραδοχή τους.
Αλίμονο εάν οι εναλλασσόμενες ιστορικές εποχές δεν είχαν στην διάθεσή τους την ανατροπή και την δημιουργία νέων δομών, οραματισμών και προτεραιοτήτων. Θέλω με σεβασμό και χωρίς κομπασμούς να υπενθυμίσω ότι η εκκλησιαστική ζωή και ό,τι αυτή εμπεριέχει, είναι αυτή που για πολλούς αιώνες νοηματοδοτούσε το είναι των ανθρώπων μας.
Τον τελευταίο καιρό, με αφορμή ανθρώπινες υπερβολές ή και παραλείψεις, ανασύρεται από το συρτάρι του εντυπωσιασμού και της προχειρότητας το ζήτημα του λεγόμενου χωρισμού Εκκλησίας και Πολιτείας. Το ερώτημα αυτό, αγαπητοί μου, είναι πλασματικό. Η Εκκλησία και η Πολιτεία είναι δύο οντότητες, που υποχρεωτικά είναι χωρισμένες σε διακριτούς όρους και αυτονόητα συνδεδεμένες. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος και άλλος λόγος για να ορίσουμε την διαφορετικότητα των δύο και συγχρόνως την κοινή τους πορεία σε ό,τι αφορά το κοινό ζητούμενο, τον άνθρωπο.
Η Εκκλησία είναι το σώμα του Χριστού. Οι τοπικές Εκκλησίες της πατρίδας μας είναι ένα μέρος του καθολικού Σώματος και συνάμα μια δυναμική φανέρωση της άλλης σημαντικής και του ήθους της. Η Ευαγγελικότητα αφορά στο όλο του ανθρώπου του κάθε σήμερα και έχει χρέος και ευθύνη με σταθερές, το άγιο χθες να χαράζει και να ευθυπορεί το αύριο. Η Εκκλησία δεν περιορίζεται μέσα στην πολιτειακή διάρθρωση και δεν μπορεί να εντοπίζεται ο ρόλος της μόνο σε μια περιθωριακή θρησκευτικότητα. Χωρίς να υποκαθιστάνει τις άλλες συντεταγμένες του κοινωνικού και ευρύτερου χάρτη δεν παραθεωρεί το είναι της και δεν αντιπαρέρχεται ανεύθυνα και ανέξοδα την ανθρώπινη ανησυχία, τον πόνο, τον προβληματισμό, την ανισομέρεια στην κατανομή των ευκαιριών και της προσβάσεως στα υλικά και πνευματικά αγαθά.
Αυτά και όλα τα άλλα σύγχρονα προβλήματα κάνουν την Εκκλησία περισσότερο από το χθες να είναι έτοιμη να προσφέρει καταφύγιο στον εσωτερικό των ανθρώπων ξεσηκωμό και την ανησυχία για το πώς και πού βαδίζουμε. Η Εκκλησία του Χριστού, εδώ και αιώνες έχει αποκηρύξει σαν αίρεση την διάθεση πολλών για μια ιδεαλιστική θεώρηση του είναι της και ευτυχώς γνωρίζει και αισθάνεται ότι διακονεί τον άνθρωπο σε όλες του τις ανάγκες. Χωρίς αποκλεισμούς, χωρίς μεγαλοστομίες, χωρίς έπαρση, χωρίς την κακώς νοούμενη δημοσιότητα, πορεύεται και κηρύττει με την ζωή της, και προσκαλεί τον σύγχρονο άνθρωπο στην πραγματιστική και συνάμα οραματιστική της πνοή, που λέγεται αγιότητα. Αυτή είναι η έννοια και η μέριμνα της Εκκλησίας να κεντρίσει τους ανθρώπους προς την αληθινή και μόνη ελπίδα, τον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό. Ο λόγος λοιπόν και ο τρόπος της είναι ισόρροπος, είναι ελκυστικός. Δεν την αφορά την Εκκλησία, η νομική θεώρηση και το status στην συνεργασία της με τις συντεταγμένες πολιτείες, όπου αυτή ζει και ενυπάρχει. Δεν είναι και δεν πρέπει να καλλιεργούμε την ψευδαίσθηση ότι το κυρίαρχο θέμα μας είναι το νομικό καθεστώς στις σχέσεις Εκκλησίας και Κράτους. Αυτά και αλλάζουν και οριοθετούνται σε πνεύμα αμοιβαιότητος, κατανοήσεως και συνεργασίας, προκειμένου να θεραπεύουν τις πολλές ανάγκες του ανθρωπίνου προσώπου και να του δίνουν νόημα, ενδιαφέρον, ελπίδα και λύσεις στην πολυπλοκότητα της καθημερινής του ροής. Αν κατασταθεί κυρίαρχο ζήτημα η νομική μορφή της αμφίδρομης αυτής σχέσεως τότε μάλλον έχουμε εμείς εκπέσει από Εκκλησία, δηλαδή από το Άγιον Σώμα του Χριστού, σε απρόσωπη και άψυχη νομική οντότητα χωρίς προοπτική και μέλλον και αντίστοιχα η Πολιτεία, και ό,τι την απαρτίζει, θα έχουν χάσει την φερεγγυότητα και την δυναμική για λύσεις την κάθε ώρα και την κάθε στιγμή, που ο άνθρωπος την θέλει κοντά του.
[Από την Αντιφώνηση στη Νομαρχία Ζακύνθου]

Όσον αφορά την Εκκλησία, σήμερα ζούμε μια αντίφαση. Η θεολογία μας και η Παράδοσή μας δεν γνωρίζουν άλλο τρόπο ύπαρξης του ανθρώπου και άλλη ποιότητα ανθρωπίνων σχέσεων παρά αυτήν κατά την οποίαν εν Χριστώ και εν τη Ευχαριστία «εν σώμα οι πολλοί εσμεν» (Α΄ Κορ. 10, 17). Κανείς δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς τον άλλο.
Κατά συνέπεια δεν υπάρχουν απρόσωπες ποιμαντικές σχέσεις και η Εκκλησία δεν υπάρχει για να εξυπηρετεί ατομικές θρησκευτικές ανάγκες ψυχολογικού η συναισθηματικού τύπου, αλλά για να καθίσταται συνεχώς εφικτή η ενότητα των ανθρώπων.
Για να μπορούν οι άνθρωποι να απελευθερωθούν από τη δουλεία του ατομοκεντρικού εγωϊσμού και να συναντηθούν στην ελευθερία των προσωπικών σχέσεων αγάπης, ομόνοιας και ειρήνης: «ίνα ώσι εν καθώς ημείς εν εσμεν» (Ιω. 17, 22).
Η Εκκλησία δεν είναι ούτε θρησκευτικό σωματείο ούτε ιδεολογική παράταξη, αλλά τρόπος ζωής.

