Στον ίσκιο του Ήσκιου: Κέικ με μαύρες μούρες

© ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή οποιωνδήποτε στοιχείων ή σημείων του e-περιοδικού μας, χωρίς γραπτή άδεια του υπεύθυνου π. Παναγιώτη Καποδίστρια (pakapodistrias@gmail.com), καθώς αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία, προστατευόμενη από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Τετάρτη 15 Οκτωβρίου 2008

Κέικ με μαύρες μούρες

Αυτό το λαχταριστό κέικ δημιούργησε σήμερα η Φωτεινή, η ποιήτρια του είδους της οικίας μας. Κέικ με μαύρες λαχταριστές μούρες, τις οποίες είχαμε μαζέψει προ μηνών από τη μουριά της αυλής μας και αποταμιεύσει στην κατάψυξη.

Μα πώς να το φάμε όλο αυτό μόνοι μας, κατέχοντας ήδη παραπανίσια κιλά, ενώ και τα παιδιά μας μένουν εκτός;;; Καθώς, λοιπόν, θα το διαβιβάζαμε μέσω Skype στα εν Αθήναις "ξενιτεμένα" τζιβαέρια μας, είπαμε να περάσει αυτή τη φορά απ' το Blog μας και για την δική σας... σύγχυση, αγαπητοί φίλοι!!!

13 σχόλια:

panagiotisandriopoulos είπε...: Γευστική ποιητική από τη Φωτεινή!
Πάντα με υγεία!
Και όρεξη!..; 16 Οκτωβρίου 2008 στις 12:21 π.μ.
P. Kapodistrias είπε...: @ Παναγιώτη παμφίλτατε,

Δεύτε λάβετε μουροκέικ!!!! Παχαίνει, θα μού μού πεις... Και θα σού απαντήσω, όπως απαντά ένας κοινός γνωστός: - Δεν παχαίνει αυτό, αλλά εμείς!!! χα, χα!!!; 16 Οκτωβρίου 2008 στις 12:30 π.μ.
Ανώνυμος είπε...: Όχι! Δεν είστε εντάξει! Δεν είστε καθόλου εντάξει!! Μου ήρθε μέχρι εδώ το άρωμα, έτσι όπως το φαντάστηκα..αλλά τίποτα παραπάνω..Κάτι να βρείτε που να τα δοκιμάζουμε εμείς οι ..πτωχοί.. Έχω τελευταίως μιά μανία με τη σοκολάτα(σεροτονίνη γαρ), αλλά δεν θάλεγα καθόλου όχι και στα γλυκά τα μούρα σας έτσι σιροπιαστά που τα βλέπω..
Τώρα ποιός είναι υπεύθυνος που πρέπει να βρώ λίγη σοκολατίτσα -υποκατάστατο?; 16 Οκτωβρίου 2008 στις 7:42 π.μ.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ είπε...: Μου ανεβάσατε το σάκχαρο, είμαι ασταθής και φιληδονος!
Επειτα πάλι σκέφτομαι το διαδίκτιο ως ΑΠΟΤΕΛΕΜΑΤΙΚΗ ΕΓΚΡΑΤΕΙΑ ...ΠΟΥ ΣΩΖΕΙ!; 16 Οκτωβρίου 2008 στις 12:35 μ.μ.
kiki είπε...: Ιιιιιιιιιιιιιιι!!! Με σκοτώνεις!; 16 Οκτωβρίου 2008 στις 1:36 μ.μ.
Δέσποινα είπε...: Εντάξει... Πάλι ζηλέψαμε!
... ήτανε που θα μας στέλνατε κιόλας!; 16 Οκτωβρίου 2008 στις 4:10 μ.μ.
P. Kapodistrias είπε...: @ Αριάδνη Δήμου,

Εμείς φταίμε, που ζούμε, δόξα Θεώ, χλιδάτα; Πολυθερμιδικά, πλην αγνά από "τοξικότητες"!...

Πρωτίστως δε η Αγάπη!
Με όρεξη!; 16 Οκτωβρίου 2008 στις 8:03 μ.μ.
P. Kapodistrias είπε...: @ Διόνυσε,

Αυτό κι εγώ σκέφτομαι! Ήδη, μετά το διαδικτυακό κέρασμά σα, να, τέλειωσε ήδη...

Τώρα, ποιος το έφαγε, άλλου παπά!...; 16 Οκτωβρίου 2008 στις 8:05 μ.μ.
P. Kapodistrias είπε...: @ Κική,

Σιγά, τα αίματα!!! Χε, χε!!!; 16 Οκτωβρίου 2008 στις 8:05 μ.μ.
Ανώνυμος είπε...: Νάναι η ζωή σας Αγάπη και Ζάχαρη, μες τη ζάχαρη.. Σας βεβαιώ οτι αυτός ο συνδυασμός ΔΕΝ παχαίνει..; 17 Οκτωβρίου 2008 στις 12:04 π.μ.
P. Kapodistrias είπε...: @ Δέσποινά μας,

Γιατί να ζηλέψετε;;;; Σας προσφέραμε το γλυκό και συνάμα φροντίζουμε τα μάλα για τη σιλουέτα σας!!! Τι το καλύτερο;; 17 Οκτωβρίου 2008 στις 12:07 π.μ.
P. Kapodistrias είπε...: @ Αριάδνη Δήμου,

Ωωω, είσθε πολύ καλή! Ευχαριστούμε και αντευχόμαστε!; 17 Οκτωβρίου 2008 στις 12:08 π.μ.
Ανώνυμος είπε...: ΑΧ ΦΩΤΕΙΝΟΥΛΑ ΧΡΥΣΟΧΕΡΑ, ΟΤΙ ΦΤΙΑΞΕΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΩΣ ΛΑΧΤΑΡΙΣΤΟ!
ΚΑΛΗ ΟΡΕΞΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΘΑ ΤΟ ΓΕΥΘΟΥΝ.

ΜΠΕΤΤΥ!!!!!!!!!!!!!!!!; 18 Οκτωβρίου 2008 στις 1:37 π.μ.

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)