© ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση και αναπαραγωγή οποιωνδήποτε στοιχείων ή σημείων του e-περιοδικού μας, χωρίς γραπτή άδεια του υπεύθυνου π. Παναγιώτη Καποδίστρια (pakapodistrias@gmail.com), καθώς αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία, προστατευόμενη από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

ΘΕΜΑΤΙΚΑ ΕΝΘΕΤΑ. Ό,τι νεότερο εδώ!

Τρίτη 19 Μαρτίου 2019

«Ανδρέας Κάλβος. Ποιητής και λόγιος» τιμήθηκε απόψε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών


Ανταπόκριση - φωτορεπορτάζ: Ιωάννης Πορφύριος Καποδίστριας

Απόψε, 19 Μαρτίου 2019, στην μεγάλη Αίθουσα Τελετών του Πανεπιστημίου Αθηνών πραγματοποιήθηκε αξιόλογη εκδήλωση με τίτλο: «Ανδρέας Κάλβος. Ποιητής και λόγιος». 
     Η εκδήλωση οργανώθηκε από το ΕΚΠΑ, τον Τομέα  Φιλολογίας του Τμήματος Νεοελληνικής Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής, το Μουσείο Μπενάκη και το λογοτεχνικό περιοδικό Νέα Ευθύνη, τελούσε μάλιστα υπό την αιγίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλου, ο οποίος παρέστη αυτοπροσώπως και χαιρέτισε εμπνευσμένα την ομήγυρη. Εκ μέρους του Μουσείου Μπενάκη, χαιρέτησε την εκδήλωση η κ. Ειρήνη Γερουλάνου, Πρόεδρος της Διοικητικής Επιτροπής. 
     Ακολούθως, σύμφωνα με το πρόγραμμα, παρουσιάστηκαν ειδικές περί Κάλβου ομιλίες από τους: Δημήτρη Αρβανιτάκη, Γιάννη Ξούρια, Κωνσταντίνο Μπελέζο, Σπύρο Ν. Παππά, Νάσο Βαγενά, Μιχαήλ Πασχάλη και Ευριπίδη Γαραντούδη. 
     Στο πλαίσιο της βραδιάς παρουσιάστηκε η έκδοση: Ανδρέας Κάλβος. Έργα, Τόμος Β΄. Πεζά κείμενα, εκδ. Μουσείου Μπενάκη, Αθήνα 2018. Σχετικές ομιλίες παρουσίασης έκαναν ο Λίνος Μπενάκης και η Αγγέλα Γιώτη.






















ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΠΟΙΗΣΗΣ 2019 για την Ημέρα Ποίησης, 21 Μαρτίου


Αγαπητοί φίλοι ΠΟΙΗΤΕΣ,

όπως συνέβη δύο παλαιότερες χρονιές (2012 και 2013), το e-περιοδικό μας διοργανώνει Μαραθώνιο Ποίησης για την Ημέρα των Ποιητών, 21 Μαρτίου 2019.

Προς τούτο, όσοι ποιητές μάς διαβάζουν, μπορούν να στέλνουν από τώρα έως και την 20ή Μαρτίου στις 12 το μεσημέρι, από ένα μέχρι τρία ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΠΑΝΤΩΣ ποιήματά τους, τα οποία θα ετοιμάσουμε και θα δημοσιεύουμε σταδιακά καθ' όλη την ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ 2019, στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη ΠΑΡΑΘΕΜΑΤΑ ΛΟΓΟΥ (www.parathemata.com) του ηλεκτρονικού περιοδικού μας ΣΤΟΝ ΙΣΚΙΟ ΤΟΥ ΗΣΚΙΟΥ.

Συμμετοχές στο μέιλ μας: pakapodistrias@gmail.com, με την ένδειξη ως θέμα μέιλ: "ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟ ΠΟΙΗΣΗΣ 2019".

Κάνοντας κλικ ΕΔΩ, μπορείτε -για παράδειγμα- να μελετήσετε το αρχείο Μαραθωνίου 2012, ενώ για το αρχείο του Μαραθωνίου 2013, κάντε κλικ ΕΔΩ!

Με θερμά και ειλικρινή αισθήματα 
π. Παναγιώτης Καποδίστριας

[Δημιουργία αφίσας: Ιωάννης Πορφύριος Καποδίστριας]

Δευτέρα 18 Μαρτίου 2019

Στον Μιχάλη Συριόπουλο το θεατρικό βραβείο «Δημήτρης Χορν»


Ο Μιχάλης Συριόπουλος είναι ο φετινός νικητής του βραβείου «Δημήτρης Χορν» για τις ερμηνείες του σε δύο παραστάσεις της περσινής θεατρικής σεζόν (2017-2018). Συγκεκριμένα, βραβεύτηκε για τον ρόλο του Καντίντ στο «Καντίντ ή Η αισιοδοξία» του Βολταίρου, σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου (Θέατρο Πόρτα) και για τον ρόλο του Κίμωνα στην «Πόλη» της Λούλας Αναγνωστάκη, σε σκηνοθεσία Γιάννη Μόσχου (Φεστιβάλ Αθηνών/ Πειραιώς 260).

«Θέλω να αφιερώσω αυτό το βραβείο σε δύο ανθρώπους που μου έμαθαν να είμαι καλοπροαίρετος και να χαμογελάω στα δύσκολα, στους γονείς μου» δήλωσε ο ηθοποιός παραλαμβάνοντας το βραβείο από τον Σταμάτη Φασουλή και πρόσθεσε: «Είναι λίγο περίεργη στιγμή για μένα. Προέρχομαι από μία πολύτεκνη οικογένεια που δεν είχε καμία σχέση με το θέατρο. Πριν από 14 χρόνια, είχα χάσει 36 κιλά για το θέατρο και τριγυρνούσα σε θεατρικές κριτικές επιτροπές με το τραγούδι του Χορν "Πες μου μια λέξη" και με απέρριπταν. Μέχρι και σε τζαζ εκτέλεση το είχα ερμηνεύσει. Απόψε βρίσκομαι εδώ σε μία άλλη πόλη, στην Αθήνα, και η μισή μου ζωή βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην πλατεία αυτού του θεάτρου: η οικογένεια μου, οι φίλοι μου, η δασκάλα μου... Θέλω να ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου τους σκηνοθέτες μου για τους ρόλους που μου πρόσφεραν, αλλά κυρίως τον Θωμά Μοσχόπουλο γιατί μ' έκανε να ρισκάρω και να κατέβω από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα φορτωμένος με τα πράγματα μου, τον σκύλο μου και 20 ευρώ στην τσέπη και τον Γιάννη Μόσχο γιατί μ' έκανε να κοιτάξω από τον καθρέφτη της ψυχής μου. Επίσης, θα ήθελα να ευχαριστήσω τους συναδέλφους μου γιατί το θέατρο είναι ομαδικό σπορ».

Το επαμειβόμενο βραβείο «Δημήτρης Χορν», είναι ο χρυσός σταυρός που φορούσε ο ηθοποιός, ο οποίος περνάει κάθε χρόνο από τον έναν βραβευμένο στον άλλο, συνοδευόμενος από περγαμηνή. Το θεσμοθέτησε ο Σταμάτης Φασουλής και το χρηματοδοτεί ο Γιάννης Χορν. Μέλη της επιτροπής είναι ο Κώστας Γεωργουσόπουλος, ο Σταμάτης Φασουλής, η Ξένια Καλογεροπούλου, η Λυδία Κονιόρδου και η δημοσιογράφος Αντιγόνη Καράλη.