Γι’ αυτό τον καλό ποιμένα δεν ενδιαφέρει η τυπολατρεία αλλά η ουσία. Ο καλός ποιμένας δεν είναι απρόσωπος θεματοφύλακας θρησκευτικών τύπων, αλλά βιωματικός εκφραστής των συνεπειών εκείνης της κατά Θεόν σχέσης, η οποία συνεπάγεται
να γνωρίζεις το ποίμνιό σου προσωπικά˙
να είσαι γνώστης και μέτοχος των προβλημάτων του˙
να θέτεις την ψυχή σου υπέρ αυτού.
Και έτσι να σε γνωρίζουν, να σε αναγνωρίζουν και να εμπιστεύονται ότι ο δρόμος που τους δείχνεις είναι ο σωστός. Είναι ο δρόμος του Θεού.
Αυτή ακριβώς η σύγχυση μεταξύ ατομισμού και προσωπικών σχέσεων, η οποία φαίνεται μερικές φορές να αλλοιώνει δραματικά τον εκκλησιαστικό βίο, είναι επίσης ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία που δηλητηριάζουν και οδηγούν σε κρίση και αδιέξοδο και τον ευρύτερο κοινωνικό βίο, αλλά και τον πολιτισμό μας ολόκληρο.
Ο σύγχρονος πολιτισμός δίνει έμφαση στην ατομικότητα.
Στη διασφάλιση των ατομικών δικαιωμάτων.
Στην προτεραιότητα του εγώ έναντι του εμείς.
Όταν όμως μένουμε σε αυτό το επίπεδο, όταν ο άνθρωπος κατανοείται και κατανοεί τον εαυτό του ως άτομο και όχι ως πρόσωπο, αυτή του η επιλογή δεν είναι άμοιρη συνεπειών.
Με τον ίδιο τρόπο που ο «μισθωτός», ο οποίος δεν έχει πίστη και όραμα και δεν διακατέχεται από αίσθηση προσωπικής ευθύνης απέναντι σε προσωπικές υπάρξεις, δεν είναι ποιμένας, το ίδιο ισχύει και
για τον δάσκαλο που είναι μισθωτός ενός εκπαιδευτικού συστήματος, το οποίο αγνοεί τι σημαίνει παιδεία˙
τον πολιτικό που λειτουργεί ως «μισθωτός» της κομματικής συντεχνίας, ο,τι χρώμα και να έχει αυτή και δεν λειτουργεί κατ’ αρχήν ως γνήσιος μέτοχος και εκφραστής των ανθρώπων που εκπροσωπεί στον τομέα της διακονίας του˙
τον γιατρό που εκπαιδεύεται να θεραπεύει ασθένειες και όχι ασθενείς˙
τον δημόσιο υπάλληλο που μαθαίνει να εξυπηρετεί απρόσωπους γραφειοκρατικούς μηχανισμούς και όχι προσωπικές ανάγκες και προβλήματα των συνανθρώπων του.
Έτσι οδηγούμαστε σε απρόσωπες οικογενειακές σχέσεις, σε απρόσωπο σύστημα, σε απρόσωπους διοικητικούς μηχανισμούς κ.ο.κ.

Δεν υπάρχει λοιπόν διέξοδος; Δεν υπάρχουν παραδείγματα, που να υποδεικνύουν ότι υπάρχει και άλλος δρόμος, και άλλη επιλογή από αυτήν που κυριαρχεί σήμερα στη ζωή μας;

Δεν χρειάζεται, αδελφοί μου, να κοιτάξουμε πολύ μακριά για να ανακαλύψουμε την απάντηση. Ας στρέψουμε απλά λίγο τη ματιά και την προσοχή μας στο ζωντανό παράδειγμα που έχουμε σήμερα μπροστά στα μάτια μας:

Ο Άγιος Διονύσιος, τη μνήμη του οποίου εορτάζουμε σήμερα, έχει σημαδέψει την ιστορία με έναν συγκεκριμένο τρόπο.
Όταν τον πλησίασε ο φονιάς του αδελφού του για να εξομολογηθεί μετανοημένος για το έγκλημά του, ο άγιος φανέρωσε με τον πιο εναργή και αδιάψευστο τρόπο τι σημαίνει εν Χριστώ υπέρβαση της ατομικότητας. Αν δρούσε με κριτήριο τη θιγμένη και αιματοβαμμένη ατομική του οδύνη και την προστασία των δικαιωμάτων του ως αδελφός του δολοφονημένου, θα έπρεπε να καταδώσει τον φονιά του.
Λειτουργώντας όμως ως καλός ποιμένας εκτιμά την μετάνοια, δημιουργεί προσωπική σχέση με τον μετανοούντα και ταυτόχρονα τον βοηθά να κτίσει την προσωπική του σχέση με τον Θεό. Αυτή είναι η ουσιαστική σωτηρία, ανεξάρτητα τι θα γίνει μετά κατά την κοσμική διαδικασία για τη λύση του δράματος.
Όμως αυτό το θαυμαστό γεγονός δεν έγινε τυχαία και παρεπιπτόντως. Είναι καρπός μακρού και επίπονου αγώνα του αγίου να ζήσει κατά Θεόν και να γίνει έτσι δοχείο και εκφραστής του αγίου Πνεύματος.

Σήμερα, που ο ατομικός ευδαιμονισμός με τις γνωστές του συνέπειες:
* την καλλιέργεια της φιλαυτίας,
* την επικράτηση της απληστίας,
* την κυριαρχία της διαπλοκής και της αδιαφορίας για τον δοκιμαζόμενο πλησίον,
η Εκκλησία καλείται να φανερώσει δυναμικά την αλήθειά της. Να αντιτάξει στα φαινόμενα της εγωκεντρικής παρακμής τη δημιουργική δύναμη της αγάπης. Να τροφοδοτήσει τον πολιτισμό με τη σημασία που έχει η υπέρβαση του εγώ προς χάριν του εμείς.
Η Εκκλησία σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε ίσως, έχει χρέος να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για την τροφοδοσία του κοινωνικού γίγνεσθαι με ο,τι είναι δυνατόν να καλλιεργεί ήθος, νόημα ζωής και τρόπους να ξεπεράσουμε την ατομοκεντρική και αδιέξοδη πορεία του κοινωνικού μας βίου.
Στην αμηχανία του κόσμου για το πώς μπορεί η ζωή να είναι γεμάτη νόημα, και πώς μπορούν οι άνθρωποι να γνωρίζονται προσωπικά μεταξύ τους, συγκροτώντας πολιτισμό προσώπων και όχι ατομικοτήτων, έχει να παραθέσει το παράδειγμα των αγίων της.

Ας ευχηθούμε λοιπόν, η σημερινή μας προσωπική συνάντηση με τον πολιούχο της Ζακύνθου άγιο Διονύσιο, να αποτελέσει απαρχή για προσπάθεια να μετακινηθούμε από το εγώ στο εμείς. Και τούτο όχι μόνο για το καλό το δικό μας, αλλά και για το καλό των πλησίον μας και της χώρας μας.
[Από την Ομιλία στη θ. Λειτουργία της γιορτής]

* Δεν πρέπει να είμαστε ουτοπιστές πρώτα απ' όλα. Μην περιμένετε πάντοτε η ζωή να μην έχει προβλήματα και κρίσεις. Όπως ένα πρόσωπο ή μια οικογένεια, και η κοινωνία μας είναι φυσικό να έχει κρίσεις. Είμαστε λοιπόν σε μια κρίση. Όσοι έχουν διαβάσει Ιστορία έχουν δει πόσες κρίσεις έχουν συμβεί δια μέσου των αιώνων. Απλώς δεν πρέπει να μάς πιάσει πανικός, να είμαστε ψύχραιμοι, να δώσουμε σωστή ερμηνεία στα αίτια που δημιούργησαν αυτή την κρίση, να κάνουμε διορθωτικές κινήσεις και είμαι σίγουρος, ότι θα προχωρήσουμε καλά.

