Καληνύχτα, Ευγένιε Σπαθάρη...

Φτερούγισε απόψε...
Ο Ευγένιος κάνει παρέα τώρα στις Σκιές,
τις οργανώνει σε θίασο,
ονοματίζει τις Φιγούρες,
μοιράζει ρόλους στις Ψυχές
για τις πάμφωνες στιγμές τους πίσω απ' τον μπερντέ.

Για την αλληλογραφία Hubert Pernot και Λεωνίδα Χ. Ζώη

Κυκλοφόρησε σήμερα η εργασία - ανακοίνωση του π. Παναγιώτη Καποδίστρια, "Ανέκδοτη αλληλογραφία Hubert Pernot και Λεωνίδα Χ. Ζώη", ανάτυπο από τον Τόμο "Πηγές Επτανησιακής Φιλολογίας (1500-1940)", ο οποίος αποτελεί τα Πρακτικά του Συνεδρίου, που διοργανώθηκε από την Εταιρεία Κεφαλληνιακών Ιστορικών Ερευνών στην Κεφαλονιά το 2006, στη μνήμη του Γιώργου Γ. Αλισανδράτου.
Από το μελέτημα αυτό μεταφέρουμε ευθύς παρακάτω το εισαγωγικό μόνο μέρος, για να λάβετε γνώση:

Ο Hubert Pernot υπήρξε σημαντικός Γάλλος γλωσσολόγος κι ελληνιστής των τελών του 19ου αιώνα και των αρχών του 20ού. Γεννήθηκε το 1870 κι επηρεάσθηκε από τον απόηχο των φιλελληνικών κινημάτων, που κυριάρχησαν στην Ευρώπη πριν από την Ελληνική Επανάσταση. Με άλλα λόγια, δεν έχομε να κάνουμε απλά και μόνο μ’ έναν σοβαρό ελληνιστή, αλλά ταυτόχρονα μ’ έναν θερμό φιλέλληνα. Σπούδασε στη Σχολή Ανατολικών Γλωσσών των Παρισίων και υπήρξε καθοριστική η μαθητεία του πλάι στον σπουδαίο ελληνιστή βιβλιογράφο Émile Legrand. Αργότερα ο ίδιος αναδείχθηκε Καθηγητής της Νεοελληνικής Γλώσσας και Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης. Διέπρεψε επίσης ως Καθηγητής της Γενικής και Πειραματικής Γλωσσολογίας και Διευθυντής του Ινστιτούτου Φωνητικής του Πανεπιστημίου Παρισίων. Υπήρξε ο ιδρυτής του Νεοελληνικού Ινστιτούτου της Σορβόννης, αλλά και των Εκδόσεων Συλλογή του Νεοελληνικού Ινστιτούτου και Ο Ελληνικός Κόσμος. Ταξίδεψε αρκετές φορές στην Ελλάδα για επιτόπιες έρευνες, μελέτες και συναντήσεις. Ανάμεσα στις πλείστες όσες και πολυσήμαντες δημοσιεύσεις του, που αφορούν στην Ελλάδα και στον πολιτισμό της (λ.χ. γλώσσα των Ευαγγελίων, μελωδίες της Χίου, δημοτικά τραγούδια, ομηρικά έπη, διάλεκτο της Τσακωνιάς, νεοελληνική φωνητική), αξιοσημείωτη είναι η ανατύπωση του Ύμνου του Δ. Σολωμού στο La Grèce actuelle, σε μετάφραση του Laffon, αλλά και η ολοκλήρωση και συμπλήρωση των πονημάτων τού Legrand Bibliothèque grecque vulgaire, Bibliographie Hellénique και Bibliographie Ionienne. Πέθανε το 1946, σε ηλικία 76 ετών, αφήνοντας σοβαρότατη παρακαταθήκη στους μεταγενέστερους ερευνητές και γλωσσολόγους. Ανάμεσα στους Έλληνες μαθητές ή συνεργάτες του συγκαταλέγονται οι Οκτάβιος και Μέλπω Μερλιέ και ο Ακαδημαϊκός Διονύσιος Ζακυθηνός .

Ο H. Pernot έφθασε στη Ζάκυνθο δυο φορές: Στις 19 Ιανουαρίου 1913 και στις 26 Απριλίου 1937. Ο κυριότερος συνδετικός και φιλικός του κρίκος με το νησί υπήρξε ο εξέχων πνευματικός άνθρωπος της Ζακύνθου και Αρχειοφύλακας των αρχών του 20ού αιώνα Λεωνίδας Χ. Ζώης (Ζάκυνθος 1865 - Παλαιό Φάληρο 1956). Ο ακαταπόνητος ιστοριοδίφης κι εμβριθής ιστορικός, θαυμαστός εξάλλου λεξικογράφος, υπήρξε πάντοτε ανοικτός στις ευρωπαϊκές προκλήσεις και στις νέες ιδέες, δίχως να περιχαρακώνεται στην εντόπια μόνο πνευματική κατάσταση. Για παράδειγμα, μες από το πολύτιμο Ιστορικόν και Λαογραφικόν Λεξικόν του, αυτό ακριβώς είναι κατάδηλο: Παρά τις βασικές του αναφορές στο πάτριο νησί, καταπλήσσει όντως η ευρύτητα των γνώσεων που κατέχει για τα παγκόσμια πράγματα της εποχής του, η παραπομπή σε προσωπικότητες που ούτε καν διανοούμαστε ότι γνωρίζει ή ότι υπάρχουν, η καταγραφή μικρών ή παραμικρών λεπτομερειών, οι οποίες πάντως απαθανατίζουν επαρκώς σημαντικότατες πτυχές της ευρωπαϊκής πνευματικότητας των παρελθόντων αιώνων στη συνάντηση και κράση της με τη ζακυνθινή (και τότε) πολυ-πολιτισμικότητα .

Η σχέση Pernot και Ζώη βρίσκεται αποτυπωμένη σε κάποιες επιστολές, τις οποίες αντάλλαξαν στο διάστημα μιας δεκαπενταετίας, δηλαδή από το 1910 έως το 1924. Αυτές μονάχα έχουν διασωθεί στο πολύτιμο Αρχείο Ζώη, μέρος του οποίου, μέσω του ζακυνθινού ερευνητή και λογοτέχνη Νίκου Γρυπάρη (1913-1976), έφθασε στον σύγχρονο μελετητή και λογοτέχνη της Ζακύνθου Διονύση Σέρρα, εκδότη των Επτανησιακών Φύλλων.
[...]

Δυο ανοιξιάτικα τραγούδια από τη "Μαθητική Μαντολινάτα και Χορωδία Ζακύνθου"

Η "Μαθητική Μαντολινάτα και Χορωδία Ζακύνθου" αποτελεί μια παρήγορη πραγματικότητα στην αναβροχιά του σύγχρονου Πολιτισμού στο νησί του Σολωμού, του Κάλβου και του Φώσκολου.