Την εκδήλωση της απονομής που πραγματοποιήθηκε στο θέατρο Χορν, άνοιξε ο Σταμάτης Φασουλής. «Όταν θεσπίσαμε αυτό το βραβείο πριν από 19 χρόνια ήμασταν κάποιοι άλλοι άνθρωποι και ζούσαμε σε μία άλλη χώρα. Χαίρομαι που δώσαμε 18 βραβεία σε 18 πρωταγωνιστές οι οποίοι έκαναν μία ζηλευτή καριέρα, και γι' αυτό ως μέλη της επιτροπής που αποφασίζει για το βραβείο μπορούμε να είμαστε υπερήφανοι. Ωστόσο επειδή όλα αλλάζουν, εμείς δεν μπορούμε να παραμείνουμε ίδιοι. Γι' αυτό και την επόμενη χρονιά που θα συμπληρωθούν είκοσι χρόνια από τη θέσπιση του βραβείου Χορν θα παραδώσουμε τα σκήπτρα σε μία νέα επιτροπή, σ' ένα σχήμα πιο νεανικό» ανέφερε ο Σταμάτης Φασουλής και είπε χαριτολογώντας πως «δεν είναι ωραίο για νέους ανθρώπους να αποφασίζουν υπερήλικες».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η Επανάσταση του 1821 στο Μουσείο Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων


Το Μουσείο Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων, διευρύνοντας τον κύκλο των εκπαιδευτικών του προγραμμάτων, οργανώνει για μια ακόμα χρονιά, τον φετινό Μάρτιο εκπαιδευτικές ξεναγήσεις για τα σχολεία της Πρωτοβάθμιας και της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. 

Επίσης θα πραγματοποιηθεί εκ νέου η ψηφιακή έκθεση-αφιέρωμα με καθημερινές δημοσιεύσεις εκθεμάτων του μουσείου (21-25/3/2019) που σχετίζονται με τον αγώνα του 1821, σε όλες τις Ψηφιακές του Πλατφόρμες και τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, με θέμα: «Η Ελληνική Επανάσταση στο Μουσείο Σολωμού & Επιφανών Ζακυνθίων», στο πλαίσιο και των εορτασμών της Διακοσιετηρίδας από την έναρξη της Επανάστασης (1821-2021).

Καλούνται τα ενδιαφερόμενα σχολεία να προγραμματίσουν τις επισκέψεις τους στο τηλέφωνο 26950-48982. (Υπεύθυνη κ. Κατερίνα Δεμέτη).


Διευθύνσεις ψηφιακής έκθεσης:
Ιστοσελίδα: http://zakynthos-museumsolomos.gr/
Facebook: https://www.facebook.com/museumsolomos/
Instagram: https://www.instagram.com/museumsolomos/
#EpanastasiMuseumSolomos


Κυριακή 17 Μαρτίου 2019

Ατενίζοντας τον Ινδικό Ωκεανό στη Μοζαμβίκη | Indian Ocean, Mozambique {4}


Ταξίδεψε και φωτο-αποτύπωσε ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας













Σάββατο 16 Μαρτίου 2019

Ατενίζοντας τον Ινδικό Ωκεανό στη Μοζαμβίκη | Indian Ocean, Mozambique {3}


Ταξίδεψε και φωτο-αποτύπωσε ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας












Πέμπτη 14 Μαρτίου 2019

Προτεινόμενος ο Μάρκος Παπαδοκωνσταντάκης, ως σπαρακτικός Ορφέας, για το Βραβείο Θεάτρου "Δημήτρης Χορν"


Όπως, σε προηγούμενο δημοσίευμά μας ανακοινώθηκε, στην τριάδα των προτεινόμενων νέων ηθοποιών για το βραβείο Θεάτρου ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ περιλαμβάνεται ο Μάρκος Παπαδοκωνσταντάκης, για την ενδιαφέρουσα απόδοση του ρόλου του Ορφέα στο έργο «Ορφέας κι Ευρυδίκη», σε σκηνοθεσία - σύνθεση κειμένου του Δημήτρη Μπογδάνου (Θέατρο του Νέου Κόσμου).

Το πολυπεριοδικό μας προκρίνει (καθόσον ως κοινό μπορούμε να το κάνουμε) την υποψηφιότητα Παπαδοκωνσταντάκη, δημοσιοποιώντας και χαρακτηριστικές φωτο-αποτυπώσεις από την εν λόγω παράσταση, την οποία παρακολούθησε συνεργάτης μας.







[Φωτογραφίες: Ιωάννης Πορφύριος Καποδίστριας] 

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Το πιο απαρηγόρητο love story όλων των αιώνων ζωντανεύει σε μια σπαρακτική ποιητική αφήγηση για την ατόφια, οικουμενική, διαμπερή αγάπη που κάθε εμβληματικό ή καθημερινό ερωτευμένο ζευγάρι πεθαίνει να ζήσει.

Ο σκηνοθέτης Δημήτρης Μπογδάνος ανα-παριστά έναν άλλο “Άλλο Κόσμο” που διατηρεί με καθαρότητα και ευαισθησία το παραμυθένιο και συγκινησιακό φορτίο του μύθου των διαχρονικών εραστών, αλλά ταυτόχρονα στέκει ωμά στο σήμερα λες και η Ιστορία ξανασυνέβη προχθές, σε λίγο, τώρα ή αύριο. Η βία και το απροσδόκητο επανεξετάζονται μέσω μίας διάφανης, λιτής, απογυμνωμένης οπτικής, άλλοτε τρυφερής κι άλλοτε άγριας και θνητής, παρασέρνοντας τον θεατή στο θεοσκοτεινό ταξίδι του ανυπόμονου αοιδού που με την Αγάπη του κερδίζει για λίγο τον Άδη και με τον “Άδη” του χάνει για πάντα την Αγάπη.

Όλα τα σύμβολα, οι οιωνοί και οι πυξίδες υποδεικνύουν ξανά και ξανά την ίδια στιγμή, την ίδια στιγμή, την ίδια στιγμή, εκείνο το αγύριστο νανοδευτερόλεπτο όπου οι μοίρες κάνουν οριστικά στροφή, γκρεμίζοντας την ελπίδα για κάθε Ορφέα και κάθε Ευρυδίκη που αρνούνται να πειθαρχήσουν στο σκοτάδι.

Ποιος είπε πως δεύτερη ζωή δεν έχει; Έχει αν το θέλεις πολύ. Αν όμως δεν χειριστείς με σεβασμό τη δεύτερη ζωή στον Έρωτα, παραμονεύει και δεύτερος θάνατος. Κι αν ο Έρωτας στέκει μόνο έτσι, μόνο “μέχρι θανάτου”; Αντέχεις να τον ξαναζήσεις;

Τετάρτη 13 Μαρτίου 2019

Οι υποψήφιοι για το θεατρικό Βραβείο «Δημήτρης Χορν»


Για δέκατη ένατη χρονιά φέτος θ' απονεμηθεί το βραβείο «Δημήτρης Χορν», σε ειδική εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 18 Μαρτίου (στις 20.00) στο θέατρο «Δημήτρης Χορν» (Αμερικής 10).

Το επαμειβόμενο Βραβείο «Δημήτρης Χορν» είναι ο σταυρός που φορούσε ο ηθοποιός, ο οποίος περνάει κάθε χρόνο από τον έναν βραβευμένο στον άλλο, συνοδευόμενος από περγαμηνή.

Το βραβείο είναι ετήσιο και απονέμεται για την καλύτερη ερμηνεία νέου άντρα ηθοποιού κατά την περασμένη θεατρική περίοδο. Το θεσμοθέτησε ο Σταμάτης Φασουλής και το χρηματοδοτεί ο Γιάννης Χορν.

Οι τέσσερις υποψήφιοι για το «Βραβείο Δημήτρης Χορν» για τη σεζόν 2017-2018 είναι οι ακόλουθοι:

- Θάνος Λέκκας για τον ρόλο του Νάνκι-Που στην όπερα «Ο Μικάδος» των Ουίλιαμ Σβενκ Γκίλμπερτ και Άρθουρ Σάλλιβαν, σε σκηνοθεσία Ακύλλα Καραζήση (Εθνική Λυρική Σκηνή /Εναλλακτική Σκηνή).

-Μιχάλης Πανάδης για τον ρόλο του Έντουαρντ στον «Φεγγίτη» του Ντέιβιντ Χέαρ, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη (Εμπορικόν).