* Σε όλη τη ζωή, αν ψάξουμε, υπήρξαν Βατοπαίδια, υπάρχει και τώρα, και θα ξαναϋπάρξει πάλι. Το θέμα είναι, πώς ο άνθρωπος θα μάθει, όταν παρουσιάζονται αυτές οι κρίσεις, πού θα βρει τα αντισώματα να ξεπεράσει αυτές τις δυσκολίες και να προχωρήσει.

Το θέμα είναι, αν ψάξουμε στη ζωή μας, ο καθένας είναι ένα Βατοπαίδι. Κι εσείς κι εγώ.
[Δηλώσεις στα τοπικά Μ.Μ.Ε.]

Ζούμε σε δύσκολη όντως εποχή και την κάνουν ακόμη δυσκολότερη ο εγωισμός μας, τα πάθη που μας κυριεύουν και η αμαρτία. Όμως μπορούμε να βάλουμε μέσα στο φύραμα της κοινωνίας λίγη από την αγία ζύμη της Εκκλησίας μας, όπως μας την παρουσίασε με την αγία βιοτή του ο σήμερον εορταζόμενος Άγιος Διονύσιος, συγχωρώντας τον φονέα του αδελφού του.
[Από την πρόποση στο επίσημο γεύμα της γιορτής]

* Φωτογραφίες: Π.Κ. Στην , κέντημα σε άμφια από το Μουσείο της Μονής Στροφάδων και Αγ. Διονυσίου. Στην , ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος σε στιγμιότυπο από την επίσκεψη στη Ζάκυνθο.

Πέμπτη 18 Δεκεμβρίου 2008

Αλυσιδωτές στιγμές μιας ακήρυχτης εξέγερσης




Οι πρόσφατες αναρτήσεις πανό στην Ακρόπολη των Αθηνών με το τετράγλωσσο σύνθημα "ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ", αλλά και η επέμβαση σιωπηρών διαδηλωτών στο στούντιο της κρατικής ελληνικής Τηλεόρασης, οι οποίοι σε απευθείας μετάδοση είπαν με τον τρόπο τους ''ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΚΟΙΤΑΤΕ ΒΓΕΙΤΕ ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ", είναι μερικές μονάχα στιγμές ή φάσεις, αναμενόμενες πάντως, από το λαϊκό / κοινωνικό ξέσπασμα που σοβούσε τα τελευταία χρόνια, όχι μόνο στην πατρίδα μας, αλλά και στον κόσμο.
Ο σύγχρονος άνθρωπος κυκλοφορεί (αν κυκλοφορεί πια) αβέβαιος, φοβισμένος ή και συνθλιβόμενος μέσα στην ίδια του την πόλη. Περιστοιχίζεται ολοένα από εχθρικές (έτσι τις νιώθει) αστυνομικές δυνάμεις καταστολής, διαισθάνεται διάχυτη αντιπαλότητα τριγύρω του, είναι μάλιστα αναγκασμένος να δηλητηριάζεται ως το μεδούλι της ψυχής με τα παντοειδή δακρυγόνα της σύγκρουσης / απόκρουσης. Ο κοινωνικός εν Ελλάδι (και όχι μόνον) ιστός αποσυντίθεται όντας προ πολλού σαπρός, ο δε πολίτης αισθάνεται ήδη ξένος και απόξενος.

Η δολοφονία ενός εφήβου, του μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, το μοιραίο εκείνο βράδυ της 6ης Δεκεμβρίου 2008 -όλοι το αναγνωρίζουν πια- ήταν μόνον η σπίθα στο φυτίλι, η απαρχή των δεινών και "μείζω τούτων όψει"...


Ο δυτικός πολιτισμός, στην πράξη, μόνον ουμανιστικός δεν αποδείχτηκε. Διότι εντέλει, υπό το πρόσχημα των δημοκρατικών κατακτήσεων και γαλαντομιών, προσέβλεψε κυρίως στην οικονομική ευρωστία των κοινωνιών, στηριζόμενος όμως σε απολυταρχικές ή ολιγαρχικές νοοτροπίες του παρελθόντος, τις οποίες ουδέποτε στην πράξη απέταξε. Όλοι γνωρίζουμε την ισχύ και τον άθλιο ρόλο της λεγόμενης διαπλοκής στην καθημερινότητα του αβίωτου βίου μας. Όλοι κάποια στιγμή (τώρα πια συχνότερα) αισθανόμαστε παρείσακτοι ή και προδομένοι εντός του σύγχρονου κοινωνικού γίγνεσθαι, κάποτε μάλιστα ξένοι και από αυτή την ίδια την εσωτερικότητά μας.
Όλα τούτα και όχι μόνον αυτά, οδηγούν στο σημερινό ξέσπασμα των πολιτών, το οποίο -ομολογουμένως- προξενεί μια κατάσταση χαοτική, ένα μπάχαλο, κατά το κοινώς λεγόμενο... Ίσως όμως (και μάς συμφέρει όλους να το πιστέψουμε αυτό, προσωπικά πάντως είμαι βέβαιος) εγκυμονείται κάτι νέο και ανθρωπινότερο, αποτελώντας τις απαρχές της αποκοπής των καρκινωμάτων, καθώς ή όλη δακρυγόνος κατάσταση μάλλον οιωνίζεται την υγεία. Που σημαίνει ότι η παραπαίουσα μέχρι πρότινος κοινωνικότητά μας και ο αυτοεγκλωβισμός μας στον μικρόκοσμο του Εγώ, ίσως τώρα, με την επιστροφή των κοινωνικών μονάδων στους δρόμους και τις πρόσωπο με πρόσωπο συγκρούσεις με την αμαρτωλή εξουσία... ίσως τώρα, με την αναπάντεχη συνάντηση με τον Διπλανό και τον Άλλον, τον Άγνωστο, τον Ξένο ή τον Συνομήλικο στη Θλίψη, ίσως λέω... να οδηγηθούμε σε κάτι Καλό, κατά το ηρακλείτειο "πόλεμος πάντων πατήρ" ή το λαϊκό "αν δεν σπάσεις αυγά δεν φτιάχνεις ομελέτα"...

Άλλωστε, η πείρα της Ιστορίας διδάσκει, ότι μες από τις φλόγες των παντοειδών επαναστάσεων προήλθαν ανέκαθεν οι αναστάσεις με κάθε έννοια.
Μακάρι έτσι να συμβεί!... Διότι και η "πείρα της Ιστορίας" δεν είναι πάντα θέσφατο. Κατά τον Ελύτη στα "Τρία ποιήματα με σημαία ευκαιρίας":

"Μόνο που υπάρχει και μια διαφορετική εκδοχή: μη με πιστεύετε
όσο γερνώ τόσο λιγότερο καταλαβαίνω
η πείρα μού ξέμαθε τον κόσμο".
π. Π.Κ.
[Φωτογραφίες: 1η και 2η από το Διαδίκτυο, 3η και 4η του Μανώλη Δημελλά]

Τρίτη 16 Δεκεμβρίου 2008

Στιγμές προπολεμικής Βαγδάτης

Μανώλης Δημελλάς αυτή τη φορά μάς παρέχει ανέμελες φωτοστιγμές από τη μυθική πόλη της Βαγδάτης του 2001, δηλαδή λίγο πριν από τον ακραίο Πόλεμο, που την κατέστρεψε. Σάς αφήνουμε να τις χαρείτε, μια και η μεγαλούπολη αυτή της Περσίας δεν είναι πια η ίδια... Παρακάτω να δούμε τι μάς λέει στο σχετικό μέιλ του, εισαγωγικά, ο ίδιος ο Μανώλης:]