Στις 21 Μαρτίου, με το έμπα της Άνοιξης, έδωσαν Συναυλία, την οποία μάλιστα σάς είχαμε προτείνει, με μαέστρο τον Καθηγητή Μουσικής Αντώνη Κλάδη, ο οποίος αθόρυβα πασχίζει το κατά δύναμιν στον ευαίσθητο αυτόν χώρο!

Από εκείνη την εκδήλωση παρουσιάζουμε απόψε δυο χαρούμενα στιγμιότυπα, έτσι για να μάς φτιάξουν την διάθεση!

Ο Άγιος Ανδρέας στα Διαπόρια της Ζακύνθου

Εξερεύνηση, Κείμενο και Φωτογραφίες: Μαρία Σιδηροκαστρίτη-Κοντονή

Στις βορειοδυτικές ακτές της Ζακύνθου, στο Δημοτικό Διαμέρισμα Μέσω Βολιμών του Δήμου Ελατίων, υπάρχουν δύο μικρά νησάκια-σκόπελοι, "Διάποροι ή Διαπόρων σκόπελος" αναφέρονται στο λεξικό του Λεωνίδα Χ. Ζώη (τόμος Α΄, σελ. 162 ).

Το μεγαλύτερο από αυτά πήρε το όνομά του από το Μοναστήρι του Αγίου Ανδρέα, που ήταν κτισμένο εκεί πριν από τον 16ο αιώνα, από όπου και μεταφέρθηκε στην απέναντι στεριά, στο Μεσοβούνι, για το φόβο των πειρατικών επιδρομών. Να θυμίσουμε στους αναγνώστες μας ότι το αποτοιχισμένο εκκλησάκι στον α΄ όροφο του Μεταβυζαντινού Μουσείου Ζακύνθου προέρχεται από αυτό το Μοναστήρι του Αγίου Ανδρέα στο Μεσοβούνι.

Το νησί-σκόπελος φαίνεται ότι παλαιότερα συνδεόταν με τη στεριά. Τώρα πλέον ένα πολύ μικρό κομμάτι θάλασσα το χωρίζει από αυτήν. Η παράδοση διηγείται ότι προσπάθησαν να πηδήσουν αυτό το πέρασμα ενενήντα εννιά κάτοικοι της περιοχής, έπεφταν όμως στη θάλασσα και πνίγονταν, διότι τους έσπρωχνε ο διάβολος... Μόνον ο εκατοστός γλίτωσε, ο οποίος ήταν καλόγερος και κατάφερε να δέσει τον διάβολο κρατώντας τον χρόνια κλεισμένο στο νησί! Έτσι -λένε- σταμάτησε το κακό.

Όταν επισκέπτεσαι το νησάκι με βάρκα από το Φάρο ή τον Άγιο Νικόλα, τίποτα δεν μαρτυρά ότι ξαφνικά και από το πουθενά εμφανίζονται εμπρός στα μάτια σου αμυντικές κατασκευές (τοίχοι) μήκους πλέον των σαράντα μέτρων και ύψους δύο-τριών μέτρων και που όμοιες τους δεν υπάρχουν πουθενά αλλού στη Ζάκυνθο!

Στο εσωτερικό τους υπάρχουν τα ερείπια του Καθολικού της Μονής και άλλες κατασκευές, αλλά είναι τόσο δύσβατα και απόκρημνα, που μόνον οργανωμένα μπορεί κανείς να εξερευνήσει το υπόλοιπο νησί, να πάει στη μικρή κυκλική αμμουδιά που λέγεται Άγιο Βήμα, ν' ανέβει και να κατέβει τα κατεβάσματα (η θέση που είναι κτισμένο το μοναστήρι), να ξαποστάσει δίπλα στους βράχους Γαρμπή, Πουνέντε και Μαΐστρο.

Είναι απορίας άξιον, πώς ένας μικρός σκόπελος έχει τόσες ονομασίες, τις οποίες, μαζί με την παραπάνω παράδοση, μού τις είπε το 1990 ο αείμνηστος Ηλίας Θεοδόσης, πρώην πρόεδρος της κοινότητας Μέσω Βολιμών. Η φωτογράφισή μας έγινε το 1996 με την βοήθεια του κ. Νίκου Ακτύπη, τότε Δημάρχου Ελατίων.

Ελπίζοντας ότι το δημοσίευμα αυτό θα κεντρίσει το ενδιαφέρον ειδικών επιστημόνων, οι οποίοι θα αποτυπώσουν, μελετήσουν και καταγράψουν την ιστορία του Αγίου Ανδρέα στα Διαπόρια, είχα δημοσιεύσει στον τοπικό τύπο (εφημ. Ερμής, 14 Νοεμβρίου 1996 και εφημ. Ημέρα τση Ζάκυθος, 29/30 Οκτωβρίου 2000) τις σχετικές φωτογραφίες, αλλά μάλλον δεν έπεσε στην αντίληψη κάποιου αρμοδίου... Επανέρχομαι λοιπόν πάλι σήμερα, μέσα από τον "ίσκιο του Ήσκιου", μήπως κάποιος ενδιαφερθεί και ξαναζωντανέψει το άγνωστο αυτό κομμάτι της τοπικής Ιστορίας μας.

"Τρία Τραγούδια" του Ιάκωβου Κονιτόπουλου σε ποίηση Π. Καποδίστρια

Σήμερα επιστρέφουμε στη Συναυλία για την Ιερατική Ποίηση, που με πολύ μεγάλη επιτυχία διοργανώθηκε από τον Παναγιώτη Ανδριόπουλο και το Πολύτροπον στις 14 Ιανουαρίου 2007, στην Αίθουσα της Φιλαρμονικής Εταιρείας - Ωδείου Πατρών. 

Εκεί πρωτοπαρουσιάστηκε το έργο του Ζακυνθίου έγκριτου συνθέτη Ιάκωβου Κονιτόπουλου "Τρία Τραγούδια" (2006) για φωνή και πιάνο, σε ποίηση π. Παναγιώτη Καποδίστρια (από την ποιητική συλλογή του "Όταν ο Σπηλαιοκτήτης έρθει", εκδ. Αίολος, Αθήνα 1995), με σολίστ την διάσημη μέτζο σοπράνο Μαίρη - Έλεν Νέζη και τον Γιώργο Πέτρου στο πιάνο. 

Παρακάτω αναρτώνται τα "Τρία Τραγούδια" μαζί όμως με τους στίχους τους, για διευκόλυνση των τηλε-θεατών μας, επειδή ο ήχος δεν είναι ο καλύτερος. 