-Μάρκος Παπαδοκωνσταντάκης για τον ρόλο του Ορφέα στο «Ορφέας κι Ευρυδίκη» σε σκηνοθεσία - σύνθεση κειμένου του Δημήτρη Μπογδάνου (Θέατρο του Νέου Κόσμου).

-Μιχάλης Συριόπουλος για τον ρόλο του Καντίντ στο «Καντίντ ή η αισιοδοξία» του Βολταίρου, σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου (Πόρτα) και για τον ρόλο του Κίμωνα στην «Πόλη» της Λούλας Αναγνωστάκη, σε σκηνοθεσία Γιάννη Μόσχου (Φεστιβάλ Αθηνών/ Πειραιώς 260).

Την εκδήλωση θα ανοίξει ο Σταμάτης Φασουλής. Στον θεσμό του βραβείου θα αναφερθεί ο πρόεδρος της επιτροπής, Κώστας Γεωργουσόπουλος (μέλη της επιτροπής είναι ο Σταμάτης Φασουλής, η Ξένια Καλογεροπούλου, η Λυδία Κονιόρδου και η δημοσιογράφος Αντιγόνη Καράλη). H Ανδριάννα Μπάμπαλη θα ερμηνεύσει τραγούδια του Δημήτρη Χορν.

Ο περσινός νικητής του «Βραβείου Δημήτρης Χορν», Γιάννης Νιάρρος, θα παραδώσει τον χρυσό σταυρό του Δημήτρη Χορν που είχε λάβει κατά την περσινή βράβευσή του στον φετινό βραβευθέντα.

Τη συνολικότερη οργάνωση έχουν επιμεληθεί ο Σταμάτης Φασουλής και ο Θεοδόσης Ισαακίδης. Τη βραδιά επιμελείται σκηνοθετικά ο Γιώργος Λύρας. Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.

ΑΠΕ-ΜΠΕ


«Αντώνιος Βραχλιώτης: Ένας λανθάνων Προσολωμικός». Ομιλία στην Εταιρεία Κερκυραϊκών Σπουδών


Ομιλία του κ. Νάσου Βαγενά, ποιητή, ομότιμου Καθηγητή της Θεωρίας και Κριτικής της Λογοτεχνίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, με θέμα «ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΒΡΑΧΛΙΩΤΗΣ: Ένας λανθάνων Προσολωμικός» θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 20 Μαρτίου 2019 και ώρα 20.00 στο Μουσείο Σολωμού, Μουράγια. Η είσοδος είναι ελεύθερη. 

Ο Νάσος Βαγενάς γεννήθηκε στη Δράμα το 1945, και το 1960 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα για τις σπουδές του. Σπούδασε φιλολογία στα Πανεπιστήμια Αθηνών (1963-1968), Ρώμης (1970-1972), Έσσεξ (1972-1973) και Καίμπριτζ, όπου (1974-1978) εκπόνησε διδακτορική διατριβή με θέμα την ποίηση και την ποιητική του Γιώργου Σεφέρη. Από το 1980 ως το 1991 διετέλεσε καθηγητής της Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, και από το 1992 διετέλεσε καθηγητής της Θεωρίας και Κριτικής της Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εκτός από τα ποιητικά βιβλία του, ο Νάσος Βαγενάς έχει δημοσιεύσει πολλά βιβλία μελετών και δοκιμίων πάνω σε θέματα της λογοτεχνίας και της λογοτεχνικής κριτικής, που τον έχουν αναδείξει ως έναν από τους σημαντικότερους σήμερα Έλληνες κριτικούς. 