Ένα ταξίδι ακόμη θα σε πάρω τούτη την φορά στο παρελθόν.
Ο χρόνος πάει λίγα χρόνια πίσω .
Βαγδάτη πριν την καταστροφή, μια πόλη που ήταν φιλόξενη και καλοδεχόταν τον επισκέπτη. Αν και δύσκολη η επιβίωση δεν βρήκα πόρτα κλειδωμένη.
Γιατί τα θυμάμαι θα μου πεις... Μα μιλώ με φίλους που ζουν εκεί..., λένε πόσο ανυπόφορη έχει γίνει η ζωή..., πόσο τους έχει λείψει ο δικτάτορας Σαντάμ... Πόσο τους ξεχάσαμε εμείς οι δίκαιοι δυτικοί.
Πού είμαστε τώρα όλοι εμείς;






















Κυριακή 14 Δεκεμβρίου 2008

Οδός Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, επειδή "έχει κ' η δημοκρατία τη δικτατορία της"








ΑΓΟΡΑΙΟΝ

Έχει κ' η δημοκρατία τη δικτατορία της.

Καιρός λοιπόν επίκαιρος
του δούναι και λαβείν
για τον γραπτό διάκοσμο
και τα μεγάλα φέγγη
τον πόνο τον ευτράπελο
τον μόνο λιθοξόο
τα πάνω
κάτω αποξαρχής
κι όλοι ευχαριστημένοι.

Τι τους κοιτάτε τους νεκρούς
και κακομελετάτε;

Στο συνοικέσιο το εδώ
οικείος δεν υπάρχει
είρωνες μόνο πρόδρομοι
κι αυτοί αγγελοκρουσμένοι.

[Επίκαιρο όσο ποτέ, παρότι γράφτηκε 1-9.12.2000.
Δημοσιεύτηκε στο βιβλίο του π. Παν. Καποδίστρια, Της αγάπης μέγας χορηγός, 2003, σ. 14.
Οι φωτογραφίες είναι του συνεργάτη μας Μανώλη Δημελλά.]

Σάββατο 13 Δεκεμβρίου 2008

Οι διαμαρτυρίες στην Grenoble

Ανταπόκριση από Γαλλία

ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΙ ΚΑΙ ΣΚΟΤΩΝΕΙ

Ο ΘΕΟΣ ΔΕ ΘΑ ΣΩΣΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Σε προηγούμενη ανάρτησή μας αναφερθήκαμε στις επιτοίχιες διαμαρτυρίες αγνώστων στον ελληνορθόδοξο ναό του Αγίου Γεωργίου στην πόλη Grenoble της Γαλλίας, που αφορούν στην ανάρμοστη τακτική της Ελληνικής Αστυνομίας τον τελευταίο καιρό στην Αθήνα (και όχι μόνον), αλλά και την δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.
Όπως μάς πληροφορούν φίλοι από την Grenoble, οι κρατικές υπηρεσίες διενεργούν ήδη έρευνες για το συμβάν. Εν τω μεταξύ χθες, με πρόχειρες ανακοινώσεις, γραμμένες σε χαρτιά Α4 και κολλημένες σε στάσεις τραμ και λεωφορείων εκαλείτο ο κόσμος σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας μπροστά στο Ελληνικό Προξενείο της πόλης για χθες στις 5.30 μ.μ.
Σημειωτέον, ότι ο Ναός και το Προξενείο φυλάσσονται τα βράδια διακριτικά.

Σήμερα λάβαμε και τις αποκλειστικές φωτογραφίες των γραμμένων τοίχων, τις οποίες αμέσως δημοσιεύουμε για το λόγου το αληθές.

Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κ. Ιερώνυμος Β΄ στη Ζάκυνθο για τις γιορτές του Αγίου Διονυσίου

Κατά το τριήμερο απο 16 έως 19 Δεκεμβρίου η Ζάκυνθος εορτάζει κάθε χρόνο με κάθε επισημότητα τη μνήμη του προστάτου και πολιούχου της Αγίου Διονυσίου.
Φέτος ιδιαίτερα, στις καθιερωμένες εορταστικές εκδηλώσεις και λατρευτικές συνάξεις θα παρίσταται και θα προεξάρχει ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος Β΄, σύμφωνα με το ακόλουθο πρόγραμμα:
Την Δευτέρα 15 Δεκεμβρίου, ώρα 5 το απόγευμα, θα γίνει η επίσημη υποδοχή του Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ. Ιερωνύμου στο Καθολικό της Ιεράς Μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου, όπου θα τελεσθεί Δοξολογία.
Αμέσως μετά, στις 6 μ.μ., θα γίνει μικρή δεξίωση στο Αρχονταρίκι της Μονής.

Στη συνέχεια, ώρα 7 το βράδυ, θα δοθεί Συναυλία προς τιμήν του Μακαριωτάτου στον ιστορικό και περικαλλέστατο Ναό της Φανερωμένης της πόλης μας από τη Χορωδία Ζακύνθου "Η Φανερωμένη", με μαέστρο τον Μουσικό κ. Κώστα Μεϊντάνη. Την ομήγυρη των επισήμων θα προσφωνήσει ο Συγγραφέας και Εκκλησιαστικός Σύμβουλος του Ναού κ. Νιόνιος Μελίτας.

Την Τρίτη το πρωί ο Αρχιεπίσκοπος θα κάμει εθιμοτυπικές επισκέψεις στον Δήμαρχο Ζακυνθίων, όπου θ' ανακηρυχτεί Επίτιμος Δημότης της πόλης, στον Νομάρχη Ζακύνθου, θα μεταβεί στο Μεταβυζαντινό Μουσείο, στο Μουσείο Διονυσίου Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων, στον Ναό Αγίων Τιμοθέου και Μαύρας Μαχαιράδου (που αποτεφρώθηκε στις 8.12.2005 και ήδη αναγεννάται από την τέφρα) και ύστερα στη Γυναικεία Μονή της Ελευθερώτριας Λαγοπόδου.

Την ίδια μέρα, ώρα 5 το απόγευμα, θα γίνει -κατά την τοπική Εκκλησιαστική Τάξη- η επίσημη Κάθοδος του Αρχιεπισκόπου από την Ιερά Μονή στον Ναό, όπου θα γίνει Δοξολογία με περιφορά του σεπτού Λειψάνου του Αγίου Διονυσίου εντός του Ναού και θα τελεσθεί ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός.

Την Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου, ώρα 7.30 το πρωί, θα αρχίσει η Ακολουθία του Όρθρου και στη συνέχεια η Πολυαρχιερατική Θ. Λειτουργία, προεξάρχοντος του Μακαριωτάτου κ. Ιερωνύμου. Αμέσως μετά, στις 11 το πρωί (καιρού επιτρέποντος), θα γίνει η μεγάλη Λιτανεία του Λειψάνου του Αγίου στην πόλη.

Την Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου, ώρα 8.30 το πρωί, ημέρα των "Μπασιμάτων", δηλαδή της απόδοσης της εορτής, θα τελεσθεί Αρχιερατική Θ. Λειτουργία και ύστερα, ώρα 11, περιφορά του Ιερού Λειψάνου εντός του Ναού και εναπόθεσή Του στη Λάρνακα, όπου φυλάσσεται.

Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2008

Ένα βιβλίο για τη σχέση Αγίου Νεκταρίου και Ριζαρείου Σχολής

Μια πρόσκληση έλαβα σήμερα που με γέμισε χαρά, επειδή αφορά στην παρουσίαση βιβλίου ενός παλαιού φίλου και συμφοιτητή, του Αρχιμανδρίτη Κλεόπα Στρογγύλη, διδάκτορος Θεολογίας. Το βιβλίο τιτλοφορείται "Ο Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως και η Ριζάρειος Εκκλησιαστική Σχολή (1894-1908)". Ο π. Κλεόπας ασχολείται μετ' επιστήμης με πτυχές του βίου και της πολιτείας του Αγίου Νεκταρίου. Ήδη προ ετών μού είχε αποστείλει τον τόμο "Ο Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως και το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας. Ιστορική μελέτη βασισμένη σε αυθεντικές αρχειακές πηγές" (Νέα Υόρκη 2001).

Ας έλθουμε στην προκείμενη έκδοση: Το βιβλίο "Ο Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως και η Ριζάρειος Εκκλησιαστική Σχολή (1894-1908): η εσωσχολική και εξωσχολική δράση επί τη βάσει ανέκδοτων αρχειακών πηγών" εκδόθηκε πρόσφατα (2008) από το Ίδρυμα της Ριζαρείου Σχολής (σελίδες 548), με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 100 χρόνων της διεύθυνσης της Σχολής από τον Μητροπολίτη Πενταπόλεως Νεκτάριο Κεφαλά.
Η παρουσίασή του θα γίνει την Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2008, στις εγκαταστάσεις της Σχολής στο Χαλάνδρι (Ριζαρείου 1). Θα προηγηθεί (ώρα 6 μ.μ.) Αρχιερατικός Εσπερινός στον Ναό Αγίου Γεωργίου των Διδακτηρίων.

Στο κύριο μέρος της παρουσίασης (ώρα 7 μ.μ.), που θ' ακολουθήσει, θα υπάρξουν σχετικές ομιλίες από τους: α) Παναγιώτη Τσακίρη (Εκπαιδευτικό, Σύμβουλο Ε.Ρ.Σ.) περί του π. Κλεόπα, β) Κωνσταντίνο Δ. Φαφαλιό (Φιλόλογο, Σύμβουλο Ε.Ρ.Σ.) περί του ίδιου του Αγίου Νεκταρίου, γ) Σοφοκλή Γ. Δημητρακόπουλο (Συγγραφέα, Συνεργάτη Ακαδημίας Αθηνών), ο οποίος θα κάμει αξιολόγηση του εκδοθέντος έργου και δ) π. Κλεόπα Στρογγύλη, ο οποίος θ' αναφερθεί στην όλη του προσπάθεια.

Την εκδήλωση θα ευλογήσει ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος Β΄, ενώ θα την πλαισιώσει η Χορωδία της ιστορικής Σχολής, υπό την διεύθυνση του Μουσικού Γ. Ζησίμου.

Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2008

"Ο Πολιτισμός των Ιονίων Νήσων χθες και σήμερα": Ένα επτανησιακό Συνέδριο ουσίας στην Κεφαλονιά

Έχω την τιμή να συμμετέχω αυτές τις μέρες ενεργά σ' ένα μεγάλο Επτανησιακό Συνέδριο, που διοργανώνεται στο Αργοστόλι της γείτονος Κεφαλονιάς από τον Δήμο της πόλης.
Αξίζει να σάς κάμω γνωστό, ότι ο Δήμος Αργοστολίου υλοποιεί κατά το τρέχον δίμηνο (Νοέμβριο και Δεκέμβριο 2008) το έργο: «ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΑΝΑΔΕΙΞΗΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ», που περιλαμβάνει Θεατρικές, Χορευτικές και Χορωδιακές παραστάσεις, καθώς και το Συνέδριο περιφερειακού χαρακτήρα, το οποίο μάλιστα άρχισε σήμερα τις εργασίες του, στο περικαλλές και υπερσύγχρονο Θέατρο "Κέφαλος", με θέμα "Ο πολιτισμός των Ιονίων Νήσων χθες και σήμερα".

Ακολουθεί το αναλυτικό πρόγραμμα όλων των εκδηλώσεων του Συνεδρίου:

11 Δεκεμβρίου 2008
Η Μουσική κληρονομιά των Ιονίων Νήσων
ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΡΓΑΣΙΩΝ

ΠΡΩΤΗ ΠΡΩΙΝΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ
Προεδρείο: Νίκος Μπούκας, Φωτεινή Σαμαρά

9.30-10.00 Προσέλευση συνέδρων – Παράδοση φακέλων.

10.00-10.15 Νίκιας Λούντζης, Δικηγόρος – Μουσικός ερευνητής: «Επτανήσιοι εισηγητές εθνικής μουσικής».

10.15-10.30 Μαρία Μπουχάγιερ, Μουσικός: «"Κοσμάς Μπουχάγιερ" το έργο και η προσφορά του».

10.30-10.45 Δημοσθένης Μηνιάτης, Μαέστρος: «Φιλαρμονική σχολή Ληξουρίου».

10.45-11.00 Γιώργος Ζούμπος, Μαθηματικός, Δρ. Τμήματος Ιστορίας Ιονίου Πανεπιστημίου: «Φιλαρμονική εταιρία ‘’Μάντζαρος’’ Κέρκυρας: Από την ‘’ψυχαγωγία της εργατικής τάξης στην διάδοση της θείας τέχνης’’ ».

11.00-11.15 Σπύρος Θεοτοκάτος, Μαέστρος: «Εκκλησιαστική μουσική στην Κεφαλονιά».

11.15-11.30 Συζήτηση
11.30-12.00 Διάλειμμα.

ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΡΩΙΝΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ
Προεδρείο: Γεράσιμος Γαλανός, Δημοσθένης Μηνιάτης

12.00-12.15 Νίκος Μπούκας, Ιστορικός Μουσικολόγος, Επίκουρος Καθηγητής του Τμήματος Τεχνολογίας Ήχου και Μουσικών Οργάνων ΑΤΕΙ Ιονίων Νήσων & Σύμβουλος Καθηγητής του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου: «Χειρόγραφα εκκλησιαστικής μουσικής αποκείμενα στην Κοργιαλένειο Βιβλιοθήκη Αργοστολίου».

12.15-12.30 Διονύσιος Αποστολάτος, Μαέστρος: «Τετράφωνη εκκλησιαστική μουσική».

12.30-12.45 Φωτεινή Σαμαρά, Μαέστρος: «Η χορωδιακή πράξη στην Κεφαλονιά του σήμερα. Μύθοι, πραγματικότητα, προβληματισμοί και οραματισμοί».

12.45-13.00 Νίκος Γαρμπής, Συνθέτης: «Η Δημιουργία ενός multimedia "σκέψεις και πράξεις"».

13.00-13.15 Συζήτηση
14.00 Γεύμα συνέδρων.

ΠΡΩΤΗ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ
Προεδρείο: Αναστασία Γεωργάκη, Γεράσιμος Γαλανός

17.00-17.15 Γεράσιμος Γαλανός, Εκπαιδευτικός – Υπεύθυνος Πολιτιστικών και Καλλιτεχνικών Θεμάτων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Νομού Κεφαλονιάς, Ερευνητής: «Το τραγούδι του "Μανέτα" και οι Κεφαλονίτικες παραλλαγές του».

17.15-17.30 Σπύρος Καραβιώτης, Μαέστρος: «Η καντάδα και η αριέτα στο σήμερα».