Αξίζει παρενθετικά εδώ να σημειωθεί, ότι το β΄ Τραγούδι (το "Προεόρτιο") παρουσιάστηκε μια δεύτερη φορά, στη Ζάκυνθο, κατά την εορταστική Συναυλία για την Ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα, στις 21 Μαΐου 2007, με σολίστ τη Μαργαρίτα Συγγενιώτου (μέτζο σοπράνο) και τον Σπύρο Δεληγιαννόπουλο στο πιάνο. Το μουσικό σύνολο διηύθυνε ο ίδιος ο Ιάκωβος Κονιτόπουλος.

ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΣΤΟΝ ΑΝΕΜΟ

Οργή, στοργή των μυστικών μου ησυχασμών
των ατελέσφορων λυγμών και των παράτολμων ελπίδων
φενάκη πρώτη κι ασφαλής των άβατων στιγμών
απόπειρα για εικονισμό και μάχη ακροστιχίδων.




ΠΡΟΕΟΡΤΙΟ

Αθώα μιλημένος για τα πράγματα ολόκληρα
με τη σιωπή προεόρτιο τριάδας να ελέγχει με
άνεμε είπα οκτάστηλε
υγρή επινόηση
την αστρική μας διάρκεια να ιδρύσω
αχ να μπορούσα
μια παραλίγο του γλαυκού θανάτου μου ενσάρκωση

μα ο τρόπος μου την αποτέφρωσε
που ήταν ώς χτες λεπτομέρεια δακρύων -


- Τι κρίμα
να μην έχουμε φτερά
αφού και για τα πράγματα δεν υπάρχει ακμή.




ΑΝΑΘΗΜΑ

Τι να τα κάμεις φίλε μου τα μάτια;

Θρηνούσες οι φωνές
θα σού ανταμείψουν τη συνήθεια.

Σελίδες για την Christa Wolf στο Περιοδικό "Πόρφυρας" (Νο 131)

Μόλις λάβαμε το νέο τεύχος του καλού κερκυραϊκού περιοδικού Πόρφυρας (Νο 131, Απρίλης – Ιούνιος 2009), με μια σειρά από εύχυμες σελίδες για την Κρίστα Βολφ (Christa Wolf), μια από τις πιο δυναμικές φωνές παγκοσμίως της σύγχρονης γερμανικής λογοτεχνίας, που υπογράφουν η Κυριακή Χρυσομάλλη-Henrich (η οποία είχε και την επιμέλεια αυτών των σελίδων), η Ελένη Γεωργοπούλου, ο Θεοδόσης Πυλαρινός, η Σωτηρία Σταυρακοπούλου και ο Γιώργος Ποιμενίδης.

Η Κρίστα Βολφ, η οποία έκλεισε τα 80 της χρόνια, είναι η σημαντικότερη εν ζωή πεζογράφος της Γερμανίας και πρώην «σταρ» της Λογοτεχνίας στην πάλαι ποτέ Ανατολική Γερμανία, υποψήφια για το Νόμπελ Λογοτεχνίας και μεταφρασμένη σε 20 τουλάχιστον γλώσσες,

Στις άλλες σελίδες του περιοδικού, μελετήματα της Αλεξάνδρας Δεληγιώργη, του Δημοσθένη Κορδοπάτη, του Ξενοφώντα Κοκόλη, του Γιώργου Παναγιώτου και του Μιχάλη Μπακογιάννη. Ποίηση του František Halas (μετάφραση Γιώργου Κεντρωτή), του Γιώργη Μανουσάκη (1933-2008, ποιήματα που βρέθηκαν στο αρχείο του ποιητή μετά τον θάνατό του), του Διονύση Σέρρα (ένα συγκινητικό ποίημα, το "Θύμηση", για τον φευγάτο φίλο μας ποιητή Γιώργη Παυλόπουλο) και του Παναγιώτη Ράμμη. Πεζογραφία του Φίλιππου Δρακονταειδή και του Γιάννη Καβάσιλα.

Τις πολύ ενδιαφέρουσες σελίδες με τον γενικό τίτλο «περίπλους» (με σχόλια, επισημάνσεις και κριτική), υπογράφουν ο Σάββας Πατσαλίδης, η Δήμητρα Μήττα, ο Θανάσης Παπαθανασόπουλος και ο Δημήτρης Κονιδάρης.

Ο Γιάννης Ρίτσος στη "λέσχη αθανάτων"

"Λέσχη Αθανάτων" τιτλοφορείται η φιλόδοξη σειρά βιβλίων της Ελευθεροτυπίας, όπου κάθε μήνα στεγάζονται τιμητικά (μάλλον τιμώμενη και η ίδια η Εφημερίδα) εξέχουσες προσωπικότητες του πνευματικού βίου της πατρίδας μας.

Κατά το περασμένο Σάββατο (2 του Μαγιού), με τη συμπλήρωση 100 ακριβώς ετών από τη γέννηση του κορυφαίου μας Γιάννη Ρίτσου (1.5.1909-1.5.2009) το μαγιάτικο τομίδιο -άξια και δίκαια- αφιερώθηκε σ' αυτόν!

Όντως το συλλεκτικό αυτό βιβλίο αποτελεί πραγματικό απόκτημα, θα χρειαζόταν μάλιστα να μπει και στις εκπαιδευτικές κοινότητες. Να, μια πρότασή μας, την οποία θα μπορούσαν ίσως να σκεφθούν οι παράγοντες της Εφημερίδας. Διότι, στις 192 μεστές σελίδες του, συνοψίζει με τρόπο προσιτό στο ευρύτατο κοινό την πλημμυρίδα της διαρκώς ογκούμενης "ριτσολογίας", με απόλυτο σεβασμό στον Ποιητή και το πλατύτατο, μα και τόσο βαθύ, Έργο του.

Υπεύθυνος της καλής αυτής έκδοσης (και της όλης σειράς της Λέσχης) είναι ο Γιώργος Τζεδάκις, ενώ την εικαστική επιμέλεια έκαμε ο Νίκος Κεχαγιάς.

Στα περιεχόμενα φιλοξενούνται, διανθισμένα με πλουσιότατο και δυσεύρετο φωτογραφικό υλικό από διάφορα Αρχεία, τα εξής αξιόλογα κείμενα:

1. Χρήστου Σιάφκου, "Ζωή με ποίηση και αγώνες",

2. Χρήστου Σιάφκου, "Επιστολές από την Εξορία",

3. Βασίλη Καλαμάρα, "Ένας γνωστός άγνωστος ποιητής" και Αικ. Μακρυνικόλα, "Εργογραφία",

4. Γρηγόρη Ιωαννίδη, "Εικαστικές Αναζητήσεις. Ο θεατρικός Ρίτσος",

5. Γιώργου Παπαδάκη, "Ο μελοποιημένος Ρίτσος" και

6. Βασίλη Καλαμάρα, "Η Έρη Ρίτσου θυμάται".

π. Π.Κ.