Τρίτη 12 Μαρτίου 2019

Το Ίδρυμα Ωνάση δημοσιεύει την ψηφιακή συλλογή του Αρχείου Καβάφη









Είχατε ποτέ φανταστεί ότι θα μπορούσατε να βρείτε στο διαδίκτυο χειρόγραφα, φωτογραφίες, κείμενα ημερολογιακού χαρακτήρα και προσωπικά αντικείμενα του Κ. Π. Καβάφη;
Το Ίδρυμα Ωνάση ψηφιοποίησε περισσότερα από 2.000 αρχειακά τεκμήρια, που είναι πλέον διαθέσιμα σε όλους στην ψηφιακή συλλογή του αρχείου Καβάφη και σύντομα θα εγκαινιάσει έναν χώρο στο κέντρο της Αθήνας, που θα φιλοξενεί τη βιβλιοθήκη του Αλεξανδρινού ποιητή, δημιουργώντας ένα οικιστικό τρίγωνο πολιτισμού και παιδείας στο κέντρο της Αθήνας, που θα περιλαμβάνει το Αρχείο Καβάφη, την Ωνάσειο Βιβλιοθήκη αλλά και το κτίριο του Onassis AiR.
Το αρχείο Καβάφη περιήλθε στη διαχείριση του Ιδρύματος Ωνάση στα τέλη του 2012, εξασφαλίζοντας την παραμονή του στην Ελλάδα και αποφεύγοντας ενδεχόμενο κατακερματισμό του. Σκοπός του αρχείου Καβάφη είναι η προστασία του αρχειακού υλικού που συνδέεται με τον κορυφαίο ποιητή, ενώ στόχος ήταν και παραμένει η ελεύθερη πρόσβασή του σε κοινό και ερευνητές, καθώς και η διάδοση του διεθνούς χαρακτήρα της ποίησης του Αλεξανδρινού ποιητή, ύστερα από την ψηφιοποίηση και εκ νέου τεκμηρίωσή του, στα ελληνικά και στα αγγλικά.
Ο K. Π. Καβάφης, παράλληλα με την έντυπη κυκλοφορία των ποιημάτων του σε τεύχη, συνήθιζε να προσφέρει σε φίλους χειρόγραφα αντίγραφα. Η καλλιγραφική κληρονομιά της γραφής του είναι μοναδική για τα ελληνικά γράμματα, καθώς μέσω αυτής διασώζεται η φθίνουσα διδασκαλία της καλλιγραφίας. Ο σχεδιασμός της γραμματοσειράς του Κ. Π. Καβάφη είναι βασισμένος στο Τετράδιο Σεγκόπουλου. Τον σχεδιασμό ανέλαβε η Ελληνική Ψηφιακή Τυποθήκη και οι γραφίστες Γιάννης Καρλόπουλος και Βασίλης Γεωργίου (www.fonts.gr).
Στην παρουσίαση της νέας ημέρας του αρχείου Καβάφη, μιας νέας ημέρας για τα ελληνικά γράμματα και όχι μόνο, ο πρόεδρος του Ιδρύματος Ωνάση, Αντώνης Σ. Παπαδημητρίου, έκανε λόγο για τη νέα εποχή του αρχείου, που εκτός από την ελεύθερη πρόσβαση σε όλους, μας επιφυλάσσει άλλη μια έκπληξη: «Το Ίδρυμα Ωνάση, θα προχωρήσει σύντομα στη νέα στέγαση του αρχείου σε ένα περιβάλλον που πληροί όλες τις προϋποθέσεις, σε έναν χώρο στο κέντρο της Αθήνας που έχει προκύψει μετά από συγκεκριμένη μελέτη και εκεί θα φιλοξενηθεί η βιβλιοθήκη του ποιητή, τα χειρόγραφα των καβαφικών ποιημάτων, οι έντυπες αυτοσχέδιες εκδόσεις, τα πεζά λογοτεχνικά κείμενα, τα άρθρα, οι μελέτες και οι σημειώσεις του ποιητή, καθώς και το προσωπικό αρχείο του Κ. Π. Καβάφη με πλούσια αλληλογραφία, κείμενα και φωτογραφίες.
Επενδύουμε εδώ και καιρό υλικούς και πνευματικούς πόρους για την παρουσίαση και ανάδειξη του ίδιου του αρχείου σε ένα χώρο πολιτισμού και παιδείας στον οποίο όλοι θα έχουν πρόσβαση δωρεάν. Και με την κατασκευή του, θα δημιουργηθεί υπό την αιγίδα του Ιδρύματος Ωνάση, ένα οικιστικό τρίγωνο πολιτισμού και παιδείας στο κέντρο της Αθήνας που θα περιλαμβάνει το Αρχείο Καβάφη, δίπλα στην Ωνάσειο Βιβλιοθήκη, γνωστή για το πολιτιστικό της απόθεμα με την βιβλιοθήκη παλαιτύπων, την περιηγητική βιβλιοθήκη, τα έργα τέχνης μεγάλων καλλιτεχνών αλλά και το κτίριο του Onassis AiR, του προγράμματος φιλοξενίας που απευθύνεται σε διεθνείς καλλιτέχνες. Πρόκειται για μια επένδυση που δεν αφορά μόνο το παρελθόν και το παρόν αλλά και το μέλλον στην πολιτιστική εξέλιξη της Αθήνας. Η κατασκευή ενός κτιρίου που η πόλη είχε ανάγκη θα προσθέσει άλλον ένα διεθνή πόλο πολιτισμικής κληρονομιάς, στη διάθεση του κατοίκου, του μελετητή, του επισκέπτη».
Η εκτελεστική διευθύντρια & διευθύντρια παιδείας του Ιδρύματος Ωνάση, Έφη Τσιότσιου, μίλησε για τη συγκίνηση και τη χαρά που προκαλεί η ανοιχτότητα σε όλους του αρχείου «ενός κορυφαίου ποιητή, η αξία του οποίου ξεπερνάει την ελληνική διάσταση. Ενός ποιητή, η φωνή του οποίου έχει καταγωγή και μνήμες, αλλά ο αντίλαλός της παγκόσμια εμβέλεια». Έκανε αναφορά στην εννεαμελή επιτροπή, που εγγυάται την επιστημονική αρτιότητα και τον στρατηγικό σχεδιασμό των δράσεων του αρχείου, καθώς απαρτίζεται από Έλληνες και ξένους πανεπιστημιακούς διεθνούς φήμης, ειδικευμένους στους τομείς της Φιλολογίας, της Νομικής, της Αρχειονομίας, των Ψηφιακών Ανθρωπιστικών Επιστημών και των Πληροφοριακών Συστημάτων, αλλά και στη θεσμοθέτηση της συνεργασίας με τα Γενικά Αρχεία του Κράτους, ώστε να υπάρχει μια ολιστική προσέγγιση της συντήρησης δημιουργώντας ένα νέο προϊόν πνευματικής εργασίας.
Στη συνέχεια, η κ. Τσιότσιου μίλησε για την ένταξη του καβαφικού έργου στη μεγάλη οικογένεια των εκπαιδευτικών δράσεων του Ιδρύματος Ωνάση (υποτροφίες καβαφικών σπουδών προς έλληνες και αλλοδαπούς, εκπαιδευτικά προγράμματα με ήδη 54 σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης από όλη τη χώρα, προγράμματα για το ευρύ κοινό, συνεργασία με πανεπιστήμια, σεμινάρια και το Διεθνές θερινό Σχολείο Καβάφη). «Στο Ίδρυμα Ωνάση ανακαλύπτουμε κι εμείς το διαρκές μυστήριο του Κωνσταντίνου Καβάφη, με τους όρους που ο ίδιος έθεσε για την ποίησή του. "Απ' όσα έκαμα κι απ' όσα είπα να μη ζητήσουνε να βρουν ποιος ήμουν. Οι πιο απαρατήρητές μου πράξεις και τα γραψίματά μου τα πιο σκεπασμένα - από εκεί μονάχα θα με νοιώσουν"» σημείωσε.
Ο Πρόδρομος Τσιαβός, υπεύθυνος ψηφιακής πολιτικής & ανάπτυξης του Ιδρύματος Ωνάση, ανέφερε ότι με το άνοιγμα του αρχείου Καβάφη πραγματοποιείται μια ουσιαστική συνεισφορά στα ψηφιακά και πολιτιστικά κοινά (commons): «Με τις άδειες Creative Commons, o οποιοσδήποτε μπορεί να μεταφορτώσει (δλδ να κατεβάσει), να διανείμει, να αντιγράψει, και να διαθέσει το τεκμήριο στο κοινό. Αντίστοιχα, να το τροποποιήσει, να το βελτιώσει ή να το προσθέσει σε άλλη καλλιτεχνική σύνθεση, κάνοντας πάντα αναφορά στον αδειοδότη (δικαιούχο) και τον δημιουργό και διαθέτοντάς το τεκμήριο με τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις. Εφόσον τηρούνται αυτές οι προϋποθέσεις, η αξία του αρχείου αυξάνει και δεν απομειώνεται από την αναπαραγωγή και την διάδοση των τεκμηρίων».
H Αμαλία Παππά, αρχειονόμος, αναπληρώτρια διευθύντρια των Γενικών Αρχείων του Κράτους, (προϊσταμένη του τμήματος βιβλιοθήκης & αναγνωστηρίου των ΓΑΚ), μίλησε για την αρχειονομική προσέγγιση του υλικού του αρχείου Καβάφη που «αποτελεί μοναδική περίπτωση λογοτεχνικού αρχείου ως προς την πληρότητά του. 'Αλλωστε, ο ίδιος ο ποιητής φρόντιζε συστηματικά να συγκεντρώνει και να αρχειοθετεί το έργο του, παραδίδοντας ένα σύνολο χωρίς μεγάλες φυσικές διασπάσεις και ανακολουθίες». Εξήγησε τη μεθοδολογία ταξινόμησης των τεκμηρίων και τη δημιουργία νέου ευρετηρίου και υπογράμμισε πως «η επεξεργασία του αρχειακού υλικού υλοποιήθηκε με τρόπο ώστε να ανταποκρίνεται στο περιβάλλον ενός ηλεκτρονικού αναγνωστηρίου».
«Η ψηφιακή αναπαραγωγή των τεκμηρίων που υλοποιήθηκε, αφενός εγγυάται την ασφάλεια των πρωτοτύπων και αφετέρου εξασφαλίζει τη μακροχρόνια διατήρησή τους. Η σύνδεση των ψηφιακών αναπαραγωγών των τεκμηρίων με τις αρχειακές περιγραφές τους, αποδίδει ένα ολοκληρωμένο σύνολο, ένα εργαλείο φιλικό προς τον χρήστη, το οποίο θα τον καθοδηγεί, θεωρούμε με επάρκεια, στις πληροφορίες που αναζητά» τόνισε.
Ο Τάκης Καγιαλής, Καθηγητής νεοελληνικής φιλολογίας, πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και μέλος της επιστημονικής επιτροπής του αρχείου Καβάφη ανέφερε: «Σήμερα, το Ίδρυμα Ωνάση προσφέρει αυτήν την πολύτιμη ύλη, το πλούσιο και γόνιμο υπέδαφος του καβαφικού έργου, άρτια ψηφιοποιημένο, ταξινομημένο και σχολιασμένο, σε κάθε ερευνητή, σε κάθε δάσκαλο και μαθητή, αλλά και σε κάθε πολίτη, στην Ελλάδα και σε ολόκληρο τον κόσμο. Όσοι είχαμε το προνόμιο να συμβάλουμε στο έργο της τεκμηρίωσης του Αρχείου Καβάφη αισθανόμαστε τη στιγμή αυτή υπερήφανοι. Η γενναία απόφαση του Ιδρύματος Ωνάση να προσφέρει το Αρχείο σε ανοιχτή και γενική χρήση θα αυξήσει ακόμη περισσότερο το κοινό του ποιητή, θα απελευθερώσει νέες, ευφάνταστες και δημιουργικές αναγνώσεις και ακόμη θα συμβάλει δραστικά στην ανανέωση και στην εμβάθυνση της έρευνας του καβαφικού έργου. Με την έναρξη της διαδικτυακής του λειτουργίας και βάσει της δίγλωσσης επεξεργασίας του, το αρχείο Καβάφη βγαίνει από τα όρια της ελληνικής φιλολογικής κοινότητας και εντάσσεται στο πεδίο της παγκόσμιας πολιτισμικής κληρονομιάς, δίπλα στα ψηφιακά αρχεία του William Blake, της Emily Dickinson, του Walt Whitman και άλλων σπουδαίων δημιουργών».
Ο Διομήδης Σπινέλλης, καθηγητής στο τμήμα διοικητικής επιστήμης και τεχνολογίας, Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών μίλησε για τα επόμενα τεχνικά αλλά πολύ σημαντικά βήματα υλοποίησης σε σχέση με την ψηφιακή συλλογή του Αρχείου Καβάφη που θα μπορούσαν να διασφαλίσουν τη μακροχρόνια διατήρηση και διαλειτουργικότητά της, μέσα από παραδείγματα άλλων μεγάλων αποθετηρίων, όπως η Wikipedia, που έχουν πάντα σκοπό τον διαμοιρασμό της γνώσης.
Το Αρχείο Καβάφη και το όραμα του Ιδρύματος Ωνάση
Ανάμεσα στα αρχειακά τεκμήρια συγκαταλέγονται χειρόγραφα καβαφικών ποιημάτων καθώς και έντυπες αυτοσχέδιες εκδόσεις, αλλά και πεζά λογοτεχνικά κείμενα, άρθρα και μελέτες του ποιητή. Εντοπίζονται επίσης μεταφράσεις ποιημάτων καθώς και σημειώσεις λογοτεχνικού και προσωπικού χαρακτήρα, όπως και το προσωπικό αρχείο του ποιητή, το οποίο περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, πλούσια αλληλογραφία, κείμενα ημερολογιακού χαρακτήρα και φωτογραφίες.
Ξεχωριστή ενότητα αποτελεί το αρχείο Αλέκου και Ρίκας Σεγκοπούλου, στο οποίο περιλαμβάνεται υλικό σχετικό με τον ποιητή, καθώς και το αρχείο της «Αλεξανδρινής Τέχνης», του περιοδικού που διηύθυνε ο Α. Γ. Συμεωνίδης και η Ρίκα Σεγκοπούλου, με την συχνή καθοδήγηση του Κ. Π. Καβάφη.
Το όραμα του Ιδρύματος Ωνάση για το αρχείο Καβάφη, το οποίο αποκτήθηκε το 2012, ταυτίζεται με την ελεύθερη πρόσβαση σε αυτό και την ενίσχυση της αρχειακής εκπαίδευσης. Στην κατεύθυνση αυτή εντάσσεται ο σχεδιασμός και η υλοποίηση μιας ανοιχτής σε όλους ψηφιακής συλλογής.
Η ψηφιακή αναπαραγωγή του πρωτότυπου αρχειακού υλικού ολοκληρώθηκε το 2017 (11.086 λήψεις). Την ίδια χρονιά ψηφιοποιήθηκαν και τα 158 μικροφίλμ τα οποία απεικονίζουν τη φωτογράφιση του αρχείου, που πραγματοποιήθηκε το 1963 από τον μεγάλο νεοελληνιστή Γ. Π. Σαββίδη (4.741 λήψεις). Η πολιτική που ακολουθείται επιτρέπει την πλήρη ανοιχτή πρόσβαση και διάθεση για το σύνολο του ψηφιοποιημένου υλικού, σύμφωνα με διεθνώς προσδιορισμένους όρους. Η πλήρης περιγραφή και τεκμηρίωση του αρχειακού υλικού επιτρέπει την καλύτερη δυνατή πλοήγηση στο ψηφιοποιημένο αρχείο καθώς και την αξιοποίησή του μέσω των νέων τεχνολογιών.
**Ανακαλύψτε στην ψηφιακή συλλογή του αρχείου Καβάφη χειρόγραφα καβαφικών ποιημάτων, πεζά λογοτεχνικά κείμενα, μελέτες, σημειώσεις του ποιητή, καθώς και το προσωπικό αρχείο του Κ. Π. Καβάφη με πλούσια αλληλογραφία, κείμενα και φωτογραφίες στο cavafy.onassis.org.