17.30-17.45 Αλεξία Μαρτσέλου, Μαέστρος: «"Διονύσης Αποστολάτος". Το μουσικό του ταξίδι και η προσφορά του στην επτανησιακή μουσική».

17.45-18.00 Παναγής Μπαρμπάτης, Καλλιτεχνικός Διευθυντής της Ορχήστρας και Χορωδίας Λυρικών Καλλιτεχνών «Απόλλων Μουσιγέτης»: «Επτανησιακή Μουσική».

18.00-18.15 Γρηγόρης Βαγγελάτος, Μαέστρος: «Φιλαρμονική Σχολή Λειβαθούς».

18.15-18.30 Συζήτηση
18.30-19.00 Διάλειμμα.

ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ
Προεδρείο: Χάρης Ξανθουδάκης, Νίκιας Λούντζης

19.00-19.15 Αναστασία Γεωργάκη, Επίκουρος Καθηγήτρια, Τμήμα Μουσικών Σπουδών, Φιλοσοφική Σχολή, Πανεπιστημίου Αθηνών: «Διπολική μουσική Λευκάδας Αστική – Υπαίθρια».

19.15-19.30 Χάρης Ξανθουδάκης, Αντιπρύτανης Ιόνιου Πανεπιστημίου: «Επτανησιακή σχολή: Εθνική μουσική για το νέο κράτος».

19.30-19.45 Κωνσταντίνος Καρδάμης, Μουσικολόγος Ιόνιο Πανεπιστήμιο: «"Η μπάντα πριν απο την μπάντα": Στοιχεία για την πρώιμη ιστορική εξέλιξη των ορχηστρικών πνευστών στα Επτάνησα».

19.45-20.00 Συζήτηση
20.00 Λήξη των εργασιών.

12 Δεκεμβρίου 2008
Ιόνιος Λογοτεχνία μέσα στο πέρασμα του χρόνου
ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΡΓΑΣΙΩΝ

ΠΡΩΤΗ ΠΡΩΙΝΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ
Προεδρείο: Πρωτοπρεσβύτερος Παναγιώτης Καποδίστριας, Διονύσης Φλεμοτόμος

8.30-9.00 Προσέλευση συνέδρων – Παράδοση φακέλων.
9.00-9.20 Χαρά Καλογηράτου, Φιλόλογος: «Η μετάφραση της “Ελευθερωμένης Ιερουσαλήμ” του Τουρκουάτο Τάσσο από τον Ιούλιο Τυπάλδο – Επιρροές από το δημοτικό τραγούδι».

9.20-9.40 Αντιγόνη Χριστοφοράτου, Φιλόλογος, Υποψήφια διδάκτωρ Νεοελληνικής Λογοτεχνίας στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο: «Η φύση ως αφόρμηση και παράγοντας διαμόρφωσης του λυρικού στοιχείου στη λογοτεχνική παραγωγή του Ιούλιου Τυπάλδου».

9.40-10.00 Πέτρος Πετράτος, Φιλόλογος: «Οι επιφυλλίδες του Ιθακήσιου δημοσιογράφου και λογοτέχνη Νίκου Καρβούνη στην εφημερίδα “Πρωία” (1931-1933).

10.00-10.20 Σοφία Νεοφύτου, Φιλόλογος: «Ζόφος και φως στην ποίηση του Φώτη Ευαγγελάτου».

10.20-10.40 Διονυσία Κυπριώτου, Φιλόλογος: «Το “μεσαιωνικόν μυθιστόρημα κρητικής υποθέσεως” Αγάθη Μανέτα (1930) του Κεφαλονίτη φιλόλογου και συγγραφέα Νικολάου Λιβαδά».

10.40-11.00 Ευριδίκη Λειβαδά-Ντούκα, Εκδότης, Συγγραφέας: «Αικατερίνη Αννίνου Βαλέττα: Η προσωπικότητα – το έργο».

11.00-11.20 Γεράσιμος Γαλανός, Εκπαιδευτικός, Υπεύθυνος Πολιτιστικών και Καλλιτεχνικών Θεμάτων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Νομού Κεφαλονιάς: «Γεράσιμος Κατσαΐτης: Ένας άγνωστος Ληξουριώτης ποιητής».

11.20-11.40 Συζήτηση
11.40-12.10 Διάλειμμα.

ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΡΩΙΝΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ
Προεδρείο: Βασίλης Λέτσιος, Παρασκευή Κοψιδά-Βρεττού

12.10-12.30 Περικλής Παγκράτης, Συγγραφέας: «“Μυθική γαλέρα ανάπλωρα στο χρόνο” (Διονυσίου Ρώμα “ Περίπλους”)».

12.30-12.50 Διονύσης Φλεμοτόμος, Εκπαιδευτικός - Υπεύθυνος Πολιτιστικών και Καλλιτεχνικών Θεμάτων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Νομού Ζακύνθου, Λογοτέχνης: «Οι "Τάφοι" στη μητρική γη του Φώσκολου. Διονύσης Δάσης, μια από τις τελευταίες απηχήσεις».

12.50-13.10 Πρωτοπρεσβύτερος Παναγιώτης Καποδίστριας, Εκπαιδευτικός, Λογοτέχνης: «Λοχίας Κανάκης Σπίνος: “Άνοιξε με προσοχή ετούτο το βιβλίο…”».

13.10-13.30 Διονύσης Σέρρας, Φιλόλογος, Εκδότης του περιοδικού "Επτανησιακά Φύλλα": «Ανέκδοτες επιστολές Ελλήνων λογοτεχνών στον Σωκράτη Καψάσκη».

13.30-13.50 Μάκης Τζιλιάνος, Δημόσιος Συμβολαιογράφος Νέας Υόρκης: «Επτανήσιοι λογοτέχνες στον Νέο Κόσμο».

13.50-14.10 Συζήτηση
14.30 Γεύμα συνέδρων.

ΠΡΩΤΗ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ
Προεδρείο: Γεράσιμος Ρηγάτος, Μαρία Μαρκαντωνάτου

17.00-17.20 Μάκης Αποστολάτος, Εκδότης - Διευθυντής του περιοδικού «Ομπρέλα»: «Η σημερινή ποιητική παραγωγή Κεφαλλήνων ποιητών ανάμεσα σε συμπληγάδες – Παράδοση ή νεωτερικότητα;».

17.20-17.40 Παρασκευή Κοψιδά-Βρεττού, Δρ. Κοινωνικής Λαογραφίας, Σχολική Σύμβουλος Φιλολόγων Νομού Λευκάδας: «Λευκάδα – Γυναικεία σύμβολα και η ποιητική ερμηνευτική τους: παράδειγμα διακειμενικής συνάντησης στη λόγια και λαϊκή ποίηση».

17.40-18.00 Ρίτσα Φράγκου-Κικίλια, Καθηγήτρια στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Νεοελληνικού Τομέα του Πανεπιστημίου Αθηνών: «Ο Άγγελος Σικελιανός “παλαιστής μετά του Θεού”».

18.00-18.20 Μαρία Μαρκαντωνάτου, Φιλόλογος, Λογοτέχνης: «Η γοητεία της σολωμικής ποίησης. Ένας λόγος για τον Α. Κάλβο».

18.20-18.40 Βασίλης Λέτσιος, Διδάσκων στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο και στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο: «Τα ιδιωματικά στοιχεία στα σατιρικά ποιήματα του Δ. Σολωμού».