Με τον αναστάσιμο τρόπο της Βασιλικής Νευροκοπλή

Ως "αναστάσιμο χαιρετισμό" (καθώς μαρτυρά η σχετική αφιέρωση) έλαβα αυτές τις μέρες τρία χυμώδη βιβλία από τη συγγραφέα, μουσικό και blogger Βασιλική Νευροκοπλή, με την οποίαν επικοινωνούμε τα τελευταία χρόνια διαδικτυακώ τω τρόπω.

Και τα τρία εκδόθηκαν από τον γνωστό τοις πάσι Εκδοτικό Οίκο Α. Α. Λιβάνη και πρόκειται για τα: "Σε τέμπο κόκκινο" (2008, δημιουργική γραφή εσωτερικών και άκρως ευαίσθητων κειμένων, σελίδες 304), και τα παιδικά, ή για ν' ακριβολογούμε, εμάς τους αμετανόητους παλιμπαιδίζοντες καλύτερα, "Αν τ' αγαπάς ξανάρχονται" (2007, το οποίο απέσπασε το βραβείο 2008 ελληνικού παιδικού βιβλίου για παιδιά σχολικής και προσχολικής ηλικίας από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου και βραβείο 2008 παιδικού εικονογραφημένου του περιοδικού Διαβάζω) και "Το παραμύθι της μουσικής" (2008, το οποίο εσχάτως κυκλοφόρησε και σε cd από τις εκδόσεις Εν Χορδαίς, σε μουσική Κυριάκου Καλαϊτζίδη, του και συζύγου της).

Η καλή συγγραφέας δεν είναι καθόλου τυχαίο, ότι στην αχανή Μπλογκόσφαιρα εμφανίζεται με το ψευδώνυμο Ψυχή μου ! Εε, λοιπόν, από την πρώτη παράγραφο του κάθε βιβλίου από τα παραπάνω, ο αναγνώστης μπορεί αμέσως να εισπράξει, ότι όχι μόνον εξωτερικεύει απλά και μόνον τα εσώψυχά της, αλλά καταθέτει αυτήν καθεαυτήν την Ψυχή της!

Καλή μας φίλη Βασιλική, συνέχισε έτσι! Οι πραμάτειες σου είναι πλούσιες και πλουμιστές, σκορπίζοντας ολοένα προς τα έξω άρωμα τρυφερότητας, λόγια θωπευτικά, κείμενα παρηγορητικά! Σ' έχουμε ανάγκη, να υπάρχεις και να δημιουργείς, αγαπώντας τον περιβάλλοντα κόσμο σου πάλι και πάλι! Έτσι θα υπάρχει και προοπτική να ομορφύνεις την όποια του ακοσμία!

Who is Who

Η Βασιλική Νευροκοπλή γεννήθηκε το 1968. Αποφοίτησε από το Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης το 1990 και από το Τμήμα Θεάτρου της ΑΣΚΤ το 1998. Το 2005 ολοκλήρωσε τις σπουδές της στη Θεωρία της Ελληνικής Παραδοσιακής και Ανατολικής μουσικής.

Έχει συμμετάσχει σε πολλά σεμινάρια θεάτρου, μουσικής και χορού με κορυφαίους έλληνες και ξένους δασκάλους (Ρ. Πατεράκη, Λ. Λαζόπουλο, Θ. Εσπίριτου, Β. Παπαβασιλείου, T. Suguki, A. Vassiliev, T. Sudana, G. Shbeir κ.ά.) Έχει συνεργαστεί με την Ελληνική Ραδιοφωνία και το Δημοτικό Ραδιόφωνο Θεσσαλονίκης.

Από το 1992 μέχρι το 1995 είχε την ευθύνη του Θεατρικού Παιχνιδιού στον "Μύλο" με προσκεκλημένους λογοτέχνες και καλλιτέχνες. Από το 1991 έως σήμερα έχει επιμεληθεί πολλές σχολικές θεατρικές παραστάσεις με κάποια από τα έργα σε διασκευές της, ενώ συμμετείχε ως ηθοποιός σε παραστάσεις μουσικής και λόγου στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Από το 1994 μπαίνει στον χώρο της γραφής. Ξεκινά με ποίηση και συνεχίζει με θεατρικά έργα, πεζογραφήματα, μονολόγους, δοκίμια, στίχους για τραγούδια και παραμύθια. Το 1999 εκδίδει το θεατρικό μονόπρακτο "Εγώ ο Άλλος" (εκδ. Νησίδες) και το 2001 δημοσιεύεται στο περιοδικό Πανδοχείο το διήγημα "Το μοναδικό φιλί". Ακολουθούν τα διηγήματα "Των κουλουρτζήδων" (περ. Νέα Εστία, Αύγουστος 2006) και "Η βιοπάλη των πουλιών" (στο συλλογικό τόμο Χριστού Γέννα, εκδ. Ακρίτας, 2006).

Ποιήματά της από την ποιητική συλλογή "Ημερολόγιο της Λύπης", δημοσιεύονται το 2005 στο περιοδικό Εντευκτήριο, και από την ποιητική συλλογή "Πίσω από τον ορίζοντα, τα σώματα και τα λόγια", μεταφρασμένα στα γερμανικά στο 2ο τόμο της ανθολογίας της αφιερωμένης την σύγχρονη ελληνική ποίηση που εκδίδεται το 2006, στο Μόναχο (εκδ. Ρωμιοσύνη) με την επιμέλεια της Dadi Sideri Speck.

Το δοκίμιό της, Το Μετέωρο Σώμα, Μαριονέτες, Σχοινοβάτες, Δια Χριστόν Σαλοί, ή το Τέλος της Γλώσσας, δημοσιεύεται στα Πρακτικά του Η΄ Πανελληνίου Συνεδρίου Γλώσσας, εκδ. Κώδικας, 2006.

Δύο τραγούδια σε στίχους της, το "Ζεϊμπέκικο της ξενιτιάς" και το "Χελιδόνισμα" περιλαμβάνονται στον ψηφιακό δίσκο (CD) Εξορία, του Κυριάκου Καλαϊτζίδη, (Εν Χορδαίς 2005).

Στη βιβλιογραφία της -εννοείται- συμπεριλαμβάνονται και τα τρία εδώ παρουσιαζόμενα βιβλία.

Ο Διονύσης Καρατζάς άρτι αφιχθείς από "Ταξίδια εσωτερικού"

Αυτές τις μέρες είχα την ξεχωριστή χαρά να λάβω από τον Πατρινό Ποιητή Διονύση Καρατζά τη νέα του ποιητική συλλογή (ως "ανοιξιάτικο φιλικό χαιρετισμό", καθώς γράφει στην αφιέρωση), με τίτλο «Ταξίδια εσωτερικού», η οποία κυκλοφορήθηκε πριν λίγο καιρό από τις εκδόσεις Μεταίχμιο (2008).