Δευτέρα 11 Μαρτίου 2019

Ο Τίτος Πατρίκιος, ο «μέγας επιζών» της ελληνικής ποίησης, τιμήθηκε σε εκδήλωση στο Λονδίνο


Στα κίνητρα που του δίνουν τη δύναμη να υπηρετεί τη γλώσσα και το έργο της ποίησης, αλλά και στην καθοριστική σχέση που ανέπτυξε με τον ποιητή Γιάννη Ρίτσο, κυρίως κατά τη διάρκεια της εξορίας τους στον Αη Στράτη, αναφέρθηκε μεταξύ άλλων ο ποιητής Τίτος Πατρίκιος σε μία συγκινητική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο για τη ζωή και το έργο του, με αφορμή τα 90 χρόνια από την γέννησή του.

Στις εννέα δεκαετίες της ζωής του, είναι ο μόνος εν ζωή Έλληνας ποιητής της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς που κουβαλά στη μνήμη του και αποτυπώνει στα ποιήματά του κομβικά ιστορικά γεγονότα, όπως η γερμανική κατοχή, η εθνική αντίσταση και ο εμφύλιος πόλεμος. Όπως χαρακτηριστικά είπε στη διάρκεια της τιμητικής εκδήλωσης, ο αναπληρωτής πρέσβης, Νίκος Παπαγεωργίου, «ο Τίτος Πατρίκιος διατηρεί μία άμεση, αδιαμεσολάβητη σχέση» με γεγονότα της ιστορίας.

Ένα κομμάτι της ιστορίας αυτής μετέφερε στο κοινό της εκδήλωσης ο τιμώμενος και βραβευμένος ποιητής, αναφερόμενος στη γνωριμία του με τον ποιητή Γιάννη Ρίτσο στον Αη Στράτη, όπου οι δυο τους είχαν εξοριστεί, και η οποία αποδείχθηκε καθοριστική για να συνεχίσει ο «μαθητευόμενος» τότε Πατρίκιος να γράφει. «Μέσα στην παραζάλη εκείνης της περιόδου απέρριψα την ποίηση ως κάτι μικροαστικό που εμπόδιζε την πραγματική ορμή της επανάστασης» θυμήθηκε ο ποιητής. Όταν, όμως, εξομολογήθηκε τις σκέψεις του στον Γιάννη Ρίτσο του απάντησε «να αφήσει τις βλακείες» γιατί η ποίηση ήταν το πεπρωμένο του. «Να μην ξανάρθεις εδώ (στον χώρο που διέμενε στον Αη Στράτη) χωρίς ποιήματα, μου είπε. Μου έδωσε κουράγιο, μου είπε πράγματα που με σημάδεψαν» ανέφερε ο Τίτος Πατρίκιος, που τελικά συνέχισε το ποιητικό έργο και τις συναντήσεις με τον Γιάννη Ρίτσο στην εξορία, αλλά και στην καθημερινότητα που ακολούθησε μετά από αυτήν. «Δεν διόρθωνε ποτέ τα ποιήματά μου. Μόνο αφαιρούσε. Μου είχε πει τον κανόνα να αφαιρώ τα μισά από όσα γράφω» είπε γελώντας και παραδέχτηκε ότι πολλές φορές διαπίστωσε την ορθότητα αυτού του κανόνα στο μέλλον.