18.40-19.00 Συζήτηση
19.00-19.20 Διάλειμμα.

ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ
Προεδρείο: Ρίτσα Φράγκου-Κικίλια, Περικλής Παγκράτης

19.20-19.40 Δώρα Μόσχου, Εκπαιδευτικός, Υποψήφια διδάκτωρ Ιστορίας στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο: «Όψεις της ιστορίας και της κοινωνικής διαστρωμάτωσης της Κέρκυρας στο έργο του Κων. Θεοτόκη».

19.40-20.00 Γεράσιμος Ρηγάτος, Γιατρός, Συγγραφέας, Επίτιμος διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών: «Η ζωή και το λογοτεχνικό έργο του Κερκυραίου γιατρού Ειρηναίου Ασώπιου».

20.00-20.20 Άννα Κατσιγιάννη, Επίκουρη Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Πατρών: «Η πρώτη ελληνική απόδοση του “Μάκβεθ” από τον Ανδρέα Θεοτόκη».

20.20-20.40 Θεοδόσης Πυλαρινός, Αναπληρωτής Καθηγητής στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο: «Ο “Φώσκολος” του Ανδρέα Λασκαράτου».

20.40-21.00 Συζήτηση
21.00 Λήξη των εργασιών.

13 Δεκεμβρίου 2008
Το θέατρο μέσα από το έργο των καλλιτεχνών και την ιστορική μνήμη
ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΡΓΑΣΙΩΝ

ΠΡΩΤΗ ΠΡΩΙΝΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ
Προεδρείο: ΠΑΝΟΣ ΒΑΡΔΑΚΟΣ, ΑΝΝΑ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

8.30–9.00 Προσέλευση Συνέδρων – Παράδοση φακέλων.

9.00–9.20 ΠΑΝΟΣ ΒΑΡΔΑΚΟΣ, Σκηνοθέτης, Ηθοποιός, Καλλιτεχνικός Διευθυντής Δημοτικού Θεάτρου Αργοστολίου: «Το θέατρο στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και η αναγκαιότητά του».

9.20–9.40 ΝΙΚΟΣ ΜΑΚΚΑΣ, Σκηνοθέτης, Ηθοποιός, Καλλιτεχνικός Διευθυντής Δημοτικού Θεάτρου Κερατσινίου: «Commedia dell’ arte και θέατρο δρόμου. Επιρροές στο Επτανησιακό Θέατρο».

9.40–10.00 ΗΛΙΑΣ ΤΟΥΜΑΣΑΤΟΣ, Θεατρολόγος: «Η σκηνή και το άστυ. Η ενσωμάτωση των σκηνικών χώρων στον αστικό ιστό της πόλης του Αργοστολίου».

10.00–10.20 ΣΠΥΡΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ, Σκηνοθέτης, Καθηγητής θεατρολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών, Ακαδημαϊκός.

10.20–10.40 ΑΓΓΕΛΟΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΕΜΠΟΝΟΣ, Ιστορικός ερευνητής, Λαογράφος: «Μύθοι και Θρύλοι του εν Κεφαλληνία Θεάτρου».

10.40–11.00 ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΟΥΡΗΣ, Εργαστηριακός Συνεργάτης Τμήματος Τεχνολογίας Ήχου και Μουσικών Οργάνων, ΑΤΕΙ Ιονίων Νήσων: «Οι παραστάσεις του Ελληνικού Μελοδράματος στην Κεφαλονιά».

11.00–11.20 ΗΛΙΑΣ ΦΡΑΓΚΑΚΗΣ, Σκηνοθέτης, Μέλος Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών: «Το Επτανησιακό θέατρο και ο αντίκτυπός του στο σήμερα».

11.20–11.50 Διάλειμμα.

ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΡΩΙΝΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ
Προεδρείο: ΗΛΙΑΣ ΤΟΥΜΑΣΑΤΟΣ, ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΛΑΣΚΟΒΙΤΗΣ

11.50–12.10 ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ, Σκηνοθέτης, Ηθοποιός: «Το λαϊκό θέατρο στην Ζάκυνθο σήμερα».

12.10–12.30 ΒΑΡΒΑΡΑ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ, Λέκτορας Θεατρολογίας Πανεπιστημίου Πελοποννήσου: «Ηλίας Δεστούνης: Ένας “δαιμόνιος” Κεφαλονίτης στην νεοελληνική θεατρική σκηνή».

12.30–12.50 ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ ΜΟΥΔΑΤΣΑΚΗΣ, Σκηνοθέτης, Καθηγητής Θεατρολογίας Πανεπιστημίου Κρήτης: «Από το Κρητικό Θέατρο στο Επτανησιακό».

12.50–13.10 ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΛΑΣΚΟΒΙΤΗΣ, Ηθοποιός, Θεατρικός Παραγωγός: «Η ανάγκη ύπαρξης επτανησιακού επαγγελματικού θεατρικού οργανισμού και οι παραγωγές του».

13.10–13.30 ΑΝΝΑ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ, Θεατρολόγος: «Κεφαλονίτες Θεατρικοί Συγγραφείς».

13.30–13.50 ΠΕΤΡΟΣ ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ, Σκηνοθέτης, Ηθοποιός, Καλλιτεχνικός Διευθυντής Θεάτρου Ιονίου: «Το Θέατρο στην Κέρκυρα».

13.50–14.10 ΛΟΥΚΙΑ ΜΙΝΕΤΟΥ, Σκηνογράφος: «Η σκηνογραφία στο Επτανησιακό Θέατρο».

14.10–14.30 ΛΟΥΚΙΑ ΚΑΤΑΠΟΔΗ, Σκηνοθέτης, Ηθοποιός: «Το Θέατρο στη Λευκάδα».

14.30 – 15.00 Συζήτηση – Λήξη
15.00 Γεύμα.

14 Δεκεμβρίου 2008
Εικαστικές Τέχνες στο Ιόνιο
ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΡΓΑΣΙΩΝ

ΠΡΩΤΗ ΠΡΩΙΝΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ
Προεδρείο: Κώστας Ευαγγελάτος, Βασίλης Φιοραβάντες

9.30-10.00 Προσέλευση Συνέδρων – Παράδοση φακέλων.

10.00-10.15 Δώρα Μαρκάτου, Επίκουρος Καθηγήτρια Ιστορίας της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων: "Ο ανδριάντας του Παναγή Βαλλιάνου στο Αργοστόλι".

10.15-10.30 Μιμή Μπονάνου, Εικαστικός - Εκπαιδευτικός: "Η άποψή μου για το ιδιαίτερο χρώμα και σχήμα εικαστικών της εποχής και του τόπου μας".

10.30-10.45 Νατάσσα Μεταξά, Ζωγράφος: "Ζωγραφική και εξωτερικός δημόσιος χώρος".

10.45-11.00 Μαρίνα Στελλάτου, Ζωγράφος - Εκπαιδευτικός στο Μουσείο Ελληνικής Παιδικής Τέχνης: "Διδακτική της τέχνης".

11.00-11.15 Βασίλης Φιοραβάντες, Καθηγητής Φιλοσοφίας της τέχνης και του πολιτισμού στο Παν/μιο Αιγαίου: "Εκδοχές του μοντερνισμού στις εικαστικές τέχνες στην Κεφαλονιά".

11.15-11.30 Συζήτηση
11.30-12.00 Διάλειμμα.

ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΡΩΙΝΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ
Προεδρείο: Ελευθέρια Βερονίκη, Διονύσης Γερολυμάτος

12.00-12.15 Ευαγγελία Λυκούδη, Θεολόγος: "Διαπιστώσεις σε εκκλησίες του τόπου μας".

12.15-12.30 Σοφία Αράβου-Παπαδάτου, Οδοντίατρος, Διδάκτωρ Κοινωνικής Ψυχολογίας, Καλλιτέχνης - Εικαστικός: "Ανοικτή Καλλιτεχνική Τριλογία. Γεφύρια τέχνης".

12.30 -12.45 Ελευθερία Βερονίκη, Ζωγράφος - Εκπαιδευτικός τμημάτων της ΔΕΠΑΨ: "Η αντίληψη της τέχνης στη δική μας πολιτιστική περίοδο".

12.45-13.00 Διονύσης Γερολυμάτος, Γλύπτης: "Παρακμιακά φαινόμενα - το δέον γενέσθαι".

13.00-13.30 Συζήτηση
14.00 Γεύμα συνέδρων.

ΠΡΩΤΗ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ
Προεδρείο: Μαρία Σπύρου, Σπύρος Σουρτζίνος

17.00-17.15 Νίκος Γαρμπής, D.G.A. Αδαμαντολόγος - Σχεδιαστής κοσμημάτων: "Αρχαϊκά μοτίβα στη σύγχρονη κοσμηματοποιΐα".

17.15-17.30 Κώστας Στάβερης, Διευθυντής Εκκλησιαστικού και Βυζαντινού Μουσείου Κεφαλονιάς: "Κεφαλλήνες αγιογράφοι του Εκκλησιαστικού και Βυζαντινού Μουσείου Ι. Μονής Αγίου Ανδρέου της Μηλαπιδιάς".

17.30-17.45 Πατήρ Κωνσταντίνος Λιοσάτος, Συντηρητής Εκκλησιαστικών Κειμηλίων: "Ναός Αγ. Μαρίνας Βλαχάτων, τέμπλο και εικόνες".

17.45-18.00 Σπύρος Σουρτζίνος, Ζωγράφος - Συντηρητής Έργων Τέχνης: "Η συντήρηση της αυλαίας του θεάτρου SAN GIACOMO της Κέρκυρας".

18.00-18.15 Μαρία Ρουσέα, Ζωγράφος - Συντηρήτρια παλαιών τοιχογραφιών: "Τοιχογραφίες στα Ιόνια νησιά".

18.15-18.30 Συζήτηση
18.30-19.00 Διάλειμμα.

ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ
Προεδρείο: Μαρία Μελέντη, Παρασκευή Κοψιδά- Βρεττού

19.00-19.15 Μαρία Σπύρου, Χαράκτρια, επί πτυχίω Τμήματος Πλαστικών Τεχνών και Επιστημών της Τέχνης, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων: "Ο χαράκτης Νικόλαος Βεντούρας(1899-1990)".

19.15-19.30 Παρασκευή Κοψιδά-Βρεττού, Διδάκτωρ Φιλολογίας - Σχολική Σύμβουλος φιλολόγων: "Θεόδωρος Στάμος. Η Λευκάδα από το "σπίτι του νόστου". Ανάμεσα στον κοσμοπολιτισμό και τη λαϊκή αυθεντικότητα".

19.30-19.45 Κώστας Ευαγγελάτος, Ζωγράφος - Λογοτέχνης - Περφόρμερ - Θεωρητικός της Τέχνης: "Εισαγωγή στο εικαστικό είδος της Performance. Δρώμενα στη Σύγχρονη Πινακοθήκη Villa ΡΟΔΟΠΗ στο Αργοστόλι".

19.45-20.00 Μαρία Μελέντη, Ιστορικός τέχνης, Διευθύντρια Πινακοθήκης Δήμου Κερκυραίων: "Πινακοθήκη Δήμου Κερκυραίων: Δημιουργία Ηλεκτρονικής Βάσης Δεδομένων γιά την επτανησιακή τέχνη στην Κέρκυρα, 16ος - 20ός αιώνας".
20.00-20.30 Συζήτηση
20.30 Λήξη των εργασιών.

ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
Παράλληλα με το Συνέδριο θα ανεβαστούν στη σκηνή του Θεάτρου τα εξής Θεατρικά έργα.

ΠΕΜΠΤΗ 11/12/2008

Θεατρικό: "Η Σοφίτα με τα μυστικά". Ένα πρωτότυπο θεατρικό έργο Comedia dell’arte της Λετίτσια Μουστάκη. Για παιδιά, νέους και μεγάλους από… 7 έως 77 ετών…

Έναρξη Έκθεσης Ζωγραφικής Άρτεμις Μελισσαράτου.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 12/12/2008

Θεατρικό: "Φοιτηταί" Γρ. Ξενόπουλου. ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΙΟΝΙΟΥ (Κέρκυρα). Σκηνοθεσία: Πέτρος Αυγερινός.

ΣΑΒΒΑΤΟ 13/12/2008

Θεατρικό: "Σεισμός και ανοικοδόμηση" του Σπύρου Φίλιππα. Θεατρική ομάδα της Λευκάδας.

Εγκαίνια έκθεσης ζωγραφικής Άρτεμις Μελισσαράτου (ώρα 7 μ.μ.).

ΚΥΡΙΑΚΗ 14/12/2008

Θεατρικό: "Ωραία και μόνη η Ζάκυνθος με κυριεύει". Θέατρο τση Ζάκυνθος – Αυλαία Τέχνης. Ομιλία ιστορική των Διονύση Γιατρά και Κώστα Καποδίστρια.

ΔΕΥΤΕΡΑ 15/12/2008

Θεατρικό: "Κεφαλονίτικες Ιστορίες" του Σ. Σκιαδαρέση. Θεατρικό Τμήμα της ΔΕΠΑΨ Αργοστολίου. Σκηνοθεσία: Π. Βαρδάκος.

Φράσεις δι-εξόδου από την Κική Δημουλά



Δεν πρωτοτυπεί κανείς, αν ισχυριστεί ότι ζούμε τον τελευταίο καιρό ημέρες παραφροσύνης και στη μικρή μας πατρίδα. Ο λόγος της Ποίησης κάποτε-κάποτε δεν έχει (ή δεν πρέπει να έχει) λόγο να εκφράσει. Ίσως καλύτερα είναι ν' "απεργεί" κι αυτός, διαμαρτυρόμενος για την περιρρέουσα δακρυγόνο παράνοια, η οποία δεν είναι -φευ!- μόνο κοινωνικοπολιτική, αλλά έχει πολύ βαθύτερα τα κοιτάσματά της...

Ο ιστοχώρος μας, σε τούτο το συννεφιασμένο τοπίο που προτείνουν εκ των πραγμάτων οι πάντες, αντιπροτείνει σήμερα μερικά ψήγματα λόγου υγιούς, βγαλμένα από τη σκέψη της ποιήτριας φίλης μας Κικής Δημουλά.

Τ' αποσπάσματα προέρχονται από την καλή τηλεοπτική εκπομπή "Η ζωή είναι αλλού" της Εύης Κυριακοπούλου και η κορυφαία μας Ποιήτρια μιλά με τρόπο νυκτικό περί Μυαλού, Ελπίδας και Αγάπης, ενώ εντέλει διαβάζει ένα μικρό (αλλιώς ελπιδοφόρο) ποίημά της.







Οι πιο αναγνώστες μας Αναγνώστες

Related Posts with Thumbnails