Ο λόγος του και σ' ετούτο του το βιβλίο έχει ουσιαστικό λόγο ύπαρξης, διότι εξορύσσει και αποτυπώνει με πραότητα και ωσάν γάργαρο νερό αλήθειες βύθιες της ψυχής. Ταξίδια είναι τα ποιήματά του, έξοδοι από τα καθημερινά, δίχως επιτηδεύσεις και υπερβατικούς βερμπαλισμούς. Χτίζει τις λέξεις του με τη σαφήνεια, που προσδίδει η βαθιά επίγνωση του Χρόνου, της Καρδιάς, της Νύχτας και της Γλώσσας , με διάθεση ερωτοπαθή και υπακοή στη μεγαλειότητα του Απλού.
Μού άρεσε η άποψή του για τις δομικές δυνατότητες των λέξεων:

ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ

Τις λέξεις, όταν παλιώνουν,
να τις ρίχνετε στα ποιήματα.
Μέσα σ’ αυτά θα ξαναβρούν την αλήθεια
και τη λάμψη τους.
Αν όμως σας πέφτει μακριά η ποίηση,
να τις κρατάτε σε βαθιά σιωπή
και σε υγρασία σώματος.
Να προσέχετε να βρίσκονται διαρκώς
κοντά σε παιδιά, σε φωτιά και σε έρωτα.
Προπάντων να τις συντηρείτε σε κατάσταση γραφής.

Στόχος του σημειώματος ετούτου δεν είναι η κριτική. Μόνον η επισήμανση του νέου ετούτου ποιητικού επιτεύγματος, το οποίο μάς αγγίζει θωπευτικά και μάς χειραγωγεί στη λειτουργία των συν-Αισθήσεων, των αγεωγράφητων αυτών πόλεων της μέσα πατρίδας, όπου ο Ποιητής Καρατζάς, σαν όλους τους αφοσιωμένους του είδους, αγρυπνάει εν εγρηγόρσει επί των τειχών της. Τι κάνει εκεί;;; Ας αφήσουμε τον ίδιο να μάς περιγράψει την εμπειρία του:

Ο ΠΟΙΗΤΗΣ

Τη μια στερεώνει στα νερά το φως

την άλλη μοιράζει δρόμους στα πουλιά

κι άλλοτε δίνει τις εποχές διακιοσύνη.

Τέτοια θαύματα κάνει σε ώρες κοινής αγωνίας

αυτός που προσεύχεται στις λέξεις.

[Περισσότερα ποιήματα από τη συλλογή, δημοσιεύουμε στα παραΘέματα λόγου, εδώ.]

Who is Who

Ο Διονύσης Καρατζάς γεννήθηκε το 1950 στην Πάτρα και σπούδασε Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1968-1972). Διδάσκει στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση στην Πάτρα. Υπήρξε βασικός συνεργάτης του Περιοδικού Υδρία (1973-1985) και ιδρυτικό μέλος της Οργανωτικής Επιτροπής του Συμποσίου Ποίησης, Πάτρα (1980-1985). Επίσης, είναι μέλος της ΑΕΠΙ, της Ένωσης Δημιουργών Ελληνικού Τραγουδιού, της Εταιρείας Συγγραφέων και της Καλλιτεχνικής Επιτροπής του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας.

Στον τομέα της δισκογραφίας έχει συνεργαστεί με τον Μίκη Θεοδωράκη στους δίσκους Τα πρόσωπα του Ήλιου (1987), Ως αρχαίος άνεμος (1987), Η Βεατρίκη στην οδό Μηδέν (1994) και Λυρικώτερα (Poetica) 1996, με τον Ηλία Ανδριόπουλο στο Μουσικό τοπίο (1993), με τον Γιώργο Ανδρέου στα Χελιδόνια της βροχής (2000), καθώς και με τον Γιάννη Γερογιάννη στο Παραμύθι για πουλιά (2006).

Έχoυν εκδοθεί αρκετές ποιητικές συλλογές του, μεταξύ των οποίων: Ξημέρωμα στη γη, Όστρακα 1972, Αντιόπη, Όστρακα 1982, Ως αρχαίος άνεμος, Αχαϊκές Εκδόσεις 1987, Ανθοφορία της νύχτας, Δελφίνι 1997, Ποιήματα 1972-1997, Διάττων 1999, Στα νερά βαθαίνει ο ουρανός, Διάττων 2001, Πότε μίλα πότε φίλα, Μεταίχμιο 2002, Απ΄το μισό παράθυρο, Μεταίχμιο 2006 (Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών).

Το Πρωτείο στην Εκκλησία: Μια ελληνορθόδοξη θεώρηση

Κείμενο - φωτό: Νίκος Μαγγίνας

Πηγή: Φως Φαναρίου

Μια διατριβή που θα συζητηθεί πολύ! Όχι μόνο στους Ορθοδόξους κύκλους, αλλά κυρίως στους Ρωμαιοκαθολικούς.
Πρόκειται για την διδακτορική διατριβή του Μεγάλου Αρχιδιακόνου του Οικουμενικού Πατριαρχείου Μαξίμου, ο οποίος έλαβε επίσημα το δίπλωμα της ανακηρύξεώς του σε διδάκτορα της Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, όπου υποστήριξε την διατριβή του με θέμα: «Το Πρωτείο στην Εκκλησία - Από την Α΄ Βατικανή στην Β΄ Βατικανή Σύνοδο: Μια Ελληνορθόδοξη προσέγγιση» (Primacy in the Church - From Vatican I to Vatican II: A Greek Orthodox Perspective).

Η διδακτορική διατριβή απέσπασε τις ευμενείς κρίσεις των εξεταστών Καθηγητών Μητροπολίτου Διοκλείας κ. Καλλίστου Ware και της Ελλογιμ. Δρος G. Simmonds, οι οποίοι τόνισαν, ότι το διδακτορικό θα συμβάλει στην επιστήμη της Θεολογίας και παρότρυναν τον Μ. Αρχιδιάκονο να το εκδώσει.

Ο Καρδινάλιος Βάλτερ Κάσπερ, ο οποίος έλαβε την διατριβή του Αρχιδιακόνου Μαξίμου, συνεχάρη τον νέο διδάκτορα, επισημαίνοντας ότι οι άριστες σπουδές του Αρχιδιακόνου παρήγαγαν μια ενδιαφέρουσα και πολύτιμη διατριβή, η οποία υπογραμμίζει πτυχές άγνωστες στους Ρωμαιοκαθολικούς Θεολόγους και πιθανόν σε κάποιους Ορθοδόξους και θα συμβάλει στον διεξαγόμενο διάλογο μεταξύ της Ρωμαιοκαθολικής και της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Σημειώνει, επίσης, σε σχετική επιστολή του προς τον Μ. Αρχιδιάκονο, ότι είναι πολύ ευγνώμων, διότι η διατριβή παρέχει πλούσια γνώση στην θεολογική επιδίωξή μας.

Σημείωση Π.Κ.