Αναφέρθηκε και στην «επιπόλαιη», όπως την χαρακτήρισε, σχέση του με τον Κωστή Παλαμά και τον 'Αγγελο Σικελιανό. Στην ηλικία των περίπου εφτά ετών, μέσω της ποιήτριας θείας του Λιλής Πατρικίου συνάντησε για πρώτη φορά τον Παλαμά, σε μία εκδήλωση που γινόταν προς τιμήν του. Η Λιλή Πατρικίου, που όπως αποδείχθηκε πρόσφατα μέσα από τα ερωτικά γράμματα του Κωστή Παλαμά προς την ίδια, δεν διατηρούσε μία απλή μαθητική σχέση μαζί του. «Με πήγε να φιλήσω το χέρι του. Ήταν ακίνητος, όπως το άγαλμά του που βρίσκεται στην Αθήνα, και το χέρι του παγωμένο. Νόμιζα ότι φυλάω το χέρι ενός νεκρού. Εκείνο το βράδυ δεν μπόρεσα να κοιμηθώ» είπε με χιούμορ ο Τίτος Πατρίκιος. Η δεύτερη φορά που είδε τον εθνικό ποιητή ήταν στην κηδεία του. Εκεί πρωτοσυνάντησε τον 'Αγγελο Σικελιανό. «Στην κηδεία του Παλαμά είδα όλους τους συγγραφείς που θαύμαζα, τον Βενέζη, τον Θεοτοκά, τον Μυριβήλη... Θα μπορούσα να γνωρίσω καλύτερα τον Σικελιανό, αλλά ήμουν πολύ συνεσταλμένος και ντροπαλός» είπε.

Συνομιλώντας με τον Αντώνη Σκιαθά, πρόεδρο του Γραφείου Ποιήσεως, το οποίο διοργάνωσε την τιμητική εκδήλωση μαζί με τον Ελληνικό Κύκλο Βιβλιόφιλων του Λονδίνου (EKIVIL), ο Τίτος Πατρίκιος απάντησε με αυτοσαρκασμό και χιούμορ στο τι είναι αυτό που του δίνει δύναμη να υπηρετεί τη γλώσσα της ποίησης και το κοινωνικό της έργο. «Δίνω πολλές απαντήσεις σε αυτό. 'Αλλες φορές λέω ότι είναι η δίψα της γνώσης, να γνωρίσω τον κόσμο και μετά να το εκφράσω με λέξεις. Μπορεί να είναι από την επιπολαιότητα να αφήνομαι στα όνειρα και στο παιχνίδι των λέξεων ή να είναι η άμυνά μου. Και η επιθυμία μου, ακόμη να προβληθώ, να κάνω τη φιγούρα μου, να μαγέψω μία γυναίκα που θέλω να πλησιάσω» είπε.

Ο Τίτος Πατρίκιος υποστήριξε ότι το μικρό κοινό της ποίησης οφείλεται μεν στη δυσκολία σύλληψης και ενσωμάτωσή της, καθώς απαιτεί προσπάθεια από την πλευρά των αναγνωστών, αλλά και στο γεγονός ότι για μία πολύ μεγάλη περίοδο - τουλάχιστον στην Ελλάδα - κλείστηκε στο χαρτί. «Ευτυχώς τα τελευταία χρόνια βλέπουμε και στην Ελλάδα να γίνονται αρκετές δημόσιες αναγνώσεις» είπε, ενώ αναφέρθηκε και στην αναγκαιότητα της μετάφρασης, που αν και δεν αποδίδει στο 100% την αντίληψη του ποιητή, χωρίς αυτή δεν θα μπορούσαν να γίνουν γνωστά στο διεθνές κοινό, σπουδαία ποιητικά έργα όπως η Ιλιάδα, η Θεία Κωμωδία ή ο Σαίξπηρ.

Στον χαιρετισμό του ο αναπληρωτής πρεσβευτής στο Λονδίνο, Νίκος Παπαγεωργίου, δήλωσε ότι η ποίηση «υπονομεύει τις βεβαιότητες» και αποτελεί «ευεργεσία στο διηνεκές» που θα βρίσκει πάντα τον καθένα, άσχετα από πότε ή το που. Ο Αντώνης Σκιαθάς υποστήριξε ότι η εκδήλωση αποδίδει τιμή σε έναν ποιητή με διεθνές αποτύπωμα που «γνωρίζει το πως και το γιατί των λέξεων».

Ο επίτιμος καθηγητής Νεότερης Ελληνικής και Βυζαντινής Ιστορίας, Γλώσσας και Λογοτεχνίας, στο Kings College του Λονδίνου, Ρόντρικ Μπίτον, χαρακτήρισε τον Τίτο Πατρίκιο «μέγα επιζώντα της ελληνικής ποίησης», που εκφράζει κάτι από την ενοχή του επιζώντος και συνεχίζει ασταμάτητα να διοχετεύει στους στίχους του όλα όσα έζησε μέσα σε εννέα δεκαετίες. Από την πλευρά του ο καθηγητής Νεότερης Ελληνικής και Συγκριτικής Λογοτεχνίας του ίδιου πανεπιστημίου, Ντέιβιντ Ρικς, δήλωσε ότι ο Έλληνας ποιητής δεν εγκατέλειψε ποτέ τον αγώνα να ρίχνει φως στη ζωή μας, και εξέφρασε την ελπίδα να υπάρξουν περισσότερα έργα του μεταφρασμένα στα αγγλικά, στα επόμενα γενέθλιά του.

Στη διάρκεια της εκδήλωσης παρουσιάστηκε ντοκιμαντέρ για τη ζωή και το έργο του Τίτου Πατρίκιου με σταθμούς που αφηγείται ο ίδιος ο ποιητής: το πρώτο του παιδικό ποίημα σε μία κατασκήνωση, τις παιδικές του αναμνήσεις από την Σίφνο, τις εξορίες σε Μακρόνησο και Άι Στράτη, την μακρόχρονη παραμονή του στο Παρίσι και εν συνεχεία στη Ρώμη. «Δεν μπορείς να έχεις δικό σου τόπο και δική σου ποίηση, χωρίς την δική σου γλώσσα» κατέληγε να λέει στο ντοκιμαντέρ.

Απήγγειλαν ποιήματα του Τίτου Πατρίκιου, υπό τους ήχους του Ιταλού συνθέτη, Antimo Magnotta, σε ελληνικά και αγγλικά, ο πρώην πρέσβης της Βρετανίας στην Ελλάδα, Τζον Κίτμερ, η ηθοποιός και λέκτορας Νεοελληνικών σπουδών στο πανεπιστήμιο του Reading, Δήμητρα Τζανιδάκη-Kreps, και ο συγγραφέας, Κωνσταντίνος Αλσινός.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα του υπουργείου Πολιτισμού, του γραφείου Τύπου της ελληνικής πρεσβείας στο Λονδίνο και της Εταιρείας Συγγραφέων. Φιλοξενήθηκε στο Ελληνικό Κέντρο, όπου μεταξύ ελληνόφωνου και αγγλόφωνου κοινού, παρέστησαν επίσης η συγγραφέας Βικτόρια Χίσλοπ, και η κάτοχος της Έδρας Κοραή στο King's College του Λονδίνου, Γκόντα φον Στιν.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Κυριακή 10 Μαρτίου 2019

Τα βραβεία του 21ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης


Σε μια...Ισραηλινή "Συνήγορο" που αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή της στην απονομή δικαιοσύνης και την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και προσφέρει εδώ και πενήντα χρόνια τις υπηρεσίες της σε Παλαιστίνιες φεμινίστριες και φονταμενταλιστές, σε ειρηνικούς διαδηλωτές και ένοπλους μαχητές, απένειμε το "Χρυσό Αλέξανδρο" το 21ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης που ολοκληρώθηκε απόψε.

Το ντοκιμαντέρ με τίτλο "Συνήγορος" διάρκειας 110' λεπτών σε σκηνοθεσία της Ρέιτσελ Λι Τζόουνς και του Φιλίπ Μπελές (παραγωγή Ισραήλ, Καναδά και Ελβετίας) έλαβε επίσης και το βραβείο της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου FIPRESCI .

Ο «Χρυσός Αλέξανδρος» συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 8.000 ευρώ.

- Το Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής που συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 2.000 ευρώ απονεμήθηκε στο ντοκιμαντέρ: "Ταξιδιώτης του μεσονυχτίου" σε σκηνοθεσία του επικηρυγμένου από το καθεστώς των Ταλιμπάν Αφγανού Χασάν Φαζιλί . Το ντοκιμαντέρ διάρκειας 86 λεπτών είναι παραγωγή ΗΠΑ, Κατάρ, Καναδά και Ηνωμένου Βασιλείου.