Εμείς από εδώ, στον ταπεινό μας Ίσκιο του Ήσκιου, (παρακολουθώντας νυχθημερόν τα του Σεπτού Κέντρου της Ορθοδοξίας στην του Κωνσταντίνου Καλλίπολη) συγχαίρουμε από καρδιάς τον εκ Πατρών αγαπητό μας Πατέρα Μάξιμο Βγενόπουλο και τού ευχόμαστε ειλικρινά οι εν γένει γνώσεις και η μέχρι τούδε πείρα του στην πολυαπαιτητική αυλή του Φαναρίου να υπηρετήσουν με τον καλύτερο τρόπο την Οικουμενική Ορθοδοξία στη συνάντησή της μάλιστα με τ' άλλα χριστιανικά δόγματα, αλλά και τις θρησκείες του Κόσμου.

Είναι άλλωστε παγκοίνως παραδεκτό, ότι η μετ' επιστήμης Γνώση ξανοίγει τη σκέψη, αποτάσσει τα στερεότυπα, ελευθερώνοντας από τα δεσμά του εκκλησιαστικού μας επαρχιωτισμού, ο οποίος δεν έπαψε ποτέ να μάς δέρνει...

Εύγε π. Μάξιμε! Πάντα ψηλά και όλο ψηλότερα!

Πρωτομαγιά και "τη Χαρά να φοράτε μη λυπάσθε"

ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΜΕΓΑΣ ΧΟΡΗΓΟΣ

(Κανών ωφελιμώτατος)

[Ωδή ζ΄]

Δάκρυα χάμου
κι ανατριχιάζουν τα χώματα
της αγάπης μέγας χορηγός
ελί-χρυσο θαύμα κρινάκι φύεται
για να μυρίζει ανόρθωση πενθούντων˙
Τη Χαρά
να φοράτε μη λυπάσθε.

Νήπιος λόγος
των ηφαιστείων αντίλογος
των ωραίων όροι και βουνά
σεμνότατο δίχτυ διασώζει κόκαλα
για να μυρίζει ανόρθωση πενθούντων˙
Τη Χαρά
να φοράτε μη λυπάσθε.

Φως επηρμένο
αποτεφρώνει τα έντομα
των αθώων πρώτη φυλακή
γυμνάζει αχόρταγο σώμα πύθωνα
για να μυρίζει ανόρθωση πενθούντων˙
Τη Χαρά
να φοράτε μη λυπάσθε.

[Απόσπασμα από ευρύτερη ποιητική σύνθεση του π. Παναγιώτη Καποδίστρια, γραμμένη πάνω στη φόρμα του Κανόνος του Πάσχα "Κύματι θαλάσσης...". Ολόκληρη δημοσιεύτηκε οριστικά στην ομώνυμη ποιητική συλλογή του "Της αγάπης μέγας χορηγός", 2003, σ. 61-87. Εσείς μπορείτε να την αναγνώσετε στα παραΘέματα λόγου, εδώ.

Πρωτοπαρουσιάστηκε στη Συναυλία για την "Ιερατική Ποίηση" (Φιλαρμονική Εταιρεία - Ωδείο Πατρών, στις 14 Ιανουαρίου 2007, με πρωτοβουλία του Παναγιώτη Ανδριόπουλου). Δείτε το παραπάνω σχετικό βίντεο από τον Κυκλοδίωκτο, το κανάλι μας στο YouTube. Ερμηνεύει η φιλόλογος και μουσικός Έφη Φωτίου.]

Η Λιτανεία του Εσταυρωμένου και η Ευλογία του Σύμπαντος από τη Ζάκυνθο στο intv.gr

Αυτές τις μέρες το intv.gr, δηλαδή η διαδικτυακή Τηλεόραση του Γιώργου Αρβανίτη, ανέβασε μονταρισμένο το πλούσιο υλικό, που αποτύπωσε στη Ζάκυνθο από τη μεγάλη Λιτανεία του Εσταυρωμένου και την Ευλογία του Σύμπαντος, κατά το μεσημέρι της φετινής Μεγάλης Παρασκευής.

Όπως αναφέραμε σε άλλη περίπτωση, ο Αρβανίτης βρέθηκε κατά τις Μεγάλες Ημέρες των παθών και της Ανάστασης στο νησί μας, καταγράφοντας τις εθιμοτυπικές αναπαραστάσεις του Θείου Δράματος, οι οποίες στη Ζάκυνθο λαμβάνουν διάσταση κορυφαίων γεγονότων της κάθε χρονιάς.

Για να έχετε πρόσβαση και στο βίντεο αυτό, δεν έχετε παρά να κάμετε κλικ στην παραπάνω φωτό!

Η μουσική του Νίκου Γράψα για τις "Εικασίες"

Σε παλαιότερη ανάρτηση είχα αναφέρει, ότι το ποίημά μου "Εικασίες", γραμμένο τον Μάρτιο του 2007, μελοποιήθηκε με πολλή ευαισθησία και μύχιους ήχους - απόηχους πικρών κυμάτων της ψυχής από τον συνθέτη Νίκο Γράψα, γνωστόν από τις "Δυνάμεις του Αιγαίου" και συνεργάτη μας πλέον στα παραΘέματα λόγου.

Αυτή η σύνθεση πρωτοπαρουσιάστηκε στην πολύ επιτυχημένη -κατά κοινή ομολογία- μουσικοφιλολογική βραδιά "Καταφιλήσω", η οποία διοργανώθηκε από το δραστηριότατο Καλλιτεχνικό Σύνολο Πολύτροπον στο Δημοτικό Θέατρο Απόλλων της Πάτρας, τη Μεγάλη Τετάρτη, 4 Απριλίου του 2007. Την όλη ευθύνη της εκδήλωσης είχε ο θεολόγος, μουσικός και λάτρης της Ποίησης Παναγιώτης Ανδριόπουλος, ο οποίος μάλιστα μού είχε "παραγγείλει" το ποίημα, αφήνοντάς με ελεύθερο να γράψω ό,τι και όπως νόμιζα.

Στην αρχή θορυβήθηκα, το θεώρησα έξω από τις αρχές μου περί Ποίησης, να γράψω δηλαδή κατά παραγγελίαν, αλλά τελικά ενέδωσα στην πρόκληση κι έτσι προέκυψαν οι "Εικασίες". Προσωπικά ευχαριστήθηκα από το αποτέλεσμα, γι' αυτό άλλωστε και το έδωσα γι' αξιοποίηση. Έχει πλέον δημοσιευθεί οριστικά στο βιβλίο "Ο αρχαίος Αγροφύλαξ" (εκδ. Γαβριηλίδης 2007, σ. 83 εξ.), εσείς όμως μπορείτε να το αναγνώσετε εδώ.

Το προϊόν πάντως της σύμπραξής μου με τον Νίκο Γράψα και με το Πολύτροπον της Πάτρας έγινε αυτές τις μέρες ένα βίντεο διάρκειας 9.49΄, το ανεβάσαμε ήδη στον Κυκλοδίωκτο (το Κανάλι μας στο YouTube) και είμαστε στην ευχαρίστηση θέση να το παρουσιάζουμε τώρα από αυτόν εδώ τον ιστοχώρο.

Ευχαριστίες πολλές ανήκουν στους φίλους Γράψα, Ανδριόπουλο και τα μέλη του Πολύτροπου, οι οποίοι μ' εμπιστεύθηκαν! Τους ανταποδίδω αναστάσιμη αγάπη!

π. Π.Κ.

Άγνωστη αποτύπωση της Βενετσιάνικης Βρύσης στο Κρυονέρι Ζακύνθου

[Η φίλη και συνεργάτις μας Μαρία Σιδηροκαστρίτη κάνει σήμερα μες από τον "Ίσκιο" μας μια σημαντική αποκάλυψη: Την ύπαρξη ενός άγνωστου ζωγραφικού πίνακα, όπου έχει αποτυπωθεί σε περασμένους αιώνες η Βενετσιάνικη Βρύση του Κρυονερίου.

Το σπουδαίο αυτό κτίσμα είχε επιχωματωθεί μέχρι πριν τρεις περίπου δεκαετίες, σήμερα έχει καθαρισθεί, στέκοντας εκεί αγέρωχο, μαρτυρώντας πράγματα και καταστάσεις του μακρινού παρελθόντος της ζωής και της ιστορίας της πόλης του Τζάντε μας.

Μετά την ανακοίνωση της συνεργάτιδάς μας, θεωρήσαμε πρέπον να παρουσιάσουμε μερικές ενδεικτικές σύγχρονες φωτογραφίες της Βρύσης και μάλιστα στην 1η φωτό επιδιώξαμε να έχουμε την άποψη που έχει αποτυπωθεί και στον πίνακα.

Ευχαριστούμε τη Μαρία, διότι μάς εμπιστεύτηκε τη σημαντική αυτή ανακοίνωση, η οποία κάλλιστα θα μπορούσε να είχε ενταχθεί στη θεματολογία κάποιου επιστημονικού Συνεδρίου Ιστορίας!

π. Π.Κ.]

Όλοι μας γνωρίζουμε την Βενετσιάνικη Βρύση στο Κρυονέρι. Να σημειωθεί, ότι το Κρυονέρι πήρε το όνομά του από την υπαρξη αυτής της Βρύσης.
Τα χρόνια τα παλιά, που δεν υπήρχε τρεχούμενο νερό στην πόλη, εκτός από τους κατοίκους, προμηθεύονταν δροσερό νερό από αυτήν και τα παραπλέοντα πλοία.
Το νερό έτρεχε από μια υδρομάστευση που υπήρχε κάτω από τον Κόκκινο Βράχο, η έξοδος της οποίας υπάρχει απέναντι από την Βρύση, στη ρίζα του βράχου, και στην συνέχεια συγκεντρωνόταν στην δεξαμενή στο πίσω μέρος της βρύσης.
Η υδρομάστευση σταμάτησε να λειτουργεί με το σεισμό του 1953 και η βρύση στέρεψε.
Οι παλιότεροι θα θυμούνται το κέντρο διασκέδασης του Νήρου που την είχε καλύψει και την επανεμφάνισή της, μετά από μελέτη που έγινε από τους Αρχιτέκτονες Μηχανικούς Σταμάτη Χονδρογιάννη και Νίκο Λυκούρεση.

Όλα τα παραπάνω, που λίγο-πολύ είναι γνωστά σε όλους, τα αναφέρω, για να πρωτοπαρουσιασθεί εδώ η παραπάνω ανέκδοτη φωτογραφία ενός πίνακα, που ευγενώς η ιδιοκτήτρια οικογένεια Π. μού επέτρεψε ν' αποτυπώσω, όταν τον είδα κατά την διάρκεια αυτοψίας, σ' ενα ετοιμόρροπο σπίτι ιδιοκτησίας της (δείτε 1η φωτό).
Άξια προσοχής είναι η εικόνα της πόλης πίσω της, η τοπιογραφία της περιοχής και τα πρόσωπα που πλαισιώνουν την εικόνα (δείτε 2η φωτό, λεπτομέρεια της 1ης).

Επιτάφιος στη Γιαουντέ του Καμερούν / The Service of Epitaphios in Yaounde, Cameroon

Σ' αυτή την ανάρτηση ταξιδεύουμε εικονικά προς Γιαουντέ, την πρωτεύουσα του Καμερούν, όπου μες από τις χαρακτηριστικές φωτογραφίες, τις οποίες μόλις λάβαμε στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο του "Ίσκιου" μας, πρόκειται να λάβουμε γεύση από δύο Ακολουθίες Επιταφίου εκεί.

Πρώτα παρακολουθούμε στιγμιότυπα από τον ελληνικό ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, όπου προεξάρχει ο Σεβ. Μητροπολίτης Καμερούν, Υπέρτιμος και Έξαρχος Κεντρικής Αφρικής, κ. Γρηγόριος, γνώριμος από τα φοιτητικά χρόνια.

Η επόμενη φωτοστάση μας είναι σε μια Κοινότητα Καμερουνέζων Ορθοδόξων, στο ναό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος.

Παντού διαπιστώνουμε τη συναίσθηση του Θείου Δράματος και την ενεργή συμμετοχή των εντοπίων στα Πάθη του Κυρίου, κάτι που οιωνίζεται και μετοχή στην αναστάσιμη πραγματικότητα!

Σε αυτό συντελεί τα μέγιστα η υπερπροσπάθεια του Μητροπολίτη κ. Γρηγορίου, ο οποίος με ζήλο ιεραποστολικό και αγάπη πολλή, μεταλαμπαδεύει στους Καμερουνέζους το άφθιτο φως της Ανάστασης του Θεανθρώπου!

Πασχαλινή Χαρμολύπη στο Λάγκος της Νιγηρίας / Easter in Lagos, Nigeria

Το μεταπασχαλινό, διαδικτυακό μας ταξίδι έχει σταθμό τώρα στο Λάγκος της Νιγηρίας. Η Μητρόπολη Νιγηρίας ιδρύθηκε με Πατριαρχικό καί Συνοδικό Τόμο στις 23 Σεπτεμβρίου του 1997. Περιλαμβάνει τα κράτη: Νιγηρία, Μπενίν, Τόγκο καί Νίγηρα. Στις 27 Οκτωβρίου 2004, ανυψώθηκε σε Μητρόπολη. Της τοπικής εκεί Εκκλησίας προΐσταται ο Σεβ. Μητροπολίτης Νιγηρίας κ. Αλέξανδρος, αρχαίος προσωπικός μας φίλος, ο οποίος εκδαπανάται κυριολεκτικά για την ωφέλεια των Ορθοδόξων των αφρικανικών αυτών κρατών, τα οποία υπάγονται στην πνευματική του δικαιοδοσία. Περισσότερα στην επίσημη ιστοσελίδα της Μητρόπολης, εδώ.