Την Κριτική Επιτροπή για το Διεθνές Διαγωνιστικό τμήμα του 21ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης απάρτιζαν οι : 'Αλι Ντερκς, ιδρύτρια και πρώην διευθύντρια του Διεθνούς Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ του 'Αμστερνταμ (Ολλανδία), Ελίζαμπεθ Κλινκ, ερευνήτρια και παραγωγός (Καναδάς), Σέρζι Ντολαντέ, διευθυντής του MEDIMED (Ισπανία), Παναγιώτης Ευαγγελίδης, σκηνοθέτης και σεναριογράφος (Ελλάδα) και Σίμον Λέρεν Βίλμοντ, σκηνοθέτης (Δανία).

Το 21ο Φεστιβάλ ντοκιμαντέρ διήρκησε 10 μέρες με εκατοντάδες προβολές 228 ταινιών ντοκιμαντέρ που παρακολούθησαν χιλιάδες θεατές σημειώνοντας πολλαπλές sold-out προβολές στις αίθουσες.

- Η κριτική επιτροπή για το διαγωνιστικό τμήμα Εικονικής Πραγματικότητας (Virtual Reality) που αποτελούσαν οι: Αρετή Λεοπούλου, επιμελήτρια εκθέσεων, ιστορικός Τέχνης (Ελλάδα), Ολιβιέ Σεμονέ, sales agent (Γαλλία) και Σύλλας Τζουμέρκας, σκηνοθέτης (Ελλάδα) απένειμε το βραβείο ντοκιμαντέρ εικονικής πραγματικότητας το οποίο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ (ποσό που προσφέρει το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου), απονεμήθηκε στο ντοκιμαντέρ VR: "Ωδικό πτηνό" σε σκηνοθεσία Λούσι Γκρίνγουελ (Δανία, Ηνωμένο Βασίλειο). Το ντοκιμαντέρ διάρκειας μόλις 20΄ μεταφέρει τους θεατές στο νησί Καουάι το 1984 και σε μια ρέπλικα ενός πυκνού δάσους γεμάτου με πολύχρωμα πουλιά όπου το τελευταίο μαυροπούλι με κίτρινα πούπουλα στα πόδια και υπέροχο κελάηδημα απειλείται σε βαθμό εξαφάνισης.

- Το Βραβείο Κοινού Fischer που αφορά σε ταινίες άνω των 50' απονεμήθηκε στην ελληνική παραγωγή "Η μπάντα" σε σκηνοθεσία Νίκου Ασλανίδη (Ελλάδα), και στο Ισπανικό ντοκιμαντέρ "Η σιωπή των 'Αλλων" σε σκηνοθεσία της Αλμουδένα Καρασέδο και Ρόμπερτ Μπέιχαρ .

- Το Βραβείο Κοινού Fischer που αφορά σε ταινίες κάτω των 50' απονεμήθηκε στην ελληνική παραγωγή "Τα καναρίνια" σε σκηνοθεσία Γιώργου Κυβερνήτη και για ξένη στο ντοκιμαντέρ "Χτες/Αύριο" σε σκηνοθεσία Ραούλ Ρίμπενμπαουερ.

- Το βραβείο του τηλεοπτικού σταθμού της Βουλής των Ελλήνων "ανθρώπινες αξίες" απονεμήθηκε στο ντοκιμαντέρ "Σ' επαφή" σε σκηνοθεσία Πάβελ Ζιμίλσκι (Πολωνία, Ισλανδία).

Η ΕΡΤ, απένειμε φέτος δυο βραβεία. Το πρώτο βραβείο της, που συνοδεύεται από το χρηματικό έπαθλο των 3.000 ευρώ, στο ελληνικό ντοκιμαντέρ άνω των 50 λεπτών που απέσπασε το βραβείο κοινού Fischer. ("Η μπάντα" σε σκηνοθεσία Νίκου Ασλανίδη (Το ντοκιμαντέρ βασίζεται στην αυτοβιογραφία του Γιάννη Παπαδόπουλου, που ήταν μέλος της μπάντας του Δήμου Κερασούντας η οποία κατά την περίοδο της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, «επιστρατεύτηκε» και έπαιζε εμβατήρια κατά τη διάρκεια των επιθέσεων. Την αποτελούσαν 13 Έλληνες και τρεις Τούρκοι, οι οποίοι στο τέλος σφαγιάστηκαν. Ο μόνος που επέζησε ήταν ο Γιάννης Παπαδόπουλος).

Το βραβείο Doc on Air (για το καλύτερο project του EDN Docs in Thessaloniki για διεθνή συμπαραγωγή του Ευρωπαϊκού Δικτύου Ντοκιμαντέρ EDN, που κρίνεται από την επιτροπή του EDN και αντιστοιχεί σε χρηματικό έπαθλο 2.000 ευρώ, το οποίο χορηγείται από την ΕΡΤ) απονεμήθηκε στο project: "Intimate Outsiders" σε σκηνοθεσία Roser Corella, παραγωγή Roser Corella, Ana Catal?, Moving Mountains Films (Γερμανία).

- Το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου απένειμε το βραβείο του αξίας 3.000 ευρώ (για ντοκιμαντέρ πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη του Ελληνικού Προγράμματος διάρκειας άνω των 50 λεπτών, που πραγματοποιεί την ελληνική του πρεμιέρα στο Φεστιβάλ, στο ντοκιμαντέρ) στην ταινία "Απολιθώματα" σε σκηνοθεσία Πάνου Αρβανιτάκη (Ελλάδα)

- Το βραβείο αξίας 3.000 ευρώ σε project που συμμετέχει στο πρόγραμμα Agora Docs in Progress. Το βραβείο απονέμεται στο project:"54ο Δημοτικό Σχολείο" σε σκηνοθεσία και παραγωγή Δήμητρας Κουζή - Ελλάδα (Kouzi Productions).

- Το βραβείο της Διεθνούς Αμνηστίας απονεμήθηκε το ντοκιμαντέρ "γυναικεία ηδονή" σε σκηνοθεσία Μπάρμπαρα Μίλερ (Ελβετία, Γερμανία) και το Βραβείο της WWF που απονέμεται σε ταινία της ενότητας «Περιβάλλον», με θέμα το περιβάλλον και την αμφίδρομη σχέση του ανθρώπου με τη φύση, στο ντοκιμαντέρ "Σογιαλισμός" σε σκηνοθεσία Ενρίκο Παρέντι και Στέφανο Λιμπέρτι (Ιταλία)

- Η φετινή τριμελής κριτική επιτροπή της FIPRESCI (Διεθνής Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου) εκτός από τη "Συνήγορο", ως καλύτερο ελληνικό ντοκιμαντέρ που συμμετείχε στο Διεθνές Πρόγραμμα του φεστιβάλ βράβευσε την ταινία της Μαριάννας Οικονόμου "Όταν ο Βάγκνερ συνάντησε τις ντομάτες".

- Η Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου τέλος, απένειμε το βραβείο της στο ντοκιμαντέρ:"Τα 4 επίπεδα της ύπαρξης" σε σκηνοθεσία Ηλιάνας Δανέζη (Ελλάδα).

- Το βραβείο του ελληνικού τμήματος του Women in Film & Television απονέμεται σε γυναίκα σκηνοθέτρια ταινίας που προβάλλεται στο Επίσημο Πρόγραμμα του Φεστιβάλ και προωθεί μη στερεοτυπικές αντιλήψεις του φύλου απονεμήθηκε στην Μπάρμπαρα Μίλερ για το ντοκιμαντέρ #γυναικεία ηδονή (Ελβετία, Γερμανία).

- Το Mermaid Award - ένα ανεξάρτητο βραβείο για την καλύτερη ταινία LGBTQI+ θεματικής του επίσημου προγράμματος του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, δόθηκε στο ντοκιμαντέρ με τίτλο: "Ίρβινγκ Παρκ" σε σκηνοθεσία Παναγιώτη Ευαγγελίδη (Ελλάδα), ενώ ειδική μνεία δόθηκε στο ντοκιμαντέρ: "Ο μπαμπάς μου είναι ο αδελφός της μαμάς μου" σε σκηνοθεσία Βαντίμ Ίλκοφ (Ουκρανία).

- Τα βραβεία νεότητας φοιτητών Πανεπιστημίων Θεσσαλονίκης (η επιτροπή απαρτίζεται από έξι φοιτήτριες και φοιτητές) απονεμήθηκαν στα ντοκιμαντέρ "Make the Economy Scream" σε σκηνοθεσία 'Αρη Χατζηστεφάνου (Ελλάδα) και (ειδικό βραβείο της επιτροπής) στο ντοκιμαντέρ "Το Συκόσπιτο" του Πίτζι Καμπούρογλου (Ελλάδα)

Σημ. Πηγή φωτογραφίας (Από τη βραβευμένη ταινία "Συνήγορος" 21ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ)

Συγκλονίζει η αφήγηση του Έλληνα που έχασε για λίγα λεπτά την μοιραία πτήση με το αεροσκάφος των Αιθιοπικών Αερογραμμών


Συγκλονίζει η αφήγηση του κ. Αντώνη Μαυρόπουλου ο οποίος έχασε για λίγα λεπτά την μοιραία πτήση με το αεροσκάφος των Αιθιοπικών Αερογραμμών, που συνετρίβη και σώθηκε.

Ο κ.Μαυρόπουλος είναι πρόεδρος της Παγκόσμιας Ένωσης Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων και πήγαινε στο Ναϊρόμπι για το συνέδριο του ΟΗΕ.

Σε ανάρτησή του στα κοινωνικά δίκτυα περιγράφει πως η 10η Μαρτίου ήταν η τυχερή του μέρα.

«Τρέχοντας να προλάβω την πτήση ΕΤ 302 Αντίς Αμπέμπα - Ναϊρόμπι, που συνετρίβη 6 λεπτά μετά την απογείωση της, είχα τα νεύρα μου γιατί δεν υπήρχε κανείς να με βοηθήσει να πάω γρήγορα. Την έχασα για δυο λεπτά, όταν έφτασα είχε κλείσει η επιβίβαση και έβλεπα τους τελευταίους επιβάτες στη φυσούνα να μπαίνουν μέσα - φώναζα να με βάλουν κι εμένα αλλά δεν το επέτρεψαν. Στην πραγματικότητα, την πτήση την έχασα διότι δεν είχα δώσει βαλίτσα (αλλιώς θα με περίμεναν για 10-15 λεπτά ή και παραπάνω, διότι το να βρεθεί μια βαλίτσα φορτωμένη θέλει τουλάχιστον 40 λεπτά). Επίσης, όπως έμαθα αργότερα, την έχασα γιατί βγήκα πρώτος και πολύ γρήγορα από το αεροπλάνο και ο connection Ambassador που ήρθε να με παραλάβει δεν με βρήκε.

Οι άνθρωποι του αεροδρομίου, ευγενέστατοι, με προώθησαν στην επόμενη πτήση που θα έφευγε στις 11:20, μου ζήτησαν συγνώμη για την ταλαιπωρία και με μετέφεραν σε ένα ωραίο lounge για την τρίωρη αναμονή.

Στις 10:50, καθώς επιβιβαζόμουν στην επόμενη πτήση, δυο σεκιουριτάδες με ενημέρωσαν ότι για λόγους ασφαλείας που θα μου εξηγήσει κάποιος ανώτερος αξιωματικός, δεν θα επιτρέψουν την επιβίβασή μου. Στις έντονες διαμαρτυρίες μου δεν άφησαν κανένα περιθώριο συζήτησης και με οδήγησαν στον ανώτερο τους, στο αστυνομικό τμήμα του αεροδρομίου.

Αυτός μου είπε ευγενικά να μη διαμαρτύρομαι και να πω ευχαριστώ στο Θεό, διότι είμαι ο μοναδικός επιβάτης που δεν μπήκε στην πτήση ΕΤ 302 η οποία αγνοείται. Και ότι αυτός ήταν ο λόγος που δεν μπορούν να με αφήσουν να φύγω, μέχρι να εξακριβωθεί ποιος είμαι, γιατί δεν μπήκα στην πτήση και τα σχετικά. Στην αρχή νόμιζα ότι έλεγε ψέματα, ωστόσο το ύφος του δεν άφηνε κανένα περιθώριο αμφιβολίας.

Ένιωσα να χάνεται το έδαφος κάτω από τα πόδια μου, αλλά επανήλθα σε 1-2 δευτερόλεπτα γιατί σκέφτηκα ότι κάτι άλλο θα συμβαίνει, κάποιο πρόβλημα επικοινωνίας ίσως. Οι άνθρωποι ήταν ευγενέστατοι, ρώτησαν ότι έπρεπε να ρωτήσουν, εξακρίβωσαν τα στοιχεία μου και με άφησαν να περιμένω.

Με έβαλαν να καθίσω σε ένα σαλόνι και μου είπαν να περιμένω εκεί μέχρι να με ειδοποιήσουν.

Έψαχνα στο διαδίκτυο να βρω στοιχεία για την πτήση, φίλοι από το Ναϊρόμπι με ενημέρωσαν ότι 30 λεπτά μετά την αναμενόμενη ώρα δεν είχε προσγειωθεί και δεν υπήρχαν πληροφορίες για την τύχη της και ξαφνικά κόβονται και όλα τα WiFi του αεροδρομίου.

Ευτυχώς υπάρχουν και τα SMS - από στενό φίλο έμαθα ότι η πτήση συνετρίβη σχεδόν μόλις απογειώθηκε και ότι το θέμα έβγαινε στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης.

Τότε κατάλαβα ότι πρέπει αμέσως να επικοινωνήσω με τους δικούς μου ανθρώπους και να τους πω ότι δεν ήμουν μέσα και ότι για δυο μικρές τυχαίες συγκυρίες έχασα την πτήση - τη στιγμή που έκανα αυτή τη σκέψη κατέρρευσα γιατί τότε ακριβώς κατάλαβα πόσο τυχερός στάθηκα.

Αυτό το κείμενο το έγραψα για να διαχειριστώ το σοκ μου. Το ποστάρω γιατί θέλω να πω σε όλους ότι τα αόρατα και αδιόρατα νηματίδια της τύχης, οι εκτός πλάνου συγκυρίες πλέκουν τον ιστό στον οποίο είναι πιασμένη η ζωή μας. Είναι εκατομμύρια μικρές κλωστές που σχεδόν ποτέ δεν τις αισθανόμαστε - αλλά μια να σπάσει αρκεί για να ξηλωθεί όλος ο ιστός ακαριαία.

Πραγματικά, είναι η πρώτη φορά που χαίρομαι τόσο πολύ που έγραψα ένα ποστ και είμαι ευγνώμων που ζω και που έχω τόσους φίλους που με έκαναν να νιώσω την αγάπη τους - φιλιά σε όλους και ένα θερμό ευχαριστώ για τη συγκινητική συμπαράσταση σας. Ειδική εύφημος μνεία για την έγκαιρη επέμβαση και υποστήριξη στους Jeroen Par Dijk Panos Fragiadakis Haris Kamariotakis και ένα μεγάλο συγνώμη στην οικογένεια μου για το σοκ που έζησαν.

Maybe not too old to rock n roll - but certainly too young to die...

Κυριακή 10/3/2019, 13:00 Αντίς Αμπέμπα, Αιθιοπία

(Το ποστ ανέβηκε από το Ναϊρόμπι στο οποίο έφτασα τελικά)», αναφέρει στην ανάρτησή του ο κ. Μαυρόπουλος.


ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι πιο αναγνώστες μας Αναγνώστες

Related Posts with Thumbnails