Και στο Λάγκος, λοιπόν, "Χριστός Ανέστη Αληθώς"! Τα προαναστάσιμα άρχισαν την Κυριακή των Βαΐων, οπότε έγινε η χειροτονία του Διακόνου π. Νήφωνος στον Καθεδρικό Ναό της Αναστάσεως του Κυρίου (φωτό 1η), όπου την Μεγάλη Παρασκευή γύρω από τον Επιτάφιο ακούστηκαν τα Εγκώμια πρός τον Μεγάλο Νεκρό από τον Μητροπολίτη κ. Αλέξανδρο και το πολυπληθές εκκλησίασμα (φωτό 2η και 3η), ενώ κατά την Μεγάλη Κυριακή της Λαμπρής άναψαν οι λαμπάδες της Ανάστασης των Ψυχών (φωτό 4η) κι ευλογήθηκαν τα πασχαλινά αυγά (φωτό 5η).

Ευχαριστούμε πολύ τον φίλο, ο οποίος μπήκε στον κόπο να μάς αποστείλει τ' αποκλειστικά αυτά φωτοστιγμιότυπα.

Η Gloria και η Ανάσταση από τη Ζάκυνθο στο intv.gr

Το intv.gr, δηλαδή η διαδικτυακή Τηλεόραση του Γιώργου Αρβανίτη, καλού προσωπικού μας φίλου και ζακυνθινολάτρη, αλλά κι ευαίσθητου σε θέματα εκκλησιαστικού Πολιτισμού, βρέθηκε κατά την κορύφωση του Θείου Δράματος και κατά την Ανάσταση στο νησί μας, καταγράφοντας με την επαγγελματική του ματιά τα λατρευτικά / εθιμοτυπικά τεκταινόμενα στο νησί μας.

Ήδη πριν λίγο, δημοσίευσε τις συγκλονιστικές (για εμάς τουλάχιστον τους Ζακυνθίους) στιγμές από τη Gloria (ήτοι την Πρώτη Ανάσταση - χαράματα του Μεγάλου Σαββάτου στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου των Ξένων και την Τελετή της Ανάστασης στην ιστορική πλατεία του Αγίου Μάρκου. Όλα τούτα με προεστώτα τον Σεβ. Μητροπολίτη Ζακύνθου κ. Χρυσόστομο Β΄.

Για να έχετε πρόσβαση στο βίντεο αυτό, δεν έχετε παρά να κάμετε κλικ στην διπλανή φωτό της Ανάστασης!

Γιώργο Αρβανίτη, σ' ευγνωμονούμε για την αγάπη σου! Πάντα να ζεις Αναστάσεις!

Τα ζακυνθινόπουλα της "Ολυμπιάδας" στα Ταλέντα

Χθες το βράδυ γίναμε πολύ χαρούμενοι και λίγο ψηλότεροι! Όχι τόσο επειδή εμφανίσθηκαν τα παιδιά της ζακυνθινής Σχολής Χορού "Ολυμπιάδα" στην εκπομπή της Τηλεόρασης του ΑΝΤ1 "Ελλάδα έχεις ταλέντο" (έχει τη σημασία του και αυτό), αλλά κυρίως, επειδή το δροσερό αυτό μπουκέτο μικρών κοριτσιών είναι εκφραστικό των ελπίδων της Ζακύνθου για το αύριο, σε μιαν εποχή, κατά την οποία θεωρούμε το μέλλον της δυσοίωνο και γκρίζο. Αυτά τα παιδιά, με το εξαίρετο χορευτικό που παρουσίασαν, απέδειξαν, ότι με πολλή άσκηση, συντονισμένη προσπάθεια ετών και μεθοδική δουλειά μπορεί να χαραχθεί ευθύς δρόμος δι-εξόδου από την διαπιστωμένη κρίση των θεσμών και τη σήψη των αξιών!!!

Συγχαρητήρια από την καρδιά μας ανήκουν σε όσους κοπίασαν για την επιτυχία των μικρών αυτών κοριτσιών, δασκάλες και γονείς! Καλή συνέχεια κι ευόδωση των υψηλών στόχων τους.

Προσωπικά, έχουμε τη χαρά να συμμετέχει στο ελπιδοφόρο αυτό σχήμα η μικρούλα συγχωριανή μας Τζόρτζια, κόρη των φίλων μας Διονύση και Annamaria Καλοφώνου, τους οποίους εξαιρετικά συγχαίρουμε!!!

[Βίντεο: atsarantosmovies]

Επιτάφιες και αναστάσιμες ώρες στο Χαρτούμ του Σουδάν / Easter in Khartoum, Soudan

1. Τα Επιτάφια




2. Τα Αναστάσιμα

Παρουσιάζοντας από τον ιστοχώρο μας χαρακτηριστικά στιγμιότυπα από τις σταυροαναστάσιμες Τελετές ανά τον Κόσμο, στεκόμαστε σήμερα στο Χαρτούμ του Σουδάν. Σε τούτο μάς βοήθησε κατά πάντα μια άκρως διαφωτιστική και δημοσιογραφικού επιπέδου ανάρτηση στο Ιστολόγιο "Απουρώ", στο οποίο βρεθήκαμε εντελώς τυχαία, όμως εκτιμήσαμε τις όμορφες ανταποκρίσεις του άγνωστού μας μέχρι τώρα Φιλολόγου, που ζει κι εργάζεται την ελληνική παιδεία στην αφρικάνικη αυτή πρωτεύουσα.

Για να δείτε αυτές και πολύ περισσότερες φωτογραφίες της Χαρμολύπης, κάντε κλικ εδώ.

Οι αναδημοσιευόμενες πάντως φωτογραφίες είναι κάτι περισσότερο από εύγλωττες. Όλοι μαζί οι Ορθόδοξοι, Εντόπιοι και όσοι Έλληνες διαβιούν εκεί, ομολογούν, ψάλλοντας το "Έρραναν τον τάφον..." ή το "Χριστός Ανέστη...", ότι εκείνο που απομένει εντέλει στις διανθρώπινες σχέσεις είναι η Αγάπη που έμπρακτα εισηγήθηκε στον κόσμο μας ο Αναστημένος, προς αυτήν μάλιστα είναι ανάγκη να στοχεύουν όλες οι ανθρώπινες βλέψεις!!!

Σημειωτέον, ότι των ιερών Ακολουθιών και Τελετών προέστη ο Σεβ. Μητροπολίτης Χαρτούμ, Yπέρτιμος και Έξαρχος παντός Σουδάν κ. Εμμανουήλ.

Προς όλους εκφράζουμε ευχές - προσευχές για ό,τι αναστάσιμο στη ζωή και τα έργα τους!!!